قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی مبارزه با زورافزایی (دوپینگ)

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین‌المللی مبارزه با زورافزایی (دوپینگ)

مصوب ۱۳۸۸,۰۷,۲۱

با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده واحده به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می شود به کنوانسیون بین المللی مبارزه با زور افزایی (دوپینگ ) و ضمائم آن متشکل از لیست ممنوعه سال ۲۰۰۵ میلادی آئین نامه جهانی مبارزه با زور افزایی (دوپینگ ) (ضمیمه یک ) و شرایط اعطاء مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان (ضمیمه دو) ، آئین نامه جهانی مبارزه با زور افزایی (دوپینگ) (پیوست ۱) ، مجموعه مقررات جهانی ضد زور افزایی (دوپینگ) استاندارد بین المللی برای نمونه گیری (پیوست ۳) به شرح پیوست ملحق شده و سند الحاق را نزد امین اسناد بسپارد. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به دوضمیمه و سه پیوست در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ بیست و یکم مهر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد وهشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳/۸/۱۳۸۸ به تأیید شورای نگهبان رسید. رئیس مجلس شورای اسلامی – علی لاریجانی تذکر مهم روزنامه رسمی کشور:

نظر به اینکه ضمائم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین‌المللی مبارزه با زورافزایی (دوپینگ) قبلاً به همراه آن ارسال نگردیده بود لذا در اجرای ماده یک قانون مدنی مبادرت به انتشار اصل قانون در روزنامه رسمی شماره ۱۸۸۵۵ ـ ۳۰/۸/۱۳۸۸ (ویژه ۲۰۵) گردید و هم اکنون با وصول ضمائم نسبت به درج و انتشار آنها اقدام می‌گردد. کنوانسیون بین‌المللی مبارزه با دوپینگ در ورزش

فراهمایی عمومی سازمان فرهنگی علمی، آموزشی سازمان ملل متحد (از این پس یونسکو نامیده می‌شود)، که در پاریس در تاریخ ۳ تا ۲۱ اکتبر ۲۰۰۵ (۱۲ تا ۳۰ مهر ۱۳۸۴)، سی و سومین اجلاس خود را برگزار نمود.

با توجه به این که هدف یونسکو کمک به برقراری صلح و امنیت در میان ملل از طریق فرهنگ ، علوم و آموزش می‌باشد.

پیرو اسناد بین‌المللی موجود در خصوص حقوق بشر

با آگاهی از قطعنامه ۵/۵۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد مصوب ۳ نوامبر ۲۰۰۳ (۱۳/۸/۱۳۸۲) درخصوص ورزش به عنوان ابزاری جهت ترویج آموزش، بهداشت، توسعه و به ویژه بند (۷) آن مورد تأیید و پذیرش قرار گرفت:

ـ با علم به این که ورزش باید نقش مهمی را در حفظ سلامتی، آموزش اخلاقی و فرهنگی و تربیت بدنی و در صلح و تفاهم بین‌المللی ایفا نماید.

ـ با توجه به نیاز به تشویق و هماهنگی همکاریهای بین‌المللی در زمینه حذف دوپینگ در ورزش.

- ابراز نـگرانی از استـفاده ورزشـکاران از دوپیـنگ در ورزش و تبعات آن در به مخاطره افتادن سلامت آنها و اصل بازی منصفانه، حذف هر نوع حیله و مکر و همچنین آینده ورزش.

ـ آگاهی از این که دوپینگ اصول اخلاقی و آموزشی مندرج در منشور بین‌المللی تربیت بدنی و ورزش یونسکو و منشور المپیک را به مخاطره می‌اندازد.

ـ با یادآوری این که کنوانسیون مبارزه با دوپینگ و پروتکلهای الحاقی که در چارچوب شورای اروپا، به تصویب رسیده است، ابزارهای حقوق بین‌الملل عمومی هستند که منشاء سیاستهای ضد دوپینگ ملی و همکاریهای بین دولت ها می‌باشد.

ـ با خاطرنشان کردن توصیه های مربوط به دوپینگ مصوب کنفرانسهای بین‌المللی دوم، سوم و چهارم مسئولین ارشد و وزرای تربیت بدنی و ورزش که توسط یونسکو در مسکو سال ۱۹۸۸(۱۳۶۷)، پونتا دل‌استه سال ۱۹۹۹(۱۳۷۸)، آتن سال ۲۰۰۴ )۱۳۸۳( برگزار گردید و قطعنامه شماره ۹ـ پ/۳۲ مصوب فراهمایی عمومی یونسکو در سی و دومین جلسه خود در سال ۲۰۰۳(۱۳۸۲)

ـ با یادآوری مجموعه مقررات جهانی مبارزه با دوپینگ، مصوب آژانس جهانی مبارزه دوپینگ در فراهمایی جهانی « دوپینگ در ورزش» مورخ ۵ مارس ۲۰۰۳ (۱۵/۱۲/۱۳۸۱) در کپنهاک ، و بیانیه کپنهاک در خصوص مبارزه با دوپینگ در ورزش.

ـ همچنین با توجه به تاثیری که ورزشکاران برگزیده بر روی جوانان دارند.

ـ با آگاهی از نیاز فعلی به انجام و ترویج تحقیق با هدف بهبودی ردیابی دوپینگ و درک بهتر عوامل موثر در استفاده از آنان به منظور دستیابی به موثرترین استراتژیهای پیشگیرانه

ـ همچنین با آگاهی از اهمیت آموزش ورزشکاران، افراد پشتیبان ورزشکار و جامعه به طور کلی در امر پیش‌گیری از دوپینگ

ـ با توجه به نیاز به ایجاد ظرفیت در کشورهای عضو برای اجرای برنامه‌های ضددوپینگ

ـ با آگاهی از اینکه سازمانها و مراجع دولتی و مسئول ورزش دارای مسئولیتهای تکمیلی در پیشگیری و مبارزه با دوپینگ در ورزش می‌باشند به ویژه در تضمین اجرا مناسب بر اساس اصول بازی جوانمردانه در رویدادهای ورزشی و به منظور حفظ سلامتی کسانیکه در آن شرکت می‌نمایند.

ـ با تصدیق اینکه این سازمان ها و مراجع می‌بایست در نیل به اهداف مزبور با یکدیگر همکاری و در عالیترین سطح استقلال و شفافیت در تمامی سطوح مربوط را تضمین نمایند.

ـ با عزم به اتخاذ اقدامات مشارکتی قوی تر و بیشتر با هدف نابودی دوپینگ

ـ باتصدیق این که نابودی دوپینگ در ورزش تا اندازه‌ای منوط به هماهنگ ‌سازی مستمر رویه‌ها و استانداردهای مبارزه با دوپینگ در ورزش و همکاری در سطوح ملی و جهانی می‌باشد ،

این کنوانسیون را در روز نوزدهم اکتبر ۲۰۰۵ (۲۸/۷/۱۳۸۴) تصویب می‌نماید

۱ ـ حیطه شمول ماده ۱ ـ هدف کنوانسیون

هدف این کنوانسیون، در چارچوب استراتژی و برنامه فعالیتهای یونسکو در حوزه تربیت بدنی و ورزش، ترویج پیشگیری و مبارزه با دوپینگ در ورزش با دیدگاه نابودی آن می‌باشد ماده ۲ ـ تعاریف

این تعاریف در چارچوب سیاق عبارات مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ مفهوم پیدا می‌کنند. هر چند در موارد اختلاف، مفاد کنوانسیون ملاک خواهد بود .

از نظر این کنوانسیون: ۱ ـ « آزمایشگاههای کنترل دوپینگ مورد تایید» یعنی آزمایشگاههایی که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آنها را تایید کرده باشد. ۲ ـ « سازمان مبارزه با دوپینگ» یعنی نهاد مسئول تصویب قواعد دوپینگ از جمله وضع، اجراء یا لازم الاجرا نمودن هر قسمت از فرایند کنترل دوپینگ

این نهاد به عنوان مثال دربرگیرنده کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، سازمانهای برگزار کننده رویدادهای ورزشی مهم که مسؤول انجام نمونه ‌گیری در مسابقات خود هستند، و آژانس‌ جهانی مبارزه با دوپینگ، فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ می‌باشد. ۳ ـ نقض قاعده مبارزه با دوپینگ در ورزش یعنی یک یا چند مورد از موارد ذیل:

الف) وجود یک ماده ممنوعه، مواد خاص از سوخت و ساز یا نشانگرهای آن در نمونه اخذ شده از ورزشکار. ب) استفاده یا قصد استفاده از مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه

ج)امتـناع، یا شـرکت نکردن در نمـونه‌گیری بدون دلایل قانع‌کننـده، پـس از دریافت اطلاعیه معتبر طبق قواعد مبارزه با دوپینگ یا طفره رفتن از نمونه‌گیری به گونه‌ای دیگر.

د) نقض الزامات حاکم در خصوص « دسترس بودن ورزشکار برای انجام نمونه‌ گیری خارج از مسابقه» از جمله در اختیار قرارندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشکار یا غیبت از نمونه‌ گیری که بر اساس قواعد منطقی اعلام شده.

هـ) ایجاد اختلال یا سمی در ایجاد اختلال در هر قسمتی از کنترل دوپینگ.

و) در اختیار داشتن مواد یا روش های ممنوعه.

ز) قاچاق مواد یا روش های ممنوعه.

ح) تجویز یا تلاش برای تجویز مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه در خصوص هر یک از ورزشکاران یا مساعدت، تشویق، ترغیب، معاونت در پنهان نمودن یا هر نوع مشارکت که متضمن نقض یا تلاش برای نقض قاعده مبارزه با دوپینگ باشد. ۴ ـ « ورزشکار» از نظر کنترل دوپینگ به شخصی اطلاق می‌گردد که در یک رشته ورزشی، در سطح بین‌المللی یا ملی به گونه تعریف شده توسط هر سازمان ملی مبارزه با دوپینگ و پذیرفته ‌شده توسط کشورهای عضو شرکت نموده و نیز هر شخص که در یک ورزش یا رویداد ورزشی در سطوح پائینتر مورد پذیرش کشورهای عضو شرکت می‌نماید.

از نظر برنامه‌های آموزشی و پرورشی، « ورزشکار» به فردی اطلاق می شود که تحت نام یک سازمان ورزشی به عنوان شرکت‌ کننده در رقابت ورزشی حضور یابد. ۵ ـ « افراد پشتیبان ورزشکار» یعنی هر یک از مربیان، تمرین‌دهندگان، مدیران، ‌نمایندگان، افراد تیم، مقامات افراد‌، گروه پزشکی یا پیراپزشکی که ورزشکاران شرکت کننده یا در حال آمادگی برای مسابقات ورزشی را همراهی یا درمان می‌کنند. ۶ ـ « مجموعه مقررات» یعنی مجموعه مقررات جهانی مبارزه با دوپینگ که از سوی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در تاریخ ۵ مارس ۲۰۰۳ (۱۵/۱۲/۱۳۸۱(، در کپنهاک، مورد تصویب قرار گرفته است و به عنوان پیوست شماره ۱ به این کنوانسیون ضمیمه شده است. ۷ ـ « مسابقه» یعنی یک رقابت، آزمون، بازی ورزشی یا یک حرکت ورزشی انفرادی. ۸ ـ کنترل دوپینگ یعنی فرآیندی شامل طرح توزیع نمونه، روند انجام تست، جمع‌آوری نمونه و تحویل آن، تجزیه تحلیل آزمایشگاهی، مدیریت نتایج، جلسات رسیدگی و تقاضای تجدید نظر. ۹ ـ « دوپینگ در ورزش» یعنی رخ دادن نقض قاعده مبارزه با دوپینگ. ۱۰ - « گروه های کنترل دوپینگ مورد تایید» یعنی گروه های کنترل دوپینگ که تحت نظارت سازمانهای ملی یا بین‌الملل مبارزه با دوپینگ فعالیت می‌نمایند ۱۱ ـ « نـمونه‌گیری حـین مسابقه» که برای افـتراق بین نمونه ‌گیری خـارج از مسابقه و داخل مسابقه بکار می‌رود، جز در صورتی که در قواعد فدراسیون بین‌المللی یا سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ مربوطه به گونه دیگری مقرر شده باشد یعنی نمـونه‌گیری در صورتی که ورزشکار در ارتباط با یـک مسابقه خاص برای نمونه ‌گیری انتخاب شده باشد. ۱۲ ـ « استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاهها» یعنی استانداردی که به عنوان پیوست شماره۲ به این کنوانسیون ضمیمه شده است. ۱۳ ـ « استاندارد بین‌المللی نمونه‌گیری» یعنی استانداردی که به عنوان پیوست شماره ۳ به این کنوانسیون ضمیمه شده است ۱۴ ـ « بدون اطلاع قبلی» یعنی کنترل دوپینگی که بدون اطلاع قبلی ورزشکار انجام می‌شود و در آن ورزشکار به طور مداوم از لحظه ابلاغ تا دادن نمونه مورد نظارت و همراهی قرار می گیرد. ۱۵ ـ « جنبش المپیک» یعنی تمام کسانی که توافق نمودند تحت منشور المپیک حرکت کنند و کمیته بین‌المللی را به عنوان تولیت امر به رسمیت شناخته و عبارتند از فدراسیونهای بین‌المللی ورزشی شرکت ‌کننده در برنامه‌های بازیهای المپیک،کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های برگزارکننده بازی های المپیک، ورزشکاران، داوران، قاضی‌ها، انجمن‌ها و باشگاهها و نیز کلیه سازمانها و نهادهای به رسمیت شناخته شده توسط کمیته بین‌المللی المپیک. ۱۶ ـ « خارج از مسابقه» یعنی کنترل دوپینگی که در مسابقه انجام نشود. ۱۷ ـ « فهرست ممنوعه» یعنی فهرستی که در ضمیمه شماره یک این کنوانسیون به عنوان مواد ممنوعه و روشهای ممنوعه آورده شده است. ۱۸ ـ « روش ممنوعه» یعنی روشی که در فهرست ممنوعه شرح داده شده و در ضمیمه شماره ۱ این کنوانسیون آورده شده است. ۱۹ ـ « مواد ممنوعه» یعنی هر نوع موادی که در فهرست ممنوعه و در ضمیمه شماره (۱) این کنوانسیون آورده شده است. ۲۰ ـ « سازمان ورزشی» یعنی هر سازمانی که به عنوان نهاد هدایتگر یک رویداد ورزشی برای یک یا چند رشته فعالیت می کند. ۲۱ ـ « استانداردهای اعطای معافیت استفاده درمانی» یعنی استانداردهائی که در ضمیمه شماره (۲) این کنوانسیون آورده شده است. ۲۲ ـ « نمونه‌گیری» یعنی بخشهائی از فرآیند کنترل دوپینگ که در برگیرنده برنامـه توزیع نمونه‌ گیری، گردآوری نمونه، نگهداری نمونه و انتقال آن به آزمایشگاه می ‌باشد. ۲۳ ـ « معافیت استفاده درمانی» یعنی معافیتی که مطابق با استانداردهای اعطای معافیتهای استفاده درمانی اعطا می‌شود. ۲۴ ـ « مصرف» یعنی به کارگیری، خوردن، ‌تزریق یا هر شکلی از مصرف هر یک از مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه ۲۵ ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یعنی بنیادی که تحت این نام بر اساس قوانین سوئیس درتاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۹۹(۲۰/۸/۱۳۷۸) تاسیس شده است. ماده ۳ ـ ابزار دست یابی به اهداف کنوانسیون

به منظور نیل به اهداف این کنوانسیون، کشورهای عضو موارد ذیل را متقبل می‌شوند:

الف) انجام اقدامات مناسب در سطوح ملی و بین‌المللی که مطابق اصول مجموعه مقررات هستند.

ب) تشویق کلیه اشکال همکاریهای بین‌المللی با هدف مراقبت از ورزشکاران و اخلاقیات در ورزش و مشارکت در نتایج تحقیقات

ج) ترویج همکاری های بین‌المللی بین کشورهای عضو و سازمانهای پیشرو در راستای مبارزه با دوپینگ در ورزش به ویژه با آژانس جهانی ضد دوپینگ. ماده ۴ ـ رابطه کنوانسیون با مجموعه مقررات

۱ـ به منظور هماهنگی اجرایی در سطوح ملی و بین‌المللی در جهت مبارزه با دوپینگ در ورزش، کشورهای عضو خود را متعهد به اصول مجموعه مقررات به عنوان پایه‌ای برای اقدامات پیش‌بینی ‌شده در ماده پنج این کنوانسیون می‌نمایند. هیچ ‌یک از مفاد این کنوانسیون کشورهای عضو را از اتخاذ اقدامات تکمیلی اضافه نسبت به مجموعه مقررات منع نمی‌نماید

۲- مجموعه مقررات و جدیدترین نسخه پیوست های شماره ۲ و ۳ به قصد اطلاع‌رسانی تکثیر می‌شوند و بخش لاینفک این کنوانسیون نمی‌باشند. پیوست های مزبور هیچ‌گونه تعهد الزام‌آوری را به موجب حقوق بین‌الملل برای کشورهای عضو ایجاد نمی‌کند

۳ـ ضمائم جزء لاینفک این کنوانسیون می‌باشند. ماده ۵ ـ اقداماتی برای نیل به هدف‌های کنوانسیون

هر یک از کشورهای عضو در اجرای تعهدات مندرج در کنوانسیون، اتخاذ اقدامات مقتضی را تقبل می‌نماید. اقدامات مزبور می‌تواند شامل تدوین قوانین و مقررات، سیاست ها و رویه‌های اجرایی باشد. ماده ۶ ـ رابطه با سایر اسناد بین‌المللی

این کنوانسیون حقوق و تعهدات کشورهای عضو را که از سایر موافقتنامه‌های منعقده قبلی و سازگار با هدف و مقصود این کنوانسیون ناشی می‌شود را تغییر نخواهد داد.

این کنوانسیون هیچ اثری در، برخورداری سایر گروه های عضو از حق و حقوق یا عمل به تعهدات خویش، تحت عنوان این کنوانسیون ندارد. ۲ ـ فعالیت های مبارزه با دوپینگ در سطح ملی ماده ۷ ـ هماهنگی های داخلی

کشورهای عضو می‌بایست اجراء این کنوانسیون را از طریق هماهنگی‌های داخلی تضمین نمایند. کشورهای عضو در راستای انجام تعهدات خود به موجب این کنوانسیون می‌توانند به سازمان های ضد دوپینگ و نیز مراجع و سازمان های ورزشی اتکا نمایند. ماده ۸ ـ محدودیت قابل دسترسی و استفاده از مواد و روش های ممنوعه در ورزش

۱ـ کشورهای عضو می‌بایست درصورت اقتضاء ، اقداماتی را جهت « محدودیت دسترسی به مواد و روش های ممنوعه» به منظور محدودیت استفاده از آنها در ورزش توسط ورزشکاران انجام دهند، مگر آن که استفاده از آن براساس معافیت استفاده درمانی باشد این اقدامات شامل مقابله با خرید و فروش غیرقانونی به ورزشکاران و بدین منظور اقداماتی برای، کنترل تولید، حمل، واردات، توزیع و فروش می‌باشد .

۲ـ کشورهای عضو می‌بایست اقداماتی را جهت جلوگیری از تملک و استفاده مواد و روشهای ممنوعه در ورزش بوسیله ورزشکاران مگر در مواردی که استفاده از آنها براساس معافیت استفاده درمانی باشد، اتخاذ کنند یا در صورت اقتضا، موسسات مربوط در حوزه صلاحیت خود را به اتخاذ اقدامات مزبور تشویق نمایند. ۳ـ هیچ اقدام اتخاذ شده به موجب این کنوانسیون مانع دسترسی با اهداف قانونی به مواد و روش ها را به جزء موارد ممنوعه یا کنترل شده در ورزش نخواهد بود. ماده ۹ ـ اقدامات علیه افراد پشتیبان ورزشکار

کشورهای عضو می‌بایست رأسا ًاقداماتی را انجام داده یا سازمان های ورزشی و سازمان های مبارزه با دوپینگ را تشویق به انجام اقداماتی نمایند که مشتمل بر محرومیت یا جریمه افراد پشتیبان ورزشکار مرتکب نقض قاعده مبارزه با دوپینگ یا دیگر تخلفات مرتبط با دوپینگ در ورزش می‌شوند، باشد. ماده ۱۰ ـ مکمل‌های غذائی

کشورهای عضو در صورت اقتضاء بایستی تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان مکمل‌های غذائی را تشویق نمایند تا رویه‌های بهتری را در زمینه بازاریابی و توزیع مکمل‌های غذایی از جمله اطلاعاتی در خصوص ترکیب تحلیلی و ضمانت آنها ایجاد نمایند. ماده ۱۱ ـ اقدامات مالی

کشورهای عضو بایستی در صورت اقتضاء موارد زیر را انجام دهند.

الف) پیش‌بینی وجوهی در بودجه مربوطه خود به منظور حمایت از طرح نمونه‌گیری ملی برای تمامی رشته های ورزشی یا کمک به سازمان های ورزشی و سازمان های مبارزه با دوپینگ در زمینه تامین مالی کنترل دوپینگ به صورت کمک بلاعوض یا یارانه‌های مستقیم یا تصدیق هزینه های کنترل مزبور در زمان تعیین مجموع کمک‌های بلاعوض یا یارانه‌هایی که قرار است به سازمان های مزبور داده شود.

ب) اتخاذ اقداماتی برای امتناع از حمایت مالی ـ ورزشی ورزشکاران به صورت انفرادی یا افراد پشتیبان ورزشکار که پیرو نقض قاعده مبارزه با دوپینگ به حالت تعلیق درآمده‌اند در طول دوران تعلیق.

ج) امتناع از اعطاء بخشی یا تمامی کمک‌های مالی یا دیگر حمایت های ورزشی از هر سازمان ورزشی یا مبارزه با دوپینگ که از مجموعه مقررات یا قواعد حاکم مبارزه با دوپینگ که به موجب مجموعه مقررات تصویب شده است، پیروی نمی‌کند ماده ۱۲ ـ اقداماتی جهت تسهیل در امر کنترل دوپینگ

کشورهای عضو بایستی در صورت اقتضاء موارد زیر را انجام دهند:

الف) تشویق و تسهیل کنترلهای دوپینگ به روشی سازگار با مجموعه مقررات از جمله نمونه‌گیری حین مسابقه، خارج از مسابقه و بدون اعلام قبلی توسط سازمانهای ورزشی و سازمانهای مبارزه با دوپینگ تحت صلاحیت خود.

ب) تشویق و تسهیل انعقاد موافقتنامه‌هایی توسط سازمان های ورزشی و سازمانهای مبارزه با دوپینگ که به امضای آنها اجازه می‌دهد توسط گروه های کنترل دوپینگ مورد تائید از سایر کشورها مورد نمونه‌ گیری قرار گیرند.

ج) کمک به سازمان های ورزشی و سازمانهای مبارزه با دوپینگ تحت صلاحیت خود برای دسترسی به آزمایشگاه معتبر کنترل دوپینگ جهت تجزیه و تحلیل کنترل دوپینگ. ۳ ـ همکاری های بین‌المللی ماده ۱۳ ـ همکاری بین سازمانهای مبارزه با دوپینگ و سازمان های ورزشی

کشورهای عضو بایستی همکاری بین سازمانهای مبارزه با دوپینگ، مراجع دولتی و سازمان های ورزشی تحت صلاحیت خود و نیز آنهائیکه تحت صلاحیت دیگر کشورهای عضو می‌باشند را به منظور دستیابی به هدف این کنوانسیون درسطح بین‌المللی تشویق نمایند. ماده ۱۴ ـ حمایت از ماموریت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

کشورهای عضو متعهد می‌شوند که از مأموریت مهم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مبارزه بین‌المللی با دوپینگ حمایت نمایند. ماده ۱۵ ـ تامین مالی مساوی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

کشورهای عضو از اصل تامین مالی مساوی بودجه اصلی سالانه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مصوب مراجع عمومی و جنبش المپیک حمایت می نمایند. ماده ۱۶ ـ همکاری بین‌المللی در زمینه کنترل دوپینگ

کشورهای عضو با تصدیق این که مبارزه با دوپینگ در ورزش تنها زمانی موثر است که بتوان از ورزشکاران بدون اعلام قبلی نمونه‌گیری نمود و نمونه‌ها را بتوان در زمانی مشخص جهت تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ها ارسال کرده در صورت اقتضاء و مطابق با قوانین و روندهای داخلی موارد ذیل را انجام خواهند داد: الف ) تسهیل در وظایف آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و سازمان های مبارزه با دوپینگ فعال طبق مجموعه مقررات در امر نمونه‌گیری خارج یا داخل مسابقه از ورزشکاران خود در سرزمین خویش یا در جای دیگر طبق مقررات مربوط کشورهای میزبان. ب ) تسهیل جابه‌جایی به موقع و موثر گروه های کنترل دوپینگ مورد تائید در مرزها هنگام اجرای فعالیت های کنترل دوپینگ ج ) همکاری به منظور تسریع در امر حمل یا ارسال به موقع نمونه ها در طول مرزها به گونه‌ای که امنیت و یکپارچگی آنها حفظ شود د ) کمک به هماهنگی بین‌المللی کنترلهای دوپینگ بوسیله سازمان های مختلف مبارزه با دوپینگ و بدین منظور همکاری با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ه ـ ‌) ترویج همکاری بین آزمایشگاه های کنترل دوپینگ تحت صلاحیت خود با آزمایشگاه های تحت صلاحیت دیگر کشورهای عضو به ویژه کشورهای عضو دارای آزمایشگاه های معتبر کنترل دوپینگ باید آزمایشگاه های تحت صلاحیت خود را به همکاری با دیگر کشورهای عضو در قادرساختن آنان برای کسب تجارب، مهارت‌ها و فنون لازم برای تأسیس آزمایشگاه های متعلق به خود را در صورتی که آنها مایل به انجام این کار باشند، ترغیب نمایند. و ) تشویق و حمایت از ترتیبات نمونه‌گیری متقابل بین سازمان های مبارزه با دوپینگ مطابق با مجموعه مقررات ز ) به رسمیت شناختن متقابل فرآیند کنترل دوپینگ و مدیریت نتایج نمونه‌گیری هر سازمان مبارزه با دوپینگ که مطابق مجموعه مقررات باشد، از جمله محرومیتهای ورزشی مربوط به آن. ماده ۱۷ ـ صندوق داوطلبانه ۱ ـ « بدین‌وسیله صندوق حذف دوپینگ در ورزش» که بعد از این « صندوق داوطلبانه» نامیده می شود. تأسیس می‌گردد. صندوق داوطلبانه شامل وجوه امانی تشکیل‌شده طبق مقررات مالی یونسکو می‌باشد. تمامی حق عضویتهای کشورهای عضو و سایر دست‌اندکاران بایستی داوطلبانه باشد. ۲ ـ منابع صندوق داوطلبانه شامل موارد ذیل می‌باشد:

الف) کمک های اعطایی کشورهای عضو

ب ) کمک‌ها، و هدایا یا ماترک اعطا شده توسط:

ـ سایر کشورها

ـ سازمان ها و برنامه‌های نظام سازمان ملل متحد به ویژه برنامه توسعه ملل متحد و نیز دیگر سازمان های بین‌المللی

ـ نهادها یا افراد دولتی یا خصوصی

ج) منافع حاصله از منابع صندوق داوطلبانه

د) وجوه حاصل از اعانات جمع‌آوری شده و مبالغ دریافتی از رویدادهای ساماندهی شده به نفع صندوق داوطلبانه

هـ) سایر منابع تجویزشده بوسیله مقررات صندوق داوطلبانه که توسط فراهمایی اعضا تدوین می‌گردد. ۳ ـ کمک‌های پرداختی کشورهای عضو به صندوق داوطلبانه نبایستی به عنوان پرداخت سهم آنها در بودجه سالیانه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تلقی گردد. ماده ۱۸ ـ استفاده و اداره صندوق داوطلبانه

منابع صندوق داوطلبانه توسط فراهمایی اعضا برای تامین مالی فعالیت های مصوب آن به ویژه برای کمک به کشورهای عضو در توسعه و اجرای طرح های مبارزه با دوپینگ طبق مفاد این کنوانسیون با درنظرگرفتن اهداف آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اختصاص خواهد یافت و می‌تواند برای تامین هزینه‌های عملیاتی این کنوانسیون به کار گرفته شود. پرداخت کمک به صندوق داوطلبانه نمی‌تواند متضمن شرایط سیاسی، اقتصادی و دیگر شرایط باشد. ۴ ـ آموزش و پرورش ماده ۱۹ ـ اصول کلی آموزش و پرورش ۱ ـ کشورهای عضو در حدود امکانات خود متعهد به حمایت، تهیه یا اجرای برنامه‌های آموزشی و پرورشی در زمینه مبارزه با دوپینگ خواهند بود به طور کلی در جامعه ورزشی هدف اینگونه برنامه ها بایستی ارائه اطلاعات به روز و درستی در زمینه های ذیل باشد.

الف) مضرات دوپینگ برای ارزشهای اخلاقی در ورزش

ب) پیامدهای سلامتی دوپینگ ۲ ـ برای ورزشکاران و افراد پشتیبان آنان بویژه در برنامه‌های اولیه آموزشی و پرورشی بایستی علاوه بر موارد فوق، هدف، مهیا کردن اطلاعات به روز و درست در موارد ذیل باشد:

الف) فرآیند کنترل دوپینگ

ب) مسئولیتها و حقوق ورزشکاران درخصوص مبارزه با دوپینگ از جمله اطلاعاتی درباره مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ در خصوص ورزش و سازمانهای مبارزه با دوپینگ مربوطه می‌باشد. چنین اطلاعاتی بایستی شامل پیامدهای نقض‌ قاعده مبارزه با دوپینگ باشد.

ج) فهرست روشها و مواد ممنوعه و استفاده از معافیتهای استفاده درمانی.

د)‌ مکملهای غذایی

۲۰ ـ آئین نامه اجرایی حرفه‌ای

کشورهای عضو بایستی موسسات و انجمنهای حرفه‌ای صلاحیت‌دار مربوط را به منظور توسعه و اجرای آئین نامه اجرایی مربوط، رویه درست اخلاقیات در زمینه مبارزه با دوپینگ در ورزش که سازگار با مجموعه مقررات باشد تشویق نمایند. ماده ۲۱ ـ نقش ورزشکاران و افراد پشتیبان ورزشکار

کشورهای عضو بایستی حضور فعال ورزشکاران و افراد پشتیبان آنها را در همه ابعاد مبارزه با دوپینگ در ورزش و دیگر سازمانهای مرتبط ترغیب و در حدود امکانات خود از آن حمایت کنند و سازمانهای ورزشی تحت‌ صلاحیت خود را به انجام این امر تشویق نمایند. ماده ۲۲ ـ سازمانهای ورزشی و‌آموزش و پرورش مستمر در زمینه مبارزه با دوپینگ

کشورهای عضو بایستی سازمانهای ورزشی و سازمانهای مبارزه با دوپینگ را به اجرای برنامه‌های آموزش و پرورشی مستمر برای تمامی ورزشکاران و افراد پشتیبان آنها در مورد موضوعات مشخص شده در ماده ۱۹ تشویق نمایند. ماده ۲۳ ـ همکاری در امر آموزش و پرورش

کشورهای عضو بایستی در صورت اقتضاء با یکدیگر و سازمانهای ذیربط درزمینه مشارکت در اطـلاعات، مهارت و تجـربه در مورد برنامه‌های موثر مبارزه با دوپیـنگ همکاری نمایند. ۵ ـ تحقیق ماده ۲۴ ـ ترویج تحقیق در زمینه مبارزه با دوپینگ

کشورهای عضو متعهد می‌شوند در حدود امکانات خود تحقیق در زمینه مبارزه با دوپینگ را با همکاری سازمانهای ورزشی و سایر سازمانهای ذی ربط در موارد ذیل ترغیب و تشویق نمایند.

الف) روشهای تشخیص و پیشگیری، ابعاد اجتماعی و رفتاری و پیامدهای سلامتی دوپینگ

ب ) ‌شیوه‌ها و روشهای ارائه طرحهای علمی آموزشی روانشناسی و فیزیولوژیکی همراه با احترام به صیانت فردی

ج ) استفاده از کلیه مواد و روشهای جدید حاصل از پیشرفتهای علمی ماده ۲۵ ـ ماهیت تحقیقات در زمینه مبارزه با دوپینگ

کشورهای عضو در زمان ترغیب تحقیقات در زمینه مبارزه با دوپینگ به گونه‌ای که در ماده ۲۴ شرح داده شد، بایستی از موارد زیر در مورد تحقیقات مزبور اطمینان حاصل کنند.

الف) رعایت رویه‌های اخلاقی به رسمیت شناخته شده بین‌المللی.

ب) اجتناب از تجویز روشها و مواد ممنوعه به ورزشکاران.

ج ) برعهده گرفتن تنها در صورت پیش‌بینی‌های لازم جهت ممانعت از سوء استفاده از نتایج تحقیقات مبارزه با دوپینگ و کاربرد آنها برای دوپینگ. ماده ۲۶ ـ به اشتراک گذاشتن نتایج تحقیقات در زمینه مبارزه با دوپینگ

کشورهای عضو در صورت اقتضاء با رعایت حقوق داخلی و بین‌المللی حاکم، نتایج تحقیقات موجود در زمینه مبارزه با دوپینگ را با دیگر کشورهای عضو و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به اشتراک خواهند گذاشت. ماده ۲۷ ـ تحقیقات در زمینه طب ورزش

کشورهای عضو بایستی:

الف) ‌اعضا مجامع پزشکی و علمی را به منظور انجام تحقیقات در زمینه طب ورزش مطابق با اصول مجموعه مقررات تشویق نمایند.

ب) سازمانهای ورزشی و افراد پشتیبان ورزشکاران تحت صلاحیت خود را به منظور انجام تحقیقاتی در زمینه طب ورزش مطابق با اصول مجموعه مقررات تشویق نمایند. ۶ ـ پایش کنوانسیون ماده ۲۸ ـ فراهمایی اعضا

۱ـ بدینوسیله فراهمایی اعضا تشکیل می‌شود. فراهمایی اعضاء رکن حاکمیتی این کنوانسیون تلقی گردد.

۲ـ فراهمایی اعضاء اصولاً بایستی به صورت نشست عادی هر دو سال برگزار گردد. در صورت تصمیم‌گیری فراهمایی اعضاء یا بنا به درخواست حداقل یک سوم کشورهای عضو، نشستهای فوق العاده می‌تواند نیز بر پا گردد

۳ـ هر یک از کشورهای عضو دارای یک حق رای در فراهمایی اعضا می‌باشد.

۴ـ فراهمایی اعضاء آئین کار خود را تصویب خواهد کرد. ماده ۲۹ ـ سازمانهای مشاور و ناظران فراهمایی اعضا

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بایستی به عنوان سازمان مشاور به فراهمایی اعضا دعوت گردد کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، شورای اروپا و کمیته بین دولتی تربیت بدنی و ورزش بایستی به عنوان ناظر دعوت گردند. فراهمایی اعضا ممکن است که از سازمانهای ذیربط دیگری نیز به عنوان ناظر دعوت نماید ماده ۳۰ ـ وظایف فراهمایی اعضا ۱ ـ علاوه بر مواردی که در مفاد این کنوانسیون آورده شده، وظائف فراهمایی اعضا به شرح زیر خواهد بود: الف) ترویج هدف این کنوانسیون

ب)‌ بحث و بررسی در خصوص ارتباط با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و مطالعه ساز و کار تامین مالی بودجه کلی سالیانه آژانس کشورهای غیر عضو ممکن است برای شرکت در مباحثات دعوت شوند.

ج) ‌تصویب طرحی جهت استفاده از منابع صندوق داوطلبانه طبق ماده ۱۸.

د) بررسی گزارشهای ارائه ‌شده توسط کشورهای عضو مطابق با ماده ۳۱.

هـ) ‌رسیدگی و بررسی مستمر پایش رعایت این کنوانسیون در پاسخ به رشد و توسعه نظامهای مبارزه با دوپینگ طبق ماده ۳۱ و هر اقدام یا ساز و کار پایش که فراتراز ماده ۳۱ باشد بایستی از طریق صندوق داوطلبانه که به موجب ماده ۱۷ تاسیس گردیده است، تامین مالی گردد

و) رسیدگی و بررسی پیش نویس اصلاحیه کنوانسیون برای تصویب

ز) ‌رسیدگی و بررسی تغییرات فهرست ممنوعه و استانداردهای اخذ معافیتهای استفاده درمانی مصوب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای تصویب طبق ماده ۳۴ کنوانسیون.

ح) ‌تعریف و اجرای همکاری بین کشورهای عضو آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در چارچوب این کنوانسیون

ط) درخواست ارائه گزارش از آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مورد اجرای مجموعه مقررات به هر یک از اجلاس‌های خود به منظور بررسی ۲ ـ فراهمایی اعضا در ایفای وظائف خود ممکن است با سایر نهادهای بین دولتی همکاری کند. ماده ۳۱ ـ گزارش های ملی به فراهمایی اعضا

کشورهای عضو می‌بایست هر دو سال یکبار از طریق دبیرخانه و به یکی از زبانهای رسمی یونسکو، کلیه اطلاعات مربوط به اقدامات انجام شده خود را از نظر رعایت مفاد این کنوانسیون به فراهمایی اعضا ارسال نمایند ماده ۳۲ ـ دبیرخانه فراهمایی اعضا

۱ـ دبیرخانه فراهمایی اعضا می‌بایست توسط دبیر کل یونسکو مهیا گردد

۲ - بنا به درخواست فراهمایی اعضا دبیر کل یونسکو می‌بایست از بیشترین حد ممکن خدمات آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ با شرایط توافق شده توسط فراهمایی اعضا استفاده نماید

۳ـ هزینه های عملیاتی مربوط به کنوانسیون از طریق بودجه جاری یونسکو از منابع موجود در سطحی مناسب، صندوق داوطلبانه ایجاد شده به موجب ماده (۱۷) یا ترکیبی مناسب از آنهاکه هر دو سال یکبار تعیین می‌شود تامین اعتبار خواهد شد. تامین مالی دبیرخانه از بودجه جاری می‌بایست بر اساس حداقل مقدار و بطور دقیق انجام شود بدیهی است که تامین مالی داوطلبانه بایستی به منظور حمایت از کنوانسیون نیز انجام گردد

۴ـ دبیرخانه می‌بایست اسناد و مدارک فراهمایی اعضا و پیش نویس دستور کار آن را آماده کند و از اجرای تصمیم های آن اطمینان حاصل نماید ماده ۳۳ ـ اصلاحات ۱ ـ هر کشور عضو می تواند اصلاحات پیشنهادی این کنوانسیون را به طور مکتوب به عنوان دبیرکل یونسکو ارسال نماید. دبیرکل می‌بایست مکاتبه مزبور را میان کشورهای عضو توزیع نماید. اگر ظرف مدت ۶ ماه از توزیع مکاتبه، حداقل نیمی از کشورهای عضو موافقت خود را ابراز نمایند، دبیرکل می‌بایست پیشنهادهای مزبور را به اجلاس بعدی فراهمایی اعضا ارائه دهد ۲ ـ اصلاحات می‌بایست توسط فراهمایی اعضا با اکثریت دوسوم کشورهای عضو حاضر و رای‌دهنده تصویب شود. ۳ ـ اصلاحات این کنوانسیون در صورت تصویب می‌بایست برای تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق به کشورهای عضو ارائه شود. ۴ ـ اصلاحات این کنوانسیون در مورد کشورهای عضوی که آنها را مورد تنفیذ، پذیرش تصویب یا الحاق قرار داده‌اند سه ماه بعد از توزیع اسناد موضوع بند)۳) این ماده توسط دو سوم کشورهای عضو لازم‌الاجرا خواهد شد. پس از آن، اصلاحیه برای هر کشور عضوی که اصلاحیه مذکور را مورد تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق قرار می‌دهد سه ماه بعد از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق آن کشور عضو، لازم‌الاجرا خواهد شد ۵ ـ کشوری که بعد از لازم‌الاجراشدن اصلاحات ، طبق بند (۴) این ماده عضو این کنوانسیون می‌شود در صورتی که قصد دیگری را بیان نداشته باشد، چنین تلقی می‌گردد:

الف)‌عضو ا ین کنوانسیون به صورت اصلاح شده می‌باشد

ب) عضو کنوانسیون اصلاح نشده در رابطه با کشورهای عضوی که به اصلاحات ملتزم نیستند. ماده ۳۴ ـ شیوه اصلاح ویژه برای ضمائم کنوانسیون

۱ـ اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فهرست ممنوعه یا استانداردهای اعطای معافیت استفاده درمانی را تغییر دهد می‌تواند تغییرات مزبور را به طور مکتوب به آگاهی مدیرکل یونسکو برساند.

دبیر کل می‌بایست اصلاحات را فوراً به عنوان اصلاحیه پیشنهادی ضمائم مربوط این کنوانسیون به اطلاع همه کشورهای عضو برساند. اصلاحات ضمائم می‌بایست به وسیله فراهمایی اعضا در یکی اجلاس‌های آن یا از طریق مشاوره مکتوب به تصویب رسد

۲ـ کشورهای عضو چهل و پنج روز از زمان اطلاعیه دبیرکل مهلت دارند تا اعتراض خود را به این اصلاحیه پیشنهادی در صورت مشاوره کتبی، به طور مکتوب به دبیرکل یا در اجلاس فراهمایی اعضا بیان نمایند. در صورتی که یک سوم کشورهای عضو، مخالفت خود را اعلام ننمایند، چنین تلقی می‌شود که اصلاحیه پیشنهادی به تصویب فراهمایی اعضاء رسیده است

۳ـ اصلاحیه‌های مصوب فراهمایی اعضاء می‌بایست توسط دبیر کل به اطلاع کشورهای عضو برسد. اصلاحیه‌ها، (۴۵) روز پس از اطلاعیه مزبور لازم الاجرا خواهد شد مگر برای کشور عضوی که قبلاً به دبیر کل اطلاع داده باشد که این اصلاحات را نمی‌پذیرد.

۴ـ کشور عضوی که به اطلاع دبیرکل رسانده باشد که اصلاحات مصوبه طبق بندهای قبلی را نمی‌پذیرد، ملتزم به ضمیمه اصلاح نشده باقی خواهد ماند . ۷ ـ قیود نهایی ماده ۳۵ ـ نظام های قانون اساسی چند پارچه یا فدرال

مقررات زیر در مورد کشورهای عضوی که دارای قانون اساسی چند پارچه یا فدرال هستند اعمال خواهد شد

الف) در مورد مفاد این کنوانسیون که اجرای آن تحت صلاحیت قانونی قوه مقننه فدرال یا مرکزی می‌باشد، تعهدات دولت مرکزی یا فدرال شبیه تعهدات کشورهای عضوی است که کشورهای فدرال نیستند

ب) در مورد مفاد این کنوانسیون که اجرای آن تحت صلاحیت کشورهای جزء واحد، بخشها، نواحی یا استانهایی است که ملزم به نظام قانون اساسی فدرالی برای اتخاذ اقدامات قانونی نیستند، دولت فدرال می‌بایست مقامات ذی صلاح کشورها، بخشها، نواحی یا استانهای مزبور را از مفاد یاد شده و توصیه خود برای تصویب آنها آگاه نماید . ماده ۳۶ ـ تنفیذ، پذیرش،تصویب یا الحاق

این کنوانسیون منوط به تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق کشورهای عضو یونسکو مطابق با تشریفات قانون اساسی مربوط آنها است. اسناد تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق نزد دبیر کل یونسکو تودیع خواهد شد. ماده ۳۷ ـ لازم الاجرا شدن

۱- این کنوانسیون در اولین روز ماه بعد از انقضاء دوره یک ماهه پس از تاریخ تودیع سی امین سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق لازم الاجرا خواهد شد

۲ـ این کنوانسیون برای هر کشوری که متعاقباً رضایت خود را به ملتزم شدن به آن بیان می‌کند در روز اول ماه بعد از انقضاء یک ماهه بعد از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق آن لازم الاجرا خواهد شد. ماده ۳۸ ـ گسترش قلمرو کنوانسیون

۱ـ هر کشوری می تواند در هنگام تودیع سند تنفید، پذیرش، تصویب یا الحاق، سرزمین یا سرزمین‌هایی را که مسئولیت روابط ‌بین‌المللی آنها را برعهده دارد و این کنوانسیون در مورد آنها اعمال می‌شود را مشخص کند. ۲ـ هر کشور عضو می تواند در هر تاریخی بعد از آن از طریق اعلامیه‌ای خطاب به یونسکو اعمال این کنوانسیون را به هر سرزمین مشخص شده در اعلامیه خود گسترش بدهد. کنوانسیون در مورد سرزمین مزبوردر اولین روز ماه متعاقب انقضاء دوره یک ماهه پس از تاریخ دریافت اعلامیه مزبور توسط امین اسناد لازم الاجرا خواهد شد.

۳ـ هر اعلامیه صادره به موجب دو بند پیشین در مورد هر سرزمین مشخص شده در چنین اعلامیه‌ای می‌تواند از طریق اعلامیه‌ای خطاب به یونسکو پس‌ گرفته‌شود. انصراف مزبور در اولین روز ماه متعاقب انقضاء دوره یک ماهه پس از دریافت اطلاعیه توسط امین اسناد، نافذ خواهد شد. ماده ۳۹ ـ خروج از عضویت

هر کشور عضوی می‌تواند از عضویت در این کنوانسیون خارج شود. خروج از عضویت از طریق سند کتبی که نزد دبیرکل یونسکو تودیع می‌شود، اعلام خواهد شد. خروج از عضویت در اولین روز ماه متعاقب انقضاء یک دوره شش ماهه بعد از پذیرش دریافت سند خروج از عضویت، نافذ خواهد شد و به هیچ وجه بر تعهدات مالی کشور عضو تا زمانی که خروج از عضویت کنوانسیون نافذ شود، تاثیر نخواهد گذاشت. ماده ۴۰ ـ امین اسناد

دبیر کل یونسکو امین اسناد این کنوانسیون و اصلاحات مربوط به آن خواهد بود. دبیر کل یونسکو به عنوان امین اسناد کشورهای عضو این کنوانسیون و نیز دیگر کشورهای عضو سازمان را از موارد زیر مطلع خواهد ساخت:

الف) تودیع هر سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق.

ب) تاریخ لازم الاجرا شدن این کنوانسیون بر طبق ماده ۳۷.

ج) هر گزارش تهیه شده به موجب ماده ۳۱

د) هر اصلاحیه کنوانسیون یا ضمائم تصویب شده بر طبق ماده ۳۳ و ۳۴ و تاریخی که اصلاحیه لازم الاجرا می‌شود.

هـ) هر اعلامیه یااطلاعیه صادره به موجب مفاد ماده ۳۸.

و) هر اطلاعیه صادره به موجب مفاد ماده ۳۹ و تاریخ نافذ شدن خروج از عضویت.

ز) هر عمل، اطلاعیه و یا مکاتبه دیگرمربوط به این کنوانسیون. ماده ۴۱ ـ ثبت:

این کنوانسیون طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد دبیرخانه سازمان ملل متحد با درخواست دبیرکل یونسکو ثبت خواهد شد ماده ۴۲ ـ متون معتبر

۱ـ این کنوانسیون از جمله ضمائم آن به زبان های عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی تهیه شده است و هر شش متن از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشد

۲ـ پیوست های این کنوانسیون به زبان های عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیایی تهیه شده است ماده ۴۳ ـ قید تحدید تعهد

در نظر گرفتن هر قید تحدید تعهدی که مغایر با قصد و هدف این کنوانسیون باشد مجاز نمی‌باشد. ضمیمه یک

لیست ممنوعه سال ۲۰۰۵

آئین نامه جهانی مبارزه با دوپینگ

« مصـرف هر نوع دارو باید به مواد درمانی محـدود بوده و دلیل موجه پزشکـی داشته باشد

مواد و روش های ممنوعه در کلیه مواقع (در حین مسابقات و خارج از مسابقات(

مواد ممنوعه

اس ۱ : عوامل آنابولیک

عوامل آنابولیک ممنوع می‌باشند.

۱ـ استروئیدهای آنابولیک آندروژنیک

الف ـ استروئیدها آنابولیک آندروژنیک اگزوژن (خارجی) شامل موارد زیر می‌باشد:

۱۸ـ آلفا ۱۷ـ هوموبتاهیدورکسی استر ـ ۴ ـ ان ـ تری اون: بولاسترون؛ بولدنون؛ بولدیون؛ کلوآسترون؛ کلوستبول؛ دانازول؛ دهیدروکلرومتیل تستسترون؛ دلتا ـ ۱ـ اندرواستنن ۱۷ و۱دیون؛ دلتاـ۱ـ آندرواستندیول؛ دلتا۱ دهیدروتستسترون؛ دروستانولون؛ دتیل استرونول؛ فلوکسی مسترون؛ فورمبولون؛ فورازابول، گسترینون؛ ۴ـ هیدروکسی تستسترون؛ ۴ـ هیدروکسی ـ ۱۹ـ نورتستسترون؛ مستانونلون؛ متونولون؛ متان دینون؛ متان دریول

و همچنین سایر مواد با ساختار شیمیایی مشابه یا اثرات بیولوژیک همسان نیز ممنوع می‌‌باشند.

ب- استروئیدهای آنابولیک آندروژنیک آندوژن عبارتند از: آندرواستـندیول (آندروست ـ ۵ ـ انه ـ ۳ آلفا ـ ۱۷ آلفا ـ دیول)؛ آندرواستاندیون (آندروست ـ ۴ـ انه ـ۱۷، ۳ دیون) ؛ دهیدرو اپی آندروسترون (دی‌اچ ای آ)؛ دی هیدروتستسترون؛ تستسترون و ایزومرها و متابولیت‌های آنها در زیر آمده‌اند:

۵ آلفا آندروستان ـ ۳ آلفاپریم ۱۷ آلفا ـ دیول؛ ۵ آلفا ـ آندروستان ـ ۳ آلفاپریم ۱۷ بتا ـ دیول؛ ۵ آلفا ـ آندروستان ـ ۳ بتا، ۱۷ الفا ـ دیول، آندروست ـ ۴ـ انه ـ ۳ آلفا، ۱۷ آلفا دیول؛ آندروست ـ ۴ـ انه ـ ۳ بتا، ۱۷ آلفا ـ دیول؛ آندورست ۵ ـ انه ـ ۳ آلفا، ۱۷ آلفا ـ دیول؛ آندروست ـ ۵ ـ انه ـ ۳ آلفا، ۱۷ بتا ـ دیول؛ آندروست ـ ۵ ـ انه ۳ بتا ۱۷ آلفا ـ دیول؛ ۴ ـ آندرواسـتندیول (آندروسـت ـ۴ـ انه ـ ۳ بتـا ، ۱۷ بتا ـ دیـول)؛ ۵ ـ آندرواسـتندیول (آندروست ـ ۵ ـ انه ـ ۳ ، ۱۷ ـ دیول) ؛ اپی ـ دی هیدروتستوسترون؛ ۳ آلفا ـ هیدروکسی ـ ۵ آندروستان ـ ۱۷ ـ وان ـ ۳ بتا ـ هیدروکسی ـ ۵ آلفا ـ آندروستان ـ ۱۷ ـ وان؛ ۱۹ نور آندرواسترون؛ ۱۹ نور اتیکولانولون.

در مواردی که یک استروئید آنابولیک آندروژنیک که بدن توانایی ساخت آن را دارد در نمونه ورزشکاری یافت شود زمانی این نمونه از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقی خواهد شد که غلظت این ماده ممنوعه و یا متابولیت‌ها، یا نشانگرهای آن و یا هرگونه نسبت یا نسبت‌های مربوطه در نمونه ورزشکار به میزانی از حدود مقادیر طبیعی بدن متفاوت باشد که در محدوده تولید درونی طبیعی بدن انسان قرار نگیرد. در هر یک از چنین مواردی زمانی که ورزشکار ثابت کند که غلظت ماده ممنوعه یا متابولیتها یا نشانگرها و یا هرگونه نسبت یا نسبت‌های مربوطه در نمونه او به دلیل یک حالت طبیعی (فیزیولوژیک) و یا یک بیماری (حالت پاتولوژیک) می‌باشد، نمونه او از لحاظ وجود ماده ممنوعه، مثبت تلقی نخواهد شد. (منفی تلقی می‌شود)

در کلیه موارد و در هر غلظتی از ماده ممنوعه در نمونه ورزشکار در صورتی‌که آزمایشگاه ماده ممنوعه‌ای که دارای منشاء خارجی است آن را به‌عنوان یک یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی گزارش خواهد کرد و نمونه ورزشکار مثبت تلقی خواهد شد.

اگر نتایج آزمایشگاه قطعی نباشد و غلظت یافت شده دارو مورد استفاده به داروهای استروئید آنابولیک ربطی نداشته باشد در اینجا رسیدگی بیشتر توسط سازمان ضددوپینگ آن کشور انجام می‌گیرد. اگر دلایل مشخص و مستندی وجود داشته باشد مانند آزمایشات مقایسه‌ای با وضعیت مرجع استروئید احتمال مصرف یک ماده ممنوعه را نشان می‌دهد.

اگر آزمایشگاه میزان نسبت تستوسترون به اپی‌تستوسترون را بیشتر از ۴ به ۱ گزارش کند ولی هیچ یک از روش های آزمایشگاهی معتبر و قابل اعتماد منشا خارجی ماده مورد نظر را تعیین نکرده باشد، رسیدگی بیشتر باید توسط سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه با بررسی مجدد نتایج آزمایشات قبلی و یا تست یا تست‌های تکمیلی انجام شود تا نهایتاً مشخص شود که نتیجه آزمایشات به علت حالات فیزیولوژیک یا بیماری )پاتولوژیک) است یا این که وجود ماده ممنوعه منشا خارجی (اگزوژن ) دارد.

رسیدگی شامل بررسی مجدد نتایج آزمایشات قبلی تا تست‌های تکمیلی انجام می‌گیرد. اگر تست‌های قبلی در دسترس نباشد از ورزشکار مجدد تست بدون اطلاع قبلی گرفته می‌شود که حداقل در سه نوبت در خلال یک دوره زمانی سه ماهه نمونه ادرار آزمایش می‌شود.

در صورتی که ورزشکار در انجام آزمایشات تکمیلی همکاری ننماید، نمونه به دست آمده از نظر وجود مواد ممنوعه مثبت تلقی خواهد شد.

دیگر عوامل آنابولیک شامل موارد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نیستند:

کلن بوترول، زرانول، زیل پاترول.

اگزوژن به ماده‌ای اتلاق می‌شود که بدن توانایی تولید و ساخت آن را به طور طبیعی نداشته و منشاء خارجی دارد.

آندوژن به ماده‌ای اتلاق می‌شود که به طور طبیعی توسط بدن ساخته می‌شود و منشاء داخلی دارد

اس۲: هورمون‌ها و مواد در ارتباط با آنها

مواد زیر شامل ترکیبات شیمیایی همسان یا اثرات بیولوژیک مشابه و همچنین فاکتورهای آزادکننده مربوط به آنها ممنوع می‌باشند.

۱ـ اریتروپوئیتین

۲ـ هورمون‌رشد(اچ جی اچ( فاکتورهای‌رشدشبه‌انسولینی ‌(مانند آی جی اف ـ ۱) و فاکتورهای رشد مکانیکی (ام جی اف ها)

۳ـ گنادوتروپین‌ها (ال اچ و اچ سی جی).

۴ـ انواع انسولین

۵ ـ کورتیکوتروفین‌ها

و دیگر موادی که دارای اثرات شیمیایی همسان یا ساختار شیمیایی مشابه باشند.

به غیر از مواردی که ورزشکار بتواند به طریقی نشان دهد که غلظت مورد نظر به علت حالات طبیعی (فیزیولوژیک) یا بیماری (حالت پاتولوژیک(می‌باشد، هنگامی نمونه از لحاظ وجود موادممنوعه (مانند لیست بالا) مثبت تلقی‌خواهدشد که غلظت ماده‌ممنوعه یا متابولیت‌ها یا نشانگرها و یا نسبت‌های مربوطه در نمونه ورزشکار از مقادیر طبیعی که معمولاً (به طور نرمال) در بدن انسان یافت می‌شود به حدی بیشتر باشد که در محدوده تولید درونی طبیعی بدن قرار نگیرد.

اگر آزمایشگاهی که از روش مطمئن و قابل اتکا تجزیه آزمایشگاهی استفاده می‌کند گزارش نماید که ماده ممنوعه منشاء خارجی دارد نمونه ورزشکار از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقی‌شده و به عنوان یک یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی گزارش خواهدشد.

اس۳ـ آگونسیت‌های بتادو

کلیه آگونیست‌های گیرنده بتادو و ایزومرهای راست گردان و چپ گردان آنها )ایزومری‌های ت‌دی و ـ ال) ممنوع می‌باشند. استفاده از آنها نیاز به یک فرم معافیت مصارف درمانی دارند.

به عنوان استثناء:

فورمترول، سالبوتامول، سالمترول، تربوتالین.

در صورتی که از طریق استنشاقی جهت پیشگیری و یا درمان آسم و آسم ورزشی که منجر به محدویت برونش ریوی می‌گردد تجویز شود نیاز به یک فرم اختصاری معافیت مصارف درمانی دارند.

علیرغم صدور یا اعطای هرگونه فرم مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان (معافیت مصرف درمانی)، غلظت بالاتر از ۱۰۰۰ میلی‌گرم در میلی‌لیتر سالبوتامول (آزاد + گلوکوروناید) به عنوان یک یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی تلقی خواهد شد، مگر اینکه ورزشکار ثابت کند که نتیجه غیرطبیعی بدست‌آمده به‌دنبال مصرف ‌درمانی سالبوتامول استنشاقی می‌باشد.

اس ۴ـ آنتاگونیست ها و مودولاتوری‌های )تغییردهنده‌های) هورمونی

دسته‌های دارویی ضد استروژنی زیر ممنوع شده‌اند:

۱ـ مهارکننده‌های آنزیم آروماتوز عبارت از مواد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند:

لتروزول ـ آمینوگلوتتامید ـ اکسمستان ـ فورمستان ـ تستولاکتون.

۲ـ تنظیم‌ کننده‌های انتخابی گیرنده‌های استروژن (اس‌ای‌آر ام‌اس) عبارت از مواد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند:

رالوکسی فن ـ تاموکسی فن ـ تورمیفن

۳ـ سایر مواد ضداستروژنی عبارت از مواد زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند:

سیکلوفنیل ـ کلومیفن ـ فولوسترانت

اس ۵ ـ مواد مدر (دیورتیک‌ها) و دیگر عوامل پوشاننده

مواد مدر و دیگر عوامل پوشاننده که ممنوع می‌باشند. عوامل پوشاننده شامل موارد زیر می‌باشد ولی محدود به این دسته نمی‌شوند.

ـ اپی تستوسترون

ـ پروبنسید

ـ مهارکننده‌های آنزیم آلفا ردوکتاز مانند: فیناستراید و دوتاستراید

ـ حجم دهنده‌های پلاسما مانند: آلبومین

ـ دکستران

ـ هیدروکسی اتیل استارچ

مواد مدر

استازولامید، آمیلوراید، بومتانید، کانرنون، کلرتالیدون، اتاکرینیک اسید، فوروسماید، اینداپامید، متولازون، اسپیرینولاکتون، تیازیدها (مثل بن درو فلومتیازید، کلروتیازید و هیدروکلروتیازید) و تریامترن.

و دیگر موادی که دارای ساختار شیمیایی مشابه و یا اثر بیولوژیک همسان می‌باشند ممنوع می‌باشند.

در صورتی که نمونه ادرار ورزشکار علاوه بر ماده ممنوعه‌ای که در حد آستانه یا نزدیک به آستانه باشد حاوی یکی از دیورتیک‌ها یا مواد مدر باشد معافیت مصرف درمانی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان فاقد اعتبار خواهد شد

روش های ممنوعه یا غیرمجاز

ام ۱: افزایش انتقال اکسیژن

به روش های زیر ممنوع می‌باشد:

۱ـ دوپینگ خونی شامل استفاده از خون اتولوگ (خود فرد) همولوگ (فرد دیگر) هترولوگ(غیرانسانی) یا فراورده‌های گلبول قرمز با هر منشاء دیگر.

۲ـ افزایش‌دهنده‌های مصنوعی جذب یا برداشت و انتقال و رها کردن اکسیژن شامل محصولات زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند:

پروفلوروکمیکال‌ها افاپروکسیرال

و فراورده‌های تغییر یافته هموگلوبینی مانند:

(جایگزین‌های خونی با پایه هموگلوبین و

فراورده‌های‌هموگلوبینی‌میکرواینکپسوله

‌ ام۲ ـ دستکاری‌های فیزیکی و شیمیایی

به روش های زیر ممنوع می‌باشند:

دستکاری یا قصد دستکاری نمونه ورزشکار به صورتی که نمونه تغییر پیدا کرده و یا عوض شود و یا صحت نمونه گرفته شده در خلال سلسله مراتب کنترل دوپینگ از بین برود.

این روش ها شامل تزریقات وریدی، سوندگذاری (کاتتریزاسیون) و یا عوض کردن ادرار یا تغییر دادن آن می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند.

تزریقات وریدی ممنوع شده‌اند ولی در موقعیت‌های حاد طبی در جایی که به نظر می‌رسد که استفاده از این روش از نظر پزشکی الزامی است استثناء می‌باشد.

ام۳ـ دوپینگ ژنی

استفاده غیر درمانی از سلول‌ها، ژنها عوامل ژنتیکی یا تغییر در سیمای ژنی در صورتی که ظرفیت و توانایی افزایش توان عملکردی و اجراء ورزشی ورزشکار را داشته باشند، ممنوع شده است

مواد و روش های ممنوعه در حین مسابقات

علاوه بر گروه‌ها یا قسمت‌های اس۱ تا اس۵ و ام۱ تا ام۳ که در بالا (همه موارد قبلی) به آنها اشاره شد، گروه های زیر نیز در حین مسابقات ممنوع می‌باشند:

اس۶: محرک‌ها

کلیه مواد محرک زیر شامل هر دو نوع ایزومرهای نوری راست گردان و چپ گردان (دی، ـ ال( مربوطه ممنوع می‌باشند

آدرافینیل، آمفپرامون، آمیفنازول، آمپگتامین، آمفتامیمیل، ،بنزفتامین، برومانتان، کارفدون، کاتین کلوبنزورکس کوکایین، دی‌متیل آمفتأمین، ، اتیل آمفتامین، اتیل افرین،افدرین فامپروفازون، فنکامفامین، فنکامین، فنتیلین، فن فلورامین، فن پروپورکس، فورفنورکس، مفنورکس، مفن ترمین، مزوکارب، مت امفتأمین، متیل آمفتامین، متیلن ، متیلدی‌اکسی آمفتامین، متیل افدرین فنیدیت، مدافنیل، نیکتامید، نورفن فلورامین، پاراهیدروکسی آمفتأمین، پمولین، فندی مترازین، فن مترازین، فن ترمین، پرولینتان، سلژیلین، استریکنین.

و دیگر موادی که ساختار شیمیایی مشابه یا اثرات بیولوژیک همسان با محرک‌ها هستند، نیز ممنوع می‌باشند. کاتیین در مواقعی که غلظت آن در نمونه ادرار بیشتر از ۵ میکروگرم در میلی‌لیتر باشد ممنوع است. افدرین و متیل افدرین که غلظت آنها در ادرار بیش از ۱۰ میکروگرم در میلی‌لیتر باشد، ممنوع است. مواد ممنوعه که در برنامه ۲۰۰۵ قرار گرفت شامل بوپروپیون، کافئین، پیپرادرول، فنیل پروپانول آمین، فنیل افرین سینفرین و پزودوافدرین بعنوان مواد ممنوعه مورد نظر قرار نگرفته‌اند.

توجه: آدرنالین در صورتی که همراه با بی‌حسی کننده‌های موضعی مصرف شود یا بطور موضعی تجویز شده باشد مانند قطره چشمی یا بینی ممنوع نمی‌باشد.

اس۷ : مخدرها

مواد مخدر زیر ممنوع می‌باشند:

بوپروانورفین، دکسترومورآمید، دیامورفین(هروئین)، فنتانیل و مشتقات آن، هیدروموفون، متادون، مورفین، اکسی کودون، اکسی مورفون، پنتازوسین، پتیدین

اس۸: کانابینونیدها

کانابینوئیدها مانند حشیش و ماری جوانا ممنوع می‌باشند.

اس۹ : گلوکوکورتیکوستروئیدها

همه گلوکوکورتیکوستروئیدها در صورتی که از راه دهان و مقعد و یا از طریق تزریقات وریدی و عضلانی مصرف شوند، ممنوع میباشند و استفاده درمانی از آنها نیاز به صدور معافیت مصرف درمانی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان دارد.

دیگر راه‌های تجویز که در زیر نشان داده شده است نیاز به گرفتن معافیت مصرف درمانی اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان دارد

مصرف فراورده‌های موضعی پوستی ممنوع نمی‌باشند

مواد ممنوع در ورزش‌های خاص

پی۱: الکل

الکل (اتانول) فقط در هنگام مسابقات و در ورزش‌های زیر ممنوع شده است:

کشف یا شناسایی آن با استفاده از تجزیه آزمایشگاهی از راه تنفس و یا خون می‌باشد حد یا آستانه ممنوعیت و تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ (از راه تست خون و تعیین سطح خونی) برای هر یک از فدراسیون های جهانی در داخل پرانتز ذکر شده است:

فدراسیون جهانی هوانوردی(اف آی آ) - ۰.۲ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی تیرو کمان (فیتا)- ۰.۱ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی اتومبیلرانی (اف آ آی)- ۰.۱ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی بیلیارد (دبلیو سی‌بی‌اس)- ۰.۲ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی بولز (سی‌ام‌اس‌بی) -۰.۱ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی کاراته (دبیلو کی اف) -۰.۱ گرم در لیتر

فدراسیون پنتاتلون مدرن برای رشته‌های

در ارتباط با تیراندازی (یو آی پی ام) - ۰.۱ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی موتورسیکلت (اف آی ام) -۰.۰ گرم در لیتر

فدراسیون جهانی اسکی (اف آی اس) - ۰.۱ گرم در لیتر

پی۲ ـ بتابلوکرها )مهارکننده‌های گیرنده بتا)

به جز در موارد خاص بتابلوکرها فقط در حین مسابقات رشته‌های ورزشی زیر ممنوع می‌باشند:

فدراسیون جهانی هوانوردی (اف آی ـ آ)

فدراسیون جهانی تیر و کمان (فیتا) در این رشته بتابلوکرها برای خارج از مسابقات نیز، ممنوعیت دارند. فدراسیون جهانی اتومبیلرانی (اف آ آی)

فدراسیون جهانی بیلیارد (دبلیو سی بی اس)

فدراسیون جهانی سورتمه (اف آی بی تی)

فدراسیون جهانی بولز (سی ام اس بی)

فدراسیون جهانی بریج (اف ام بی)

فدراسیون شطرنج (اف آی دی ای)

فدراسیون جهانی ژیمناستیک (اف آی جی)

فدراسیون جهانی موتورسیکلت (اف آی ام)

فدراسیون جهانی پنتاتلون مدرن برای رشته‌های در ارتباط با تیراندازی (یو آی پی ام)

فدراسیون بولینگ (اف آی کیو)

فدراسیون جهانی قایقرانی با قایق بادبانی (ایساف)

فدراسیون تیراندازی )آی اس اس اف) در این رشته بتابلوکرها برای خارج از مسابقات نیز، ممنوعیت دارند. فدراسیون جهانی اسکی/ اسنوبورد (اف آی اس)(هم در اسکی پرش و هم روی برف شامل می‌شود)

فدراسیون جهانی شنا (شیرجه و شنای موزون) (فینا)

فدراسیون جهانی کشتی (فیلا)

بتابلوکرها شامل مواد داروئی زیر می‌باشند ولی به آنها محدود نمی‌شوند:

اسبوتالول، آلپرنولول، آتنولول، بتاکسولول، بیزاپرولول، بونولول، کارتئولول، کارودیلول، سلیپرولول، اسمولول، لابتالول، لاووبونولول، متی پرانولول، متوپرولول، نادولول، اُکسپرنولول، پیندولول، پروپرانولول، سوتالول، تیمولول.

مواد خاص

مواد خاص در لیست زیر آمده‌اند:

افدرین، ال ـ متیل آمفتامین و متیل افدرین

کانابینوئیدها

کلیه آنتاگونیت‌های بتا دو استنشاقی بجز کلنبوترول

پروبنسید

کلیه گلوکوکورتیکوستروئیدها

کلیه بتابلوکرها

الکل

در فهرست یا لیست مواد ممنوعه ممکن است مواد خاصی شناسایی شوند که به علت در دسترس بودن عمومی بسیاری از آنها در فراورده‌های دارویی احتمال مصرف غیرعمدی آنها وجود دارد و احتمال سوء استفاده‌از آنها به عنوان دوپینگ موفق نیز کم است در صورتی که قوانین مبارزه با دوپینگ شامل این موارد باشد ممکن است بتوان مجازات کمتری برای ورزشکار در نظر گرفت و به طوری که در قوانین پیش‌بینی شده است، تنها در صورتی است که ورزشکار بتواند ثابت کند که مصرف چنین مواد خاصی به منظور و قصد بهبود عملکرد ورزشی او نبوده است. ضمیمه دو

شرایط اعطای مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان

برداشت از استانداردهای بین‌المللی استفاده از داروهای ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ‌، لازم‌الاجرا از اول ژانویه ۲۰۰۵.

۴ـ ضوابط اعطای مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان

ممکن است با اعطای مجوز استفاده ازداروهای ممنوعه برای درمان به یک ورزشکار به او اجازه داده شود از داروها یا روش های مندرج در لیست مواد ممنوعه استفاده نماید. درخواست‌های استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان مورد بررسی قرار می‌دهد. اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را یک سازمان مبارزه با دوپینگ منصوب می‌نماید. مجوز استفاده از داروهای ممنوعه فقط با رعایت جدی ضوابط زیر صورت می‌گیرد:

توضیح: این ضوابط کلیه ورزشکاران، اعم از سالم یا معلول را شامل می‌شود و مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان براساس شرایط فردی اعطا می‌گردد. مثلاً مجوزی که به یک ورزشکار معلول داده می‌شود، ممکن است سایر ورزشکاران را شامل نشود.

۱/۴ـ ورزشکار باید درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را حداقل ۲۱ روز قبل از شروع مسابقه ارائه نماید.

۲/۴ـ چنانچه ورزشکار در طول دوره درمان یک بیماری‌حاد و مزمن از مصرف این دارو یا متد منع شود، سلامت وی به نحو چشمگیری در معرض تهدید قرار می‌گیرد.

۳/۴ـ استفاده از دارو یا روش ممنوعه عملکرد بهتر ورزشکار را باعث نخواهد شد و صرفاً به بازگشت او به وضعیت سالم و نرمال و رفع عارضه پزشکی وی کمک خواهد کرد. هرگونه استفاده از دارو یا روش ممنوعه برای افزایش سطح هورمونهای دارای منشاء داخلی که در حالت نرمال کم هستند پذیرفته نمی‌شود و دلیلی برای اعطای مجوز استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان تلقی نمی‌شود.

۴/۴ـ دارو یا روش مشابهی وجود ندارد که برای درمان جایگزین روش یا داروی ممنوعه شود.

۵/۴ـ ضرورت استفاده از دارو یا روش ممنوعه نباید، به طور کلی یا نسبی از استعمال غیردرمانی قبلی از هر یک از اقلام موجود در لیست داروهای ممنوعه ناشی شده باشد.

۶/۴ـ در موارد زیر سازمان اعطاءکننده استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان مجوز را لغو می‌نماید:

الف ـ ورزشکار شرایط و مقررات تعیین شده از سوی سازمان مبارزه با دوپینگ اعطاء کننده استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را رعایت نمی‌کند.

ب ـ مدت اعتبار استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان منتفی شده است.

ج ـ سازمان مبارزه با دوپینگ به ورزشکار اطلاع داده است که استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان لغو شده است.

توضیح: استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان برای دوره مشخصی که کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان تعیین می‌کند داده می‌شود. در پاره‌ای از موارد ممکن است مدت استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان منتفی شده باشد یا سازمان ارائه دهنده آن را پس گرفته باشد ولی آثار داروی ممنوعه مصرف شده ، همچنان در بدن ورزشکار باقی مانده باشد. در این گونه موارد، سازمان مبارزه با دوپینگ که مثبت بودن تست را بررسی می‌کند ارتباط بین انقضاء یا ابطال استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را مدنظر قرار می‌دهد.

۷/۴ـ درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به منزله تصویب آن نخواهد بود مگر:

الف ـ در موارد اضطراری یا مواردی که شدت بیماری ضرورت را ایجاد نموده است.

ب ـ در موارد خاص که به علت ضیق وقت یا عدم دسترسی، ورزشکار نتوانسته است درخواست خود را ارائه نماید یا کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به علل فوق نتوانسته است قبل از کنترل دوپینگ درخواست را مورد بررسی قرار دهد.

توضیح: اورژانس‌های پزشکی یا بیماریهای شدید که ایجاب می‌نمایند ورزشکار قبل از دریافت استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داروهای ممنوعه را مصرف نماید بندرت اتفاق می‌افتند. همچنین مواردی که رسیدگی فوری به درخواست ورزشکار ضروری است کمتر دیده می‌شوند. سازمان های مبارزه با دوپینگ که مجوز استفاده از داروهای ممنوعه استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را صادر می‌کنند باید رسیدگی به اینگونه موارد را در آیین نامه‌های داخلی خود منظور نمایند.

۵ ـ محرمانه بودن اطلاعات

۱/۵ـ متقاضی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید کتباً موافقت خود یا ارائه کلیه اطلاعات مربوط به استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به کلیه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و در صورت نیاز به دیگر متخصصین مستقل علمی و پزشکی و یا کلیه کارمندانی که در بخش مدیریت، بررسی و استیناف با این اطلاعات سر و کار دارند را اعلام نماید

چنانچه همکاری متخصصین مستقل خارجی ضرورت داشته باشد، بدون اشاره به هویت ورزشکار، کلیه جزئیات مربوط به درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان بین آنها توزیع می‌گردد. علاوه بر این، ورزشکار باید کتباً موافقت خود با انتشار کلیه تصمیم‌های اتخاذ شده از سوی کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان بین دیگر سازمانهای مبارزه با دوپینگ، با رعایت قوانین و مقررات اعلام نماید.

۲/۵ ـ اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و اداره مبارزه با دوپینگ ذیربط، کلیه فعالیت های خود را محرمانه دنبال خواهند کرد. کلیه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و کارکنان ذیربط سازمان مبارزه با دوپینگ باید قرارداد حفظ اسرار را امضاء ‌نمایند. بویژه، اطلاعات زیر باید محرمانه نگهداری شوند:

الف ـ کلیه اطلاعات پزشکی و داده‌های دریافتی از ورزشکار و پزشک معالج وی.

ب ـ کلیه جزئیات درخواست از جمله اسامی پزشکان ذی ربط در فرآیند.

چـنانچه ورزشکار بخـواهد حق کمیته استفاده از داروهای ممـنوعه برای درمان و کمیـته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینـگ برای دسترسی بـه اطلاعات پزشـکی از سوی وی را لغو نـماید، باید مراتـب را کـتباً به پزشک خود اطلاع دهد. در این صورت، به ورزشکار استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داده نخواهد شد و یا استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داده شده به وی تمدید نمی‌گردد.

۶ ـ کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان

کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان برطبق راهبردهای زیر تشکیل و انجام وظیفه می‌نماید:

۱/۶ ـ کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید حداقل سه پزشک مجرب در زمینه درمان ورزشکاران را شامل شود. این پزشکان باید از دانش بالینی و پزشکی ورزشی مطلوب برخوردار باشند. برای اینکه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان در تصمیم‌گیری استقلال داشته باشند، لازم است اکثریت آنها در سازمان مبارزه با دوپینگ مسئولیتی نداشته باشند. کلیه اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان موافقتنامه تضاد منافع را امضاء‌می‌نمایند. در درخواست‌های استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان که ورزشکاران ذیربط معلول هستند، حداقل یکی از اعضای کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید دارای تجربه کافی در زمینه درمان و مراقبت از ورزشکاران معلول باشد.

۲/۶ ـ کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان در بررسی درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان، دستیابی به هر نوع تخصص پزشکی و علمی را پیگیری خواهد کرد.

۳/۶ ـ کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ بر طبق ضوابط مندرج در بند ۱/۶ تشکیل می‌گردد. هدف از تشکیل کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ بررسی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان‌های داده شده از سوی سازمان های مبارزه با دوپینگ می‌باشد. برطبق بند ۴/۴ مقررات، چنانچه یک سازمان مبارزه با دوپینگ، درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را رد نماید، ورزشکار می‌تواند از استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ درخواست تجدیدنظر نماید و استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تصمیم اتخاذ شده را منتفی نماید.

۷ـ فرایند درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان

۱/۷ـ فقط زمانی درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان مورد رسیدگی قرار می‌گیرد که فرم کامل شده درخواست، همراه با مدارک مورد نیاز ( به ضمیمه ۱ فرم استفاده از داروهای‌ممنوعه برای درمان مراجعه شود) دریافت شده باشد. در فرایند درخواست، اصول حفظ اسرار پزشکی باید رعایت شوند.

۲/۷ـ سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌توانند با انجام اصلاحاتی در فرم درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان (ضمیمه شماره۱) اطلاعات بیشتری را از ورزشکار مطالبه نمایند ولی حق حذف هیچیک از اطلاعات خواسته شده در فرم را ندارند.

۳/۷ـ سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌توانند فرم‌های استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را به زبانهای دیگر ترجمه نمایند ولی فرانسه یا انگلیسی باید همچنان در فرم باقی بماند.

۴/۷ـ ورزشکار حق ندارد از بیش از یک سازمان مبارزه با دوپینگ درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان نماید. در فرم درخواست باید رشته ورزشی و در صورت امکان ماده و سمت ورزشکار مشخص شده باشد.

۵/۷ـ در فرم درخواست باید کلیه درخواست های قبلی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان برای استفاده از دارو یا روش ممنوعه، همراه با اسامی سازمانهایی که درخواست به آنها ارجاع شده و تصمیم‌های اتخاذ شده از سوی این سازمانها قید شوند.

۶/۷ـ درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید با مدارک جامعی در ارتباط با سابقه بیماری، آزمایش‌ها، معاینات و تصویربرداریهای انجام شده همراه باشد.

۷/۷ـ کلیه هزینه‌های معاینات، بررسی‌ها و یا تصویربرداریهای اضافی که از سوی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان درخواست می‌شوند برعهده متقاضی استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان یا سازمان ورزشی وی خواهد بود.

۸/۷ـ درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید با نامه‌ای از یک پزشک واجد شرایط همراه باشد و در نامه علت ضرورت استفاده از دارو یا روش ممنوعه و علل عدم امکان استفاده از داروهای مشابه مجاز برای درمان ورزشکار توضیح داده شده باشد.

۹/ ۷ـ مقدار مصرف، دفعات مصرف، نحوه مصرف و مدت استفاده از داروی ممنوعه باید مشخص شده باشد. ۱۰/۷ـ تصمیم کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید ظرف ۳۰ روز از زمان دریافت کلیه مدارک مورد نیاز ، بوسیله سازمان مبارزه با دوپینگ، کتباً به ورزشکار ابلاغ شود. در مواردی که در واحد تست سازمان مبارزه با دوپینگ به یک ورزشکار استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان داده می‌شود، تائیدیه استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان باید فوراً به ورزشکار و سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ ابلاغ شود. در این اطلاعیه دوره مجاز استفاده از دارو و شرایط مربوط به استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان قید می‌گردد.

۱۱/۷ـ الف: همانطور که در بند ۴/۴ قوانین قیدشده‌است، به محض اینکه ورزشکاری درخواست تجدیدنظر در تصمیم اتخاذ شده از سوی سازمان مبارزه با دوپینگ را می‌نماید، طبق بند ۴/۴ قوانین کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تصمیم اتخاذ شده در مورد استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را تغییر دهد. ورزشکار باید کلیه اسناد و مدارک مربوط به استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را که بدواً به سازمان مبارزه با دوپینگ تحویل داده است در اختیار کمیته استفاده از داروهای ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ برای درمان قرار دهد و هزینه درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را نیز پرداخت نماید. تا تکمیل فرایند تجدیدنظر، تصمیم قبلی به قوت خود باقی است. این فرایند نباید از زمان دریافت اطلاعات بوسیله سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ، بیش از ۳۰ روز طول بکشد.

ب ـ سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند هر زمان که بخواهد نسبت‌به تجدیدنظر (بررسی مجدد) اقدام نماید. کمیته استفاده از داروهای ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ برای درمان ظرف ۳۰ روز بررسی مجدد را کامل خواهد کرد.

۱۲/۷ـ چنانچه در فرایند بررسی مجدد، تصمیم قبلی مبنی بر اعطای استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان تغییر یابد، تغییر تصمیم عطف به ماسبق نمی‌گردد و نتایجی که ورزشکار در این مدت کسب کرده است باطل نمی‌شوند. این تصمیم ظرف ۱۴ روز از تاریخ ابلاغ به ورزشکار، لازم الاجرا خواهد بود.

۸ ـ فرایند درخواست مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه

۱/۸ ـ بدیهی است که برخی از داروهای موجود در لیست داروهای ممنوعه در درمان عوارضی که در بین ورزشکاران شیوع فراوان دارند مورد استفاده قرار می‌گیرند. در اینگونه موارد درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان براساس قوانین مندرج در بخش های ۴ و ۷ ضرورت ندارد. به همین دلیل پروسه اعطای مجوز اختصاری ابداع شده است.

۲/۸ ـ داروها و روش هایی که براساس اعطای مجوز اختصاری اجازه استفاده از آنها به ورزشکار داده می‌شود بسیار محدود هستند و صرفاً موارد زیر را شامل می‌شوند:

محرکهای گیرنده بتا دو شامل داروهای تربوتالین، سالمترول، سالبوتامول، فورموترول که از طریق تنفس مصرف ‌می‌شوند و گلوکوکورتیکوستروئیدها که با روش های غیرسیستماتیک مصرف می‌شوند.

۳/۸ ـ برای استفاده از هر یک از داروهای فوق، ورزشکار باید ضمن ارائه یادداشتی به کمیته مبارزه با دوپینگ، علل ضرورت استفاده از این داروها را توضیح دهد. این یادداشت پزشکی که در ضمیمه ۲ درج گردیده، باید تشخیص بیماری، نام دارو، میزان مصرف، روش استفاده و مدت درمان را توضیح دهد.

در صورت امکان، آزمایش‌های به عمل آمده در ارتباط با تشخیص به پیوست ارائه شوند (شرح جزئیات و نتایج ضروری نیست )

۴/۸ ـ پروسه اختصاری موارد زیر را شامل می‌شود:

الف ـ تائیدیه استفاده از داروی ممنوعه مشمول مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان به محض وصول یادداشت تکمیل شده از سوی سازمان مبارزه با دوپینگ، دارای اعتبار است. یادداشت‌های ناقص باید به متقاضی عودت داده شوند.

ب ـ به محض دریافت یادداشت کامل، سازمان مبارزه با دوپینگ باید فورأً ورزشکار را مطلع نماید. در صورت لزوم فدراسیون بین‌المللی ورزشکار، فدراسیون کشوری و ستاد ملی مبارزه با دوپینگ نیز باید مطلع شوند. سازمان مبارزه با دوپینگ فقط در مواردی که ورزشکار در سطح بین‌المللی است مراتب را به اطلاع سازمان جهانی مبارزه به دوپینگ می‌رساند.

ج ـ یادداشت اعطای مجوز اختصاری جز در موارد زیر عطف به ماسبق نمی‌گردد:

ـ در موارد اضطراری و مواردی که درمان بحرانی ضرورت داشته است.

ـ در موارد استثنایی که به علت ضیق وقت و یا نبودن امکانات، ورزشکار نتوانسته است درخواست خود را تسلیم نماید یا کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان امکان دریافت یادداشت، قبل از کنترل دوپینگ را نداشته است.

۵/۸ ـ در طول مدت اعطای مجوز اختصاری کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان و کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می توانند هر زمان که لازم بدانند نسبت به بررسی مجدد اقدام نمایند.

ـ ورزشکاری که به او مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه داده نشده است می تواند درخواست بررسی مجدد را بنماید. کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ مجاز است در صورت نیاز اطلاعات پزشکی بیشتری را از ورزشکار درخواست نماید و هزینه‌های رسیدگی برعهده ورزشکار خواهد بود.

۶/۸ ـ کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان یا کمیته استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ هر زمان که بخواهند می‌توانند مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان را لغو نمایند و مراتب باید فوراً به ورزشکار، فدراسیون کشوری او و سازمانهای مبارزه با دوپینگ ذیربط اطلاع داده شود.

۷/۸ ـ ابطال مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه بلافاصله بعد از ابلاغ تصمیم به ورزشکار لازم‌الاجرا خواهد بود. با این حال، ورزشکار می‌تواند طبق قوانین بند ۷ نسبت به درخواست استفاده از داروهای ممنوعه برای درمان اقدام نماید.

۹ـ بایگانی

۱/۹ـ سازمانهای مبارزه با دوپینگ موظفند کلیه مجوزهای استفاده از داروهای ممنوعه و کلیه اسناد و مدارک تائید کننده آنها، که براساس مفاد بخش ۷ صادر شده‌اند را در اختیار سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ قرار دهند.

۲/۹ـ در ارتباط با مجوز اختصاری استفاده از داروهای ممنوعه، سازمانهای مبارزه با دوپینگ موظفند درخواست‌های ارائه شده، برطبق قوانین بخش ۴/۸، از سوی ورزشکاران سطح بین‌المللی را در اختیار سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ قرار دهند.

۳/۹ـ بخش بایگانی باید حفظ اسرار در مورد کلیه اطلاعات پزشکی را تضمین نماید. پیوست ۱

آئین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ۲۰۰۳

پیش‌گفتار

اهداف، حوزه عملکرد و ساختار

برنامه جهانی مبارزه با دوپینگ و آیین‌نامه

اهداف منظور شده در آیین‌نامه و برنامه جهانی مبارزه با دوپینگ عبارتند از:

•صیانت از حق اولیه هر ورزشکار که شرکت در ورزش عاری از دوپینگ می‌باشد و در نتیجه ارتقاء سطح سلامت و ایجاد رقابت جوانمردانه و برابر در سطح جهان

•حصول اطمینان از وجود یک برنامة مبارزه با دوپینگ هماهنگ، همسو و موثر در سطح بین‌المللی و ملی جهت تشخیص، جلوگیری و پیشگیری از دوپینگ.

برنامة ‌جهانی مبارزه با دوپینگ

کلیة مبانی لازم جهت حصول اطمینان از حداکثر هماهنگی و بهره‌وری در برنامه‌های بین‌المللی و ملی مبارزه با دوپینگ در برنامه جهانی مبارزه با دوپینگ گنجانده شده است . این مبانی عبارتند از:

سطح اول: آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ

سطح دوم: استانداردهای بین‌المللی

سطح سوم: الگوهای عملکرد بهینه

آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ

آیین‌نامة جهانی مبارزه با دوپینگ سندی است بین‌المللی و بنیادین که برنامة جهانی مبارزه با دوپینگ در ورزش بر اساس آن پی‌ ریزی شده است. هدف این آیین‌نامه بهبود و هماهنگی فعالیتهای مبارزه با دوپینگ در سطح جهان براساس مبانی اولیة مبارزه با دوپینگ می‌باشد. جهت کسب حداکثر هماهنگی در موضوعاتی که همسویی کامل بین‌المللی لازم است، آیین‌نامه به طور کامل وارد جزئیات قضایا می‌گردد. حال آن که در سایر موارد، براساس توافق‌های لازم در اصول مبارزه با دوپینگ و همچنین جهت برقراری انعطاف‌ پذیری‌های لازم، از پرداختن به جزئیات خودداری شده است.

استانداردهای بین‌المللی

در برنامه مبارزه با دوپینگ، جهت تنظیم استانداردهای بین‌المللی اصول تکنیکی و عملی مختلف، ابتدا با مشاوره با دولتها و امضا کنندگان آیین‌نامه، قوانینی تنظیم ‌شده، سپس توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به تصویب می‌رسد. هدف اصلی استانداردهای بین‌المللی، ایجاد هماهنگی و همسویی بین سازمانهای گوناگون مبارزه با دوپینگ، که مسؤولیت بخشهای تکنیکی و عملی برنامة جهانی مبارزه با دوپینگ را برعهده دارند، می‌باشد. جهت پذیرش آیین‌نامه، تبعیت از استانداردهای بین‌المللی الزامی است. در موارد لازم و پس از مشاوره با دولتهای امضا کنندة ‌آیین‌نامه و تصویب هیئت اجرایی سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ، امکان تغییر و به روز شدن استانداردهای بین‌المللی وجود دارد. استانداردهای بین‌المللی و تمامی نسخ به روز شدة آنها از زمانی که در آنها قید شده است لازم‌الاجرا می باشند، مگر در مواردی که در آیین‌نامه مورد دیگری ذکر شده باشد.

الگوهای عملکرد بهینه

براساس آیین‌نامه، الگوهایی از بهترین عملکرد تهیه خواهد گردید تا جهت یافتن راه‌حلهای مناسب در مسائل گوناگون مبارزه با دوپینگ به آنها استناد گردد. این مدلها توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به امضا کنندگان آیین‌ نامه معرفی می‌ گردد. امضا‌ کنندگان درصورت تمایل می‌توانند از این الگوها در مورد مسائل مبارزه با دوپینگ استفاده نمایند، لیکن این الگوها لازم الاجرا نمی‌باشند. همچنین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ جهت امضاکنندگان آیین‌نامه تعدادی راهنمای آموزشی نیز تهیه خواهد نمود.

توضیحی بر استانداردهای بین‌المللی:

استانداردهای بین‌المللی محتوی جزئیات تکنیکی لازم جهت اجرای آیین‌نامه می‌باشد. به عنوان مثال جزئیات کامل مراحل نمونه ‌گیری، آنالیزهای آزمایشگاهی و معیارهای لازم جهت اکردیته ‌شدن آزمایشگاهها در آیین‌ نامه برنامه مبارزه با دوپینگ المپیک ۱۹۹۹ تفصیل بیان شده است. هر چند استانداردهای بین‌المللی صراحتآً از ملحقات آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ به شمار می‌آید. ولی براساس مشاوره با دولتها و امضاکنندگان آیین‌نامه توسط متخصصین امر نگاشته شده و به صورت یک سند فنی جداگانه ارائه می‌گردد. ضروری است که متخصصین امر توانایی ایجاد تغییر در استانداردهای بین‌المللی را در هر زمان لازم داشته باشند.این تغییرات باید به گونه‌ای باشد که نیاز به تجدید نظر در آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ یا قوانین مربوط به امضاکنندگان قرارداد نباشد.

کلیه استانداردهای بین‌المللی قابل اجراء از تاریخ اول ژانویه ۲۰۰۴ در دسترس خواهد بود

توضیحی بر الگوهای عملکرد بهینه: آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ براساس نیازهای گروههای عمدة امضا کنندة آیین‌نامه، الگوهایی از قوانین و مقررات مبارزه با دوپینگ طراحی نموده است. (به عنوان مثال فدراسیونهای جهانی ورزشی رشته‌های انفرادی و تیمی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ و... از گروه های عمدة امضا کنندة آیین‌نامه به شمار می‌آیند. این الگوهای قوانین و مقررات براساس آیین‌نامه تنظیم شده و با آن مطابقت کامل دارد. این الگوها نمونه‌ای بهترین عملکردهای موجود در مبارزه با دوپینگ می‌باشند و محتوی جزئیات کامل (مشتمل بر ارجاعات لازم به استانداردهای بین‌المللی) در اجرای این قوانین هستند.

در این الگوهای عملکردی و قانونی، راهکارهای مختلفی در اختیار امضاکنندگان قرار می‌دهد. ممکن است بعضی کشورها یکی از این الگوها را به طور کامل و مو به مو در کشور خود اجرا نمایند. سایر کشورها ممکن است از این الگوها با ایجاد برخی تغییرات استفاده نمایند. برخی از دولتها نیز بدون توجه به این الگوها و بر حسب نیازهای خود و مطابق با اصول آیین ‌نامه، قوانین خاص خود را تنظیم می ‌نمایند

سایر الگوهای لازم جهت بخشهای خاص عملکرد مبارزه با دوپینگ، برحسب نیازها و توقعات هر یک از امضاکنندگان آیین‌نامه به صورت خاص تدوین می‌شود. این موارد مشتمل است بر الگوهایی جهت برنامه‌های ملی مبارزه با دوپینگ، ساماندهی نتایج، نمونه‌گیری ( در مواردی که مسائلی خارج از حیطه پیش‌بینی شده استاندارد بین‌المللی نمونه گیری باشد). برنامه‌ای آموزشی غیره. قبل از آنکه یک عملکرد به عنوان برنامه جهانی مبارزه با دوپینگ پذیرفته شود. توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مورد بررسی قرار گرفته و سپس تصویب می‌گردند.

مبانی منطقی و بنیادین آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ

برنامه‌های مبارزه با دوپینگ برای صیانت از ارزش معنوی ورزش طراحی شده‌اند. این ارزش معنوی یا به تعبیری دیگر«روح ورزش» جوهرةاصلی المپیزم به شمار می‌رود و مبنای مفهوم ورزش جوانمردانه می‌باشد. روح ورزش ارج نهادن به روح، جسم و اندیشة انسان است که با ارزش های زیر مشخص می‌گردد: • اخلاص، بازی جوانمردانه و صداقت.

• سلامت.

• بهینه کردن عملکرد.

• شخصیت پردازی و آموزش.

• تفریح و سرگرمی.

• کار گروهی.

• ایثار و مسئولیت پذیری

.•احترام به قوانین و مقررات.

• احترام به خود و دیگران.

• شجاعت.

• احترام به جمع و فرد.

دوپینگ مشخصاً با روح ورزش در تضاد است. بخش اول

کنترل دوپینگ

کلیات

بخش اول آیین‌نامه، به قوانین خاص مبارزه با دوپینگ اختصاص دارد. این قوانین باید توسط سازمانهایی که مسئولیت اقتباس، تصویب و اجرای قوانین مبارزه با دوپینگ در حدود وظائف آنها قرار دارد ( به عنوان مثال کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، فدراسیونهای بین‌المللی، سازمانهای مسابقات بزرگ و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ) به دقت مورد توجه قرار گیرد. کلیه سازمانهای فوق‌الذکر به طورکلی سازمانهای مبارزه با دوپینگ خوانده می‌شوند.

ساختاربخش اول آیین‌نامه، قادر نیست نیاز به تصویب قوانین فراگیر مبارزه با دوپینگ توسط هر سازمان مبارزه با دوپینگ را برطرف نماید. هر چند برخی از بندهای بخش اول آیین‌نامه باید دقیقاً براساس قوانین هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ اجرا شود، ولی سایر بندهای بخش اول آیین‌نامه دارای اصول راهنمایی کنندة الزام آوری است که به هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ اجازه می‌دهد که به نحو مورد نیاز از قوانین استفاده کنند. همچنین هر یک از این سازمانها می‌توانند پیش نیازهای لازم جهت اجرای قوانین در هر مورد از بندهای بخش اول آیین‌نامه را تدوین نمایند. به دلیل وجود این قبیل پیش نیازها در بخش اول آیین‌نامه، نیازی به تکرار آنها در قوانین مبارزه با دوپینگ این سازمانها نیست. فصول ذیل که در آنها به اهم فعالیتهای مبارزه با دوپینگ توسط سازمانهای مبارزه با دوپینگ اشاره شده است، باید در قوانین هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ بدون هرگونه تغییری الحاق شود (تغییراتی که موجب تغییر کلی محتوای قوانین نشوند، مانند تغییر زبان یا تغییر نام یا رشته ورزشی توسط هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ و غیرمجاز می‌باشد). این فصول عبارتند از: فصول ۱( تعریف دوپینگ) ۲ (تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ) ۳اثبات دوپینگ)، ۹(ابطال خود به خود نتایج انفرادی)، ۱۰(محرومیتهای فردی)، ۱۱(پیامدهای تیمی)، ۱۳(تقاضای تجدید نظر۹ به جز بند ۱۳ـ۲ـ۲، ۱۷(مقررات مربوط به محدودیتها) و توضیحات مربوط به هر یک از بندهای فوق‌الذکر

قوانین مبارزه با دوپینگ همانند قوانین مسابقات، قوانین ورزشی هستند که بستگی تام به نوع ورزش دارند. ورزشکاران این قوانین را به عنوان یکی از شروط شرکت در رقابتها می‌پذیرند. قوانین مبارزه با دوپینگ نباید براساس استانداردهای قانونی مربوط به قوانین جزایی یا استخدامی تدوین شود. خط‌ مشی و حداقل استانداردهایی که در آیین‌نامه منظور شده است موجب جلب رضایت عده زیادی از امضاکنندگان آیین‌نامه در جهت رسیدن به ورزش سالم شده‌است و باید توسط کلیه دادگاه‌ها و مراجع قضایی مورد عنایت قرار گیرد. شرکت‌کنندگان باید با قوانین مبارزه با دوپینگ هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ مربوطه خود که براساس آیین‌نامه تدوین شده است، توافق داشته باشند. هر یک از امضاکنندگان نیز باید مقررات و روشهای اجرایی مشخصی تدوین نمایند تا اطمینان یابند که تمام شرکت کنندگان تحت نظارت آنها و اعضا سازمانهای تابعه، نسبت به قوانین مبارزه با دوپینگ آگاهی داشته، نسبت به پیروی از آن تحت نظارت سازمانهای مبارزه با دوپینگ، همکاری لازم را خواهند داشت.

توضیحی بر کلیات: جهت ایجاد هماهنگی کامل ضروری است که کلیه امضاکنندگان آیین‌نامه تصمیمات خود را براساس فهرستی مشترک از قوانین تنظیم نمایند. به عنوان مثال مفاهیم مربوط به تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ و یا اصول اثبات دوپینگ و پیامدهای درنظر گرفته شده باید در بین سازمانهای مختلف یکسان باشد. این قوانین باید در کلیه موارد یکسان باشند بطوریکه اگر دادرسی در حضوریکی از فدراسیونهای جهانی یا در سطح ملی یا در حضور دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش انجام شود. از قوانین مشترکی تبعیت نماید. ازسوی دیگر، نیازی نیست که کلیه امضاکنندگان را وادار نمود تا در مورد مراحل ساماندهی نتایج یا مراحل دادرسی از یک دستورالعمل مشترک تبعیت نمایند. هم اکنون مراحل متفاوت ولیکن موثر مختلفی در مورد مراحل ساماندهی نتایج یا مراحل دادرسی بین فدراسیونهای مختلف جهانی و سازمانهای ملی وجود دارد. براساس آیین‌نامه، لزومی به ایجاد وحدت رویة مطلق در مراحل برخورد با نتایج با مراحل دادرسی وجود ندارد. بلکه لازم است که روشهای گوناگون هر یک از امضاکنندگان با اصول آیین‌نامه منطبق باشد

در فصل ۱۳، اجرای دقیق بند ۱۳ـ۲ـ۲ الزامی نیست و از ضروریت پذیرش آیین‌نامه محسوب نمی‌گردد. زیرا در بند ۱۳ـ۲ـ۲ به راهکارهای لازمی اشاره شده است که به سازمان مبارزه با دوپینگ اجازه انعطاف پذیری لازم را می‌دهد.

توضیحی بر شرکت‌کنندگان: ورزشکاران یا شرکت در مسابقات ورزشی، از یک دسته از قوانین مربوط به ورزش خود تبعیت می‌کنند. با همین قیاس ورزشکاران و پرسنل حامی ورزشکار، به علت توافقی که جهت عضویت و معتبر شمردن آنها در سازمانهای ورزشی یا مسابقات ورزشی دارند براساس فصل ۲ ملزم به تبعیت از قوانین مبارزه با دوپینگ می‌باشند. هر یک از امضاکنندگان آیین‌نامه ملزم است تا اقدامات لازم جهت اطمینان از تعهد ورزشکاران و پرسنل حامی ورزشکار به قوانین مبارزه با دوپینگ به عمل آورد.

فصل اول #۱ ـ فصل اول: تعریف دوپینگ

دوپینگ عبارت است ازوقوع یک یاچند تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ که در موارد ۲ـ۱ تا ۲ـ۸ این آیین‌نامه به تفصیل بیان شده است. فصل دوم #۲ ـ فصل دوم: تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ

مواد ذیل تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ محسوب می گردد:

۲ـ۱ـ وجود یک نوع مادة ‌ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز آن و یا نشانگرهای آن در نمونة ‌اخذ شده از ورزشکار. ۲ـ۱ـ۱ـ وظیفة فردی هر ورزشکار این است که از وارد شدن هر نوع ماده ممنوعه به بدن خود ممانعت به عمل آورد. لذا در صورتیکه هر گونه ماده ممنوعه، یا مواد حاصل از سوخت وساز و یا نشانگرهای مربوط به آنها در نمونه اخذ شده از ورزشکار یافت شود، مسئولیت آن برعهده ورزشکار می‌باشد. در این بند تصریح شده است که جهت اعلام تخلف ورزشکار از قوانین مبارزه با دوپینگ براساس بند ۲ـ۱ لازم نیست که نیت، قصور، تقصیر، یا آگاهی ورزشکار از مصرف مورد ارزیابی قرار گیرد.

۲ـ۱ـ۲ـ به استثنای موادی که در فهرست ممنوعه، برای آنها آستانه کمی اختصاصی در نظر گرفته شده است، وجود هر مقدار از ماده ممنوعه، یا مواد حاصل از سوخت و ساز و یا نشانگرهای آنها در نمونه اخذ شده از ورزشکار، تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ محسوب می‌شود.

۲ـ۱ـ۳ـ به عنوان استثناء بر مادة ۲ـ۱، در فهرست ممنوعه شرایط خاصی برای ارزیابی مواد ممنوعه‌ای که احتمالاً ممکن است در درون بدن نیز تولید شوند، در نظر گرفته شده است.

تفسیر فصل ۲: در فصل دوم، شرایط و مواردی که نقض قوانین دوپینگ محسوب می‌شود، تعیین می‌گردد. در صورتی که از یک یا چند بند از این قوانین تخلف صورت گیرد، دادرسی شخص خاطی آغاز می‌شود. بسیاری از اعمالی که در این فهرست از موارد تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ محسوب می‌شوند در سایر مقررات نظیر آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک و یا سایر قوانین مبارزه با دوپینگ نیز ممنوع می‌باشند. توضیح بند ۲ـ۱ـ۱: جهت اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، همانند وجود ماده ممنوعه (یا مواد حاصل از سوخت و ساز و یا نشانگرهای مربوط به آنها) آیین‌نامه از احکام مطلق قانونی آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک و همچنین مجموعه وسیعی از سایر قوانین مبارزه با دوپینگ، استفاده می‌کند. براساس قوانین صریح و تخطی ناپذیر، در صورت یافته شدن هر نوع ماده ممنوعه در نمونة ‌اخذ شده از ورزشکار، تخطی از قوانین مبارزه با دوپینگ صورت گرفته است. مصرف عامدانه یا غیرعمدی و حتی مصرف تصادفی یک ماده ممنوعه توسط ورزشکار تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ می‌باشد. در صورتی که نمونه مثبت مربوط به نمونه گیری در زمان مسابقات باشد نتایج مسابقه خود به خود لغو می‌گردد. (فصل ۹(ابطال خودبخود نتایج انفرادی)). با این وجود ورزشکار پس از این مرحله فرصت می‌یابد تا به اثبات این موضوع که تقصیر یا تقصیر قابل توجه‌ای در مورد یافت شدن ماده ممنوعه نداشته است، از مقررات مربوط به تخفیف مجازاتها استفاده نماید. (فصل ۱۰ـ ۵ (تخفیف مجازات یا کاهش دورة ‌محرومیت به علت موارد خاص)).

قوانین مطلقی که در مورد پیدا شدن مواد ممنوعه در نمونه اخذ شده از ورزشکار وجود دارد و احتمال این که محرومیتها ممکن است در موارد خاص تخفیف یابند، از سویی باعث می‌شوند که ورزشکاران در برخورد با قوانین دوپینگ دقیق باشند و از سوی دیگر، در مواردی که وجود یک ماده ممنوعه در نمونه ورزشکار عامدانه نبوده و یا ناشی از مسامحه ورزشکار است، تنبیهات تا عادلانه متوجه ورزشکار نگردد. توجه به این نکته ضروری است که هر چند قوانین مربوط به متخلف شناختن ورزشکار بسیار مطلق و قاطع می‌باشند ولی وضع محرومیتها به صورت خود به خود و بدون در نظر گرفتن شرایط ورزشکار صورت نمی‌گیرد.

اصول بنیادین قوانین مطلق مبارزه با دوپینگ به خوبی در دادگاه داوری ورزشی در مورد ورزشکاری به نام QUIGLEY شاکی پرونده ULT روشن گردید.

ممکن است در موارد خاص قوانین مطلق مبارزه با دوپینگ به نظر ناعادلانه باشند، همانند مورد فرد Q که ورزشکار به علت برچسب غلط دارو و به علت تجویز نادرست دارو به علت بیماری ناگهانی در یک کشور دیگر، یکی از مواد ممنوعه را دریافت کرده است و در مصرف دارو مسئولیتی متوجه وی نمی‌باشد. ولیکن همچنین به نظر بعید و ناعادلانه می‌رسد که یک ورزشکار در بعد از ظهر یک رقابت مهم دچار مسمومیت غذایی شود

ضمناٌ در هیچ کدام از موارد، قوانین مسابقات اجازه نمی‌دهد که ناعادلانه‌ بودن اوضاع تغییر یابد. به عنوان مثال نمی‌توان مسابقات را تا بهبود ورزشکار به تعویق انداخت. در نتیجه ممنوعیت مصرف مواد ممنوعه وابسته به مصرف تصادفی آنها نیست. تحولات مربوط به ورزشهای گوناگون چه به صورت تصادفی و چه آنها که ناشی از اهمال افراد هستند، همانند فراز و نشیبهای معمول زندگی، خود باعث بروز بی‌عدالتی‌های متفاوتی می‌گردد و قوانین هیچ گاه جوابگوی چنین وقایعی نمی‌باشند. از این گذشته به نظر می‌رسد یکی از سیاستهای قابل ستایش این است که هیچگاه نباید با جبران یک بی‌عدالتی تصادفی نسبت به یک فرد، باعث ظلم به کل بدنه گروه شرکت کننده در یک رقابت ورزشی شد. به عنوان مثال اگر ورزشکاری سهواً یکی از داروهای نیروزای ممنوعه را مصرف نماید و براساس قانون بخشیده شود این عمل ظلم به سایر رقبا محسوب می‌گردد. از سوی دیگر چنین سهل‌انگاری در قانون باعث می‌گردد که بسیاری از ورزشکاران از قوانین سوء‌ استفاده نمایند زیرا اثبات عامدانه بودن مصرف داروی ممنوعه در بسیاری از موارد مشکل می‌باشد. مطمئناً وجود راههای فرار قانونی باعث می‌شود که دعاوی قضایی بسیار پرخرجی برگزار گردد و این امر واضحاً به ضرر فدراسیونهایی است که توان مالی کمی دارند.

توضیح بند ۲ـ۱ـ۳: به عنوان مثال در فهرست داروهای ممنوعه تصریح شده است که اگر نسبت تستسترون به اپی تستسترون بیش از ۱/۶ باشد ورزشکار خاطی شناخته می‌شود مگر در مواردی که آزمایشاتی که در طول زمان، چه قبل و چه بعد از نمونه گیری، توسط سازمان مسئول مبارزه با دوپینگ از ورزشکار صورت می‌گیرد مقادیر بالا اما طبیعی تستسترون ورزشکار را نشان دهند یا ورزشکار به نحوی اثبات نماید که این افزایش ناشی از یک وضعیت فیزیولوژیک و یا یک بیماری است.

۲ـ۲ـ مصرف و یا تلاش برای مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه

۲ـ۲ـ۱ـ جهت اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، موفق بودن یا نبودن مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه، موضوع اصلی نیست. بلکه تنها مصرف و یا تلاش برای مصرف ماده ممنوعه یا روش ممنوعه جهت احراز تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ کافی است.

۲ـ۳ـ امتناع از شرکت در نمونه‌گیری، غیبت یا طفره رفتن از شرکت در نمونه‌گیری بدون دلایل قانع کننده، پس از دریافت حکم نمونه‌گیری براساس قوانین اجرایی نهاد مجاز نمونه‌گیر.

توضیح بند ۲ـ۲ـ۱: در این آیین‌نامه نسبت به آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک یک تغییر صورت گرفته است و آن اضافه شدن عبارت مصرف روشهای ممنوعه علاوه بر مواد ممنوعه می‌باشد. با توجه به این الحاقیه دیگر لزومی نیست که به طور اختصاصی «اعتراف به مصرف» به‌ عنوان یک قانون مجرای مبارزه با دوپینگ صورت گیرد. مصرف ممکن است با روشهای مختلف ثابت گردد. به عنوان مثال توسط اعتراف مستقیم ورزشکار یا شهادت یک شخص ثالث و یا توسط سایر شواهد.

نشان دادن «قصد مصرف» از یک ماده ممنوعه نیاز به ارائه ادله در مورد نیت ورزشکار دارد. این واقعیت که نیت ورزشکار باید به نحوی به اثبات برسد باعث کم شدن ارزش مطلق بند ۲ـ۱ در مورد مصرف یک ماده با دوش ممنوعه نمی‌گردد. در صورتی که ورزشکار خارج از مسابقات ماده ممنوعه مصرف نماید و استفاده از این ماده در خارج از مسابقات ممنوع نباشد، این عمل نقض قوانین دوپینگ محسوب نمی‌گردد.

۲ـ۴ـ در اختیار قرار ندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشکار جهت نمونه‌گیری خارج از مسابقات همانند عدم اعلام حل حضور یا غیبت از نمونه‌گیری، خارج از مسابقات. همانند عدم اعلام محل حضور یا غیبت از نمونه‌گیری. درخواست این اطلاعات باید براساس مقررات قابل توجیه باشد.

۲ـ۵ ـ دستکاری، یا تلاش در جهت دستکاری هر یک از مراحل کنترل دوپینگ.

۲ـ۶ ـ مالکیت مواد روش های ممنوعه:

۲ـ۶ ـ۱ـ مالکیت هر نوع ماده که در نمونه‌گیری خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و یا روش ممنوعه در هر زمان و مکانی مگر آنکه ورزشکار اثبات نماید که بنابر بند ۴ـ۴ (معافیت درمانی) یا سایر قوانین قابل قبول مالکیت این ماده جهت مصارف ضروری پزشکی بوده است.

۲ـ۶ ـ۲ـ مالکیت هر نوع ماده که در نمونه‌گیری خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و یا روش ممنوعه بوسیله پرسنل حامی ورزشکار که به نحوی در امر مسابقات و یا تمرینات در کنار ورزشکار می‌باشند، مگر آن که پرسنل حامی ورزشکار اثبات نمایند که بنابر بند ۴ـ۴ (معافیت درمانی) یا سایر قوانین قابل قبول مالکیت این ماده جهت مصارف ضروری پزشکی بوده است.

توضیح بند ۲ـ۴ : نمونه‌گیری بدون اطلاع قبلی در زمانهای خارج از مسابقات یکی از اصول بنیادین فعالیتهای مبارزه با دوپینگ است. بدون اطلاع از مکان فیزیکی ورزشکار انجام این قبیل نمونه‌گیری‌ها ناکارآمد و گاهاً غیرممکن است.

لازمه اجرای این بند که معمولاً در سایر قوانین مبارزه با دوپینگ وجود ندارد، این است که ورزشکار جهت نمونه‌گیری خارج از مسابقات شناخته شود. در نتیجه ورزشکار موظف است دائماً اطلاعات مربوط به محل استقرار خود را در اختیار سازمان مربوطه قرار دهد تا در موارد لازم جهت نمونه‌گیری بدون اطلاع قبلی خارج از مسابقات مورد استفاده قرار گیرد. «مقررات قابل توجیه» توسط فدراسیون جهانی مربوط به ورزشکار و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ مربوطه مقرر می‌گردد. این امر باعث می‌شود که این قوانین براساس محدودیتهای هر ورزش و یا هر کشور برنامه‌ریزی شود. تخلف از این بند می‌تواند عمدی یا ناشی از سهل‌انگاری ورزشکار باشد.

توضیح بند ۲ـ ۵ : براساس این ماده هر نوع رفتاری که موجب بروز اشکال در مراحل اجرای نمونه‌گیری شود. ولی به طور اخص از موارد روشهای ممنوعه شناخته شده نباشد، غیرمجاز است. به عنوان مثال عوض کردن کدهای شناسایی در برگه کنترل دوپینگ در جریان نمونه‌گیری و یا شکستن شیشه B در زمان آنالیز آزمایشگاهی نمونه B از مصادیق تخلف از قوانین محسوب می‌گردد.

۲ـ۷ـ داد و ستد هرگونه ماده روش ممنوعه.

۲ـ ۸ ـ تجویز و قصد تجویز یک ماده یا روش ممنوعه به ورزشکاران، همچنین همکـاری، تشـویق، حـمایت، کمک‌رسـانی، اجرا، مدیریـت، همدسـتی، معـاونت، مخفی کردن و هرگونه مشارکت برای تخلف و حتی تلاش برای تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ. فصل سوم #۳ ـ فصل سوم: اثبات دوپینگ

۳ـ۱: مسئولیت ها و استانداردها در اثبات دوپینگ

مسئولیت احراز تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ برعهدة سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌باشد. روش استاندارد اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ این است که سازمان مبارزه با دوپینگ با دلایل کافی گروه دادرسی را مجاب نماید که ادعای این سازمان در مورد تخلف صورت گرفته صحیح بوده است. استفاده از این روش باعث می‌شود که در کلیه موارد به جای پرداختن به احتمالات از دلایل متقن استفاده گردد. ضمناً براساس آیین‌نامه مسئولیت ورزشکار یا سایر کسانی که احتمالاً از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی کرده‌اند این است که با ارائه شواهد و مدارک کافی اتهام وارده را رد نمایند و یا حقایق و یا شرایط مورد نظر را جهت سازمان مبارزه با دوپینگ مشخص نمایند. در حقیقت استانداردهای اثبات دوپینگ روشی کارآمد جهت اثبات فرضیات می‌باشد.

۳ـ۲: روش های اثبات حقایق و فرضیات

اثبات حقایق مربوط به تخلفات از قوانین مبارزه با دوپینگ می‌تواند به وسیله هر روش قابل اعتمادی از جمله اعتراف ورزشکار باشد. روشهای اثباتی که در اینجا ذکر می‌شود، جهت اثبات دوپینگ قابل استناد هستند. توضیح بند۳ـ۱: استانداردهای اثبات دوپینگ که توسط سازمانهای مبارزه با دوپینگ اجرا می‌گردد با استانداردهایی که در اکثر کشورها جهت تشخیص تخلفات حرفه‌ای اعمال می‌شود، شباهت دارد. همچنین این استانداردها به طور گسترده توسط دادگاه ها و محاکم در موارد دوپینگ استفاده می‌گردد. به عنوان مثال می‌توان به حکم دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش به شمارة دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش۹۸/۲۰۶ در مورد پرونده فردی بنام N.J.Y.W در برابر فدراسیون بین‌المللی شنا مورخ ۲۲ دسامبر سال ۱۹۹۸ اشاره نمود.

۲ـ۲ـ۱ـ فرض بر این است که آزمایشگاههای معتبر و مورد تائید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، متولی انجام آزمایش بر نمونه‌های دریافتی می‌باشند و کلیه مراحل آزمایش براساس استانداردهای بین‌المللی آنالیز بوده است. اما ورزشکار ممکن است مدعی شود که از استانداردهای بین‌المللی تخطی شده است.

در صورتی که ورزشکار بتواند اثبات نماید که از استانداردهای بین‌المللی تخطی شده است، وظیفه سازمان مبارزه با دوپینگ آن است که اثبات نماید که وجود چنین انحرافی از استانداردهای بین‌المللی، باعث ایجاد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی نشده است.

۳ـ۲ـ۲ـ تخطی از استانداردهای بین‌المللی نمونه‌گیری در صورتی که سبب ایجاد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی یا هرگونه تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ نشوند باعث بی‌اعتبار شدن نتایج نمی‌گردند. اگر ورزشکار اثبات نماید که در جریان نمونه گیری تخلفی از استانداردهای بین‌المللی اتفاق افتاده است. آنگاه سازمان مبارزه با دوپینگ موظف است اثبات نماید که این انحرافات باعث ایجاد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی یا تخلف اساسی از قوانین مبارزه با دوپینگ نشده است

توضیح بند ۳ـ۲ـ۱: وظیفه ورزشکار این است که با دلایل کافی ثابت نماید که از استانداردهای بین‌المللی تخطی شده است. اگر ورزشکار بتواند چنین دلایلی ارائه نماید، مسئولیت متوجه سازمان مبارزه با دوپینگ می‌شود تا با دلایل قانع کننده اعضا دادگاه را مجاب نماید که این تفاوتها باعث مخدوش شدن نتایج آزمایش نشده است. فصل چهارم #۴ ـ فصل چهارم: فهرست ممنوعه

۴ـ۱ـ چاپ و بازنگری فهرست ممنوعه

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در هر زمان لازم و حداکثر هر یک سال، فهرست ممنوعه را به عنوان یک استاندارد بین‌‍‌المللی منتشر می‌سازد. پیش‌نویس این فهرست و کلیه موارد تجدید نظر شده آن باید جهت نظرخواهی به طور مکتوب به نظر کلیه امضاکنندگان آیین‌نامه و دولتها رسیده شود. هر یک از نسخ سالانة ‌فهرست ممنوعه و کلیه موارد تجدید نظر آنها باید سریعاً توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ منتشر شده و در اختیار امضاکنندگان و دولتها قرار گیرد و در پایگاه اینترنتی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قرار داده شود. هریک از امضاکنندگان نیز به نوبه خود باید این فهرست را در اختیار اعضا خود قرار دهند. قوانین هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ این راهکارها را روشن خواهد کرد، مگر در مواردی که در فهرست ممنوعه یا اصلاحیه‌های آن روش دیگری تصریح شده باشد. این فهرست بدون آنکه نیاز به عملکردی خاص توسط سازمانهای مبارزه با دوپینگ باشد، سه ماه بعد از تصویب لازم‌الاجرا است.

۴ـ۲ـ مواد ممنوعه روش های مشخص شده در فهرست ممنوعه

فهرست ممنوعه می‌بایست شامل کلیه مواد ممنوعه و روشهای ممنوعه باشد که در تمام مواقع (هم در حین مسابقات و هم در خارج از مسابقات) به علت توان بالقوه در افزایش عملکرد در رقابت های آتی، به عنوان دوپینگ ممنوع می‌باشند. همچنین مواد دارای اثر پوشانندگی و مواد و روشهایی که تنها در حین مسابقات ممنوع هستند نیز در این فهرست گنجانده خواهد شد. بنا بر نظر هر یک از فدراسیونهای بین‌المللی، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ممکن است موادی را جهت یک رشته خاص به فهرست ممنوعه اضافه نماید. در فهرست ممنوعه، مواد ممنوعه و روشهای ممنوعه ممکن است به صورت گروههای اصلی (مانند مواد آنابولیک) ذکر شوند یا نام ماده یا روش خاصی به طور مشخص بیان شود.

توضیح بند ۴ـ۱: در هر زمان لازم فهرست ممنوعه سریعاً مورد تجدید نظر قرار گرفته و چاپ می‌گردد. با این وجود برای حفظ نظم هر ساله حتی اگر تغییری در فهرست صورت نگرفته باشد، این فهرست چاپ می‌گردد. کمیته بین‌المللی المپیک جهت احتراز از بی‌نظمی هر ساله در ماه ژانویه این فهرست را چاپ می‌کند. ضمناً در پایگاه اینترنتی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ همواره آخرین نسخه تجدید نظر شده فهرست ممنوعه وجود دارد.

انتظار می‌رود که قوانین تجدید نظر شده‌ای که توسط سازمانهای مبارزه با دوپینگ و متعاقب آیین‌نامه تصویب می‌شوند. پس از تاریخ اول ژانویه ۲۰۰۴ یعنی زمان انتشار فهرست ممنوعه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ لازم‌الاجرا گردند تا زمانی که آیین‌نامه توسط کمیته بین‌المللی المپیک پذیرفته نشده است استفاده از آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک بلامانع است.

توضیح بند ۴ـ۲: تنها یک فهرست ممنوعه وجود دارد. موادی که همواره ممنوع بوده‌اند عبارتند از مواد پوشاننده و موادی که همانند آنابولیکها مصرف آنها در زمان تمرین باعث افزایش توان ورزشکار به شکل طولانی مدت می‌گردد. کلیه مواد روشهایی که در فهرست ممنوعه وجود دارند در زمان مسابقات ممنوع می‌باشند. قائل ‌شدن تمایز بین موادی که در زمان مسابقات و در خارج از زمان مسابقات آزمایش می‌شوند از از آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک اخذ شده است. تنها یک سند به‌عنوان «فهرست ممنوعه» وجود دارد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مواد یا روشهای خاصی را جهت برخی از رشته‌های ورزشی در فهرست ممنوعه اضافه نموده است (به عنوان مثال مهارکننده‌های گیرنده بتا (برای رشته تیراندازی) ولی این جزئیات نیز در فهرست ممنوعه درج شده است. وجود کلیه مواد ممنوعه در یک فهرست از ایجاد سردرگمی در مورد ممنوع بودن مواد مختلف در رشته‌های ورزشی گوناگون می‌کاهد. رشته‌های ورزشی خاص مجاز به تعیین استثنائات نسبت به فهرست اصلی نمی‌باشد (به عنوان مثال در رشته‌هایی که ورزش فکری محسوب می‌شوند نمی‌توان مواد آنابولیک را از فهرست حذف نمود). منطق این حکم این است که موادی وجود دارند که هر کس که خود را ورزشکار می‌داند باید از مصرف آنها خودداری نماید.

۴ـ۳ـ ضوابط اضافه نمودن مواد روش های گوناگون در فهرست ممنوعه

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، جهت اضافه نمودن مواد و روش های گوناگون در فهرست ممنوعه تابع ضوابط زیر می‌باشد. ۴ـ۳ـ۱ـ در صورتی که یک ماده یا روش ممنوعه یکی از دو شرط زیر را داشته باشد. این ماده باید توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در فهرست ممنوعه قرار گیرد.

۴ـ۳ـ۱ـ۱ـ براساس شواهد طبی، علمی، فارماکولوژیک یا تجربی ثابت شود که این ماده یا روش دارای اثر بالقوه در افزایش توان یا عملکرد ورزشی است.

۴ـ۳ـ۱ـ۲ـ براساس شواهد طبی، علمی، فارموکولوژیک یا تجربی ثابت شود که مصرف این ماده یا روش بر سلامت ورزشکار آثار بالقوه یا بالفعل سوء دارد

۴ـ۳ـ۱ـ۳ـ در صورتی که بنابر نظر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مصرف یک ماده یا روش باعث تضعیف مفهوم روح ورزش شود. این مفهوم در بخش کلیات آیین‌نامه، به تفصیل توضیح داده شده است.

۴ـ۳ـ۲: در صورتی که براساس شواهد طبی، علمی، فارماکولوژیک یا تجربی ثابت شود که یک ماده یا روش دارای اثر پوشانندگی می‌باشد و تشخیص مصرف سایر داروها و روشها را غیرممکن می‌گرداند، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است آن ماده را به فهرست ممنوعه اضافه نماید.

توضیح بند ۴ـ۳ـ۲: یک ماده اگر از مواد پوشاننده باشد یا یکی از دو شرط زیر در مورد آن برقرار گردد باید در فهرست ممنوعه گنجانده شود. ۱) دارای اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار باشد ۲) دارای اثر سوء بالقوه یا بالفعل بر سلامت ورزشکار باشد یا ۳) با روح ورزش در تضاد باشد هیچیک از معیارهای فوق‌الذکر به‌تنهایی جهت اضافه کردن یک دارو در فهرست ممنوعه کافی نمی‌باشد. به عنوان مثال اگر تنها منظور بالابردن بالقوه توان ورزشکار باشد روشهایی نظیر تمرینهای جسمی و روحی، مصرف گوشت قرمز، مصرف اشباع شده هیدرات کربن و تمرین در ارتفاعات نیز باید از موارد دوپینگ محسوب شود و یا اگر تنها مضر بودن مطرح باشد، کشیدن سیگار نیز باید در فهرست ممنوعه قرار گیرد. از سوی دیگر رعایت هر سه شرط نیز ناممکن می‌نماید. به عنوان مثال استفاده از تکنولوژی انتقال ژنتیکی هر چند عملی غیرمضر محسوب می‌گردد، ولی با روح ورزش در تضاد است.

همچنین مصرف غیربهداشتی موادی که دارای اثرات درمانی نمی‌باشند و تنها براساس باورهای نادرست باعث افزایش عملکرد شخص می‌گردند نیز بدون در نظر گرفتن واقعی بودن چنین انتظاراتی، با روح ورزش در تضاد است.

۴ـ۳ـ۳ـ قرار دادن یک ماده یا روش در فهرست ممنوعه، برعهده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ است. به عنوان مثال هیچ‌گاه تعیین اینکه یک ماده یا روش دارای اثر پوشانندگی است، یا اثر آن بر افزایش عملکرد ورزشکار به چه شکل است و یا باعث بروز عوارض جسمی می‌گردد و یا با روح ورزش در تضاد است براساس مجادلات بین ورزشکاران و فرد دیگر صورت نمی‌گیرد.

۴ـ۴ـ مصارف درمانی

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است جهت مراحل دریافت معافیتهای درمانی استاندارد بین‌المللی تنظیم نماید

هر یک از فدراسیونهای جهانی موظف است مراحل مشخصی جهت اعطای معافیت درمانی تدوین نماید. این معافیت به ورزشکاران سطح بین‌المللی یا هر ورزشکاری که امکان دارد در یک مسابقه بین‌المللی شرکت نماید و به علت یک بیماری ثابت شده طبی نیاز به ‌مصرف یک ماده یا روش ممنوعه دارد، اعطا می‌شود. هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ ملی نیز موظفند مراحل مشخصی جهت اعطای معافیت درمانی تدوین نمایند. معافیت درمانی این سازمانها شامل کلیه ورزشکارانی می‌شود که در سطح بین‌المللی نیستند و به علت یک بیماری ثابت شده طبی نیاز به مصرف یک دارو یا روش ممنوعه دارند. این درخواستها باید براساس استاندارد جهانی معافیت های درمانی مورد ارزیابی قرار گیرند. فدراسیون های جهانی وسازمان های ملی مبارزه با دوپینگ موظفند موضوع اعطا معافیت درمانی به ورزشکاران سطوح بین‌المللی و یا ورزشکاران سطح ملی که در بانک اطلاعاتی آن سازمان ها قرار دارند را سریعاً به اطلاع آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسانند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند هر یک از پرونده‌های معافیت درمانی ورزشکاران سطوح بین‌المللی یا ورزشکاران سطح ملی که مشخصات آنها در بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری سازمان مبارزه با دوپینگ ملی ثبت شده است را بنابر سلیقه خود مورد بازبینی قرار دهد. علاوه بر این در صورتی که معافیت درمانی ورزشکاری پذیرفته نشود، ورزشکار می‌تواند از آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تقاضا نماید تا پرونده وی را مجدداً بررسی نمایند. اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به این نتیجه برسد که قبول یا رد درخواست معافیت درمانی براساس استاندارد بین‌المللی معافیت درمانی نبوده است، می‌تواند نتیجه را تغییردهد.

توضیح بند ۴ـ۳ـ۳: در صورتی که یک مورد خاص تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ مطرح باشد، نمی‌توان موضوع معیارهای لازم برای وجود داروی مصرف شده در فهرست ممنوعه براساس بند ۴ـ۳ (ضوابط اضافه نمودن یک ماده یا یک روش ممنوعه در فهرست ممنوعه) را مطرح نمود. به عنوان مثال نمی‌توان در زمان رسیدگی به یک پرونده، عنوان نمود که داروی مصرف شده دارای اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار در این رشته خاص ورزشی نمی‌باشد و به عنوان یک اصل هر گاه در نمونه اخذ شده از ورزشکار یک ماده ممنوعه پیدا شود این امر دوپینگ محسوب می‌گردد. این اصل در آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک نیز وجود دارد.

توضیح بند ۴ـ۴: هماهنگی در امر اعطا معافیت درمانی بسیار مهم است. اگر ورزشکاری یک ماده ممنوعه را مصرف نماید دچار محرومیت می‌گردد مگر قبلاً معافیت درمانی را اخذ کرده باشد. با این وجود هم اکنون بسیاری از تشکیلات ورزشی، استفاده از معافیت درمانی را مجاز نمی‌دانند. برخی از سیاستهای نانوشته تبعیت می‌کنند و تنها برخی دارای سیاستهای مکتوبی هستند که با مقررات مبارزه با دوپینگ آنها سازگار است. در این بند تلاش شده است تا بین سیاستهای مختلف در امر معافیت درمانی هماهنگی ایجاد شود. همچنین بر اساس این بند تلاش گردیده است که مسئولیت قبول یا رد کردن یک معافیت درمانی برای ورزشکاران سطوح بین‌المللی برعهده فدراسیونهای جهانی و برای سایر ورزشکاران برعهده سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ قرار گیرد. برخورد با سایر ورزشکاران براساس آیین‌نامه صورت می‌گیرد.

از شایع‌ترین داروهای ممنوعه که براساس قوانین معافیت درمانی توسط ورزشکاران استفاده می‌شود، می‌توان به داروهای آسم حاد شدید و داروهای مربوط به نشانگان رودة تحریک‌پذیر اشاره نمود. اگر تصویب یا رد کردن یک معافیت درمانی برخلاف استانداردهای بین‌المللی باشد، تصمیم‌گیری نهایی برعهده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خواهدبود تا براساس استانداردهای بین‌المللی و تقاضای تجدید نظر ورزشکار براساس بند ۱۳ـ۳ آیین‌نامه نظر نهایی را اعلام نماید. اگر معافیت درمانی یک ورزشکار لغو گردد، موضوع لغو عطف‌ به ‌ماسبق نمی‌گردد و نتایج ورزشکار در زمان معافیت درمانی از اعتبار ساقط نمی‌گردد

۴ـ ۵ ـ برنامه پایش آ

ژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است براساس مشاوره با سایر امضاکنندگان آیین‌نامه و دولت ها برنامه پایشی جهت بررسی سوء مصرف داروهایی که در فهرست ممنوعه قرار ندارند، تنظیم نماید. این امر امکان شناخت الگوهای سوء مصرف در ورزش را ایجاد می‌کند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پیش از برگزاری هر نمونه‌گیری موظف به‌اعلام داروهای مورد پایش است. آزمایشگاهها نیز نتایج مواردی را که از این داروها مصرف نموده‌اند به صورت دوره‌ای و براساس نوع رشته ورزشی و نوع زمان نمونه‌گیری یعنی خارج یا در حین مسابقات بودن آن، به صورت کلی به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام خواهند نمود. این گزارشات نباید شامل اطلاعات تکمیلی مانند مشخصات نمونه باشد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است حداقل سالانه یکبار، اطلاعات جمع‌آوری شده داروهای اضافی مربوط به هر یک از رشته‌های ورزشی را به اطلاع فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای مبارزه با دوپینگ ملی برساند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است معیارهای دقیقی برای عدم درج نام ورزشکاران در این گزارشات تدوین نماید. اعلام استفاده یا تشخیص وجود این مواد نباید تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ محسوب شود. فصل پنجم ـ نمونه‌گیری

۵ ـ۱ـ برنامه‌ریزی توزیع نمونه‌گیری. سازمانهای مبارزه با دوپینگی که مسئولیت نمونه‌گیری را بر عهده دارند می‌باید با هماهنگی با سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ براساس یک بانک مشترک اطلاعاتی از ورزشکاران اقدام به نمونه‌گیری نمایند.

۵ ـ۱ـ۱ـ برنامه‌ریزی و اجرای تعداد موثر نمونه‌گیری خارج از مسابقات و داخل مسابقات هر یک از فدراسیونهای بین‌المللی موظف است جهت ورزشکاران سطح بین‌المللی خود یک بانک اطلاعات ثبت شده نمونه‌گیری فراهم نماید. هر یک از سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ نیز موظف است جهت ورزشکاران خود یک بانک اطلاعات نمونه‌گیری ملی فراهم نماید. بانک اطلاعات ملی باید علاوه بر اطلاعات ورزشکاران سطوح ملی شامل ورزشکاران سطح بین‌المللی نیز باشد. هر یک از فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ باید در بانک اطلاعاتی ثبت شده خود جهت نمونه‌گیری‌های خارج از مسابقات و داخل مسابقات برنامه ریزی نموده و این برنامه تدوین شده را اجرا نمایند.

۵ ـ۱ـ۲ـ موضوع عدم اطلاع زمان نمونه‌گیری از قبل از اهم وظائف می‌باشد.

۵ ـ۱ـ۳ـ اجرای نمونه‌گیری هدفمند.

توضیح بند ۵ـ۱ـ۳: بر انجام نمونه‌گیری هدفمند تاکید می‌شود. زیرا در نمونه‌گیری اتفاقی و یا حتی نمونه‌گیری جهت‌دار اتفاقی نمی‌توان مطمئن بود که تمامی ورزشکاران لازم مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. (به عنوان مثال ورزشکاران سطوح جهانی، ورزشکاری که در مدتی کوتاه، افزایش قابل توجه‌ای در عملکرد ورزشی خود داشته است. ورزشکارانی که مربی آنها مسئول تربیت سایر ورزشکاران با نمونه مثبت است و سایر موارد)

واضح است که نمونه‌گیری هدفمند نباید به جز موارد قانونی و شاخص کنترل دوپینگ در مورد دیگری اجرا شود. در آیین‌نامه تصریح شده است که ورزشکاران نباید انتظار داشته باشند که فقط به صورت اتفاقی جهت نمونه‌گیری انتخاب شوند. ضمناً جهت اجرای نمونه‌گیری هدفمند نیاز به ارائه ادله یا وجود شک خاصی نیست. ۵ ـ۲ـ استانداردهای نمونه‌گیری سازمانهای مبارزه با دوپینگی که مسئول نمونه‌گیری هستند، باید نمونه‌گیری را براساس استانداردهای بین‌المللی نمونه‌گیری انجام دهند. فصل ششم #۶ ـ فصل ششم: آنالیز نمونه‌ها

نمونه‌های کنترل دوپینگ باید براساس اصول زیر آنالیز شوند.

۶ ـ ۱ ـ استفاده از آزمایشگاههای معتبر

آنالیز نمونه‌ها باید فقط توسط آزمایشگاه های آکردیته آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا سایر آزمایشگاههای مورد تائید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ انجام شود. انتخاب آزمایشگاههای آکردیته آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (یا سایر روشهای مورد تائید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ) که باید جهت انجام نمونه‌گیری انتخاب شوند، منحصراً برعهده سازمانهای مبارزه با دوپینگ مسئول مدیریت با نتایج می‌باشد.

۶ ـ۲ـ موادی که باید ردیابی شوند

نمونه‌های کنترل دوپینگ باید برای ردیابی وجود مواد و روشهای ممنوعه مندرج در فهرست ممنوعه یا سایر موادی که براساس بند ۴ـ ۵ (برنامه پایش) اندازه‌گیری آنها توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به تائید رسیده است، مورد آنالیز قرار گیرند.

۶ ـ۳ـ پژوهش بر روی نمونه‌ها

هیچ نمونه‌ای به جز برای ردیابی مواد (یا گروه مواد) یا روشهای ممنوعه مشخص شده در فهرست ممنوعه، نباید بدون اخذ رضایت کتبی ورزشکار مورد آنالیز قرار گیرد. مگر بنا بر دستور آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و در ارتباط با بند ۴ـ۵ (برنامه پایش)

توضیح بند ۵ ـ۲: در مبحث استانداردهای بین‌المللی نمونه‌گیری، روشها و مراحل نمونه‌گیری در حین مسابقات و خارج از مسابقات به طور کامل توضیح داده شده است.

توضیح بند ۶ ـ ۱: عبارت و یا سایر روشهای مصوبه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به معنای سایر روشهایی است که توسط آژانس بررسی‌شده و قابل اعتماد شناخته ‌شده است. نظیر روشهای نمونه‌گیری از خون به شکل سیار.

۶ ـ۴ـ استانداردهای آنالیز نمونه و گزارش دهی

آزمایشگاهها باید نمونه‌های کنترل دوپینگ را آنالیز نموده و نتایج را براساس اصول استانداردهای بین‌المللی آنالیز آزمایشگاهی گزارش نمایند. فصل هفتم #۷ ـ فصل هفتم: مدیریت نتایج

هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ که مسئولیت مدیریت نتایج را برعهده دارد، ملزم است بر اساس مقررات زیر مراحلی را جهت دادرسی اولیه شخصی که احتمالاً قوانین مبارزه با دوپینگ را زیر پا گذاشته است، تدوین نماید:

۷ـ ۱ـ بازبینی اولیه براساس یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی

پس از وصول یک نتیجه آزمایشگاهی غیرطبیعی از یک نمونه، سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول مدیریت نتایج باید موارد زیر را مورد بازبینی قرار دهد:

الف) آیا ورزشکار دارای حق قانونی معافیت درمانی بوده است، یا ب) آیا نمونه‌گیری یا آنالیز دقیقاً براساس استانداردهای بین‌المللی انجام شده است و اگر نه آیا این امر باعث بروز یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی شده است.

۷ـ۲ـ ابلاغ پس از بازبینی اولیه اگر در بازبینی اولیه براساس بند ۷ـ۱ ورزشکار دارای حق قانونی معافیت درمانی نبوده یا نمونه‌گیری یا آنالیز دقیقاً براساس استانداردهای بین‌المللی انجام شده بود، و یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی به علت تخطی از قوانین ایجاد نشده بود، آنگاه سازمان مبارزه با دوپینگ باید سریعاً براساس مقررات خود ورزشکار را نسبت به موارد زیر مطلع نماید:

‌الف) یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی، ب) قانونی که از آن تخطی شده است یا براساس بند ۷ـ۳ سایر آزمایشاتی که جهت روشن شدن تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ باید از ورزشکار انجام شود، ج) حق ورزشکار برای درخواست آنالیز سریع نمونه ب، همچنین باید به‌ورزشکار تذکر داده شود که عدم درخواست تجزیه نمونه ب، چشم پوشی ورزشکار از حق خود فرض می‌شود. د) در صورت درخواست تجزیه نمونه ب ورزشکار یا نماینده ورزشکار حق دارند تا در زمان بازکردن نمونه ب و یا آنالیز آن در محل حاضر باشند و (۰) ورزشکار حق دارد رونوشت مدارک آزمایشگاهی حاوی اطلاعات مربوط به نمونه‌های آ و ب براساس استانداردهای بین‌المللی آنالیز را مطالبه نماید.

توضیح بند ۷: امضاکنندگان مختلف آیین‌نامه برای برخورد با یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی روشهای مختلفی را در نظر گرفته‌اند. هر چند این برخوردهای مختلف کاملاً همسو نمی‌باشند ولی ثابت شده است که برخورد بسیاری از آنها دارای اثرات عادلانه و موثر می‌باشد. آیین‌نامه قصد ندارد تا جای هیچکدام از این برخوردها را بگیرد. با این وجود این بند اصول کلی مدیریت نتایج را توضیح می‌دهد تا براساس آن اصول اولیه عدالت در مدیریت نتایج حفظ گردد. قوانین هر کدام از امضاکنندگان باید با این آیین‌نامه هماهنگ باشد. توضیح بند

۷ـ۲: ورزشکار حق دارد حتی اگر براساس بند ۷ـ۳ و ۷ـ۴ نیاز به آزمایشات بیشتر وجود دارد سریعاً تقاضای آزمایش بر نمونه ب را بدهد

۷ـ۳: بازبینی مجدد یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی در صورتی‌که در فهرست ممنوعه تصریح شده باشد. سازمان مبارزه با دوپینگ یا سایر نهادهای مسئول بازبینی نتایج که توسط این سازمانها انتخاب ‌شده‌اند، باید سایر آزمایشات‌تکمیلی تصریح‌ شده در فهرست ممنوعه را به‌انجام برسانند. به محض تکمیل این آزمایشات پیگیری، سازمان مبارزه با دوپینگ باید سریعاً ورزشکار را از نتایج آزمایشات تکمیلی مطلع نماید. همچنین باید نظریة نهایی سازمان مبارزه با دوپینگ در مورد تخلف یا عدم تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ به‌اطلاع ورزشکار رسانده شود.

۷ـ۴ـ بازبینی سایر تخلفات مربوط به قوانین دوپینگ

سازمان مبارزه با دوپینگ یا سایر نهادهای مسئول بازبینی نتایج که توسط این سازمانها انتخاب شده‌اند باید سایر آزمایشات پیگیری را براساس سیاستهای مبارزه با دوپینگ و مقررات مطابق با آیین‌نامه که توسط این سازمانها به تصویب رسیده است، انجام دهند. به محض تکمیل آزمایشات، سازمان مبارزه با دوپینگ باید سریعاً ورزشکار یا هر شخص دیگری را که قرار است محرومیت شامل وی شود، براساس قوانین خود از نتایج آزمایشات تکمیلی مطلع نماید. همچنین سازمان مبارزه با دوپینگ باید قانون نقض شده و علت تخلف از آن را برای ورزشکار مشخص نماید.

توضیح بند ۷ـ۴ : به عنوان مثال، یک فدراسیون بین‌المللی معمولاً ورزشکار را توسط فدراسیون ورزشی ملی ورزشکار از نتایج آزمایش مطلع می‌نمایند.

۷ـ ۵ ـ قوانین مربوط به تعلیق موقت

هر یک از امضاکنندگان آیین‌نامه می‌توانند جهت رقابتهایی که مسئول برگزاری آن هستند یا جهت مراحل انتخابی تیمی که امضاء کننده مسئول آن است، مجوز برقراری تعلیق موقت پس از بازبینی اولیه و ابلاغ براساس بندهای ۷ـ۱ و ۷ـ۲ را صادر نمایند. تعلیق موقت پیش از دادرسی نهایی براساس بند ۸ (حق دادرسی عادلانه) شامل ورزشکار می‌شود. در مجموع تعلیق موقت تنها در صورتی شامل ورزشکار می‌شود که یکی از شرایط زیر جهت وی تامین شود. الف) ورزشکار فرصت یابد یا قبل از شروع تعلیق موقت و یا در یک زمان مشخص پس از دریافت آن در دادرسی اولیه شرکت نماید، یا ب) ورزشکار فرصت یابد در یک زمان مشخص پس از دریافت تعلیق، در یک دادرسی پیش از موعد براساس بند ۸ (حق دادرسی عادلانه) شرکت نماید.

اگر براساس یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی در نمونه آ جهت ورزشکار، تعلیق موقت در نظر گرفته شود و آزمایش بر روی نمونه ب نتیجه گزارش نمونه آ را تائید ننماید. از آن پس هیچگونه مجازاتی شامل ورزشکار نخواهد شد و هر نوع محکومیت اعمال شده جهت ورزشکار لغو خواهد گردید. در مواردی که پس از اعلام نتیجه مثبت نمونه آ ورزشکار یا تیم ورزشکار از یک رقابت حذف شده باشند و آزمایش بر روی نمونه ب نتیجه گزارش نمونه آ را تائید ننماید، در صورتی که هنوز بدون تاثیر بر روند مسابقات، امکان شرکت مجدد ورزشکار یا تیم در ادامه رقابت وجود داشته باشد، ورزشکار یا تیم می‌توانند به ‌شرکت در رقابت ادامه دهند. توضیح بند ۷ـ ۵: در این بند براساس فصل ۸ (حق استماع و دادرسی منصفانه) اجازه صدور تعلیق موقت پیش از صدور رای نهایی دادرسی، داده شده است. تعلیق موقت توسط آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک و همچنین قوانین بسیاری از فدراسیونها مورد تایید قرار گرفته است. با این وجود قبل از آنکه تعلیق موقت به طور یک جانبه توسط یک سازمان مبارزه با دوپینگ صادر شود. دادرسیهای اولیه بنابر دستور آیین‌نامه باید تکمیل گردد. به علاوه سازمانی که قرار است اجازه صدور تعلیق موقت را داشته باشد باید به‌ورزشکار اجازه شرکت در یک دادرسی اولیه چه قبل و چه بلافاصله بعد از صدور حکم تعلیق را بدهد. فصل هشتم #۸ ـ فصل هشتم: حق استماع و دادرسی منصفانه

هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ که مسئولیت مدیریت نتایج را برعهده دارند، باید مراحل دادرسی را برای هر شخص متهم به تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، مهیا نمایند. این مراحل شامل اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ و اعمال پیامدهای مناسب است. در مراحل دادرسی اصول زیر باید مدنظر قرار گیرد.

• اطلاع رسانی به موقع و بدون تأخیر

• هیئت دادرسی عادل و بی‌طرف.

• حق به همراه داشتن مشاور با هزینه شخصی

• اطلاع‌یابی به موقع و بدون تأخیر و منصفانه از ماده قانونی که تخلف از آن به وی نسبت داده شده است.

• حق دفاع در برابر تخلف محرز از مقررات مبارزه با دوپینگ و پیامدهای اعمال شده.

• حق ارائه مدارک و اسناد و یا احضار شهود (براساس قوانین شهادت می‌تواند از طریق تلفن یا شهادت کتبی باشد).

• حق شخص جهت استفاده از مترجم در حین دادرسی وظیفه انتخاب مترجم و چگونگی پرداخت هزینه مترجم برعهدة هیئت دادرسی است.

• حق دریافت حکم کتبی، به موقع و مستدل. در صورتی که دادرسی در مورد یک رقابت انجام شود، می‌توان فرآیند دادرسی را براساس قوانین سازمان مبارزه با دوپینگ یا هیئت دادرسی تسریع نمود. فصل نهم #۹ ـ فصل نهم: ابطال خودبخود نتایج انفرادی

هنگامی که تخلفی از قوانین مبارزه با دوپینگ در نمونه‌گیری‌های در حین مسابقات به اثبات برسد، تمامی نتایج و پیامدهای به دست آمده توسط شخص ورزشکار در آن مسابقات باطل و بی‌اعتبار می‌گردد و مدالها، جوایز، نتایج، پیامدها و امتیازات حاصل از آن باز پس گرفته می‌شود.

توضیح بند ۹ : این قانون در آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک نیز پیش‌بینی شده است. اگر ورزشکاری که از یک ماده ممنوعه استفاده کرده است برنده مدال طلا شود، علاوه بر این که این عمل خلاف است ظلم به سایر ورزشکاران نیز محسوب می‌گردد. تنها یک ورزشکار که از مواد ممنوعه استفاده نکرده است مجاز است تا از نتایج رقابت خود بهره‌مند گردد.

جهت ورزش های تیمی به بند ۱۱ (پیامدهای تیمی) مراجعه شود. فصل دهم #۱۰ ـ فصل دهم: محرومیت های فردی

۱۰ـ۱‌ـ ابطال نتایج در حین‌مسابقات در صورت احراز تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ. هنگامی که تخلفی از قوانین مبارزه با دوپینگ در حین یا در رابطه با یک مسابقه اتفاق بیافتد براساس تصمیم هیئت دادرسی آن مسابقه، تمامی نتایج و پیامدهای بدست آمده توسط ورزشکار خاطی در آن مسابقه باطل شده و مدالها، امتیازات و جوایز حاصل از آن باز پس گرفته می‌شود، مگر مواردی که در بند ۱۰ـ۱ـ۱ به آنها اشاره شده است. ۱۰ـ۱ـ۱ـ در صورتی که ورزشکار اثبات نماید که هیچ قصور یا تقصیری در تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ نداشته است، نتایج فردی ورزشکار در دیگر رقابتها باطل نمی‌گردد مگر آنکه نتایج ورزشکار در دیگر رقابتها نیز تحت تاثیر تخلف وی بوده باشد.

۱۰ـ۲ـ وضع محرومیتهای مصرف مواد و روشهای ممنوعه

به استثنای موادی که به طور خاص در ماده ۱۰ـ۳ ذکر شده است، مدت محرومیت در مورد تخلف از ماده ۲ـ۱ (وجود مواد ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهای آنها).

توضیح بند ۱۰ـ۱: هر چند براساس بند ۹ (ابطال خودبخود نتایج انفرادی) نتایج انفرادی ورزشکار ابطال می‌گردد، (به عنوان مثال صد متر کرال پشت). براساس این بند تمام نتایج در تمام مسابقات ورزشکار باطل می‌گردد (به عنوان مثال کل نتایج مسابقات شنا).

جهت ابطال سایر نتایج مسابقات ورزشکار باید موارد دیگری را نیز مدنظر داشت. به‌عنوان مثال شدت تخلف ورزشکار و نتایج آزمایش دوپینگ ورزشکار در سایر مسابقات نیز مهم است.

توضیح بند ۱۰ـ۲: هماهنگی بین محرومیتهای درنظر گرفته شده جهت ورزشکاران مختلف از مباحث رایج می‌باشد به خصوص این بحثها به علت اختلافات ذاتی مابین ورزشها شدت می‌گیرد. در برخی ورزشها، ورزشکاران حرفه‌ای هستند و سایر ورزشکاران آماتور هستند. در ورزشهایی که عمر قهرمانی آن کوتاه است نظیر ژیمناستیک دو سال محرومیت به منزله پایان عمر ورزشی ورزشکار تلقی می‌گردد. حال آنکه در ورزشهایی نظیر تیراندازی این مشکل وجود ندارد همچنین در ورزشهای انفرادی ورزشکار می‌تواند در طول دوره محرومیت تواناییهای خود را حفظ نماید حال آنکه در ورزشهای تیمی این مهارتها به علت عدم شرکت در فعالیتهای تیمی از بین می‌رود. یکی از راههای ایجاد هماهنگی این است که اگر دو ورزشکار از یک کشور از یک ماده ممنوعه استفاده نمایند، و در شرایط یکسانی نیز باشند، ولی رشته ورزشی متفاوتی داشته باشند، نباید برای آنها مجازات یکسانی در نظر گرفت. از طرفی برخی از سازمانها به‌انعطاف پذیری در امر تعیین مجازاتها معتقد نیستند، نبود هماهنگی در اعمال مجازاتها از موارد اختلاف بین فدراسیونهای بین‌المللی و ملی به شمار می‌آید

براساس تصمیم گیری کنفرانس جهانی دوپینگ در ورزش که در فوریه سال ۱۹۹۹ در لوزان تشکیل شد در صورت تخلف شدید ورزشکار برای اولین بار دو سال محرومیت و برای دومین بار محرومیت مادام‌العمر در نظر گرفته خواهد شد. این نتیجه در آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ نیز ثبت شده است.

ماده ۲ـ۲ـ (ورزشکار یا شخص صرف و یا تلاش برای مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه) و ماده ۲ـ۶ (مالکیت مواد و روش های ممنوعه) بدین شرح است:

ـ اولین تخلف: دو سال محرومیت

ـ دومین تخلف: محرومیت مادام‌العمر

با این وجود قبل از اعمال دوره محرومیتها، ورزشکار یا شخص دیگر فرصت می‌یابند تا جهت تخفیف یا ابطال حکم محرومیت براساس بند ۱۰ـ۵ دفاعیات لازم را ارائه نمایند.

۱۰ـ۳: مواد خاص

در فهرست ممنوعه به طور خاص به موادی اشاره شده است که احتمال مصرف غیرعمدی آنها بیشتر است. این مواد عبارتند از موادی که به دلیل کثرت وجود آنها در فرآورده‌های دارویی احتمال مصرف ناآگاهانه آنها وجود دارد و موادی که احتمال سوءمصرف موفقیت آمیز آنها به عنوان داروهای دوپینگی کمتر است. در صورتی که ورزشکار ثابت نماید که مصرف این ماده خاص به دلیل بالابردن توان عملکردی وی نبوده است مدت محرومیت در نظر گرفته شده براساس بند ۱۰ـ۲ بدین شرح کاهش می‌یابد.

ـ اولین تخلف: حداقل به صورت توبیخ رسمی بدون در نظر گرفتن محرومیت از شرکت در مسابقات آتی و حداکثر یک سال محرومیت.

ـ دومین تخلف: دو سال محرومیت.

ـ سومین تخلف: محرومیت مادام العمر.

با این وجود قبل از اعمال دوره محرومیت‌ها ورزشکار یا شخص دیگر فرصت می‌یابند تا جهت تخفیف یا ابطال حکم محرومیت (در موارد تخلف بار دوم یا سوم) براساس بند ۱۰ـ ۵ دفاعیات لازم را ارائه نمایند. توضیح بند ۱۰ـ۳: این قانون از آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک گرفته شده است و در برخی مواقع اجازه انعطاف پذیری بیشتری در صدور احکام می‌دهد. به عنوان مثال در صورت مصرف تصادفی قرص سرماخوردگی که حاوی ماده ممنوعه است، کاهش محرومیت براساس بند ۱۰ـ ۵ ـ۲ تنها شامل دومین و سومین تخلف می‌شود.

۱۰ـ۴ـ‌ محرومیتهای در نظر گرفته شده برای سایر تخلفات

مدت محرومیت به علت تخلف از سایر قوانین مبارزه با دوپینگ بدین شرح خواهد بود:

۱۰ـ۴ـ۱ـ در صورت‌تخلف از مواد ۲ـ۳ (امتناع یا عـدم شرکت در نمونه‌گیری)

۲ـ ۵ (دستکاری در مراحل کنترل دوپینگ) محرومیت بنابر بند ۱۰ـ۲ جهت ورزشکار اعمال خواهد شد. ۱۰ـ۴ـ۲ـ در صورت تخلف از مواد ۲ـ۷ (داد و ستد) و

۲ـ ۸ (تجویز مواد ممنوعه یا روش های ممنوعه) مدت محرومیت حداقل چهار سال و حداکثر مادام العمر خواهد بود. تخلف از قوانین دوپینگ توسط صغار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. به خصوص درمواردی که پرسنل پشتیبان ورزشکار در این امر دخالت داشته باشند و موضوع تخلف یکی از مواد خاص مذکور در بند۱۰ـ۳ نباشد. در این موارد جهت پرسنل پشتیبان محرومیت مادام العمر درنظر گرفته می‌شود. بعلاوه تخلف از این بند، تخلف از قوانین غیرورزشی نیز می‌باشد. لذا اینگونه تخلفات را می توان به مراجع ذیصلاح اداری، تخصصی یا قضایی اطلاع داد.

توضیح بند ۱۰ـ۴ـ۲: جهت افرادی که با ورزشکاران دوپینگی مرتبط هستند یا دوپینگ آنها را به‌نحوی مخفی می‌نمایند، مجازاتهایی بیش از ورزشکارانی که نمونه مثبت دارند منظور می‌گردد. ازآنجا که حوزه عملکرد سازمانهای مبارزه با دوپینگ محدود به ورزشکاران است جهت جلوگیری از گسترش دوپینگ باید عضویت یا سایر عوایدی که نصیب افراد حمایت کننده از ورزشکار خاطی می‌گردد به تعلیق درآورد و این امر به جز با حمایت مراجع ذیصلاح امکانپذیر نیست.

۱۰ـ۴ـ۳ـ در صورت تخلف از ماده ۲ـ۴ (عدم اعلام محل حضور یا در دسترس نبودن ورزشکار جهت نمونه‌گیری) مدت محرومیت حداقل سه ماه و حداکثر دو سال براساس قوانین سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه می‌باشد. مدت محرومیت در مورد تکرار تخلف از بند ۲ـ۴ براساس قوانین سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه اعمال خواهد شد. این سازمان در حقیقت همان نهادی است که مسئولیت تکرار نمونه‌گیری یا دریافت اطلاعات مربوط به محل حضور ورزشکار را برعهده داشته، ولیکن موفق به انجام نمونه‌گیری و یا دریافت اطلاعات محل حضور ورزشکار نشده است.

۱۰ـ ۵ - حذف یا کاهش دوره محرومیت در شرایط استثنایی

۱۰ـ ۵ - احراز عدم تقصیر یا قصور

در صورتی که ورزشکار در یک مورد خاص اثبات نماید که فقط یک تخلف از یکی از دو بند ۲ـ۱ (وجود یک نوع ماده ممنوعه، مواد حاصله از سوخت و سازآن و یا نشانگرهای آن) و ۲ـ۲ (مصرف و یا تلاش برای مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه) واقع شده است و ورزشکار بتواند اثبات نماید که هیچگونه تقصیر یا قصوری نداشته است، محرومیت وی لغو خواهد شد. اگر موضوع تخلف وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهای آنها، ماده ۲ـ۱ باشد، ورزشکار بایستی راه و نحوه ورود مواد ممنوعه به بدن خود را اعلام نماید تا شاید بتوان مدت محرومیت را به نحوی کاهش داد. در مواردی که به بند ۱۰ـ ۵ ـ۱ استناد می‌شود، و مدت محرومیت براساس این بند کاهش می‌یابد، باید تنها یک تخلف از مقررات صورت گرفته باشد و چنانچه تخلفات متعددی بر اساس بندهای ۱۰ـ۲، ۱۰ـ۳، ۱۰ـ۶ صورت گرفته باشد نمی‌توان به این بند استناد نمود.

۱۰ـ ۵ ـ ۱ـ بدون تقصیر یا کوتاهی قابل توجه

این بند (۱۰ـ ۵ ـ۲) تنها به موارد تخلف از بندهای ذیل اختصاص دارد. ۲ـ۱ (وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهای آنها) مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه براساس بند ۲ـ۲، امتناع از شرکت در نمونه‌گیری براساس بند ۲ـ۳ و تجویز یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه براساس بند ۲ـ ۸ در صورتی که ورزشکار بتواند در موارد خاص که مربوط به تخلف از بندهای فوق الذکر است، اثبات نماید که هیچگونه تقصیر و قصور قابل توجه‌ای نداشته است امکان دارد بتوان مدت محرومیت ورزشکار را کاهش داد ولی میزان کاهش دوره محرومیت نباید از نصف مدت حداقل دوره محرومیت تعیین شده در موارد مشابه کمتر باشد. اگر محرومیت ورزشکار در مورد مشابه مادام العمر باشد حداکثر میزان کاهش طول دوره محرومیت نباید کمتر از هشت سال باشد در صورتی که یک ماده ممنوعه یا نشانگرها یا متابولیتهای آن براساس بند ۲ـ۱ در نمونه ورزشکار یافت شوند، ورزشکار موظف است جهت کاهش دوره محرومیت نحوه ورود آن ماده ممنوعه به بدن خود را مشخص نماید.

توضیح بند ۱۰ـ ۵ ـ۱: این بند تنها به تخلف از بندهای ۲ـ۱ و ۲ـ۲ (وجود و مصرف ماده ممنوعه) اختصاص دارد. زیرا قبل از استناد به سایر بندها تقصیر یا قصور ورزشکار محرز شده است.

توضیح بند ۱۰ـ ۵ ـ۲: در مورد پرونده‌های دوپینگ گرایش به این سمت است که در حین دادرسی، راههایی برای پیدا کردن تخفیف در مجازات ورزشکاران پیدا شود. این مقررات در سال ۱۹۹۹ در کنفرانس جهانی دوپینگ در ورزش به تصویب رسید و سپس در مبانی قانون آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک الحاق گردید. براساس این قانون محرومیتها در موارد استثنایی قابل کاهش هستند. در آیین‌نامه همچنین مواردی برای کاهش یا تخفیف در مدت محرومیت ورزشکار در موارد خاص پیش بینی شده است. این موارد شامل است بر ورزشکارانی که به نحوی ثابت نمایند هیچ نوع قصور یا تقصیری از آنها سر نزده است. این برخورد براساس اصول اولیه حقوق انسانها بوده، باعث می‌شود بین سازمانهایی که به برخورد قاطع‌تر با تخلفات دوپینگ معتقدند و در مقابل سازمانهایی که علی رغم تخلف آشکار ورزشکار محرومیتهای کمتری برای وی قائل می‌شوند هماهنگی بیشتری ایجاد شود . این بند تنها در مورد محرومیتها می‌باشد و در مورد این که آیا تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ صورت گرفته است موردی را ذکر نمی‌کند. قابل ذکر است که بند ۱۰ـ ۵ تنها جهت موارد کاملاً استثنایی قابل اجرا است و نباید به طور گسترده جهت کلیه متخلفین استفاده شود

برای نشان دادن طرز برخورد این بند این مثال قابل ذکر است که اگر ورزشکاری بتواند اثبات نماید که برخلاف کلیه شواهد به علت خرابکاری عمدی یک رقیب نمونه وی مثبت شده است قصور و تقصیر از وی سلب شده و کل محرومیت وی لغو می‌گردد.

با این وجود این بند در موارد زیر کاربرد ندارد:

الف) نتیجه مثبت آزمایش به علت برچسب اشتباه یا آلودگی مکمل غذایی و ویتامینها باشد (زیرا براساس بند ۲ـ۱ـ۱ ورزشکار مسئول چیزی است که مصرف کرده است)، ب) تجویز مواد ممنوعه توسط پزشک شخصی ورزشکار و یا مربی وی بدون اطلاع دادن به او(زیرا ورزشکار مسئولیت دارد تا پزشک مطلع و مورد اطمینان برای خود انتخاب کند که به فهرست ممنوعه آشنا باشد) ج) دست کاری غذا و نوشیدنی‌های ورزشکار توسط همسر، نزدیکان و وابستگان و سایر افراد (زیرا ورزشکار مسئولیت آنچه مصرف می‌کند را برعهده دارد و باید افراد مورد اطمینانی را انتخاب نماید که به غذا و نوشیدنی وی دسترسی دارند. با این وجود در موارد خاص، در صورت اثبات عدم قصور و تقصیر می‌توان در محرومیت های اعمال شده تخفیف در نظر گرفت (به عنوان مثال اگر در مورد (الف) ورزشکار بتواند اثبات نماید که علت نمونه مثبت، آلودگی کلی ویتامینهایی است که از یک محل خاص تهیه شده است و این محل خاص با فروش داروهای ممنوعه مرتبط نیست و ورزشکار هیچ نوع مکمل غذایی از محل دیگری تهیه نکرده است، تخفیف در محرومیت شامل وی می‌گردد.)

بند ۱۰ـ ۵ ـ۲: تنها به بررسی تخلفات خاص مذکور در آن بند اختصاص دارد زیرا این تخلفات ممکن است عامداً و یا با نیت مشخصی انجام نشده باشند. تخلف از بند ۲ـ۴ (اطلاعات مربوط به مکان ورزشکار) جزء این موارد در نظر گرفته نمی‌شود. حتی اگر این تخلف به صورت تعمدی انجام نشده باشد، زیرا در طیفی که برای تعیین مدت محرومیت برای تخلف از بند ۲ـ۴ (به مدت سه ماه تا دوسال) در نظر گرفته شده است، احتیاط لازم جهت بررسی میزان تقصیر ورزشکار وجود دارد.

۱۰ـ۳ـ ۵ ـ همکاری قابل ملاحظه ورزشکار در کشف و شناسایی موارد دوپینگ، این تخلف ممکن است توسط پرسنل حامی ورزشکار یا سایر اشخاص صورت گرفته باشد. در صورتی که ورزشکار در کشف حقایق و اثبات تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ مطروحه در بندهای ۲ـ۶ ـ۲ (مالکیت یا همراه داشتن مواد ممنوعه توسط پرسنل حامی ورزشکاران)، ۲ـ۷ (داد و ستد)، ۲ـ۸ (تجویز به ورزشکار) با سازمان مبارزه با دوپینگ همکاری قابل توجهی نماید ممکن است بتوان دورة محرومیت ورزشکار را کاهش داد میزان دوره محرومیت کاهش یافته نباید از نصف مدت حداقل محرومیت در موارد مشابه کمتر باشد اگر مدت محرومیت در موارد مشابه مادام العمر باشد، می‌توان مدت محرومیت را حداقل به هشت سال کاهش داد.

۱۰ـ۶ ـ برخورد با تکرار جرم

۱۰ـ۶ ـ ۱ـ جهت وضع محرومیت‌ها طبق مواد ۱۰ـ۲، ۱۰ـ۳، ۱۰ـ۴، تنها در مواردی ورزشکار متخلف مشمول مقررات تکرار جرم می‌شود که سازمان مبارزه با دوپینگ اثبات نماید که ورزشکار یا سایر پرسنل دومین تخلف از قوانین را پس از دریافت ابلاغ وقوع تخلف قبلی مرتکب شده‌اند. در صورتی که ورزشکار مدعی شود که حکم را دریافت ننموده است، سازمان مبارزه با دوپینگ باید ثابت نماید که تلاش لازم جهت ابلاغ حکم به ورزشکار را انجام داده است. در صورتی که سازمان مبارزه با دوپینگ نتواند هیچ یک از ادعاهای فوق را اثبات نماید، تخلف به عنوان یک تخلف منفرد و بار اول تلقی می‌شود. میزان محرومیت براساس جرمی که محرومیت سنگین‌تری را به دنبال دارد اعمال می‌گردد.

توضیح بند ۱۰ـ۶ ـ۱: براساس این بند اگر ورزشکاری برای دومین بار آزمایش دوپینگ مثبت داشته باشد و آزمایش دوم قبل از ابلاغ مثبت بودن آزمایش اول به وی انجام شده باشد، جهت وی تکرار جرم در نظر گرفته نشده و براساس تخلف اول مجازات خواهد شد. ۱۰ـ۶ ـ۲ـ در صورتی که در یک نمونه‌گیری منفرد وجود مواد ممنوعه خاص مشروحه در بند ۱۰ـ۳ و همچنین سایر مواد یا روشهای ممنوعه به اثبات برسد، جهت ورزشکار تنها یک مجازات درنظر گرفته می‌شود اما مدت محرومیت برمبنای ماده یا رویش که محرومیت بیشتری را به دنبال خواهد داشت اعمال می‌شود.

۱۰ـ۶ ـ۳ـ در صورتی که ورزشکار مرتکب تکرار جرم گردد، یعنی براساس بندهای فوق الذکر دو تخلف مجزا صورت گرفته باشد، در صورتی که یکی از این تخلفات استفاده از مواد خاص براساس بند۱۰ـ۳ بوده، تخلف دوم استفاده از مواد یا روشهای ممنوعه باشد، مدت محرومیت به شرح ذیل محاسبه می‌گردد.

در مورد اول یعنی استفاده از مواد خاص، مدت محرومیت براساس بند ۱۰ـ۳ آیین‌نامه می‌باشد در حالی که در مورد تخلف دوم مدت محرومیت براساس بند ۱۰ـ۲ یا بند ۱۰ـ۴ـ۱ خواهدبود. لذا در مواردی که هر دو تخلف صورت‌گرفته‌باشد، مدت محرومیت درنظرگرفته‌شده جهت تخلف دوم، حداقل دو سال و حداکثر سه سال خواهد بود. در صورتی که ورزشکار برای بار سوم مرتکب تخلف‌گردد و این سه تخلف هر یک از حالات احتمالی ترکیب تخلف از بندهای ۱۰ـ۳، ۱۰ـ۲ یا ۱۰ـ۴ـ۱ باشد، محرومیت مادام ‌العمر جهت وی درنظرگرفته‌خواهد شد.

توضیح بند ۱۰ـ۶ ـ۳: این بند مربوط به مواردی است که ورزشکار دو تخلف مجزا از قوانین مبارزه با دوپینگ صورت داده است، ولی یکی از این تخلفات مربوط به استفاده از ماده ممنوعه ای است که براساس بند ۱۰ـ۳ محرومیت کمتری شامل آن شده است. در صورتی که این بند وجود نداشت، ممکن بود در مورد مجازات تخلف دوم اختلافات زیادی ایجاد شود. به عنوان مثال ممکن بود محرومیت براساس ماده ممنوعه یافت شده در بار دوم تعیین شود یا محرومیت براساس دومین تخلف ولی براساس ماده اولیه تعیین گردد و یا حتی ترکیبی از محرومیتهای مربوط به هر یک از تخلفات در نظر گرفته شود. در این بند تصریح شده است که می‌باید مدت محرومیت تخلف اول براساس بند ۱۰ـ۲ (دوسال) و تخلف اول براساس بند ۱۰ـ۳ (یک سال) با یکدیگر جمع شود. این مدت محرومیت برابر است با محرومیت ورزشکاری که براساس بند ۱۰ـ۲ تخلف اول را انجام داده است و تخلف دوم وی مصرف مواد خاص بوده است و یا برعکس ورزشکاری که تخلف اول وی مصرف مواد خاص و تخلف دوم براساس بند ۱۰ـ۳ بوده است نیز همین محرومیت شامل وی می‌گردد. در هر دو مورد مدت محرومیت بین دو تا سه سال خواهد بود.

۱۰ـ۷ـ ابطال نتایج در رقابت های متعاقب نمونه‌گیری

علاوه برآنکه براساس بند ۹ (ابطال خودبخود نتایج انفرادی) کلیه دستاوردهای ورزشکار در رقابتی که در آن نمونه وی مثبت شده است باطل می‌گردد، تمامی نتایج رقابت هایی که بعد از تاریخ گرفتن نمونه مثبت به دست آمده است (چه این نمونه‌گیری در حین مسابقه و چه خارج از مسابقه بوده باشد) نیز باطل می‌شوند و تمامی پیامدها و امتیازات حاصله ابطال و مدالها و جوایز مربوطه بازپس گرفته می‌شوند. ضمناً تخلف از سایر مقررات مبارزه با دوپینگ، از زمان شروع دوره تعلیق موقت یا محرومیت موجب ابطال نتایج ورزشکار می‌گردد و وی موظف است مدالها امتیازات و جوایز خود را عودت دهد مگر آنکه در حکم صادره دستور دیگری صادر گردد.

۱۰ـ ۸ ـ تاریخ شروع دوره محرومیت

دوره محرومیت از تاریخ اعلام نتیجه دادرسی آغاز می‌گردد در صورتی که دادرسی لازم نبوده باشد، از زمان اعلام رای دوره محرومیت آغاز می‌گردد. دوره تعلیق موقت (چه توسط نهاد مربوطه اعمال شده باشد و چه خود ورزشکار داوطلبانه آن را قبول کرده باشد) باید به عنوان قسمتی از کل دوره محرومیت درنظر گرفته شود. جهت رعایت عدالت در مواردی که تاخیر در صدور رای از جانب ورزشکار نبوده و مربوط به سایر مراحل کنترل دوپینگ باشد، نهاد صادرکننده رای می‌تواند دوره محرومیت را از تاریخی زودتر و حتی از زمان نمونه‌گیری اعلام نماید.

توضیح بند ۱۰ـ۸: هم اکنون بسیاری از سازمانهای مبارزه با دوپینگ دوره محرومیت را از زمان اعلام نتیجه دادرسی محاسبه می‌کنند. همچنین این سازمانها نتایج ورزشکار از زمان نمونه‌گیری را ابطال می‌نمایند. حال آنکه برخی دیگر از سازمانها دوره محرومیت را از زمان شروع نمونه‌گیری محاسبه می‌نمایند. همچنین ورزشکار تشویق می‌شود که داوطلبانه تعلیق موقت قبل از دادرسی را بپذیرد. از سوی دیگر نهاد اعمال کننده محرومیت می‌تواند دوره محرومیت را قبل از اعلام نتیجه دادرسی آغاز نماید. در نتیجه عواقب تاخیر در مراحل کنترل دوپینگ نظیر تاخیر اعلام نتایج مثبت توسط دادرسی از طرف سازمان مبارزه با دوپینگ که ناشی از تقصیر ورزشکار نیست، دامنگیر وی نخواهد شد.

همانطور که در توضیحات آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک بیان شده است این نهاد هیچیک از این راهها را انتخاب نمی کند زیرا معتقد است طرز برخورد پیشنهاد شده در آیین‌نامه ورزشکار را تشویق می‌نماید که مدت فاصله تا دادرسی را به نحوی طولانی نماید.

۱۰ـ ۹ـ وضعیت شخص در دوره محرومیت

شخصی که به عنوان محروم شناخته شده است، اجازه ندارد در طی دوره محرومیت، به هیچ عنوان در هیچ رقابت یا فعالیتی که توسط امضاکنندگان آیین‌نامه یا اعضا سازمانهای امضاکنندگان آیین‌نامه برگزار می‌شود، شرکت نماید. شرکت ورزشکار تنها در برنامه‌های مصوب آموزش مبارزه با دوپینگ با برنامه های توانبخشی مجاز است. به علاوه به جز مصرف مواد خاص مطرح شده در بند ۱۰ـ۳ سایر تخلفات از مقررات مبارزه با دوپینگ، موجب می‌شود تا تمام یا قسمتی از حمایت مالی مربوط به ورزش یا سایر عواید ناشی از ورزش که به شخص تعلق می‌گیرد، توسط امضاکنندگان آیین‌نامه، اعضا سازمانهای امضاکنندگان آیین‌نامه و یا دولتها مسدود گردد.

شخصی که مدت محرومیت وی بیش از چهار است، می‌تواند بعد از کامل شدن چهار سال دوره محرومیت خود در مسابقات ورزشی محدود محلی، غیر از ورزشی که در آن شخص اقدام به تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ نموده است، شرکت نماید. به شرط آنکه مسابقه ورزشی مزبور در سطحی نباشد که شخص به طور مستقیم یا غیرمستقیم در حد قهرمانی ملی یا رقابت بین‌المللی ارزیابی شود (و یا حتی توجه را به سمت وی جلب نماید)

توضیح بند ۱۰ـ۹ : براساس مقررات برخی از سازمانهای مبارزه با دوپینگ، ورزشکار تنها در طول دوره محرومیت از رقابت منع می‌گردد. به عنوان مثال در طول این دوره چنین ورزشکاری می‌تواند به‌مربیگری بپردازد. این بند براساس آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک طراحی شده است و براساس آن ورزشکاری که در دورة محرومیت به سر می‌برد به هیچ عنوان نباید در طول دوره محرومیت در یک مسابقه یا فعالیت ورزشی شرکت نماید. به عنوان مثال تمرین کردن به همراه یک تیم ملی، مربیگری یا قرار گرفتن در سمتهای رسمی ورزشی شامل این اصل می‌شود. محرومیت در یک رشته ورزشی شامل رشته‌های ورزشی دیگر نیز می‌شود (بند ۱۵ـ۴) براساس این بند شخص اجازه دارد در ورزشهایی که تنها جنبه سرگرمی دارند شرکت نماید.

۱۰ـ۱۰ـ نمونه‌گیری جهت اعاده صلاحیت

در صورتی که ورزشکار بخواهد در پایان دوره محرومیت صلاحیت شرکت مجدد در فعالیتهای ورزشی را به دست آورد باید در طی دوره تعلیق موقت یا محرومیت، جهت نمونه‌گیری خارج از مسابقات توسط سازمان مبارزه با دوپینگ دارای مجوز نمونه‌گیری، در دسترس باشد و در صورتی که لازم شد اطلاعات دقیق مکان خود را در اختیار آن سازمان قرار دهد. در صورتی که ورزشکار در مدت محرومیت از ورزش بازنشسته شود و از بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری خارج از مسابقات حذف گردد و بعداً تقاضای اعاده صلاحیت نماید، ورزشکار واجد شرایط اعاده صلاحیت نخواهد بود مگر آن که سازمان مبارزه با دوپینگ مربوطه را مطلع نماید و برای مدتی مساوی با مدت باقیمانده از محرومیت از زمان بازنشستگی در برنامه نمونه‌گیری خارج از مسابقات گنجانده شود.

توضیح بند ۱۰ـ۱۰: در موارد مشابه آیین‌نامه قانون خاصی تدوین ننموده است. بلکه این امر را به‌سازمانهای مبارزه با دوپینگ واگذار نموده تا قوانین خود را پیاده نمایند. جهت اطمینان از صلاحیت ورزشکاری که شامل نمونه‌گیری نمی‌شود یا بازنشسته شده است باید وی را مجدداً در برنامه نمونه‌گیری خارج از مسابقات قرار داد و سپس به وی اجازه شرکت مجدد در فعالیتهای ورزشی را داد. فصل یازدهم : پیامدهای تیمی

در صورتی که بیش از یک نفر از اعضا یک تیم در یک ورزش تیمی، براساس بند ۷ آیین‌نامه در مورد احتمال تخلف از مقررات دوپینگ در یک رقابت ابلاغیه دریافت نمایند، اعضا آن تیم باید جهت همان مسابقه مورد نمونه‌گیری هدفمند قرار گیرند. اگر محرز شود که بیش از یک نفر از اعضا یک تیم در یک ورزش تیمی، تخلف از مقررات دوپینگ داشته است، نتایج کل تیم می‌تواند باطل شود و یا سایر محکومیتها برای تیم در نظرگرفته شود. در ورزشهایی که از ورزشهای تیمی محسوب نمی‌شوند ولی جوایز به صورت تیمی اهدا می‌شود، در صورتی که بیش از یک نفر از اعضا تیم تخلف از مقررات دوپینگ داشته باشند، ابطال نتایج یا سایر محکومیتها براساس مقررات فدراسیون بین‌المللی مربوطه اعمال می‌گردد. فصل دوازدهم #۱۲ ـ فصل دوازدهم: محرومیت ها و مجازاتهای نهادهای ورزشی

براساس آیین‌نامه کلیه امضاکنندگان آیین‌نامه مجازند تا در مواردی که اختیارات لازم را دارند، براساس قوانین خود، مجازات هایی برای تخلفات نهادهای ورزشی وضع نمایند.

توضیح بند ۱۲: در این بند مشخص می‌شود که آیین‌نامه کلیه حقوق انضباطی بین سازمان ها را که در حالت عادی وجود دارد محدود نمی نماید. فصل سیزدهم #۱۳ ـ فصل سیزدهم: تقاضای تجدید نظر

۱۳ـ۱ـ تصمیم گیری براساس تقاضای تجدید نظر

در مورد تصمیماتی که براساس آیین‌نامه یا سایر مقررات مقتبس از آیین‌نامه اخذ شده‌اند ممکن است براساس بندهای ۱۳ـ۲ تا ۱۳ـ۴ تقاضای تجدید نظر شود. تصمیمات فوق‌الذکر تا زمانی که تغییر نکرده‌اند لازم‌الاجرا می‌باشند مگر آنکه نهاد تجدید نظر، دستور دیگری صادر نماید. قبل از آنکه حکم تجدید نظر اعمال شود تمامی بازبینی‌هایی که در سازمان مبارزه با دوپینگ وجود دارد باید با دقت مورد مطالعه قرار گیرد. این بازبینی جهت اصول بند ۱۳ـ۲ـ۲ می‌باشد.

توضیح بند ۱۳ـ ۱: در بند مشابه در آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک موارد به طور گسترده تری مطرح شده اند. یعنی هر نوع اختلاف در مورد تصمیمات آیین‌نامه مبارزه با دوپینگ المپیک به دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش ارجاع می گردد.

۱۳ـ۲ـ تقاضای تجدید نظر در مورد تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، پیامدها و تعلیق موقت تنها تقاضای تجدید نظر نسبت به موارد ذیل براساس بند ۱۳ـ۲ مطرح می‌گردد تصمیمات مربوط به تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، تصمیمات مربوط به‌پیامدهای تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ، تصمیمات مربوط به عدم تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ تصمیم در مورد عدم صلاحیت سازمان مبارزه با دوپینگ در مورد بررسی تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ و پیامدهای آن تصمیم در مورد تعلیق موقت به‌دنبال دادرسی موقت یا تخلف از بند ۷ـ۵.

۱۳ـ۲ـ ۱ ـ تقاضای تجدید نظر مربوط به ورزشکاران سطح بین‌المللی

در مواردی که مربوط به شرکت در رقابت بین‌المللی می‌باشد یا در مواردی که تقاضای تجدید نظر منحصراً به دادگاه داوری ورزشی (دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش) ارجاع می‌گردد در هنگام ارجاع باید مقررات دادگاه داوری ورزشی در نظر گرفته‌شود.

۱۳ـ۲ـ۲ـ تقاضای تجدید نظر مربوط به ورزشکاران سطح ملی

در مواردی که تقاضای تجدیدنظر مربوط به ورزشکاران سطح ملی است و تصمیم توسط سازمان ملی مبارزه با دوپینگ اخذ شده است ولی ورزشکار دارای شرایط بند ۱۳ـ۲ـ۱ نیست، تقاضای تجدیدنظر به یک ارگان مستقل و بی‌طرف که قوانین آن با مقررات سازمان مبارزه با دوپینگ سازگار است ارجاع می‌گردد. قوانین حاکم بر تقاضای تجدید نشر باید دارای اصول زیر باشند:

ـ دادرسی به موقع.

ـ شورای داوری بی‌طرف و منصف.

ـ حق استفاده از مشاور با هزینه شخص

ـ تصمیم به موقع، کتبی و همراه با دلایل کافی

توضیح بند ۱۳ـ۲ـ ۱: تصمیمات دادگاه داوری ورزش نهایی و غیرقابل تغییر هستند مگر در مورد بازبینی‌های قانونی در مورد لغو یا ابقا جوایز داوری.

توضیح بند ۱۳ـ۲ـ ۱: هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ می‌توانند براساس انتخاب خود به‌ورزشکار اجازه دهند که مستقیماً به دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش شکایت نماید.

۱۳ـ۲ـ۳ـ اشخاص مجاز جهت ارائه تقاضای تجدیدنظر براساس بند ۱۳ـ۲ـ۳ تنها اشخاص ذیل مجاز به ارائه تقاضای تجدیدنظر به دادگاه داوری ورزش هستند.

الف) ورزشکار یا شخصی که تقاضای تجدیدنظر در مورد وی می‌باشد ب) طرف دعوا که تقاضای تجدید نظر نسبت به تصمیم او بیان شده است ج) فدراسیونهای ورزشی بین‌المللی مربوطه و هر یک از سازمانهای مبارزه با دوپینگ که اعمال محرومیت براساس قوانین آنها بوده است د) کمیته بین‌المللی المپیک و کمیته بین‌المللی پاراالمپیک در مواردی که تصمیمات متخذه اثری بر بازیهای المپیک و پاراالمپیک داشته باشد مانند اعمال محرومیتها برای شرکت در بازیهای المپیک یا بازیهای پاراالمپیک، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ براساس بند ۱۳ـ۲ـ۲ نهادهایی که مجازند تقاضای تجدیدنظر خود را به‌سازمانهای بازبین در سطح ملی ارائه نمایند براساس مقررات همان سازمان مبارزه با دوپینگ تعیین می‌گردند. با این وجود حداقل این افراد باید مجاز ارائه تقاضای تجدیدنظر به این سازمان ها باشند: الف) ورزشکار یا شخصی که موضوع تقاضای تجدیدنظر می‌باشد ب) طرف دعوا که تقاضای تجدیدنظر نسبت به‌تصمیم او بیان شده است ج) فدراسیونهای ورزشی بین‌المللی و د) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ. در کلیه موارد مطروحه در بند ۱۳ـ۲ـ۲ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و فدراسیونهای بین‌المللی ورزشی ضمن توجه به تصمیم مرجع داخلی و ملی حق دارند به‌دادگاه داوری ورزشی تقاضای تجدیدنظر خود را اعلام نمایند.

علیرغم کلیه شروط مطروحه در این رابطه، تنها شخصی که می‌تواند نسبت به‌تعلیق موقت تقاضای تجدیدنظر نماید ورزشکار یا شخصی است که تعلیق موقت نسبت به وی وضع‌ شده ‌است.

۱۳ـ۳ـ تقاضای تجدید نظر نسبت به وضع یا لغو معافیتهای درمانی

تقاضای تجدیدنظر نسبت به تصمیمات آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مورد وضع یا لغو معافیت درمانی، ممکن است به طور مستقیم توسط ورزشکار یا سازمان ملی مبارزه با دوپینگ به دادگاه داوری ورزشی ارجاع شود. تصمیمات سازمانهای مبارزه با دوپینگ به جز آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ در رد معافیت‌درمانی، که توسط آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ مورد تجدیدنظر قرار نگرفته است، ممکن است توسط ورزشکار سطح بین‌المللی به دادگاه دادرسی ورزشی و توسط سایر ورزشکاران به سایر ارگانهای بازبینی‌کننده ملی مطرح شده در بند۱۳ـ۲ـ۲ ارجاع شود. در صورتی‌که دادگاه ملی معافیت‌درمانی را لغو نماید. این تصمیم توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید به‌اطلاع دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش برسد.

۱۳ـ۴ـ تقاضای تجدید نظر نسبت به مجازاتهای درنظر گرفته شده براساس بخش سوم آیین‌نامه

با توجه به مجازاتهای در نظر گرفته شده براساس بخش سوم آیین‌نامه (وظائف و مسئولیتها) نهادهایی که براساس این بند مستوجب مجازات شمرده می‌شوند باید اجازه یابند تا مستقیماً و براساس شروط مندرج در آیین‌نامه به دادگاه دادرسی ورزشی شکایت نمایند

۱۳ـ ۵ ـ تقاضای تجدیدنظر در مورد تصمیماتی که باعث تعلیق یا لغو آکریدیته آزمایشگاه شده است.

در صورتی که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ صلاحیت اکردیته بودن یک آزمایشگاه را لغو یا به حالت تعلیق درآورد موضوع تعلیق وی تنها از طریق آزمایشگاه مربوطه در دادگاه داوری ورزشی قابل طرح می‌باشد.

توضیح بند ۱۳ـ ۵: هدف آیین‌نامه این است که مسائل مبارزه با دوپینگ براساس اسلوب مشخص و عادلانه داخلی حل و فصل شود. این تصمیمات در بند ۱۴ به تفصیل بیان شده است اشخاص و سازمانهای خاص شامل آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از صدور رای مجاز به تجدیدنظر در آرا هستند. توجه شود که در بند ۱۳ در فهرست افرادی که مجاز به درخواست تقاضای تجدید نظر هستند، ورزشکار یا فدراسیون ورزشی قرار ندارد. زیرا ممکن است از محرومیت یک ورزشکار منفعتی عاید رقیب وی شود. فصل چهاردهم #۱۴ ـ فصل چهاردهم: محرمانه بودن گزارش نتایج

امضاکنندگان آیین‌نامه در اصول هماهنگی در برخورد با نتایج با یکدیگر تفاهم دارند. اعلام عمومی، پاسخگویی و اعتقاد به حفظ اسرار افراد موجب تصویب مقررات زیر شده است:

۱۴ـ ۱ـ اطلاعات مربوط به یافته‌های آزمایشگاهی غیرطبیعی و سایر تخلفات بالقوه از مقررات مبارزه با دوپینگ

سازمان مبارزه با دوپینگی که مسئولیت برخورد با نتایج را برعهده دارد، موظف است براساس بند ۷ (برخورد با نتایج) به ورزشکاری که در نمونه وی یافته‌های غیرطبیعی مشاهده شده است یا ورزشکار یا شخصی که از مقررات مبارزه با دوپینگ تخلف نموده است حکم تخلف را ابلاغ نماید. سازمان ملی مبارزه با دوپینگ ورزشکار و فدراسیون بین‌المللی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نیز باید تا حداکثر تا پایان مراحل بندهای ۷ـ۱ و ۷ـ۲ از نتیجه مطلع شوند. در این ابلاغیه بایستی به موارد ذیل اشاره گردد نام کامل ورزشکار، نام کشور، رشته ورزش و رشته اختصاصی آن در حین مسابقات یا خارج از مسابقات بودن نمونه‌گیری، تاریخ نمونه‌گیری و نتیجه آنالیز نمونه که توسط آزمایشگاه گزارش شده است. سازمان مبارزه با دوپینگ و اشخاص باید به طور مرتب در مورد وضعیت و یافته‌های هرگونه بازبینی و روند مراحل موارد بند ۷ (برخورد با نتایج) بند ۸ (حق دادرسی عادلانه) و بند ۱۳(تقاضای تجدیدنظر) اطلاعات جدید را دریافت نمایند. در مواردی که براساس بند ۱۰ـ۵ ـ۱ (احراز عدم قصور یا تقصیر) یا بند ۱۰ـ۵ ـ۲ (عدم قصور یا تقصیر قابل توجه) مدت محرومیت کاهش یابد. باید حکم مربوطه کتباً و با اعلام دلایل کاهش به شخص ابلاغ شود. سازمان دریافت کننده این اطلاعات تا زمانی که سازمان مبارزه با دوپینگ به طور عمومی حکم را اعلام ننموده است یا براساس بند ۱۴ـ۲ در اعلام نتایج موفق نبوده است، نباید این اطلاعات را به جز در اختیار افراد خاص که لازم است از اطلاعات آگاه باشند به اطلاع عموم برساند.

۱۴ـ۲ـ اعلام عمومی

هویت ورزشکارانی که در نمونه آنها یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی یافته شده است و یا ورزشکار یا سایر اشخاصی که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ متهم به تخلف از سایر مقررات مبارزه با دوپینگ هستند، تنها پس از اتمام مراحل بازبینی اولیه اداری براساس بندهای ۷ـ۱ و ۷ـ۲ توسط سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول برخورد با نتایج می‌تواند به اطلاع عموم برسد

در هر یک از موارد ذیل یعنی احراز تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ در دادرسی براساس بند ۸، لغو دادرسی و یا عدم احراز تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ در مهلت مقرر، سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول برخورد با نتایج موظف است ظرف حداکثر بیست روز مراتب را به اطلاع عموم برساند.

۱۴ـ۳ـ اطلاعات محل حضور ورزشکار

ورزشکارانی که بنابر صلاحدید فدراسیون بین‌المللی یا سازمان ملی مبارزه با دوپینگ مربوطه در بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری خارج از مسابقات گنجانده می‌شوند. باید اطلاعات دقیق محل استقرار خود را اعلام نمایند. فدراسیون بین‌المللی یا سازمان ملی مبارزه با دوپینگ باید مشخصات ورزشکاران و محل استقرار خود را اعلام نمایند. فدراسیون بین‌المللی یا سازمان ملی مبارزه با دوپینگ باید مشخصات ورزشکاران و محل استقرار آنها را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام نماید. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نیز باید این اطلاعات را در اختیار سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ که براساس بند ۱۵ مجوز نمونه‌گیری از ورزشکار را دارند اعلام نماید. این اطلاعات باید به طور دائم به‌صورت محرمانه باقی بماند و تنها جهت برنامه‌ریزی‌های اجرای نمونه‌گیری مورد استفاده قرار گیرد در صورتی که این اطلاعات دیگر جهت موارد فوق لازم نباشد باید از بین برده شود.

۱۴ـ۴ـ گزارش آماری

سازمان مبارزه با دوپینگ موظف است حداقل سالی یک بار گزارش آماری از عملکرد مبارزه با دوپینگ خود را منتشر نموده و یک نسخه از آن را نیز در اختیار آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قرار دهد.

۱۴ـ ۵ ـ مرجع اطلاعات کنترل دوپینگ

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به عنوان مرجع کلیه اطلاعات مربوط به نمونه‌گیری کنترل دوپینگ عمل می نماید و نتایج ورزشکاران سطح بین‌المللی و ورزشکاران ملی که در بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری قرار دارند باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام شود. جهت تسهیل هماهنگی در آرم برنامه‌ریزی نمونه‌گیری و جلوگیری از دوباره‌کاریهای غیرضروری توسط سازمانهای با هر یک از این سازمانها موظفند تا کلیه نمونه‌گیریهای حین یا خارج از مسابقات خود را در اسرع وقت و پس از نمونه‌گیری به‌اطلاع آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسانند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نیز باید این اطلاعات را در اختیار فدراسیون ملی ورزشکار، کمیته ملی المپیک یا کمیته ملی پاراالمپیک ، سازمان ملی مبارزه با دوپینگ، فدراسیونهای بین‌المللی و کمیته بین‌المللی المپیک یا کمیته بین‌المللی پاراالمپیک قرار دهند. اطلاعات خصوصی ورزشکار باید توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به صورت محرمانه حفظ شود. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید حداقل سالی یک بار گزارش آماری از این اطلاعات را منتشر نماید. فصل پانزدهم #۱۵ ـ فصل پانزدهم: شفاف‌ سازی مسئولیتهای کنترل دوپینگ

۱۵ـ ۱ـ نمونه‌گیری در مسابقات

نمونه‌گیری جهت کنترل دوپینگ هم در مسابقات بین‌المللی و هم در مسابقات ملی انجام می‌گردد. به هر حال تنها یک سازمان مسئولیت انجام و اداره نمونه‌گیری در خلال یک مسابقه را برعهده دارد. در مسابقات بین‌المللی، جمع‌آوری نمونه‌های کنترل دوپینگ باید توسط یک سازمان بین‌المللی که مسئول برگزاری مسابقه است صورت گیرد. (به‌عنوان مثال کمیته بین‌المللی المپیک در مسابقات المپیک، فدراسیون بین‌المللی برای مسابقات قهرمانی جهان، پان امریکن). در صورتی که سازمان بین‌المللی اعلام دارد که قصد نمونه گیری در این مسابقه را ندارد، سازمان ملی مبارزه با دوپینگ کشوری که مسابقه در آن برگزار می‌شود می‌تواند با هماهنگی و تصویب سازمان بین المللی مربوطه و یا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اقدام به نمونه‌گیری نماید. در مسابقات ملی، جمع‌آوری نمونه‌های کنترل دوپینگ باید تحت نظارت سازمان ملی مبارزه با دوپینگ کشور انجام شود.

توضیح بند ۱۵: برای اثربخشی بیشتر، مبارزه علیه دوپینگ باید توسط سازمانهای مختلف صورت گیرد تا برنامه های مستحکمی جهت مبارزه با دوپینگ در هر دو سطح ملی و بین‌المللی به اجرا درآید. به‌جای محدود کردن مسؤولیت های یک گروه در جهت اعطا صلاحیت انحصاری به گروه دیگر، آیین‌نامه به‌حل مشکلات ناشی از تقابل مسؤولیتها پرداخته است. این عمل اولاً با قرار دادن سطوح بالاتر جهت ایجاد هماهنگی و ثانیاً با تصویب مقررات هماهنگی در شرایط خاص امکانپذیر شده است.

توضیح بند ۱۵ـ ۱: سازمان مبارزه با دوپینگ که مسؤول اجرای نمونه‌گیری است می‌تواند در صورت انتخاب خود با سایر سازمانها در مورد بر عهده گرفتن نمونه‌گیری یا سایر مراحل کنترل دوپینگ به‌تفاهم رسد.

۱۵ـ۲ـ نمونه‌گیری خارج از مسابقه

نمونه‌گیری خارج از مسابقه باید توسط سازمانهای بین‌المللی و ملی اجرا و اداره شود. نمونه‌گیری خارج از مسابقه می‌تواند توسط ارگانهای زیر انجام شود:الف) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ب) کمیته های بین‌المللی المپیک و پاراالمپیک در ارتباط با بازی های المپیک و پاراالمپیک ج) فدراسیون بین‌المللی ورزشکار د) سازمان ملی مبارزه با دوپینگ مربوط به ورزشکار (ه (سازمان ملی مبارزه با دوپینگ کشوری که ورزشکار در آن حضور دارد. به منظور پرهیز از دوباره کاری و جهت هماهنگی بیشتر و به حداکثر رساندن تلاشهای مبارزه با دوپینگ، نمونه‌گیری خارج از مسابقات بایستی با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ هماهنگی لازم صورت گیرد.

توضیح بند ۱۵ـ۲: سایر اختیارات جهت انجام نمونه‌گیری می‌تواند با توافق دوجانبه یا چند جانبه فی مابین امضاکنندگان و دولتها اعطا شود.

۱۵ـ۳ـ مدیریت نتایج، دادرسی و اعمال محرومیت ها

به جز مواردی که در بند ۱۵ـ۳ـ۱ در زیر به آن اشاره شده است، وظیفه مدیریت نتایج و دادرسی برعهده سازمان مبارزه با دوپینگی است که انجام نمونه‌گیری را برعهده داشته است (در صورتی که موضوع تخلف ارتباطی با نمونه‌گیری نداشته باشد این وظیفه برعهده سازمانی است که تخلف را کشف‌نموده‌است). بدون درنظر گرفتن سازمانی که مدیریت نتایج و دادرسی را برعهده دارد، مقررات مطرح شده در بندهای ۷ و ۸ باید مورد توجه قرار گرفته، قوانینی که در مقدمه بند ۱ به عنوان قوانین غیرقابل تغییر ذکر شده اند باید به دقت اجرا شوند.

۱۵ـ۳ـ در برخی موارد مراحل مربوط به سازمان مبارزه با دوپینگ که انجام نمونه‌گیری را برعهده داشته است توسط سازمان دیگری دنبال می‌شود (به عنوان مثال فدراسیون ملی ورزشکار) در این قبیل مواقع، وظیفه اطمینان از مطابقت قوانین سازمان دوم با مقررات آیین‌نامه برعهده سازمان مبارزه با دوپینگ است. ۱۵ـ۳ـ۱ـ در صورت مثبت بودن نمونه ورزشکاری که تبعه یا ساکن کشوری نیست که در آن نمونه‌گیری انجام شده است و یا بروز تخلف از جانب وی که توسط سازمان ملی مبارزه با دوپینگ کشف شود، مدیریت نتایج و اجرای دادرسی جهت وی براساس قوانین فدراسیون بین‌المللی ورزشکار خواهد بود.

توضیح بند ۱۵ـ۳: هیچ قانونی مطلقی در مورد برخورد با نتایج وجود ندارد و اجرای دادرسی در صورتی که یک سازمان ملی مبارزه با دوپینگ از یک ورزشکار خارجی نمونه‌گیری کرده باشد در حالی که آن ورزشکار در حوزه قضایی آن سازمان قرار ندارد ناممکن به نظر می‌رسد. براساس این بند این وظیفه برعهده فدراسیون بین‌المللی است که براساس قوانین خود اختیار اعمال محرومیت را برعهده سازمان ملی مبارزه با دوپینگ ورزشکار یا سازمان انجام‌دهنده نمونه‌گیری قرار دهد و یا حتی خود این وظیفه را تقبل نماید.

۱۵ـ۴ـ تشخیص دو جانبه

با توجه به حق تقاضای تجدیدنظر که در بند ۱۳ به آن اشاره شده است. نمونه‌گیری، معافیت درمانی مراحل دادرسی و کلیه احکام صادر شده توسط هر یک از امضاکنندگان که براساس آیین‌نامه بوده و در محدوده وظایف امضاکننده قرار داشته باشد باید توسط کلیه امضاکنندگان به رسمیت شناخته شود. امضاکنندگان می‌توانند نسبت به عملکرد سایر نهادها که آیین‌نامه را نپذیرفته‌اند نیز همین برخورد را داشته باشند به شرطی که مقررات این نهادها با آیین‌نامه سازگار باشد. فصل شانزدهم #۱۶ ـ فصل شانزدهم: کنترل دوپینگ حیوانات در رقابت های ورزشی

۱۶ـ۱ـ در هر ورزشی که حیوانات در رقابت ها شرکت دارند، فدراسیون بین‌المللی آن ورزش باید مقرراتی جهت بررسی اصول مبارزه با دوپینگ حیوانات شرکت‌کننده وضع نماید. مقررات مبارزه با دوپینگ باید شامل فهرست مواد ممنوعه، روش های مناسب نمونه‌گیری، و فهرستی از آزمایشگاه های معتبر جهت تجزیه نمونه‌ها باشد.

۱۶ـ۲ـ فدراسیون بین‌المللی مسؤول ورزش مورد نظر، موظف است جهت اجرای دقیق بندهای ۱،۲،۳،۹،۱۰،۱۱،۱۳،۱۷ آیین‌نامه قوانینی جهت تشخیص تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ، برخورد با نتایج، دادرسی عادلانه، پیامدها و تقاضای تجدیدنظر در موارد حیوانات تصویب نماید. فصل هفدهم #۱۷ ـ فصل هفدهم: مربوط به محدودیت‌ها

هیچ پیامدی نباید برای ورزشکار یا شخصی که مرتکب تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ شده است در نظر گرفته شود مگر آنکه در طی هشت سال از بروز تخلف شخص باشد.

توضیح بند ۱۷: این بند سازمان مبارزه با دوپینگ را از بررسی تخلفات پیشین منع نمی‌نماید. زیرا تخلف از قوانین پس از هشت سال تکرار جرم محسوب می‌شود و مدت محرومیت آن متفاوت است. به بیان دیگر تخلفی که ده سال پس از تخلف اول صورت گرفته باشد. در هنگام اعمال محرومیت تکرار جرم محسوب می‌گردد.

بخش دوم

آموزش و پژوهش فصل هیجدهم #۱۸ ـ فصل هجدهم: آموزش

۱۸ـ اصول پایه و اهداف اولیه

جلوگیری از تضعیف مبانی مفهوم روح ورزش، همانگونه که در مقدمه آیین‌نامه بدان اشاره شده است، اصل بنیادین در امر اطلاع‌رسانی و آموزش دوپینگ می‌باشد. هدف اولیه آموزش، بازداشتن ورزشکار از استفاده از مواد یا روش های ممنوعه می‌باشد. و

۱۸ـ۲ـ برنامه‌ها و فعالیتها

هر یک از سازمان های مبارزه با دوپینگ موظفند که برنامه‌هایی جهت اطلاع‌رسانی و آموزش طراحی و اجرا نموده و نتایج آن را مورد پایش قرار دهند. در این قبیل برنامه‌ها باید حداقل اطلاعات زیر به نحو صحیح و به روز شده‌ای در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گیرد.

ـ مواد و روش های مندرج در فهرست

ـ عوارض دوپینگ بر روی سلامت

ـ مراحل نمونه‌گیری کنترل دوپینگ

ـ وظایف و مسؤولیت های ورزشکار

این برنامه‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که روح ورزش جهت ایجاد فضای مبارزه با دوپینگ و تأثیر بر رفتار ورزشکاران تقویت گردد. پرسنل حامی ورزشکار نیز باید ورزشکاران را آموزش داده و در مورد سیاستهای مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه با ورزشکاران تبادل نظر نمایند.

۱۸ـ۳ـ هماهنگی و همکاری

کلیه امضاکنندگان و ورزشکاران باید در امر اطلاع‌رسانی و آموزش اصول مبارزه با دوپینگ و ایجاد هماهنگی فی مابین خود و دولتها همکاری های لازم را صورت دهند. فصل نوزدهم #۱۹ ـ فصل نوزدهم: پژوهش

۱۹ـ۱ـ اهداف پژوهش‌های مبارزه با دوپینگ

هدف از پژوهشهای مبارزه با دوپینگ توسعه و اجرای برنامه‌های کارآمد کنترل دوپینگ، اطلاع‌رسانی و آموزش می‌باشد.

۱۹ـ۲ـ انواع پژوهش

پژوهشهای مبارزه با دوپینگ علاوه بر تحقیقات پزشکی، آزمایشگاهی و فیزیولوژیک می‌باید جنبه‌های جامعه‌شناسی، رفتاری، قضایی و اخلاقی دوپینگ را بررسی نماید.

۱۹ـ۳ـ هماهنگی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مسؤولیت ایجاد هماهنگی بین پژوهش های مختلف را برعهده دارد جهت حمایت از سرمایه‌های فکری، نتایج پژوهشهای انجام شده به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه می‌شود.

۱۹ـ۴ـ انجام پژوهش

پژوهشهای مبارزه با دوپینگ باید با کلیه قوانین شناخته شده اخلاقی مطابقت داشته باشد.

۱۹ـ ۵ ـ پژوهشهایی که در آنها از مواد یا روش های ممنوعه استفاده می‌شود. در فعالیتهای پژوهشی باید از تجویز مواد و روش های ممنوعه به ورزشکار پرهیز نمود.

۱۹ـ۶ ـ سوء استفاده از نتایج

تمامی احتیاطهای لازم باید به کار گرفته شود تا نتایج حاصل از پژوهش‌های مبارزه با دوپینگ مورد سوء استفاده و مصرف در جهت انجام دوپینگ قرار نگیرد. بخش سوم

وظائف و مسئولیتها فصل بیستم #۲۰ ـ فصل بیستم: سایر وظائف و مسئولیتهای امضاکنندگان آیین‌نامه

۲۰ـ۱ـ وظایف و مسئولیتهای کمیته بین‌المللی المپیک

۲۰ـ۱ـ۱ـ تصویب و اجرای سیاستهای مبارزه با دوپینگ برای بازیهای المپیک که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد.

۲۰ـ۱ـ۲ـ کمیته بین‌المللی المپیک باید فدراسیونهای ورزشی را که قرار است در بازیهای المپیک شرکت نمایند ملزم به اجرای آیین‌نامه نماید.

۲۰ـ۱ـ۳ـ در صورتی که نهادی که در ارتباط با المپیک فعالیت می‌کند، از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نماید تمام یا قسمتی از بودجه آن قطع گردد.

۲۰ـ۱ـ۴ـ براساس بند ۲۳ـ ۵ برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد.

۲۰ـ۱ـ ۵ ـ ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف.

۲۰ـ۲ـ وظائف و مسئولیتهای کمیته بین‌المللی پاراالمپیک

۲۰ـ۲ـ۱ـ تصویب و اجرای سیاستهای مبارزه با دوپینگ برای بازیهای پاراالمپیک که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد.

۲۰ـ۲ـ۲ـ کمیته بین‌المللی باید کمیته‌های ملی المپیک را که قرار است در بازی های المپیک شرکت نمایند ملزم به اجرای آیین‌نامه نماید.

توضیح بند ۲۰: وظائف و مسئولیت های امضاکنندگان آیین‌نامه، در بندهای مختلف آیین‌نامه شرح داده شده است وظائف مطرح شده در این بخش سایر مسئولیت های این نهادها را مشخص می‌نماید.

۲۰ـ۲ـ۳ـ در صورتی که نهادی که در ارتباط با پاراالمپیک فعالیت می‌کند، از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نماید تمام یا قسمتی از بودجه آن قطع گردد.

۲۰ـ۲ـ۴ـ براساس بند ۲۳ـ ۵ برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد.

۲۰ـ۲ـ ۵ ـ ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف.

۲۰ـ۳ـ وظایف و مسئولیتهای فدراسیونهای جهانی

۲۰ـ۳ـ۱ـ تصویب و اجرای سیاست های مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد.

۲۰ـ۳ـ۲ـ هماهنگی سیاست ها، قوانین و برنامه‌ها با آیین‌نامه را به عنوان شرایط عضویت فدراسیونهای ملی قرار دهد.

۲۰ـ۳ـ۳ـ کلیه ورزشکاران و پرسنل حامل ورزشکاری را که در محدوده اختیارات آن فدراسیون قرار دارند ملزم به رعایت قوانین مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه نماید.

۲۰ـ۳ـ۴ـ ورزشکارانی را که به طور مرتب از اعضا فدراسیون جهانی یا ملی مربوطه نمی‌باشند، در صورتی که فدراسیون جهانی یا نهادهای مسئول برگزاری مسابقات لازم بدانند، ملزم به شرکت در نمونه‌گیری نموده، آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقیق در مورد محل حضور خود نماید.

توضیح بند۲۰ـ۳ـ۴: به‌عنوان مثال این بند شامل ورزشکاران شرکت‌کننده در لیگ های حرفه‌ای می‌گردد.

۲۰ـ۳ـ ۵ ـ پایش برنامه‌های مبارزه با دوپینگ فدراسیون های ملی

۲۰ـ۳ـ۶ ـ براساس بند ۲۳ـ ۵ برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد.

۲۰ـ۳ـ۷ـ ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف در مسابقات بین‌المللی.

۲۰ـ۳ـ ۸ ـ در صورتی که فدراسیونهای ملی از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نمایند تمام یا قسمتی از بودجه آنها قطع گردد.

۲۰ـ۴ـ وظایف و مسئولیتهای کمیته ملی المپیک و پاراالمپیک

۲۰ـ۴ـ۱ـ اطمینان از این که سیاستهای مبارزه با دوپینگ آنها با مقررات آیین‌نامه هماهنگ است.

۲۰ـ۴ـ۲ـ هماهنگی سیاست ها، قوانین و برنامه‌ها با آیین‌نامه را به عنوان شرایط عضویت فدراسیون های ملی قرار دهد.

۲۰ـ۴ـ۳ـ ورزشکارانی را که به طور مرتب از اعضا فدراسیون جهانی یا ملی مربوطه نمی‌باشند، در صورتی که فدراسیون جهانی یا نهادهای مسئول برگزاری مسابقات لازم بدانند، ملزم به شرکت در نمونه‌گیری نموده و آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقیق در مورد محل حضور خود نماید.

۲۰ـ۴ـ۴ـ هماهنگی با سازمان های ملی مبارزه با دوپینگ

۲۰ـ۴ـ ۵ ـ در صورتی که یک ورزشکار یا یکی از پرسنل حامی ورزشکار در هر زمان از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نمایند، تمام یا قسمتی از حقوق آنها قطع گردد.

۲۰ـ۴ـ۶‌ـ در صورتی که یکی از اعضا یا یکی از فدراسیونهای ملی از قوانین مبارزه با دوپینگ تخطی نماید تمام یا قسمتی از بودجه آن قطع گردد.

۲۰ـ ۵ ـ وظایف و مسئولیتهای سازمان ملی مبارزه با دوپینگ

۲۰ـ ۵ ـ۱ـ تصویب و اجرای سیاستهای مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد.

۲۰ـ ۵ ـ همکاری با سایر نهادهای ملی مربوطه و سایر سازمان های مبارزه با دوپینگ.

۲۰ـ ۵ ـ۳ـ اجرای نمونه‌گیری دوجانبه بین سازمانهای مختلف مبارزه با دوپینگ.

۲۰ـ ۵ ـ۴ـ اجرای برنامه‌های تحقیقاتی مبارزه با دوپینگ.

۲۰ـ۶ ـ وظائف و مسئولیتهای سازمانهای مسابقات بزرگ

۲۰ـ۶ ـ۱ـ تصویب و سیاستهای مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد.

۲۰ـ۶ ـ۲ـ براساس بند ۲۳ـ ۵ برخورد مناسبی با نهادهایی که آیین‌نامه را اجرا نمی‌کنند داشته باشد.

۲۰ـ۶ ـ۳ـ ایجاد و تسهیل برنامه ناظر بی‌طرف.

۲۰ـ۷ـ وظائف و مسئولیتهای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

۲۰ـ۷ـ۱ـ تصویب و اجرای سیاست های مبارزه با دوپینگ که با مقررات آیین‌نامه هماهنگ باشد.

۲۰ـ۷ـ۲ـ نظارت بر اجرای مراحل مقررات در برخورد با یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی.

۲۰ـ۷ـ۳ـ تصویب استانداردهای بین‌المللی که جهت اجرای صحیح آیین‌نامه ضروری می‌باشد.

۲۰ـ۷ـ۴ـ ایجاد آزمایشگاههای اکردیته برای تجزیه نمونه‌ها یا انتخاب سایر آزمایشگاه ها بدین منظور.

۲۰ـ۷ـ ۵ ـ‌ایجاد و تصویب الگوهای عملکرد بهینه.

۲۰ـ۷ـ۶ ـ ایجاد پیشبرد، برقراری هماهنگی و تخصیص اعتبار به تحقیقات مبارزه با دوپینگ.

۲۰ـ۷ـ۷ـ اجرای موثر برنامه ناظر بی‌طرف.

۲۰ـ۷ـ ۸ ـ اجرای برنامه‌های کنترل دوپینگ براساس مجوز سایر سازمانهای مبارزه با دوپینگ. فصل بیست و یکم : وظائف و مسؤولیتهای شرکت‌کنندگان

۲۱ـ۱ـ وظایف و مسؤولتهای ورزشکاران

۲۱ـ۱ـ۱ـ اطلاع و اجرای کلیه سیاستها و قوانین مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه.

۲۱ـ۱ـ۲ـ آمادگی جهت شرکت در نمونه‌گیری.

۲۱ـ۱ـ۳ـ در زمینه مبارزه با دوپینگ، ورزشکار مسئول هر آن چیزی است که مصرف کرده و یا می‌خورد.

۲۱ـ۱ـ۴ـ ورزشکار موظف است به کلیه کادر پزشکی مرتبط با وی متذکر شود که وی مجاز به مصرف داروها یا روشهای ممنوعه نمی‌باشد. همچنین ورزشکار موظف است اطمینان حاصل نماید که هر نوع درمانی طبی انجام شده در مورد وی، با سیاستهای مبارزه با دوپینگ و قوانین آیین‌نامه مطابقت دارد.

۲۱ـ۲ـ وظایف و مسئولیتهای پرسنل حامی ورزشکار

۲۱ـ۲ـ۱ـ اطلاع و اجرای کلیه سیاستها و قوانین مبارزه با دوپینگ براساس آیین‌نامه که شامل حال آنها یا ورزشکاران تحت حمایت آنها می‌شود.

۲۱ـ۲ـ۲ـ همکاری با برنامه‌های نمونه‌گیری ورزشکار.

۲۱ـ۲ـ۳ـ تاثیرگذاری بر ارزشها و رفتارهای ورزشکار جهت ترغیب گرایش های مبارزه با دوپینگ. فصل بیست و دوم #۲۲ ـ فصل بیست و دوم: مشارکت دولتها

تعهد دولت ها به آیین‌نامه با امضا یک اعلامیه آغاز می‌شود. امضا این اعلامیه تا اولین روز شروع المپیک آتن قابل قبول است. سپس براساس وضعیت قوانین اساسی و اداری هر دولت، مراحل بعدی دنبال می‌گردد. این مراحل شامل عقد قرارداد یا سپردن التزام جهت اجرای دقیق آیین‌نامه می‌باشد. این مراحل تکمیلی نیز باید تا شروع المپیک زمستانی تورین پایان یابد.

بر اساس انتظارات امضاکنندگان آیین‌نامه، اعلامیه، قرارداد و التزامات فوق‌الذکر بر مسائل مهم ذیل اثر خواهد داشت.

۲۲ـ۱ـ کلیه دولت ها موظفند حداقل در زمینه‌های زیر مساعدت های لازم در امر مبارزه با دوپینگ را به عمل آورد:

ـ حمایت از برنامه‌های ملی مبارزه با دوپینگ.

ـ در دسترس بودن مواد و روشهای ممنوعه.

ـ مساعدت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ جهت نمونه‌گیری‌های خارج از مسابقات.

ـ مشکلات مربوط به مکملهای غذایی که آلوده به مواد ممنوعه می‌باشند.

ـ قطع تمام یا مقداری از بودجه یا کمک های مالی سازمان های ورزشی یا ورزشکارانی که از مقررات آیین‌نامه، یا سایر قوانین مبارزه با دوپینگ مطابق با آیین‌نامه تخطی می‌نمایند.

۲۲ـ۲ـ کلیه نهادهای دولتی مرتبط با مبارزه با دوپینگ باید در هماهنگی کامل با آیین‌نامه باشند.

۲۲ـ۳ـ پایش تعهد دولت ها به التزامات مندرج در اعلامیه‌ها و سایر قراردادها برعهده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌باشد.

توضیح بند ۲۲: بسیاری از دولت ها نمی‌توانند از ابزارهای غیردولتی و خصوصی نظیر آیین‌نامه به طور کامل تبعیت نمایند. بدین جهت، هیچگاه از دولتها خواسته نمی‌شود که از امضاکنندگان آیین‌نامه باشند. با این وجود توجه به این نکته ضروری است که مبارزه علیه دوپینگ در یک برنامه همسو و هماهنگ بدون مشارکت نهادهای ورزشی با دولتها امکانپذیر نمی‌باشد. یکی از مصادیق التزامات فوق‌الذکر، اعلامیه‌ای است که در آخرین اطلاعیه سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد به آن اشاره شده است. این میزگرد در تاریخ نهم و دهم ژانویه ۲۰۰۳ در پاریس برگزار گردید و در آن وزرا و مقامات ارشد تربیت بدنی و ورزش دولتها شرکت داشته‌اند. بخش چهارم

پذیرش، اجرا، تعدیل و تفسیر فصل بیست و سوم #۲۳ ـ فصل بیست و سوم: پذیرش، اجرا و تعدیل آیین‌نامه

۲۳ـ۱ـ پذیرش آیین‌نامه

۲۳ـ۱ـ۱ـ نهادهای زیر باید از امضاکنندگان و پذیرندگان آیین‌نامه باشند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمان های مسابقات بزرگ و سازمان های ملی مبارزه با دوپینگ. این نهادها با امضا اعلامیه‌آیین‌نامه را پذیرفته و از زمان امضا مسئول اجرای آن توسط نهادهای تحت سرپرستی خود هستند.

۲۳ـ۱ـ۲ـ سایر نهادهای ورزشی نیز که تحت نظر امضاکنندگان قرار ندارند نیز ممکن است بنا بر دعوت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، نسبت به پذیرش آیین‌نامه اقدام نمایند.

۲۳ـ۱ـ۳ـ فهرستی از کلیه پذیرندگان آیین‌نامه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تهیه و در معرض اطلاع عموم قرار خواهد گرفت.

توضیح بند ۲۳ـ۱ـ۱: هر یک از امضاکنندگان پذیرنده آیین‌نامه به طور جداگانه یک نسخه مجزا از رونوشت فرم استاندارد اعلامیه را امضا کرده و آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تحویل می‌دهند. عمل پذیرش و اساس ساختار هر سازمان خواهد بود. به عنوان مثال در یک فدراسیون بین‌المللی این عمل توسط انجمن آن فدراسیون و در آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توسط هیأت رئیسه آن خواهد بود.

توضیح بند ۲۳ـ۱ـ۱:لیگهای حرفه‌ای که هم اکنون تحت نظارت هیچ دولت یا فدراسیون قرار ندارند جهت پذیرش آیین‌نامه تشویق می‌شوند.

۲۳ـ۲ـ اجرای آیین‌نامه

۲۳ـ۲ـ۱ـ امضاکنندگان آیین‌نامه موظفند بنا بر قدرت و حوزه اختیارات خود مقررات آیین‌نامه را از طریق سیاست‌گذاری‌های لازم، تنظیم اساسنامه‌ها، مقررات و قوانین به اجرا درآورند.

۲۳ـ۲ـ۲ـ جهت اجرای آیین‌نامه، امضاکنندگان تشویق می‌شوند که از الگوهای عملکرد بهینه که توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ معرفی می‌شوند الگوبرداری نمایند.

۲۳ـ۳ـ ضرب‌العجل‌های پذیرش و اجرای آیین‌نامه

۲۳ـ۳ـ۲ـ امضاکنندگان موظفند قبل از اولین روز المپیک آتن، آیین‌نامه را پذیرفته و اجرا نمایند.

۲۳ـ۳ـ۲ـ پس از ضرب‌العجل فوق‌الذکر نیز امکان آیین‌نامه وجود دارد ولی امضاکنندگان تا هنگام پذیرش کامل آیین‌نامه از اجراکنندگان آیین‌نامه به حساب نخواهند آمد. (هرچند پذیرش سلب نخواهد گردید).

۲۳ـ۴ـ پایش اجرای آیین‌نامه

۲۳ـ۴ـ۱ـ اجرای آیین‌نامه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا بنا بر صلاحدید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پایش می‌شود.

۲۳ـ۴ـ۲ـ جهت تسهیل برنامه‌های پایش، هر یک از امضاکنندگان موظفند هر دو سال یک بار گزارشی از عملکرد خود را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام نمایند و دلایل عدم اجرای آیین‌نامه را نیز شرح دهند.

۲۳ـ۴ـ۳ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید دلایل عدم اجرای آیین‌نامه را در نظر گرفته و موارد غیرعادی این دلایل را به کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمانهای مسابقات بزرگ اعلام نماید تا دلایل عدم اجرا به طور مشروط مورد قبول قرار گیرد.

توضیح بند ۲۳ـ۴ـ۳: آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ متوجه شده است که تفاوتهای عمده‌ای در زمینه تجارب و توانمندی های مبارزه با دوپینگ در میان امضاکنندگان و دولتها وجود دارد. همچنین زمینه قانونی که بستر اجرای مقررات مبارزه با دوپینگ است نیز متفاوت می‌باشد. لذا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ جهت تشخیص تابعیت هر یک از سازمان ها از آیین‌نامه این تفاوتها را در نظر می‌گیرد.

۲۳ـ۴ـ۴ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است پس از گفتگو با سازمانهای مذکور، گزارشی از عملکرد آنها را به کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمانهای مسابقات بزرگ اعلام نماید. همچنین این گزارشها باید در معرض اطلاع عموم قرار گیرد.

۲۳ـ ۵ ـ پیامدهای عدم تبعیت از آیین‌نامه

۲۳ـ ۵ ـ۱ـ عدم تبعیت از آیین‌نامه توسط دولت ها یا کمیته‌های ملی المپیک یک کشور، براساس مقررات هر یک از برگزارکنندگان رقابتها، مجازاتهایی در مورد بازیهای المپیک، پاراالمپیک، مسابقات قهرمانی جهان و رقابتهای مربوط به سازمانهای مسابقات بزرگ در پی خواهد داشت. براساس بند ۱۳ـ۴ کمیته ملی المپیک یا دولتها می‌توانند تقاضای تجدیدنظر نسبت به مجازاتهای فوق‌الذکر را به دادگاه جهانی حکمیت و داوری ورزش تحویل نمایند.

۲۳ـ۶ ـ تعدیل آیین‌نامه

۲۳ـ۶ ـ۱ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مسئول اعمال تجدیدنظر و تکمیل آیین‌نامه است. ورزشکاران، کلیه امضاکنندگان و دولتها نیز به مشارکت در این امر تشویق می‌شوند.

۲۳ـ۶ ـ۲ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موظف است پیشنهادات ورزشکاران، امضاکنندگان و دولت ها، در مورد تغییر و تکمیل آیین‌نامه را پذیرفته و در طی روندی مبتنی بر مشاوره به آنها پاسخ دهد و نتیجه بازبینی و بازخورد را به پیشنهادکنندگان اعلام دارد.

۲۳ـ۶ ـ۳ـ پس از انجام مشاوره‌های لازم، تغییرات آیین‌نامه باید به تصویب دو سوم از اعضای هیأت رئیسه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسد.این تعداد باید شامل اکثریت آراء هر دو بخش دولتی و اعضا گروه المپیک باشد. پس از تصویب، تغییرات ظرف سه ماه لازم‌الاجرا می‌گردند مگر مواردی که در قانون به نحو دیگری در مورد آنها دستور داده شده باشد.

۲۳ـ ۶ ـ۴ـ امضاکنندگان موظفند ظرف مدت یک سال از تصویب توسط هیأت رئیسه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تغییرات آیین‌نامه را به اجرا درآورند.

۲۳ـ۷ـ بازپس‌گیری پذیرش:

۲۳ـ۷ـ۱ـ امضاکنندگان می‌توانند با ارسال اخطاریه کتبی به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و پس از گذشت شش ماه، پذیرش آیین‌نامه توسط خود را لغو نمایند. فصل بیست و چهارم #۲۴ ـ فصل بیست و چهارم: تفسیر آیین‌نامه

۲۴ـ۱ـ متن رسمی آیین‌نامه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و به دو زبان انگلیسی و فرانسه منتشر می‌گردد. در صورت هرگونه تناقض بین متن انگلیسی و فرانسه، متن انگلیسی مورد مراجعه قرار می‌گیرد.

۲۴ـ۲ـ متنهای حاشیه‌ای آیین‌نامه جهت فهم بهتر و تفسیر صحیح آن نگاشته شده است.

۲۴ـ۳ـ آیین‌نامه باید به عنوان یک متن مستقل و خودمختار تفسیر شود. تفسیر آیین‌نامه نباید براساس قوانین و مقررات امضاکنندگان یا دولتها باشد.

۲۴ـ۴ـ سرفصلهای انتخاب شده برای بخش ها و بندهای مختلف آیین‌نامه تنها جهت تسهیل مطالعه می‌باشند و نباید به عنوان بخشی از بدنه آیین‌نامه در نظر گرفته شده یا به هر صورتی موجب تغییر زبان شروط ارجاعی به آنها شوند.

۲۴ـ ۵ ـ قوانین آیین‌نامه نسبت به تخلفاتی که پیش از تصویب آن توسط امضاکننده به وقوع پیوسته است عطف به ماسبق نمی‌شود.

۲۴ـ۶ ـ بخش ضمیمه ۱ که شامل تعاریف است باید به عنوان یکی از بخشهای آیین‌نامه درنظر گرفته شود.

توضیح بند ۲۴ـ ۵: به عنوان مثال ممکن است عملی توسط مقررات فدراسیون جهانی تخلف محسوب نشود ولی آیین‌نامه آن را تخلف بداند در این صورت این عمل تا زمانی که مقررات آن فدراسیون تغییر نکرده است، تخلف محسوب نمی‌شود.

در صورتی که پس از پذیرش آیین‌نامه تخلف صورت گیرد جهت اعمال محرومیت براساس بند ۱۰، تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ، پیش از پذیرش آیین‌نامه به عنوان « تخلف اول» و یا « تخلف دوم» در نظر گرفته می‌شود. ضمیمه ا

تعاریف

یافته‌های غیرطبیعی آزمایشگاهی:۱ گزارشی است از یک آزمایشگاه یا سایر نهادهای تائید شده که حضور یک ماده ممنوعه یا متابولیت‌های آن یا نشانگرهای آن (از جمله افزایش مقادیر مواد تولید شده در بدن) یا شواهد استفاده از یک روش ممنوعه را در یک نمونه مشخص می‌کند.

سازمان مبارزه با دوپینگ:۲ از امضاکنندگان آیین‌نامه می‌باشد که مسئول پذیرش قوانین برای شروع، اجرا یا تقویت هر قسمت از فرایند کنترل دوپینگ است. بعنوان مثال این سازمانها شامل کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، سایر سازمانهای مسابقات بزرگ که آزمایش را در مسابقات خود انجام‌می‌دهند. آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ فدراسیونهای بین‌المللی و سازمانهای ملی مبارزه با دوپینگ می‌باشند.

ورزشکار:۳ برای اهداف کنترل دوپینگ، ورزشکار به شخصی اطلاق می‌شود که در یک رشته ورزشی در سطح بین‌المللی (به شرحی که توسط هر فدراسیون بین‌المللی تعریف شده است) یا سطح ملی (به شرحی که توسط هر سازمان ملی مبارزه با دوپینگ تعریف شده است) شرکت می‌کند و هر شخص دیگری که در سطحی پایین‌تر در ورزش شرکت می‌کند در صورتی که بوسیله سازمان ملی مبارزه با دوپینگ آن شخص ورزشکار محسوب شود. برای اهداف اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپینگ، ورزشکار به شخصی اطلاق می‌شود که در حوزه اختیارات هر یک از امضاکنندگان آیین‌نامه، دولتها یا سایر سازمانهای ورزشی پذیرنده مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ، در ورزش شرکت می‌کند.

پرسنل پشتیبان ورزشکار:۴ هر مربی، تمرین‌دهنده، مدیر، نماینده، کادر تیم، مقامات رسمی، پرسنل پزشکی یا پیراپزشکی که با ورزشکار کار می‌کنند یا ورزشکاران شرکت‌کننده در مسابقات ورزشی یا ورزشکارانی که برای مسابقات ورزشی آماده می‌شوند را درمان می‌کنند.

توضیح در مورد ورزشکار:این تعریف روشن می‌کند که همه ورزشکاران بین‌المللی و ملی مشمول مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ هستند و تعاریف دقیق مبارزه با دوپینگ به ترتیب ارائه شوند. در سطح ملی مقررات مبارزه با دوپینگ اقتباس شده از آیین‌نامه باید حداقل به همه افراد تیم‌های ملی و همه افراد تائید شده برای شرکت در هرگونه مسابقات قهرمانی کشور در هر ورزشی قابل‌تری باشد. همچنین این تعریف به هر سازمان ملی مبارزه با دوپینگ اجازه می‌دهد به دلخواه خود برنامه کنترل دوپینگ خود را فراتر از ورزشکاران سطوح پائین‌تر نیز اعمال کند.

ورزشکاران در تمام سطوح مسابقه باید از فوائد اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپینگ برخوردار شوند.

تلاش:۵ درگیر شدن عمدی در رفتارهایی که به نظر می‌رسد در آینده منجر به بروز رفتارهایی شوند که باعث ارتکاب تخلف از یک قانون مبارزه با دوپینگ می‌شود با این حال اگر تلاش برای تخلف از مقررات مبارزه با دوپینگ پیش از کشف بوسیله شخص ثالثی که در آن دخالت ندارد اتفاق نیافتد. این امر به هیچ وجه تخلف از قانون مبارزه با دوپینگ محسوب نمی‌گردد و صرفاٌ بر مبنای تلاش برای مرتکب شدن تخلف، انجام تخلف احراز نخواهد شد.

آیین‌نامه:۶ منظور آیین‌نامه جهانی مبارزه با دوپینگ می‌باشد.

رقابت:۷ به یک مسابقه خاص، بازی یا مبارزه ورزشی واحد اطلاق می‌گردد. به عنوان مثال فینالهای ۱۰۰ متر سرعت المپیک به مسابقات مرحله‌ای و سایر مبارزات ورزشی که جوایز به صورت روزانه یا به سایر صور اهدا می‌شود نیز رقابت گویند. تفاوت بین رقابت و مسابقه براساس قوانین فدراسیون های مختلف بین‌المللی می‌باشد.

پیامدهای تخلف‌های قوانین مبارزه با دوپینگ:۸ تخلف یک ورزشکار یا سایر افراد از یک قانون مبارزه با دوپینگ منجر به یک یا چند مورد زیر خواهد شد: الف) ابطال نتایج۹ به این معنا است که نتایج ورزشکار در یک رقابت یا مسابقه خاص بی‌اعتبار خواهد شد و شامل همه پیامدهای حاصله از جمله پس گرفتن هر گونه مدال، امتیاز و جوایز می‌شود ب) محرومیت۱۰ به معنای آن است که ورزشکار یا سـایر افراد برای یک دوره زمانی خاص از شرکت در هرگونه رقابت یا سایر فعالیت ها یا دریافت کمک مالی به شرح ماده ۱۰ـ ۹ منع

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- Adverse Analytic Finding

۲- Anti- Doping Organization

۳- Athlete

۴- Athlete support Personnel

۵- Attempt

۶- Code

۷- Competition

۸- Consequence of Anti -Doping Violations

۹- Disqualification

۱۰- Ineligibility

می‌شود و ج) تعلیق موقت۱ به این معنا است که ورزشکار یا سایر افراد بصورت موقت تا تصمیم‌گیری نهایی در یک دادرسی انجام شده و با در نظر گرفتن ماده ۸ (حق دادرسی منصفانه) از شرکت در هرگونه رقابت منع می‌شوند.

ابطال نتایج: رجوع شود به پیامدهای تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ در قسمت بالا.

کنترل دوپینگ:۲ این فرایند شامل برنامه‌ریزی، توزیع، آزمایش، نمونه‌گیری و کار درمورد آنها آنالیزهای آزمایشگاهی، مدیریت نتایج، دادرسی و تقاضای تجدیدنظر می‌باشد.

مسابقه: ۳ مجموعه‌ای از رقابت‌های انفرادی که مشترکاً تحت نظارت یک نهاد انجام می‌شود (مثل بازیهای المپیک، مسابقات قهرمانی جهان فدراسیون بین‌المللی شنا یا بازی های پان امریکن)

در حین مسابقه:۴ نمونه‌گیری حین مسابقه آزمایشی است که انتخاب ورزشکار جهت شرکت در نمونه‌گیری وابسته به شرکت وی در یک رقابت باشد. این تعریف جهت تمایز بین نمونه‌گیری حین مسابقه و خارج از مسابقه بیان شده است مگر آن که براساس مقررات فدراسیون های بین‌المللی یا سایر سازمان های مبارزه با دوپینگ تعریف دیگری برای آن در نظر گرفته شود.

برنامه ناظر بی‌طرف: ۵ گروهی از ناظرین می‌باشند که تحت نظارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فرایند کنترل دوپینگ درمسابقات و گزارش‌دهی آن را برعهده دارند. اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مسؤولیت نمونه‌گیری در یک رقابت را برعهده داشته باشد، ناظران باید تحت نظارت یک سازمان مستقل قرار گیرند.

محرومیت: رجوع شود به پیامدهای تخلف از قوانین مبارزه با دوپینگ قسمت بالا.

ورزشکار سطح بین‌المللی: ۶ ورزشکارانی که بوسیله یک یا چند فدراسیون بین‌المللی در بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری آن فدراسیون بین‌المللی ثبت شده‌اند، ورزشکار سطح جهانی محسوب می‌شوند.

استاندارد بین‌المللی: ۷ یک استاندارد پذیرفته شده توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای حمایت از مجموعه مقررات مبارزه با دوپینگ، پذیرش یک استاندارد بین‌المللی (در مقابل سایر استانداردها، عملیات و دستورالعملهای جایگزین) باید برای این نتیجه‌گیری که دستورالعمل‌های ذکر شده توسط آن استاندارد بین‌المللی بطور مناسب اجرا گردیده‌اند کافی باشد.

توضیح در مورد در حال رقابت: تمایز بین آزمایش حین مسابقه و خارج از مسابقه اهمیت دارد. زیرا فهرست کامل ممنوعه تنها در هنگام مسابقات آزمایش می شوند. به عنوان مثال محرک های ممنوعه در حالت خارج از مسابقه آزمایش نمی شوند. زیرا آنها هیچگونه اثری بر تقویت عملکرد ورزشکار ندارند مگر اینکه در هنگامی که ورزشکار عملاً در حال انجام مسابقه است در بدن او وجود داشته باشند. بنابراین تا هنگامی که محرک ممنوعه از بدن ورزشکار در زمانی که او مسابقه می دهد پاک شده باشد هیچ فرقی نمی‌کند که آن ماده محرک روز قبل از مسابقه یا در روز بعد از مسابقه در ادرار او یافت شود.

سازمان های مسابقات بزرگ: ۸ این واژه به اتحادیه‌های قاره‌ای کمیته‌های بین‌المللی المپیک و سایر سازمان های بین‌المللی چند ورزشی اطلاق می‌شود که به عنوان ارگان حاکم برای هر گونه مسابقات قاره‌ای، منطقه‌ای یا سایر مسابقات بین‌المللی عمل می‌کنند.

نشانگرها: ۹ یک ترکیب، گروهی از ترکیبات، یا پارامترهای بیولوژیکی که مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه را نشان می‌دهند.

متابولیت: ۱۰ هر ماده‌ای که بوسیله یک فرایند تغییر شکل زیستی تولید شده است.

صغیر:۱۱ به شخصی اطلاق می‌شود که به سن بلوغ نرسیده باشد. سن بلوغ قانونی توسط قوانین حاکم بر کشور متبوع ورزشکار تعیین می‌گردد. سازمان ملی مبارزه با دوپینگ:۱۲ نهادهای تعیین‌شده بوسیله هر کشوری که دارای قدرت و مسئولیت اصلی پذیرش و اجرای مقررات مبارزه با دوپینگ، هدایت نمونه‌گیری، مدیریت نتایج آزمایش و اجرای دادرسی‌ها، در سطح ملی می‌باشد. اگر این مسؤولیت توسط قدرت حاکمه آن کشور مشخص نشده باشد این مسؤولیت به عهده کمیته ملی المپیک یا نماینده آن می‌باشد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- Provisional Suspension

۲- Doping control

۳- Event

۴- In- Competition

۵- Independent observer program

۶- International - level Athlete

۷- International Standard

۸- Major Event Organizations

۹- Marker

۱۰- Metabolite

۱۱- Minor

۱۲- National Anti- Doping Organization

مسابقه ملی: ۱ یک مسابقه ورزشی که ورزشکاران بین‌المللی یا ملی در آن شرکت دارند، اما یک مسابقه بین‌المللی محسوب نمی‌شود.

کمیته ملی المپیک:۲ سازمانی است که توسط کمیته بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته می‌شود. واژه کمیته ملی المپیک همچنین باید شامل کنفدراسیون ملی ورزش در کشورهایی باشد که در آنها کنفدراسیون ملی ورزش مسؤولیت های مشابهی با کمیته ملی المپیک در زمینه مبارزه با دوپینگ برعهده دارند.

نمونه‌گیری بدون پیش‌آگهی:۳ یک نوع روش کنترل دوپینگ که بدون هشدار قبلی به ورزشکار انجام می‌شود و ورزشکار از لحظه دریافت ابلاغیه شرکت در نمونه‌گیری تا زمان تهیه نمونه بطور پیوسته تحت نظارت قرار دارد.

بدون قصور یا تقصیر:۴ اثبات این نکته از طرف ورزشکار که او حتی با وجود نهایت دقت اطلاع نداشته است یا مشکوک نبوده است که از مواد ممنوعه یا روش های ممنوعه استفاده کرده است یا به او تجویز شده است.

بدون قصور یا تقصیر قابل توجه: ۵ اثبات این نکته از طرف ورزشکار که کوتاهی یا تقصیر او هنگامی که در کلیت شرایط بررسی شود و معیارهای عدم تقصیر لحاظ شوند، در رابطه با تخلف از قانون مبارزه با دوپینگ قابل توجه نمی‌باشد.

خارج از مسابقه:۶ هرگونه کنترل دوپینگ که در هنگام مسابقه انجام نگردد.

شرکت‌کننده: ۷ هر ورزشکار یا پرسنل پشتیبان ورزشکار.

شخص: ۸ یک شخص حقیقی یا یک سازمان یا سایر نهادها.

مالکیت: ۹ مالکیت فیزیکی و واقعی یا مالکیت ساختاری (تنها اگر شخص بر روی آن ماده یا روش ممنوعه کنترل خصوصی داشته باشد یا ملک خصوصی داشته باشد که در آن این مواد و روشهای ممنوعه وجود داشته باشند)، با این حال اگر شخص بر روی یک ماده یا روش ممنوعه یا املاکی که در آن یک ماده یا روش ممنوعه وجود دارد کنترل خصوصی نداشته باشد، مالکیت ساختاری تنها در صورتی مصداق خواهد داشت که شخص درباره حضور ماده یا روش ممنوعه آگاهی داشته و قصد اعمال کنترل بر روی آنرا داشته باشد.

توضیح در مورد مالکیت: طبق این تعریف استروئیدهای یافت شده در ماشین یک ورزشکار تخلف از قانون مبازه با دوپینگ محسوب می‌شود. مگر اینکه ثابت کند شخص دیگری از ماشین استفاده کرده است. در این مسئله سازمان مبارزه با دوپینگ باید ثابت کند که حتی با وجودی که ورزشکار کنترل خصوصی برای ماشین نداشته است ولی از وجود استروئیدهای یافت شده اطلاع داشته است و امکان استفاده از آن را داشته است. به طور مشابه در صورت پیدا شدن استروئید در منزل یک ورزشکار در جعبه داروها که تحت کنترل مشترک یک ورزشکار و همسر او می‌باشد، سازمان مبارزه با دوپینگ باید ثابت کند که ورزشکار از وجود استروئیدها در جعبه فوق اطلاع داشته و قصد داشته است آنها را در اختیار داشته باشد. با این حال اگر قبل از دریافت گزارشی مبنی بر اینکه شخص از قانون مبارزه با دوپینگ تخلف کرده است شخص عملی انجام دهد که نشان دهد بیش از این قصد ندارد مالکیت ماده ممنوعه را در اختیار داشته باشد و از مالکیت قبلی چشم‌پوشی کرده است صرفاً براساس مالکیت ماده ممنوعه هیچ تخلفی از قانون مبارزه با دوپینگ انجام نمی‌شود.

فهرست ممنوعه:۱۰ فهرستی است که مواد ممنوعه و روش های ممنوعه را تعیین می‌کند.

روش ممنوعه:۱۱ هر گونه موادی که در فهرست ممنوعه به این عنوان ذکر شده باشد.

دادرسی موقت:۱۲جهت اعمال بند ۷ـ ۵ دادرسی سریع و مختصری که قبل از دادرسی اصلی براساس بند ۸ (حق دادرسی منصفانه) انجام می‌شود در این دادرسی ورزشکار ابلاغیه را دریافت کرده و فرصت می‌یابد به صورت شفاهی یا کتبی دفاعیات خود را اعلام دارد.

تعلیق موقت: رجوع شود به توضیحات پیامدها در بالا.

انتشار خبر یا اعلام عمومی: ۱۳ انتشار خبر یا اعلام اطلاعات به صورت عمومی یا به هر شخصی به جز اشخاصی که بنا بر بند ۱۴ ابلاغیه اولیه را دریافت نموده‌اند.

بانک اطلاعاتی ثبت شده:۱۴ بانک اطلاعاتی ورزشکاران حرفه‌ای است که جهت هر یک از آنان توسط یک فدراسیون بین‌المللی یا سازمان های مبارزه با دوپینگ مسؤول نمونه‌گیری حین مسابقات یا خارج از مسابقات تهیه شده است. این بانک جهت برنامه‌ریزی نمونه‌گیری فدراسیون بین‌المللی یا سازمان های مبارزه با دوپینگ مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- National Event

۲- National Olympic Committee

۳- No Advance Notice

۴- No Fault or Negligence

۵- No Significant Fault or Negligence

۶- Out-of-Competition

۷- Participant

۸- Person

۹- Possession

۱۰- Prohibited List

۱۱- Prohibited Method

۱۲- Provisional Hearing

۱۳- Publicly Disclose or Publicly Report

۱۴- Registered Testing pool

نمونه: ۱ هر نوع فرآوردة زیستی که جهت اهداف کنترل دوپینگ جمع‌آوری شود.

توضیح در مورد بانک اطلاعاتی ثبت شده: هر یک از فدراسیونهای بین‌المللی باید معیارهای مشخصی جهت انتخاب ورزشکار برای ثبت اطلاعات وی در بانک اطلاعاتی نمونه‌گیری تدوین نمایند. به عنوان مثال این معیار می‌تواند شامل سطح بین‌المللی ورزشکار یا یک استاندارد دوره‌ای و یا عضویت در تیمهای ملی باشد.

-امضاکنندگان:۲ هر یک از نهادی امضاکننده آیین‌نامه، شامل کمیته بین‌المللی المپیک، فدراسیونهای بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمانهای مسابقات بزرگ، سازمانهای مبارزه با دوپینگ و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ.

دستکاری:۳ ایجاد تغییر به منظور اهداف نادرست یا توسط روشهای نادرست، ایجاد تاثیر نامطلوب، مداخله نادرست جهت تغییر نتایج یا ممانعت از اجرای صحیح امور.

نمونه‌گیری هدفمند:۴ انتخاب ورزشکاران جهت نمونه‌گیری هنگامی که در یک زمان مشخص یک ورزشکار خاص یا گروهی از ورزشکاران به صورت غیراتفاقی جهت شرکت در نمونه‌گیری انتخاب می‌شوند.

ورزش تیمی: ۵ ورزشی که در آن تعویض بازیکنان در جریان رقابت امکانپذیر باشد.

نمونه‌گیری:۶ بخشهایی از مراحل کنترل دوپینگ شامل مرحله برنامه‌ریزی توزیع نمونه‌گیری، جمع‌آوری نمونه، برخورد با نمونه‌ها و انتقال نمونه‌ها به آزمایشگاه.

داد و ستد:۷ فروش، تحویل، تجویز، انتقال، ارسال یا پخش یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه به یک ورزشکار چه به صورت مستقیم و چه توسط فرد سوم. براساس این تعریف فروش یا تجویز یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه جهت مصارف درمانی قانونی و خاص (توسط پرسنل پزشکی یا هر شخصی به‌جز پرسنل ‌پشتیبان ورزشکار) قاچاق محسوب نمی‌شود. پیوست ۲

مجموعه مقررات جهانی ضد دوپینگ استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه

نسخه۴

مرداد ۱۳۸۳/آگوست ۲۰۰۴ مقدمه استاندارد بین‌المللی مجموعه مقررات جهانی ضد دوپینگ برای آزمایشگاه ها یک استاندارد بین‌المللی سطح ۲ الزامی می‌باشد که به عنوان بخشی از برنامه ضد دوپینگ جهانی توسعه داده شده است.

اساس استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها قسمت‌های مربوط در مجموعه مقررات ضد دوپینگ نهضت المپیک می‌باشد. یک گروه کارشناسی با یک کمیته قابل قبول آزمایشگاهی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که پیش‌نویس‌ها و مدارک را تهیه نموده و برای بررسی اولیه و اظهار نظر از تمام آزمایشگاه های قابل شناسایی دوپینگ و کمیسیون فرعی کمیته بین‌المللی المپیک راجع به دوپینگ و بیوشیمی ورزش توزیع گردیده است.

نسخه ۱ از استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها در میان دولت ها و امضاءکنندگان و آزمایشگاه های قابل قبول برای بررسی و اظهار نظر در نوامبر ۲۰۰۲/آبان۱۳۸۱ توزیع گردیده است. نسخه ۲ مبتنی بر اظهار نظرها و پیشنهادات دریافت شده از سهامداران می‌باشد.

تمام امضاءکنندگان، دولت ها و آزمایشگاه ها مورد مشاوره قرار گرفته و این فرصت را برای مرور و اظهار نظر برای نسخه۲ داشته‌اند. پیش‌نویس نسخه۳ برای تصویب به‌کمیته اجرایی آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ در هفتم ژوئن ۲۰۰۳/تیر۱۳۸۲ تقدیم گردیده است. استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها در اول ژانویه ۲۰۰۴/۱۱دی۱۳۸۳ لازم‌الاجراء خواهد گردید.

درحال حاضر آزمایشگاه ها به‌وسیله کمیته المپیک‌ بین‌المللی شناخته ‌شده‌اند. به عنوان بخشی‌ از برنامه عبور و انتقالی از شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک به شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ دستگاه‌ های شناسایی‌کننده آزمایشگاه ها را مورد نیاز دارند که به آن‌ها شناسایی را اعطا نموده و آن‌ها شناسایی را نگه می‌دارند تا با الزامات استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها و ایزو/ آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج تا اول ژانویه ۲۰۰۴/۱۱دی۱۳۸۳ همخوانی پیدا نمایند. برای‌حرکت آزمایشگاه ها از کمیته‌بین‌المللی‌المپیک به شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (نگاه کنید به بخش۴/۱/۷) یک حسابرسی داخلی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- Sample Specimen

۲- Signatories

۳- Tampering

۴- Target Testing

۵- Team Sport

۶- Testing

۷- Trafficking

تا قبل از اول ژانویه ۲۰۰۴ به نظر می‌رسد که مطابق با استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها باشد. بررسی ‌بعدی سازمان استاندارد بین‌المللی (ایزو) یا حسابرسی شناسایی ‌مجدد که به وسیله دستگاه حسابرسی‌ ملی در سال۲۰۰۴ انجام می‌شود مطابق با استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها خواهد بود. آزمایشگاه هایی که به دنبال شناسایی ابتدایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌باشند یک حسابرسی شناسایی به ‌وسیله دستگاه شناسایی ملی‌شان مطابق با این استاندارد قبل از دریافت شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در محل از آن ها انجام می‌گیرد.

متن رسمی استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نگه داری شده و به زبان های انگلیسی و فرانسه منتشر خواهد شد. در صورت هر گونه اختلاف میان متن انگلیسی و فرانسه، متن انگلیسی غالب خواهد بود.

بخش یک : مقدمه ـ مفاد مقررات و تعاریف ـ ۱ـ حیطه شمول و مراجع

هدف اولیه استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها ایجاد اطمینان است برای تولید نتایج تست معتبر و اطلاعات دال بر مدارک و تحصیل نتایج متحد الشکل و هماهنگ شده و گزارش از تمام آزمایشگاه های کنترل دوپینگ شناسایی شده.

استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها مشتمل بر الزامات شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از آزمایشگاه های دوپینگ و استانداردهای عملیاتی برای اجرای آزمایشگاهی و توصیف روند شناسایی می‌باشد.

استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها شامل تمام ضمائم و مدارک فنی برای تمام امضا کنندگان مجموعه مقررات الزام‌آور می‌باشد.

برنامه جهانی ضد دوپینگ مشتمل است بر تمام عوامل مورد نیاز به منظور حصول اطمینان از هماهنگی بهینه و رویه بهتر در برنامه‌های ضد دوپینگ ملی و بین‌المللی. عوامل اصلی عبارتند از: مجموعه مقررات (سطح ۱)، استانداردهای بین‌المللی (سطح ۲)، و مدل‌های بهترین رویه (سطح ۳).

در مقدمه مجموعه مقررات جهانی ضد دوپینگ (مجموعه مقررات)، هدف و اجرای استانداردهای بین‌المللی به شرح زیر خلاصه گردیده‌اند:

استانداردهای بین‌المللی برای مناطق عملیاتی و فنی مختلف در برنامه ضد دوپینگ با مشاوره با امضا کنندگان و دولت ها و تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توسعه خواهد یافت. هدف استانداردهای بین‌المللی ایجاد هماهنگی در میان سازمان های ضد دوپینگ مسؤول برای بخش های عملیاتی و فنی خاص برنامه‌های ضد دوپینگ می‌باشند. الحاق به استانداردهای بین‌المللی برای هماهنگی و اجابت از مجموعه مقررات الزامی می‌باشد. استانداردهای بین‌المللی می‌تواند گاه به گاه به وسیله کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از مشورت معقول با دولت ها و امضاءکنندگان مورد تجدید نظر قرار گیرد. مگر این که به نحو دیگری در مجموعه مقررات پیش‌بینی شده باشد استانداردهای بین‌المللی و تمام تجدید نظرهای آن در تاریخ مصرحه در استاندارد بین‌المللی یا متن تجدید نظر شده لازم‌الاجراء خواهد گردید.

اجابت از یک استاندارد بین‌المللی (در مخالفت با یک استاندارد جایگزین، رویه یا تشریفات) کافی خواهد بود که نتیجه‌گیری شود که آیین و تشریفات تحت پوشش استاندارد بین‌المللی به نحو صحیحی اجراء گردیده‌اند.

این مدرک الزامات آزمایشگاه های کنترل دوپینگ را که می‌خواهند نشان دهند به لحاظ فنی، عملیاتی در یک سیستم مدیریتی با کیفیت مؤثر صلاحیت دارند و قادرند نتایج معتبر آزمایشگاهی علمی را به دست آورند بیان می کند. تست کنترل دوپینگ مشتمل است بر کشف، شناسایی، و در بعضی موارد نشان دادن حضور بیشتر از یک مرکزیت آستانه مواد مخدر و دیگر مواد ممنوعه به وسیله لیست مواد و روش های ممنوعه (لیست ممنوعه) در مایعات یا نسوج بیولوژی انسانی.

چارچوب شناسایی آزمایشگاهی مشتمل است بر دو عامل اصلی: بخش ۲ از استاندارد، الزامات شناسایی آزمایشگاهی و استانداردهای عملیاتی، و بخش ۳: ضمائم و مدارک فنی. بخش ۲ الزامات ضروری برای تحصیل شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و آیین اجرای الزامات را توصیف می‌نماید. همچنین این بخش شامل اجرای استاندارد ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج در زمینه کنترل دوپینگ می‌باشد. هدف از این قسمت مدرک تسهیل اجرای هماهنگ و ارزیابی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج و الزامات خاص آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای کنترل دوپینگ به وسیله دستگاه‌های شناسایی که مطابق با راهنمای پنجاه و هشت ایزو/آی ای سی می‌باشد. استاندارد بین‌المللی همچنین الزامات آزمایشگاه های کنترل دوپینگ را هنگامی که نتایج قضاوت را در نتیجه یک دریافت تحلیلی مخالف بیان می‌کند می‌باشد.

ساختاربخش ۳ استاندارد مشتمل است بر همه ضمائم. ضمیمه آ برنامه تست کفایت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را که شامل اجرای معیار ضروری برای حفظ جایگاه درست در تست کارایی است توصیف می‌نماید. ضمیمه ب استانداردهای عملی لازم برای شناسایی متداوم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از آزمایشگاه را توصیف می‌کند. ضمیمه ج لیست مدارک فنی است. مدارک فنی صادر شده، اصلاح گردیده و به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گاه به گاه حذف شده و جهت را برای آزمایشگاه ها در موضوعات فنی خاص تدارک می‌بیند. زمانی که مدارک فنی منتشر می‌شود به عنوان بخشی از استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها قرار می‌گیرند. تهیه مدارک فنی برای سیستم مدیریت کیفی آزمایشگاه ها برای شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ضروری می‌باشد.

به منظور هماهنگی آزمایشگاه های شناسایی شده با الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج و الزامات شناسایی خاص آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مورد انتظار است که دستگاه های شناسایی ملی این استاندارد را که شامل ضمائم به عنوان یک مدرک مرجع در روند حسابرسی شناسایی شان به کار ببرند.

واژه‌های تعریف شده در مجموعه مقررات که در این استاندارد قرار دارند به صورت ایتالیک نوشته شده‌اند. واژه‌ها که در این استاندارد تبیین گردیده‌اند زیر آن ها با خط مشخص شده است. مراجع

مراجع زیر در توسعه این مدرک مورد مشورت قرار گرفته‌اند. الزامات خاص و مفاهیم این مدارک جانشین الزامات بیان شده در استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها نخواهند شد یا به طرز دیگری آن ها را تغییر نخواهند داد.

آ۲ ال آ، ۲۰۰۱. ضرورت تست کفایت برای تست شناسایی و درجه‌بندی آزمایشگاه ها. ای آ ـ ۴. ۳. (آگوست ۲۰۰۱) استفاده از تست کفایت به عنوان وسیله‌ای برای شناسایی در تست. گروه آیینه تست کفایت یوراکم (۲۰۰۰). انتخاب، استفاده و تفسیر برنامه‌های تست کفایت به وسیله آزمایشگاه ها.

راهنمای یوراکم/سیتاک دومین چاپ (۲۰۰۰).

اندازه‌گیری عدم اطمینان در اندازه های تحلیلی.

تصمیم اتحادیه اروپا ۲۰۰۲/۶۵۷/ اتحادیه اروپا روزنامه رسمی جامعه اروپایی ۱۷/۸/۲۰۰۲; ۸ ـ ۳۶.

ایزو/ آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج: ۱۹۹۹ الزامات عمومی برای صلاحیت تست و درجه‌بندی آزمایشگاه ها.

همکاری شناسایی آزمایشگاه بین‌المللی (ایلاک) مدرک: ۱۹۹۶ جی ـ ۷ الزامات شناسایی و معیار عملیاتی برای آزمایشگاه های مسابقات اسب سواری.

مدرک آی ال ال سی جی ـ ۲۰۰۱:۱۵ راهنمای شناسایی برای ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج.

مدرک آی ال ال سی جی ـ ۱۷: ۲۰۰۲ معرفی مفهوم عدم اطمینان از اندازه‌گیری در تست با همکاری اجرای استاندارد ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج.

مدرک آی ال ال سی‌جی ـ ۱۹: ۲۰۰۲ راهنما برای آزمایشگاه های علمی پلیس جنایی.

مدرک آی‌ال‌ال‌سی‌پی ـ۱۰: ۲۰۰۲ سیاست ایلاک در قابلیت پی‌گیری نتایج اندازه‌گیری.

استانداردهای آزمایشگاه شیمی کلینیک ملی سی ـ ۴۳ آ، ۲۰۰۲ (شماره بین‌المللی استاندارد کتاب ۹ـ ۴۷۵ ـ ۵۶۲۳۸ ـ ۱) رنگ‌نگاری با گاز/طیف‌شناسی جمعی تایید مواد مخدر، راهنمای تصویب شده.

مجموعه مقررات ضد دوپینگ نهضت المپیک (۱۹۹۹) آکادمی آمریکایی علوم پلیس جنایی و جامعه سم شناسی جنایی بخش سم‌شناسی ۲۰۰۲ (پیش نویس). راهنمای آزمایشگاه سم شناسی پلیس جنایی.

سوء استفاده از مواد و اداره خدمات بهداشت ذهنی۱ دپارتمان ایالت متحده آمریکا درخصوص خدمات انسانی و بهداشتی۲ ۲۰۰۱. راهنمای الزامی برای برنامه‌های تست مواد مخدر و کارگاه‌های فدرال و اطلاعیه تجدید نظرهای پیشنهادی (ثبت فدرال ۲۰۰۱، ۶۶: ۴۳۸۸۲ـ ۴۳۸۸۶) مجموعه مقررات ضد دوپینگ جهانی.

۰ ـ ۲ ـ مفاد مقررات مواد زیر در مجموعه مقررات، مستقیماً استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها را مورد خطاب قرار می‌دهد:

ماده ۲ـ۳ـ از مجموعه مقررات تجزیه و تحلیل نمونه‌ها

۱ـ۲ـ۳ـ آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مفروض هستند که تجزیه و تحلیل نمونه و آیین نگه داری آن را مطابق با استاندارد بین‌المللی تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی انجام دهند.

ورزشکار می‌تواند این فرض را با احراز این که از استاندارد بین‌المللی انحرافی پیش آمده باطل کند. اگر ورزشکار فرض پیش گفته شده را با اثبات این که انحرافی از استاندارد بین‌المللی به وجود آمده نشان دهد در آن صورت سازمان ضد دوپینگ باید اثبات کند که چنین انحرافی موجب دریافت تحلیلی مخالف نگردیده است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- Samhsa

۲- DHHS

ماده ۶ ـ مجموعه مقررات تجزیه و تحلیل نمونه‌ها

نمونه‌های کنترل دوپینگ باید مطابق با اصول زیر مورد تجزیه قرار گیرند:

۱ـ۶ ـ استفاده از آزمایشگاه های تصویب شده نمونه‌های کنترل دوپینگ تنها باید در آزمایشگاه های شناخته شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند یا چنانچه به نحو دیگری توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب شود. انتخاب آزمایشگاه مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (یا روش دیگری که توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب شده است) که برای تجزیه و تحلیل نمونه‌ها مورد استفاده قرار می گیرند باید منحصراً توسط سازمان ضد دوپینگ مسئول مدیریت نتایج تعیین گردند. [نظریه: عبارت یا روش دیگر تصویب شده به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به منظور پوشش به عنوان مثال آیین تست خون متحرک که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آن را بررسی کرده و قابل اطمینان می داند می‌باشد.]

۲ـ ۶ ـ مواد مشمول کشف. نمونه‌های کنترل دوپینگ باید به منظور کشف مواد ممنوعه و روش های ممنوعه معرفی شده در لیست ممنوعه و دیگر موادی که می‌تواند به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در اجرای ماده ۵ ـ ۴ (برنامه نمایش) معرفی شود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

۳ ـ ۶ ـ تحقیق راجع به نمونه‌ها. هیچ نمونه‌ای نمی‌تواند برای هیچ منظوری به غیر از کشف مواد یا طبقه بندی مواد یا روش های لیست ممنوعه یا چنانچه به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در اجرای ماده ۵ ـ ۴ (برنامه نمایش) معرفی شده است بدون رضایت کتبی ورزشکار مورد استفاده قرار گیرد.

۴ ـ۶ ـ استاندارد تجزیه نمونه و گزارش آن. آزمایشگاه ها باید نمونه‌های کنترل دوپینگ را تجزیه کرده و نتایج آن را در اجرای استاندارد بین‌المللی برای تجزیه آزمایشگاه ها گزارش نمایند.

ماده۵ ـ۱۳ مجموعه مقررات پژوهش از تصمیمات معلق‌کننده یا باطل‌کننده شناسایی آزمایشگاه

تصمیمات آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای تعلیق یا ابطال شناسایی آزمایشگاه می‌تواند تنها به وسیله آن آزمایشگاه انحصاراً به دادگاه تجدید نظر ورزشی پژوهشخواهی شود.

ماده ۱ـ۱۴ اطلاعات در مورد برداشت‌های تحلیلی مخالف و دیگر تخلفات بالقوه ضد دوپینگ

ورزشکاری که نمونه‌اش منتج به یک برداشت تحلیلی مخالف شده یا ورزشکار یا دیگر اشخاصی که ممکن است یک مقررات ضد دوپینگ را نقض کرده باشند باید به وسیله سازمان ضد دوپینگ با مسئولیت مدیریت نتایج به نحوی که در ماده ۷ (مدیریت نتایج) آمده از جریان مطلع گردد. سازمان ضد دوپینگ ملی ورزشکار و فدراسیون بین‌المللی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ همچنین باید قبل از تکمیل روند موصوف در ماده ۱ ـ ۷ و ۲ ـ ۷ در جریان قرار گیرند. اطلاعیه باید شامل: نام ورزشکار، کشور، ورزش و نظم حاکم بر ورزش و این که آیا تست در جریان یک مسابقه یا خارج از آن بوده، تاریخ اخذ نمونه و نتیجه تحلیلی گزارش شده توسط آزمایشگاه باشد. همان اشخاص و سازمان های ضد دوپینگ باید به صورت منظم در خصوص وضعیت و دریافت های هر نوع نظر یا جریان رسیدگی که مطابق با ماده ۷ (مدیریت نتایج)، ۸ (حق نسبت به یک استماع منصفانه) یا ۱۳ (استیناف) و در هر حال که عدم مشروعیت طبق ماده ۱ ـ ۵ ـ ۱۰ حذف شده است (هیچ تقصیر یا قصور)، یا طبق ماده ۲ ـ ۵ ـ ۱۰مدت کاهش یافته باشد (هیچ تقصیر یا قصور سنگین)، باید طی یک تصمیم مستدل کتبی که ماخذ حذف یا کاهش را توضیح داده تهیه شود. سازمان های دریافت کننده نباید این اطلاعات را در پشت سر آن اشخاص در سازمان برای دانستن تا رسیدن به سازمان ضد دوپینگ با مسئؤولیت مدیریت نتایج، آن را برای عموم فاش نموده یا موفق به فاش کردن آن طبق ماده ۱۴.۲ نشده فاش نماید. ـ ۳ ـ شرایط و تعاریف

۱ ـ ۳ ـ واژگان تعریف شده مقررات

دریافت تحلیلی مخالف: گزارشی از یک آزمایشگاه یا دیگر مؤسسات تصویب شده است که در یک فرم نمونه وجود مواد ممنوعه یا علامات یا سوخت و سازهای بدن را (از جمله مقادیر درون نما بالارونده) یا مدرک استفاده از روش های ممنوعه را شناسایی می‌کند.

سازمان ضد دوپینگ: یک کشور امضاء‌کننده‌ای که مسئول اتخاذ مقررات برای آغاز، اجرا یا به عمل‌آوری هر قسمت از روند کنترل دوپینگ می‌باشد. این به مثابه کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، سازمان های حوادث اصلی که تست را درون وقایع و حوادث انجام می‌دهند، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فدراسیون های بین‌المللی و سازمان های ضد دوپینگ ملی است.

ورزش کار: به منظور انجام دوپینگ، هر شخصی که در سطح بین‌المللی در مسابقات ورزشی شرکت می‌کند (که به وسیله هر فدراسیون بین‌المللی معرفی می‌گردد) یا در سطح ملی (که به وسیله سازمان ضددوپینگ ملی شناسایی می‌شود) و شخص دیگری که در سطح پایین تر از مسابقات ورزشی چنانچه به وسیله سازمان ضد دوپینگ ملی تعیین شده باشد، شرکت می‌کند. به منظور اطلاعات و آموزش ضد دوپینگ هر شخصی که در مسابقات ورزشی تحت اختیار هر یک از امضاءکنندگان یا دولت ها یا دیگر سازمان های ورزشی که مقررات را قبول کرده اند شرکت می‌کند.

مجموعه مقررات: مجموعه مقررات ضد دوپینگ

کنترل دوپینگ: روند کنترل شامل برنامه توزیع تست، جمع آوری نمونه‌ها، تجزیه تحلیل آزمایشگاهی مدیریت نتایج، جلسات استماع و پژوهش خواهی می‌باشد.

رویداد ورزشی: یک سری از رقابت‌های شخصی که طبق یک سری مقررات انجام می‌گیرد. (مثلاً بازی های المپیک، قهرمانی جهان فیفا یا بازی های پان آمریکن)

رقابت: به منظور تفاوت قائل شدن میان تست رقابتی و غیر رقابتی مگر این که مقررات فدراسیون بین‌المللی یا دیگر سازمان ضد دوپینگی به نحو دیگری مقرر بدارند یک تست غیر رقابتی تستی است که ورزشکار در رابطه با رقابت خاصی مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

استاندارد بین‌المللی: استانداردی است که توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در حمایت از مقررات اتخاذ می کند. اجابت از یک استاندارد بین‌المللی (به نحوی که مخالف با استاندارد جایگزین یا رویه و آیین دیگری باشد) برای نتیجه گرفتن مبنی بر این که آن آیین توسط استاندارد بین‌المللی تحت‌پوشش قرار گرفته و به نحو صحیحی اجراشده کفایت می‌کند. نشانگرها: یک گروه ترکیبی از پارامترهای بیولوژیکی که استفاده از مواد ممنوعه یا روش های ممنوعه را نشان بدهد.

متابولیـت: هر ماده‌ای که به وسیله یک روند بیوترانسفورمیشن یا انتقال زیستی تولید شود.

سازمان ملی مبارزه با دوپینگ: سازمان یا سازمان هایی که به وسیله هر کشور تعیین شده و اختیارات اولیه و مسئولیت های اتخاذ و اجرای مقررات ضد دوپینگی را از جهت اخذ نمونه‌ها، مدیریت نتایج تست و انجام جلسات دادرسی را در سطح ملی داشته باشد. اگر این تعیین سازمان توسط مقام صالح عمومی انجام نشده باشد این سازمان کمیته ملی المپیک یا جانشنین تعیین شده از طرف آن خواهد بود.

کمیته ملی المپیک: سازمان شناخته شده به وسیله کمیته بین‌المللی المپیک. واژه کمیته ملی المپیک همچنین شامل کنفدراسیون ورزشی ملی در کشورهایی که کنفدراسیون ورزشی ملی مسئولیت های کمیته ملی المپیک را در حوضه ضد دوپینگی تقبل می‌نماید.

غیر رقابتی: هر کنترل دوپینگی که غیر رقابتی نباشد.

شخص: هر شخص حقیقی یا سازمان یا دیگر اشخاص.

لیست ممنوعه: لیست شناسایی کننده مواد ممنوعه و روش های ممنوعه.

روش ممنوعه: هر روشی که توسط لیست ممنوعه توصیف می‌شود.

ماده ممنوعه: هر ماده ای که توسط لیست ممنوعه توصیف می‌شود.

گزارش عمومی یا افشای عمومی: افشا یا توضیح اطلاعات به اطلاع عمومی یا اشخاص عمومی و ماورای آن اشخاصی که مستحق اطلاع اولیه طبق ماده ۱۴ می‌باشد.

نمونه: هر ماده زیست شناسی جمع آوری شده به منظور کنترل دوپینگ.

امضاء‌کنندگان: آن اشخاصی که مجموعه مقررات را امضاء نموده و با آن موافق می‌باشند. از جمله کمیته بین‌المللی المپیک، فدراسیون های بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمان های مسابقات بزرگ، سازمان های ضد دوپینگ ملی، و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ.

آزمایش کردن: اجزای روند کنترل دوپینگ مشتمل بر برنامه توزیع تست، جمع‌آوری نمونه، کار بر روی نمونه و نقل و انتقال نمونه به آزمایشگاه.

استعمال: به کارگیری، بلعیدن، تزریق کردن یا مصرف به هر وسیله‌ای از مواد ممنوعه یا روش ممنوعه.

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ: آژانس ضد دوپینگ جهانی.

۲ـ۳ـ واژگان تعریف شده از استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها

جزیی از نمونه: بخشی از نمونه یا مایع یا نسج بیولوژیکی (به عنوان مثال ادرار، خون و غیره) که از ورزشکاری که تست دوپینگ طی می‌کند به دست آمده باشد.

ماده مرجه تأیید شده: که همراه یک گواهی می‌باشد که یک یا بیش از یک مال را به لحاظ ارزش با یک روش و آیینی که قابلیت پی‌گیری یک تحقیق صحیح واحدی که ارزش اموال بیان ‌شده و برای آن هر ارزش گواهی شده‌ای همراه یک عدم اطمینان در سطح مشخص اعتماد می‌باشد.

روند تائید: یک آیین و روش تحلیلی تست که هدفش شناسایی وجود یک ماده ممنوعه خاص در یک نمونه است. [نظریه: یک روش تأیید همچنین می‌تواند مقدار مواد ممنوعه را بیش از ارزش آستانه یا مقدار ماده ممنوعه را در یک نمونه معین نماید.]

تأییدیه منعطف: تصویب برای یک آزمایشگاه جهت انجام اصلاحات محدود در حیطه شمول شناسایی بدون درگیری دستگاه شناسایی ملی قبل از انجام اصلاحات.

دقت بینابینی: تغییر در نتایج مورد ملاحظه هنگامی که یک یا چند عامل همچون زمان، تجهیزات، و عمل‌کننده در یک آزمایشگاه که دلالت بر تغییر تعداد عوامل دارد و تغییر می‌کند.

زنجیره حفظ نمونه در آزمایشگاه: تهیه مدارک توالی اشخاصی که صاحب نمونه بوده و هر قسمتی از نمونه گرفته شده برای آزمایش می‌باشد. [نظریه: نگهداری از زنجیره آزمایشگاه عموماً به وسیله ثبت اطلاعات، محل عمل انجام شده، و اجرای انفرادی عمل با یک نمونه یا جزئی از آن نوشته می‌شود.]

آزمایشگاه: یک آزمایشگاه شناسایی شده که روش های تست را به کار می برد و اطلاعات مستند برای کشف و تعیین میزان آستانه مواد در لیست ممنوعه در ادرار و دیگر نمونه‌های لیست شناسایی را به کار می برد.

بسته‌های مستندسازی آزمایشگاه: مواد تهیه شده به وسیله آزمایشگاه جهت حمایت یافتن یک دریافت تحلیلی مخالف همانطور که در مدرک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بیان شده برای بسته های مدارک آزمایشگاهی.

حداقل محدودیت‌های لازم برای عملکرد: تمرکز مواد ممنوعه یا مواد ممنوعه متغیر شده یا نشانگر یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه که یک آزمایشگاه دوپینگ انتظار کشف آن را در فرآیند روزانه آزمایشگاه دارد. به مدرک فنی حداقل های لازم برای کشف مواد ممنوعه نگاه کنید.

ماده بدون آستانه: یک ماده‌ای که در لیست ممنوعه شمرده شده که برای آن کشف هر مدرکی از هر میزان برای تخلف از مقررات ضد دوپینگ بررسی می‌شود.

یافته آزمایشگاهی مشکوک: وضعیت نسخه آزمایش از یک نمونه که برای آن تست مخالف وجود دارد لیکن تست تأییدی برای آن انجام نشده است.

جمع‌آوری نمونه: جمع‌آوری نمونه‌های شناخته شده اصلی که می‌تواند در تعیین هویت یک ماده شناخته نشده به کار رود. مثلاً یک نمونه کاملاً طبقه بندی شده حاصله از یک بررسی اداری مورد تأیید که در آن مدارک علمی هویت می‌تواند نشان داده بشود.

ماده مرجع: مواد یا چیزهایی که یک یا چند خاصیت آن به نحو کافی متجانس بوده و به نحو خوبی برای اندازه‌گیری میزان درجه بندی یک دستگاه ارزیابی روش اندازه گیری یا واگذاری ارزش ها به مواد، به کار برده می‌شود.

امکان تکرار: به صورت متغییر در یک آزمایشگاه دیده می‌شود که در یک دوره کوتاه مسئول عمل کننده اقلام تجهیزات و غیره به کار می‌برد.

امکان کسب نتایج مختلف: وقتی آزمایشگاه های مختلف یک نمونه را آزمایش می‌کند نتایج متغییری حاصل می‌شود.

ابطال‌تائید: پس‌گیری و لغو دائمی شناسایی یک آزمایشگاه‌آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ.

فرآیند غربالگری: یک رویه آزمایش تحلیلی که هدفش شناسایی نمونه‌هایی است که مظنون به داشتن مواد ممنوعه یا متغیر یا علامت دهنده یک روش ممنوعه بوده و نیازمند آزمایش اضافی تأییدی می‌باشد.

تقسیم نمونه: تقسیم یک نمونه گرفته شده برای آزمایش به دو قسمت معمولاً به دو قسمت A و B.

تعلیق: پس‌گیری یا لغو موقت شناسایی یک آزمایشگاه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ.

مجوز نمونه‌گیری: کمیته بین‌المللی المپیک، آژانس ضد دوپینگ جهانی، فدراسیون بین‌المللی، سازمان ملی ورزش، سازمان ملی ضد دوپینگ، کمیته ملی المپیک، سازمان وقایع اصلی، یا هر مقام تعریف‌ شده به وسیله مقررات که مسئول اخذ نمونه و حمل آن چه در مواقع رقابتی چه غیر رقابتی برای مدیریت نتایج تست.

ماده دارای آستانه: یک ماده‌ای که در لیست ممنوعه آمده که برای آن کشف مقداری بیش از آستانه تعریف شده به عنوان یک یافته تحلیلی مخالف تلقی می‌شود.

بخش دو : استانداردهای عملیاتی و الزامات آزمایشگاه مورد شناسایی ـ ۴ ـ الزامات شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

۱ ـ۴ ـ شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

این قسمت الزامات خاص شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را از آزمایشگاه توصیف می‌کند. تمام الزامات باید به منظور تحصیل شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ انجام گیرد. به منظور برخی از الزامات، آزمایشگاه باید همخوانی و اجابت خود را در طی مدت آزمایشگاهی و به منظور رعایت دیگر الزامات بر اساس ارزیابی شناسایی مورد کنترل قرار گیرد. (رجوع کنید به ۱ـ ۵، ۲ـ ۵ و ۳ـ ۵ )

۱ـ۱ـ۴ـ ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج

آزمایشگاه باید به وسیله یک سازمان شناسایی ملی که مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج با ارجاعات کنترل دوپینگ به توصیف گذاشته شده‌اند اجرا گردند (قسمت پنجم) شناسایی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنجباید قبل شناسایی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، تحصیل گردد.

۲ـ۱ـ۴ ـ حمایت‌نامه

آزمایشگاه باید نامه رسمی مبنی بر حمایت از مقام ملی عمومی مسئول برای برنامه ضد دوپینگ ملی صادر کند یا نامه مشابهی از کمیته ملی المپیک یا سازمان ضد دوپینگ ملی صادر شود. این نامه باید حداقل شامل مطالب زیر باشد:

۱ـ تضمین حمایت مالی کافی سالانه حداقل برای سه سال.

۲ـ تضمین تعداد نمونه‌های کافی سالانه برای سه سال.

۳ـ تضمین تدارک تحصیلات تحلیلی لازم و ابزار آن در صورت کاربرد.

به علاوه هر توضیحی از شرایط استثنایی باید مورد توجه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قرار گیرد. نامه سـه ساله حمایت حتماً نباید انحصاراً شامل حمایت از یک آزمایشگاه باشد.

نامه‌های حمایت از سازمان های بین‌المللی ورزشی مانند فدراسیون های بین‌المللی می‌تواند علاوه برنامه‌های فوق‌الذکر ارائه گردد.

اگر آزمایشگاه به عنوان یک سازمان با سازمان های میزبان مرتبط است (مثلاً دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها و غیره) یک نامه رسمی حمایت از سازمان های میزبان که باید در بردارنده اطلاعات زیر باشد صادر می‌شود:

ـ مدارک حمایت اداری برای آزمایشگاه

ـ حمایت مالی از آزمایشگاه در صورت ارتباط

ـ حمایت از فعالیت های تحقیق و توسعه

ـ تضمین تدارک ابزار و تسهیلات تحلیلی ضروری

۳ـ۱ـ۴ـ مقررات رفتاری

آزمایشگاه باید مطابق با مقررات رفتاری که آن را امضاء نموده عمل کند (ضمیمه ب) که مرتبط با یک روند آزمایش در آزمایشگاه می‌باشد.

۴ـ۱ـ۴ـ برنامه تست مهارت

در طی مدت آزمایشی آزمایشگاه باید حداقل چهار سری نمونه‌های تست مهارت را که هر کدام در بردارنده حداقل پنج نمونه باشند با موفقیت تجزیه و تحلیل کند.

تست شناسایی نهایی باید هم صلاحیت علمی و هم قابلیت آزمایشگاه را برای مدیریت چند نمونه ای ارزیابی کند.

۵ـ۱ـ۴ـ تسهیم اطلاعات

آزمایشگاه باید در طی دوره آزمایشی تمایل و توانایی‌اش را به تسهیم اطلاعات با دیگر آزمایشگاه های شناخته شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نشان دهد.

وصف این تسهیم در مجموعه مقررات رفتاری آمده است. (ضمیمه ب)

۶ـ۱ـ۴ـ تحقیق

آزمایشگاه باید در تخصیص بودجه خود برای تحقیق توسعه در زمینه کنترل دوپینگ حداقل هفت درصد بودجه سالانه اش را برای سه سال اولیه نشان دهد. فعالیت های تحقیقی می‌تواند هم به وسیله آزمایشگاه یا با همکاری با آزمایشگاه های شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا دیگر سازمان های تحقیقی انجام شود.

۷ـ۱ـ۴ـ شناسایی ابتدایی آزمایشگاه هایی که شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک را دارد آزمایشگاه هایی که به وسیله کمیته بین‌المللی المپیک درسال ۱۳۸۲ مورد شناسایی قرار گرفته و با موفقیت تست شناسایی مجدد را در سال ۱۳۸۲ از کمیته بین‌المللی المپیک، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در حداقل ارزیابی داخلی بر خلاف بخش پنج استاندارد داخلی برای آزمایشگاه ها دریافت کرده، شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را درسال ۱۳۸۳ دریافت خواهد کرد. استانداردهای بین‌المللی برای الزامات آزمایشگاه ها از اول ژانویه ۲۰۰۴ لازم‌الاجرا خواهد شد. آزمایشگاه هایی که رده بندی آن‌ها پایین آمده یا از تست شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ۲۰۰۳ موفق بیرون نیامده اند شناسایی آن‌ها طبق بخش ۶.۴.۸ توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ معلق یا ابطال خواهد شد. آزمایشگاه هایی که برای تست تقاضا نموده‌اند لیکن آن را دریافت ننموده‌اند شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک دوران آزمایشی آن‌ها را طبق استانداردهای بین‌المللی برای آزمایشگاه ها تکمیل خواهد نمود.

۲ـ۴ـ به رسمیت شناخته شدن از طرف آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

این قسمت الزامات خاص شناسایی ‌مجدد آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ را از آزمایشگاه، توصیف می کند.

۱ـ۲ـ۴ـ شناسایی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج

آزمایشگاه باید مدرک معتبری برای شناسایی از یک سازمان شناسایی ملی مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج با ارجای اولیه به تفسیر و اجرای الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج به نحوی که در اجرای ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج از نمونه‌های کنترل دوپینگ وصف شده است داشته باشد.

۲ـ۲ـ۴ـ شناسایی قابل انعطاف آزمایشگاه های شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند به روش های علمی افزوده یا آن ها را اصلاح کند یا بدون نیاز به تصویب دستگاهی که شناسایی آزمایشگاه را مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج تکمیل نموده و مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. هر روش تحلیلی یا روشی که باید به نحو صحیحی انتخاب شود و در حیطه شمول آزمایشگاه در ارزیابی بعدی ایزو قرارگیرد چنانچه روش به کار گرفته شده برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ باشد.

۳ـ۲ـ۴ـ نامه حمایت آزمایشگاه باید یک نامه رسمی مجدد برای حمایت از مقام عمومی ملی مسؤول برای برنامه ضد دوپینگ را ارائه نماید که بنا به اقتضا نامه مشابه حمایتی از کمیته ملی المپیک یا سازمان ملی ضد دوپینگ در سال‌هایی که شناسایی مجدد ایزو را طی می‌کند. نامه مجدد حمایتی باید حداقل شامل موارد زیر باشد:

ـ تضمین حمایت مالی کافی سالانه برای حداقل سه سال

ـ تضمین نمونه‌های کافی سالانه

ـ تضمین تدارک ابزار تسهیلات تحلیلی ضروری در صورت کاربرد

هر توضیحی از شرایط استثنایی باید به اطلاع آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسد. نامه حمایت به هیچ وجه نباید حمایت انحصاری یک آزمایشگاه باشد.

نامه‌های حمایت از سازمان های بین‌المللی ورزشی مثل فدراسیون های حمایتی می‌تواند علاوه بر نامه‌های فوق‌الذکر ارائه شود.

اگر آزمایشگاه به عنوان یک سازمان با سازمان های میزبان مرتبط است (دانشگاه، بیمارستان و غیره) یک نامه رسمی حمایتی از سازمان های میزبان مجدداً برای هر سال که در آن آزمایشگاه ارزیابی شناسایی مجدد ایزو را طی می‌کند باید صادر شود. که اطلاعات زیر را در بر داشته باشد:

ـ مدارک حمایت اداری برای آزمایشگاه

ـ حمایت مالی برای آزمایشگاه در صورت لزوم

ـ تضمین تهیه ابزار و تسهیلات تحلیلی ضروری

ـ حمایت برای فعالیت های تحلیلی

۴ـ۲ـ۴ـ حداقل نمونه‌های آزمایشی

آزمایشگاه باید به صورت دوره‌ای بنا به درخواست آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش مستدل تمام آزمایش‌ها را در فرمی که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه می‌دهد تدارک ببیند.

به منظور حفظ مهارت آزمایشگاه های شناسایی‌شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ لازم است حداقل ۱۵۰۰۰ نمونه کنترل دوپینگ را هر ساله مورد تجزیه و تحلیل قرار بدهند. اگر آزمایشگاه موفق نشود این تعداد نمونه را آزمایش کند شناسایی معلق یا ابطال خواهد شد.

۵ـ۲ـ۴ـ برنامه تست مهارت

آزمایشگاه ها لازم است به صورت موفقیت آمیز در برنامه تست مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ شرکت کنند. این برنامه به تفصیل در ضمیمه آ وصف شده است.

۶ـ۲ـ۴ـ گزارش

آزمایشگاه باید به صورت همزمان گزارشی به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و فدراسیون بین‌المللی مربوط از تمام یافته‌های تحلیلی مخالف که به مقام آزمایشی گزارش شده‌اند گزارش دهد. تمام گزارش‌ها باید مطابق با الزامات محرمانه بودن مقررات باشد.

۷ـ۲ـ۴ـ مقررات رفتاری

آزمایشگاه باید مدارک مستند اجابت از مقررات رفتاری (ضمیمه ب)

برای آزمایشگاه مرتبط شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تدارک ببیند. مدیر آزمایشگاه باید یک نامه اجابت و رعایت هر ساله به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال کند.

۸ـ۲ـ۴ـ تسهیم دانش و اطلاعات

آزمایشگاه باید تمایل و توانایی خود را برای تسهیم دانش با دیگر آزمایشگاه های شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نشان دهد. توصیف این تسهیم در مقررات رفتاری آمده است. (ضمیمه ب)

۹ـ۲ـ۴ـ تحقیق

آزمایشگاه باید یک برنامه سه ساله به روز شده تحقیق و توسعه را در زمینه کنترل دوپینگ شامل بودجه سالانه داشته باشند.

آزمایشگاه باید مدارک انتشار نتایج تحقیق را در کاغذهای علمی مرتبط با ادبیات کاملاً دقیق و مرور شده نگهداری نمایند. این مدارک باید بر اساس درخواست آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قابل ارائه به آن باشند.

آزمایشگاه می‌تواند همچنین یک برنامه تحقیقی را با کمک مدارک به صورت موفقیت آمیز یا اجرای معلق به اجازه تحقیق نشان بدهد و ارائه کند.

۳ـ۴ـ الزامات خاص برای وقایع مهم

آزمایشگاه حمایت‌کننده از بازی های المپیک و دیگر وقایع مهم می‌تواند به نحوی باشد که برای تسهیلات آزمایشگاهی شـناسایی شده کافی نباشد. این امر ممکن است ضـرورت تعیین دوباره آزمایشـگاهی را با تسهیلات جدید، افزایش پرسنل یا اکتـساب تجهیزات اضافی را بطلبد. مدیر آزمایشگاه شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که برای اجرای آزمایش تعیین شده است باید اطمینان حاصل کند که سیستم مدیریت کیفی وجود دارد.

۱ـ۳ـ۴ـ تسهیلات ماهواره‌ای آزمایش شده شناسایی شده

اگر آزمایشگاه ضروری است که عملیات خود را موقتاً گسترش یا جابجایی به محل جدیدی نماید باید شناسایی معتبری با اجابت و رعایت ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج به نمونه‌های کنترل تحلیلی برای تسهیلات جدید نشان دهد. (تسهیلات ماهواره‌ای)

هر روش یا الزامات که برای تسهیلات ماهواره‌ای به صورت بی‌نظیر و واحد بوده باشد باید قبل از ارزیابی شناسایی تسهیلات ماهواره‌ای اعتبار آن احراز گردد. هر گونه تغییری در روش ها یا دیگر آیین کیفی دستی باید قبل از ارزیابی دارای اعتبار گردند.

۲ـ۳ـ۴ـ پرسنل

آزمایشگاه باید وجود هر پرسنل ارشدی (مثل دانشمندان مورد اعتماد و تصدیق کارمندان مدیریت سیستم کیفی و ناظران و غیره را) که به صورت موقت در آزمایشگاه کار می‌کنند به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اطلاع دهد، مدیر آزمایشگاه باید اطمینان حاصل کند که این پرسنل به صورت کافی در روش ها، سیاست ها و آیین آزمایشگاهی آموزش دیده‌اند تاکید خاص باید به مقررات رفتاری و روند مدیریت نتایج و محرمانه بودن آن‌ها داده شود. مدارک مستند کافی از آموزش این مستخدمین موقت باید در آزمایشگاه نگهداری شود.

۳ـ۳ـ۴ـ تست مهارت

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند بنا به صلاحدید خود نمونه‌های تست مهارت را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه بدهد. نمونه‌ها باید با همان روشی که در آزمایش نمونه‌ها از طرف یک مقام آزمایشگاهی انجام می‌شود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. این نمونه‌ها می‌تواند بخشی از ارزیابی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج در ارتباط با دستگاه شناسایی‌کننده ملی باشد. عدم موفقیت در تکمیل موفقیت آمیز تست مهارت توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در تصمیم بر شناسایی آزمایشگاه مورد توجه قرار خواهد گرفت. در صورت یک گزارش غیر قابل قبول آزمایشگاه باید مدارک تغییرات منتهی به جبران عدم موفقیت را ارائه دهد.

روند تست مهارت باید در برگیرنده هر پرسنل اضافی که به کارمندان برای وقایع اصلی اضافه شده‌اند باشد. نمونه‌ها باید با استفاده از همان آیین و پروتکل‌ها که برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های وقایع به کار می روند به کار گرفته شوند.

۴-۳ـ۴ـ گزارش

آزمایشگاه باید گزارش نتایج تست را محرمانه نگه دارد. ـ ۵ ـ به کارگیری ایزو هفده هزار و بیست و پنج نسبت به تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ

۱ـ ۵ ـ مقدمه و حیطه شمول

این قسمت از این مدرک به عنوان به کار گیری مورد توصیف د ضمیمه B. ۴(راهنمای احراز کاربرد برای زمینه‌های خاص) از ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج برای زمینه کنترل دوپینگ هر جنبه از تست یا مدیریت که در این مدرک مورد بحث قرار نگرفته تحت نظارت و حکومت ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بوده و در جایی که کاربرد داشته باشد ایزو ۹۰۰۱. کاربرد حاضر متمرکز است بر روی بخش های خاصی از روندی که نسبت به کیفیت اجرای کنترل دوپینگ آزمایشگاهی بسیار حیاتی بوده و بنابراین در ارزیابی و شناسایی مهم باشند.

این قسمت استانداردهای اجرایی خاصی را برای آزمایشگاه دوپینگ معرفی می‌کند. اعمال تست روندی است در حیطه تعاریف ایزو ۹۰۰۱.

استانداردهای اجرایی که مطابق با یک روند نمونه تعریف شده اند در جایی که رویه آزمایشگاهی دوپینگ به سه طبقه اصلی تقسیم‌بندی شده است:

ـ رویه‌های فنی و تحلیلی

ـ رویه‌های مدیریتی

ـ رویه‌های حمایتی

در صورت امکان این اجرا و به کارگیری، به تبعیت از شکل مدرک ایزو هفده هزار و بیست و پنج خواهد بود. مفاهیم سیستم مدیریت کیفی، توسعه پایدار و مداوم و رضایت مشتری در ایزو ۹۰۰۱ گنجانده شده است.

۲ـ ۵ ـ رویه‌های فنی و تحلیلی

۱ـ۲ـ ۵ ـ دریافت نمونه‌ها

۱ـ۱ـ۲ـ ۵ـ نمونه‌ها می‌توانند با هر روش مجاز استاندارد بین‌المللی برای تست دریافت شوند.

۲ـ۱ـ۲ـ ۵ـ محموله حمل شده ابتدا مورد بازرسی قرار گرفته و هرگونه بی‌نظمی ثبت می‌شود.

۳ـ۱ـ۲ـ ۵ـ نام و امضاء (یا دیگر ابزار تشخیص هویت و ثبت) اشخاص حمل کننده یا منتقل کننده نمونه‌های ارسالی، تاریخ، زمان دریافت، نام و امضای نماینده آزمایشگاه دریافت‌کننده نمونه‌ها باید به عنوان بخشی از مدارک ثبتی زنجیره داخلی نگهداری آزمایشگاهی ثبت شوند.

۲ـ۲ـ ۵ ـ کار با نمونه‌ها

۱ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید سیستمی جهت تشخیض هویت نمونه‌ها و هر نمونه را با مدارک اخذ نمونه یا زنجیره خارجی نگهداری همراه داشته باشد.

۲ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید آیین نگهداری زنجیریه داخلی برای نگهداشتن کنترل و مسئولیت‌پذیری برای نمونه‌ها از زمان دریافت تا مقصد و تحویل نمونه‌ها داشته باشد. این آیین باید مفاهیم ارائه شده در مدرک ارائه شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای نگهداری زنجیره داخلی آزمایشگاهی (ضمیمه C) داشته باشد.

۳ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید شرایط موجود در زمان دریافت که ممکن است بر روی تمامیت یک گزارش از نمونه تأثیر داشته باشد را ملاحظه و به مدرک در بیاورد. به‌عنوان مثال عدم نظم ملاحظه شده به وسیله آزمایشگاه باید شامل موارد زیر و نه محدود به آن باشد:

ـ تغییر نمونه بدیهی باشد.

ـ نمونه با ابزار غیر قابل تغییر یا مقاوم در مقابل تغییر مهمی داده نشده باشد یا به محض دریافت مهم نشود.

ـ نمونه فرم دریافت را نداشته باشد (از جمله مرز شناسی هویت نمونه) یا این که فرم سفیدی با نمونه همراه باشد.

ـ هویت نمونه غیرقابل قبول باشد. به عنوان مثال شماره روی بطری با شماره هویت نمونه همخوانی نداشته باشد.

ـ حجم نمونه بسیار پایین باشد.

۴ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید نظر مقام تست‌کننده را درخصوص رد و تست کردن نمونه‌هایی که در آن‌ها نا منظمی دیده شده است کسب نماید.

۵ ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید نمونه‌های آ و ب را برای حداقل سه ماه پس از دریافت گزارش منفی توسط مقام تست‌کننده نگهداری کند. نمونه‌ها باید تحت شرایط‌ خاص به صورت منجمد نگهداری شوند.

نمونه‌هایی که دارای بی نظمی می‌باشند باید حداقل سه ماه پس از گزارش به مقام تست کننده به صورت منجمد نگهداری شوند.

۶ ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید نمونه‌ها را با دریافت تحلیل مخالف حداقل سه ماه پس از دریافت گزارش تحلیلی نمونه‌های آ و ب توسط مقام تست‌کننده نگهداری نماید. نمونه باید تحت شرایط خاص در طولانی مدت به صورت منجمد نگهداری شود.

۷ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ اگر آزمایشگاه به وسیله مقام تست‌کننده مطلع شده باشد که تجزیه و تحلیل نمونه مورد اعتراض قرار گرفته‌است، نمونه باید تحت شرایط خاص به صورت منجمد نگهداری شده و تمام سوابق مربوط به تست نمونه باید تا تکمیل اعتراض نگهداری شود.

۸ ـ ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید دارای روشی درخصوص نگهداری، انتشار و آزاد سازی نمونه‌ها یا اجزاء آن‌ها داشته باشد.

۹ـ۲ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید اطلاعات مربوط به نگهداری را درخصوص انتقال نمونه‌ها یا بخش هایی از آن که به دیگر آزمایشگاه ها رفته داشته باشد.

۳ـ۲ـ ۵ ـ نمونه‌گیری و آماده‌سازی رقم اجزاء نمونه‌ها برای تست

۱ـ۳ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید آیین حفظ زنجیره داخلی را برای کنترل و مسئولیت پذیری برای تمام اجزاء نمونه‌ها از تهیه و آزادسازی داشته‌باشد. این آیین باید متضمن مفاهیم ارائه‌شده در مدرک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای حفظ زنجیره داخلی آزمایشگاهی باشد.

۲ـ۳ـ۲ـ ۵ ـ قبل از باز کردن آغازین بطری نمونه وسیله‌ای که برای حصول از تمامیت نمونه به کار گرفته می‌شود. (مثلاً نوار امنیتی یا یک سیستم فرض کردن بطری) باید مورد بازرسی قرار گرفته و تمامیت و صحت آن در مدرکی ثبت شود.

۳ـ۳ـ۲ـ ۵ ـ آیین آماده‌سازی اجزاء نمونه‌ها برای هر روش جداسازی یا روش تأییدی باید این اطمینان را حاصل کند که نمونه یا اجزاء آن دچار خطر آلودگی نخواهد شد.

۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایش

۱ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایش درستی ادرار

۱ـ۱ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید یک سیاست نوشته‌ای داشته باشد که رویه و معیاری را برای بی عیب بودن نمونه ایجاد کند.

۲ـ۱ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید هر وضعیت غیر معمولی را در ادرار، مثلاً: رنگ، بو یا کف کردن آن ملاحظه کند. شرایط غیر معمول باید ثبت شده و به عنوان بخشی از گزارش به مقام آزمایش کننده ارائه شود.

۳ـ۱ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید اسیدیته و وزن مخصوص ادرار را به عنوان بی‌عیب بودن آن در یک نمونه آ آزمایش کند. دیگر آزمایش‌ها اگر تقاضا شده باشند به وسیله مقام آزمایش کننده و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند انجام شود.

۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ جداسازی آزمایش ادرار

۱ـ۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ روش جداسازی باید مواد ممنوعه یا تغییر دهنده را از لیست مواد ممنوعه یا نشانگرها استفاده از مواد ممنوعه یا تمام مواد فهرست شده در وقایع رقابتی و غیر رقابتی را کشف کنند.

آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند نسبت‌به این بخش استثنائات خاصی قائل شود.

۲ـ۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ روش جداسازی باید توسط یک روش معتبر شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که مناسب با ماده یا روش مورد آزمایش می‌باشد انجام گیرد. معیار پذیرش یک نتیجه جداسازی و اجازه دادن آزمایش نمونه برای انجام مراحل بعدی باید به لحاظ علمی معتبر باشد.

۳ـ۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ تمام آزمایش‌های جداسازی باید کنترل‌های مثبت و منفی را علاوه بر نمونه‌های مورد آزمایش در بر داشته باشد.

۴ـ۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ برای آزمایشچهایی که از یک آستانه معین افزونی یافته به عنوان یک برداشت تحلیلی مخالف کنترل‌های مقتضی باید در آزمایش جداسازی وجود داشته باشد. در روش جداسازی برای آستانه مواد ضروری نمی‌باشد که الزامات عدم اطمینان یا مقداری را داشته باشد.

۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ تست تأییددار

تمام روش های تأییدی می‌باید مستند به مدرک بوده و الزامات عدم اطمینان قابل کاربرد را داشته باشد. هدف روش تأییدی حصول اطمینان از تعیین هویت یا مقدار بوده و برای استثنا نمودن هر نقص فنی از روش جداسازی می‌باشد. چون هدف آزمایش تأییدی تجمیع اطلاعات اضافی درخصوص یک برداشت مخالف می‌باشد یک روش تأییدی می‌باید انتخاب یا تبعیض روش جداسازی به نحو بیشتری را داشته باشد.

۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ تأیید نمونه

۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ تشخیص هویت فرضی از یک روش جداسازی برای ماده ممنوعه یا تغییر یک ماده ممنوعه نشانگر در استفاده از یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه باید با استفاده از اجزاء نمونه ثانوی که از نمونه اصلی آ گرفته شده است، تأیید شود.

۲ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ طیف‌شناسی انبوه جفت شده با رنگ‌نگاری گازی یا مایع روشی است برای تأیید مواد ممنوعه که تغییر دهنده ماده ممنوعه، تغییردهنده ماده ممنوعه یا نشانگر استفاده از ماده ممنوعه یا روش ممنوعه را تشکیل می‌دهد. گازکروموتوگرافی/اسپرکتومتری جرمی یا اچ پی ال سی/ام اس برای روش جداسازی و روش تأییدی در یک تجزیه تحلیل خاص قابل قبول می‌باشد.

۳ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایش مصونیت برای تأیید پروتئین‌های ممنوعه مقلدهای پروتئینی و مشابهات یا نشانگرهای آن در استفاده از آن‌ها مجاز می‌باشد. آزمایش مصونیت که برای تأیید مورد استفاده قرار می‌گیرد باید با یک پادزهر مختلفی که یک اپی توپ مختلف را از پروتئین پپتاید برای جداسازی مورد استفاده قرار گیرد، شناسایی کند.

۴ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید روشی برای تبیین شرایطی که تست تأییدیه یک نمونه آ می‌تواند لغو شود داشته باشد (به عنوان مثال قصور در کنترل کیفی بسته). هر تکرار آزمایش تأییدی باید مستند به مدرک بوده و با یک جزئی از نمونه آ تکمیل شود.

۵ ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ ضروری نیست آزمایشگاه که هر ماده ممنوعه‌ای را که به وسیله روش جداسازی مورد شناسایی قرار می‌گیرد تأیید کند. تصمیم برای ترتیب اولویت در نظم تأییدیه‌ها باید با همکاری مقام آزمایش کننده و مدارک مستند تصمیم اتخاذ شود. به علاوه هیچ گواهی تجزیه و تحلیلی یا گزارش تست نهایی که در بردارنده تحلیلی فرضی باشد صادر نخواهد شد.

۲ـ۳ـ۴ـ۲ ـ ۵ ـ تأیید نمونه ب

۱ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ در آن مورد که تأییدیه یک ماده ممنوعه تغییر یک ماده ممنوعه یا علامت دهنده استفاده از ماده ممنوعه یا روش ممنوعه در نمونه ب درخواست شده است تجزیه نمونه ب باید هر چه زودتر انجام شده و ظرف سی روز از اعلام دریافت تحلیلی مخالف، نمونه آ تکمیل گردد.

۲ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ تأییدیه نمونه ب باید در همان آزمایشگاهی که نمونه آ انجام شده است انجام گیرد. تحلیلگر مختلفی باید آزمایش تحلیلی ب را انجام دهد. همان اشخاصی که کارهای ابزاری آ را انجام داده اند می‌توانـند کنترل و تأیید نتـیجه‌گیری دیگری را انجام دهند.

۳ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ نتیجه نمونه ب باید هویت نمونه آ را برای دریافت تحلیلی مخالف تأیید نمایند. ارزش اصلی یافته نمونه ب برای آستانه مواد ضروری است تا از آستانه در برگیرنده عدم اطمینان فزونی پیدا کنند.

۴ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ ورزشکار با یک نماینده دستگاه مسؤول برای جمع‌آوری نمونه یا مدیریت نتایج، یک نماینده از کمیته ملی المپیک، فدراسیون ملی ورزش، فدراسیون بین‌المللی، و یک مترجم مجازند که در مرحله تأیید ب شرکت نمایند.

در غیاب تمام اشخاص فوق‌الذکر مقام آزمایش کننده یا آزمایشگاه باید یک قائم مقام مستقلی را جهت تأیید محتوای نمونه ب انتخاب نمایند که وی تصدیق کند هیچ علامتی از تغییر وجود نداشته و این که شماره های شناسایی با مدرک جمع آوری برابری می‌کند.

مدیر آزمایشگاه مـی‌تواند تعداد اشخاص را در منطقه کنترل شده آزمایشـگاه بنا به ملاحظات امنیتی و ایمنی محدود کند.

مدیر آزمایشگاه می‌تواند با اختیارات صحیح ورزشکار یا نماینده را که در روند آزمایش دخالت می‌کنند جابجا نماید. هر رفتاری که منتج به جابجایی شود باید به مقام آزمایش کننده گزارش شده و می‌تواند طبق ماده ۵ ـ۲ مقررات (تغییر یا تلاش در تغییر) درهر قسمت از کنترل دوپینگ به عنوان تخلف از مقررات ضد دوپینگ تلقی گردد.

۵ ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ اجزاء نمونه گرفته شده برای تجزیه و تحلیل باید از نمونه اصلی ب گرفته شده باشد.

۶ ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید روشی برای تبیین شرایطی که تست تأییدیه نمونه ب می‌تواند لغو شود داشته‌باشد. هر تکرار بر تأیید باید روی یک‌جزئی جدید از نمونه ب انجام شود.

۷ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ اگر تأیید نمونه ب منتج بر یافته تحلیلی که تأیید کند نتیجه نمونه ب را نشود نمونه منفی تلقی شده و به مقام آزمایش کننده از یافته تحلیلی جدید اطلاع داده می‌شود.

۴ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ قالب‌های بیولوژیک جایگزین جداسازی شده و تست تأییدی

۱ـ۴ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ این نحوه اجرا فقط نسبت به نمونه‌های ادرار و تجزیه آن به کار می‌رود مگر به نحو دیگری تعریف شده باشد. خون، پلاسما و سرم برای تست در شرایط خاص قالب های قابل قبول می‌باشد. الزامات خاصی برای آزمایش این قالب ها درحیطه شمول این مدرک گنجانده نشده است و جداگانه توزیع می‌شود.

۲ـ۴ـ۴ـ۲ـ ۵ ـ هر نتیجه آزمایشی از مو، ناخن، مایع دهان یا دیگر مواد بیولوژیکی برای مقابله با یافته های تحلیلی مخالف ادرار مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

۵ ـ۲ـ ۵ ـ مدیریت نتایج

۱ـ ۵ ـ۲ـ ۵ ـ بررسی نتایج

۱ـ۱ـ ۵ ـ۲ـ ۵ ـ قبل از این که گزارشی صادر شود حداقل دو دانشمند تأیید کننده باید به طور مستقل تمام یافته‌های تحلیلی مخالف را بررسی نمایند، روند بررسی باید مستند به مدرک باشد.

۲ـ۱ـ ۵ ـ۲ـ ۵ ـ حداقل بررسی باید شامل موارد زیر باشد:

ـ نگهداری زنجیره داخلی آزمایشگاه که مستند بر مدرک باشد.

ـ اطلاعات بی عیب بودن ادرار.

ـ اعتبار جداسازی تحلیلی و اطلاعات تأییدی و محاسبات مربوطه.

ـ اطلاعات کنترل کیفیت.

ـ تکمیل مدارک پشتیبانی کننده یافته‌های تحلیلی.

۳ـ۱ـ ۵ ـ ۲ـ ۵ ـ وقتی که یک گزارش تحلیلی مخالف رد می‌شود دلائل آن باید مستند باشد.

۶ ـ۲ـ ۵ ـ استناد به مدرک و گزارش

۱ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید روش ها را مستند به مدرک کرده و جهت وصول اطمینان از این موضوع که یک ثبت هماهنگ شده مربوطه به هر نمونه تجزیه گردیده را نگه می‌دارد. در صورت یک یافته تحلیلی مخالف سوابق باید شامل اطلاعات ضروری جهت پشتیبانی نتایج گزارش نشده باشد (به نحوی که در مدرک فنی بسته‌های مستند آزمایشگاه آمده) به طور کلی ثبت باید چنان باشد که در غیاب تحلیل کننده صالح دیگری بتواند با ارزیابی دریابد که آزمایش‌ها انجام شده و اطلاعات را تفسیر کند.

۲ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ هر مرحله از آزمایش باید برای پرسنل آزمایش‌کننده قابل ردگیری باشد.

۳ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ تفاوت‌های مهم از روش های مکتوب باید مستند به عنوان بخشی از سوابق باشد (به عنوان مثال یادداشت برای سوابق)

۴ـ۶ ـ ۲ـ ۵ ـ زمانی که تجزیه و تحلیل ابزاری صورت می‌گیرند عوامل عمل کننده برای هر دوره باید ثبت بشوند.

۵ ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ گزارش نتایج نمونه آ باید ظرف ده روز کاری از دریافت نمونه ارائه گردد. زمان گزارش لازم برای رقابت‌های خاص می‌تواند به صورت قابل توجهی کمتر از ده روز باشد. زمان گزارش می‌تواند با توافق میان آزمایشگاه و مقام آزمایش کننده اصلاح گردد.

۶ ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ گواهی آزمایشگاه از تجزیه و تحلیل یا گزارش آزمایش باید علاوه بر اقلام قید شده در ایزو هفده هزار و بیست و پنج شامل موارد زیر باشند:

ـ شماره هویت نمونه.

ـ شماره هویت آزمایشگاه (در صورت وجود)

ـ وضعیت آزمایش (رقابتی / غیر رقابتی)

ـ اسم رقابت و یا ورزش

ـ تاریخ دریافت نمونه

ـ تاریخ گزارش

ـ نوع نمونه (ادرار، خون و غیره)

ـ نتایج آزمایش

ـ امضای فرد گواهی کننده

ـ اطلاعات دیگری به همان نحوی که مقام آزمایش کننده مشخص کرده است.

۷ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ آزمایش‌ها لازم نیست که تمرکز مواد ممنوعه برای تحلیل غیر آستانه ای را اندازه‌گیری کند. آزمایشگاه باید مواد ممنوعه واقعی تغییردهنده‌های واقعی مواد ممنوعه یا روش های مربوطه یا علامت دهنده‌های کشف شده در نمونه را گزارش کند.

۸ ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ برای مواد آستانه گزارش آزمایشگاه باید احراز نماید که مواد ممنوعه یا تغییر دهنده آن یا علامت‌دهنده آن در یک تمرکز بزرگتر از تمرکز آستانه با توجه به عدم اطمینان در انتاج این که تمرکز و غلظت در نمونه افزون بر آستانه می‌باشد.

۹ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید روشی درخصوص ارائه عقاید و نظرات تفسیری اطلاعات داشته باشد. نظریه یا تفسیر می‌تواند در گواهی تحلیلی یا گزارش آزمایش به شرطی که آن نظر و تفسیر صریح و روشن باشد گنجانده شود. اساس و مأخذ نظریه باید مستند باشد.

تبصره ـ یک نظریه یا تفسیر می‌تواند در بردارنده و نه محدود به توصیه‌هایی درخصوص چگونگی استفاده از نتایج، اطلاعات مربوط به داروشناسی متابولیسم و ترکیبات دارویی آن ماده و این که نتیجه ملاحظه شده با یک سری از شرایط گزارش شده همخوانی دارد، باشد.

۱۰ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ علاوه بر گزارش به مقام آزمایش‌کننده، آزمایشگاه باید همزمان هرگونه دریافت تحلیل مخالف را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و فدراسیون بین‌المللی مسئول گزارش نماید. در صورتی که ورزش یا واقعه با یک فدراسیون بین‌المللی همکاری ندارد (مثلاً ورزش‌های دانشگاهی) یا ورزشکار عضو یک فدراسیون بین‌المللی نیست آزمایشگاه ضروری است که یافته تحلیلی مخالف را فقط به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش دهد. تمام گزارش ها باید موافق الزامات محرمانه بودن مقررات باشد.

۱۱ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید هر سه ماه به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش دهد آن هم در فرم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خلاصه ای از نتایج تمام آزمایشات انجام شده را هیچ اطلاعاتی که بتواند یک ورزشکار را با یک نتیجه منفرد ارتباط دهد در آن گنجانده نخواهد شد.گزارش شامل یک خلاصه از هر نمونه‌ای که رد شده و دلایل رد آن خواهد بود. زمانی که یک اداره مرکزی وجود داشته باشد آزمایشگاه همزمان تمام اطلاعات گزارش شده به مقام آزمایش کننده را طبق الزامـات فهرست شده در ۶ ـ۶ ـ۲ـ۵ و به جای پاراگراف بالا به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش خواهد کرد. این اطلاعات برای تهیه گزارش ها خلاصه مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

۱۲ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ بسته‌های مستند آزمایشگاه باید محتوی مواد مصرحه در مدرک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ راجع به بسته‌های مستند آزمایشگاه باشد.

۱۳ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ محرمانه ماندن ورزشکار نگرانی اصلی برای تمام آزمایشگاه های درگیر در موارد کنترل دوپینگ می‌باشد. محرمانه بودن مستلزم مراقبت های زیادتری با توجه به ماهیت حساس این آزمایشات می‌باشد.

۱ـ۱۳ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ مقام آزمایش‌کننده که درخواست اطلاعات می‌کند، باید کتباً از آزمایشگاه بخواهد.

۲ـ۱۳ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ یافته‌های تحلیلی مخالف نباید به وسیله تلفن اطلاع داده شوند.

۳ـ۱۳ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ اطلاعات ارسالی به وسیله فکس قابل قبول خواهد بود چنانچه امنیت فکس دریافت‌کننده و تشریفات لازم برای اطمینان از این که فکس به شماره صحیح ارسال شده مورد تصدیق قرار گرفته باشد.

۴ـ۱۳ـ۶ ـ۲ـ ۵ ـ پست الکترونیک آشکار و غیرمحرمانه برای گزارش یا مباحث یافته‌های تحلیلی مخالف قابل قبول و مجاز نمی‌باشد و چنانچه ورزشکار یا اطلاعات مربوطه او بتواند فاش و هویت آن آشکار شود. آزمایشگاه همچنین باید هرگونه اطلاعات مورد درخواست آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را در ارتباط با برنامه آشکارسازی به نحوی که در ماده ۵ ـ۴ مقررات آمده ارائه کند.

۳ـ ۵ ـ روند مدیریت کیفیت

۱ـ۳ـ ۵ ـ سازمان

۱ـ۱ـ۳ـ ۵ ـ در چارچوب ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج آزمایشگاه باید به عنوان یک آزمایشگاه تست‌کننده تلقی گردد و نه یک آزمایشگاه درجه‌بندی.

۲ـ۱ـ۳ـ ۵ ـ مدیر علمی آزمایشگاه مسئولیت ریاست اجرایی را دارد مگر این که به نحو دیگری مقرر شده باشد. ۲ـ۳ـ ۵ ـ سیاست کیفیت و اهداف

۱ـ۲ـ۳ـ ۵ ـ سیاست کیفیت و اجرا باید الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش ۲ـ ۴ سیستم مدیریت کیفی را داشته باشد و یک راهنمای کیفیت که سیستم کیفیت را وصف کند به همراه آن باشد.

۲ـ۲ـ۳ـ ۵ ـ یک کارمند باید به عنوان مدیر کیفی منتخب شده مسؤولیت اختیار اجرا را داشته و از اجابت و هماهنگی با سیستم کیفی اطمینان حاصل کند.

۳ـ۳ـ ۵ ـ کنترل مدارک

کنترل مدارک که سیستم مدیریت کیفی را بر پا می‌سازد باید الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش ۳ـ ۴ کنترل مدرک را داشته باشد.

۱ـ۳ـ۳ـ ۵ ـ مدیر آزمایشگاه یا شخص منتخب باید راهنمای دستی کیفیت را و تمام مدارک دیگر را که برای پرسنل تکمیل آزمایش به کار می‌رود تصویب کند.

۲ـ۳ـ۳ـ ۵ ـ سیستم مدیریت کیفی باید از محتوای مدارک فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که به صورت جزوات دستی با تاریخ اجرا آماده شده‌اند اطمینان حاصل کند و همچنین از آموزش و مستندات مربوطه. اگر این امر میسر نیست از آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید کتباً تقاضای تمدید شود.

۴ـ۳ـ ۵ ـ بررسی تقاضاها، پیشنهادات و قراردادها

بررسی مدارک حقوقی یا موافقتنامه‌های مربوط به آزمایش باید الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش ۴ـ۴ را داشته باشد.

آزمایشگاه باید از این که مقام آزمایش‌کننده در مورد آزمایش‌ها می‌تواند روی نمونه‌های تقدیمی برای آزمایش انجام شوند، اطمینان حاصل نماید.

۵ ـ۳ـ ۵ ـ قرارداد فرعی برای آزمایش‌ها

ک آزمایشگاه مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید تمام کارها را با پرسنل و تجهیزات خود در تسهیلات موردشناسایی انجام‌دهد. درصورت وجود تکنولوژی‌های خاص که نمی‌توانند قابل دسترسی باشند در آزمایشگاه (مثلاً ای آر ام اس/جی سی/سی، ایزو (ای پی او/ان ای اس پی) با تمرکز الکترونیکی، یک نمونه می‌تواند به دیگر آزمایشگاه شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که در آن تکنولوژی در حیطه شمول آزمایشگاه می‌باشد منتقل شود.

در شرایط استثنایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند برای بخشی از وظایف قرارداد فرعی را تجویز نماید. در چنین مواردی اطمینان از حفظ سطح کیفی و اقتضای زنجیزه ‍‍‍مراقبت در سراسر روند مسئولیت مدیر آزمایشگاه مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌باشد.

۶ ـ ۳ـ ۵ ـ خرید خدمات و تدارکات

۱ـ۶ ـ۳ـ ۵ ـ محصولات شیمیایی و معرف‌های آن باید مناسب با هدف بوده و درجه خلوص ثابت شده‌ای داشته باشد. مرجع خلوص مواد باید مستند بوده و در مدارک سیستم کیفی موجود و حفظ شوند.

در صورتیکه بدست آوردن معرف‌ها سخت یا کمیاب باشد مواد مرجع یا مجموعه‌های مرجع به ویژه برای استفاده در روش های کیفی تاریخ انقضای محلول‌ها اگر مستند کافی مبنی بر عدم زایل شدن اساسی وجود داشته باشد می‌تواند تمدید گردد.

۲ـ۶ ـ۳ـ ۵ ـ دورریختنی‌ها باید مطابق قوانین ملی و دیگر مقررات مربوطه باشد. این شامل مواد خطرناک برای محیط زیست، مواد شیمیایی، مواد کنترل شده و مواد رادیو ایزوتوپ ها در صورت استفاده می‌باشد.

۳ـ۶ ـ۳ـ ۵ ـ سلامت محیط زیست و روش های ایمنی باید برای حفظ کارمندان، عموم مردم و محیط زیست مجری باشد.

۷ـ۳ـ ۵ ـ خدمت به مشتری

۱ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ خدمت به مشتریان باید مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش ۷ـ۴ باشد.

۲ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ اصول اطمینان از پاسخگویی به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ.

مدیر آزمایشگاه یا شخص منسوب از طرف او باید:

ـ حصول اطمینان از مکاتبات کافی داشته باشد.

ـ گزارش به آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ از هر شرایط غیرمعمول یا اطلاعات در مورد برنامه‌های آزمایش، الگوهای نامنظم در نمونه‌هایی که استفاده بالقوه از مواد جدید نموده‌است.

ـ ارائه اطلاعات توضیحی به موقع و کامل برای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بر اساس تقاضای ارائه شناسایی کیفی بنماید.

۳ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ اصول اطمینان از تمرکز مقام آزمایش‌کننده

۱ـ۳ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ مدیر آزمایشگاه باید با مقررات و فهرست ممنوعه مقام آزمایش کننده آشنا باشد.

۲ـ۳ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ مدیر آزمایشگاه باید با مقام آزمایش کننده درخصوص زمانبندی گزارش اطلاعات، یا دیگر نیازمندی‌های پشتیبانی تعامل داشته باشد. این تعاملات باید در بر دارنده و نه محدود به موارد زیر باشد:

ـ مکاتبه با مقام آزمایش‌کننده در مورد مسائل مهم نیازهای آزمایش یا هر شرایط غیرمعمول روند آزمایش (از جمله تاخیرات در گزارش).

ـ عمل بدون تعصب در مورد وابستگی‌های ملی مقام آزمایش کننده.

ـ تهیه توضیحات به موقع و کامل برای مقام آزمایش‌کننده بنا به تقاضا یا هنگامی که سوء تفاهم بالقوه‌ای یا برای گزارش آزمایش یا گواهی تجزیه و تحلیل وجود دارد.

ـ تهیه دلیل و مدرک و یا شهادت کارشناس در هریک از نتایج آزمایش‌ها یا گزارش‌های تهیه‌شده به وسیله آزمایش‌ها همان طور که در روند رسیدگی حقوقی، داوری و اداری لازم می‌باشد.

ـ پاسخ به هر نظریه یا شکایت تقدیمی توسط مقام آزمایش‌کننده یا سازمان ضددوپینگ در مورد آزمایشگاه و عملیات آن.

۳ـ۳ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید رضایت مقام آزمایش‌کننده را نشان بدهد. باید مدارک مستندی در مورد نگرانی‌های مقام آزمایش‌کننده با سیستم مدیریت کیفی آزمایشگاه در صورت اقتضا یکی شده باشند.

۴ـ۳ـ۷ـ۳ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید سیستمی را بنا به خواست ایزو هفده هزار و بیست و پنج برای نشان دادن شاخص‌های کلیدی خدمات آزمایشگاه توسعه دهد.

۸ ـ۳ـ ۵ ـ شکایات

شکایات باید مطابق با قسمت ۸ ـ ۴ ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بررسی شوند.

۹ـ۳ـ ۵ ـ کنترل کارهای آزمایشی ناسازگار

۱ـ ۹ـ۳ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید روش ها و سیاست هایی داشته باشد که هر جنبه از آزمایش آن یا نتیجه آزمایش آن با آیین و روش آزمایشگاه پس از اجرا ناهماهنگ و ناسازگار نباشد.

۲ـ ۹ـ۳ـ ۵ ـ مدارک هر ناسازگاری یا انحرافی از آیین‌کار یا پروتکل متضمن یک تست نمونه باید به عنوان بخش دائمی آن نمونه نگهداری شود.

۱۰ـ۳ـ ۵ ـ اقدام اصلاحی

اقدام اصلاحی باید مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج قسمت ۱۰ـ۴ انجام گیرد.

۱۱ـ۳ـ ۵ ـ اقدام پیشگیرانه اقدام پیشگیرانه باید مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج قسمت ۱۱ـ۴ انجام گیرد.

۱۲ـ۳ـ ۵ ـ کنترل سوابق

۱ـ۱۲ـ۳ـ ۵ ـ سوابق فنی

۱ـ۱ـ۱۲ـ۳ـ ۵ ـ سوابق تحلیلی راجع به نمونه‌های منفی، شامل مدارک مستند نگه‌داری زنجیره داخلی دانشگاه و اطلاعات پزشکی (نسبت تی به ای، طرح های استروئیدی، و پارامترهای خونی) باید در جای امنی برای حداقل دو سال نگه‌داری شود. سوابق مربوطه به نمونه‌ها درخصوص بی‌نظمی‌ها یا نمونه‌های رد شده باید حداقل برای دو سال در جای امنی نگه‌داری گردد.

۲ـ۱ـ۱۲ـ۳ـ ۵ ـ تمام سوابق تحلیلی راجع به نمونه‌ها با یافته های تحلیلی مخالف باید در محل امنی حداقل برای پنج سال نگه‌داری شود مگر این که یا طی قرارداد یا به وسیله مقام آزمایش کننده بر خلاف آن تصریح گردد.

۳ـ۱ـ۱۲ـ۳ـ ۵ ـ اطلاعات خام پشتیبانی‌کننده تمام نتایج تحلیلی باید در یک محل امن برای پنج سال نگه داری شود.

۱۳ـ۳ـ ۵ ـ ارزیابی داخلی

۱ـ۱۳ـ۳ـ ۵ ـ ارزیابی داخلی باید مطابق با الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش ۱۳ـ۴ تکمیل گردد.

۲ـ۱۳ـ۳ـ ۵ ـ مسئولیت های بازرسی داخلی می‌تواند در میان پرسنل تقسیم شود مشروط بر این که هیچ شخصی منطقه خود را بازرسی نکند.

۱۴ـ۳ـ ۵ ـ بررسی‌های مدیریتی

۱ـ۱۴ـ۳ـ ۵ ـ بررسی‌های مدیریتی برای برخورداری از الزامات ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج بخش ۱۴ـ ۴ انجام خواهد شد.

۲ـ۱۴ـ۳ـ ۵ ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گاه به گاه توصیه‌های فنی خاصی را در یک مدرک فنی منتشر خواهد کرد. اجرای توصیه‌های فنی موصوف در مدارک فنی الزامی بوده و باید تا تاریخ نفوذ اتفاق بیفتد.

مدارک فنی جانشین هر نشریه قبلی در موضوعی مشابه و چنانچه کاربرد داشته باشد جانشین این مدرک خواهد شد. مدرک در حال اجرا مدرک فنی است که تاریخ اثر آن مؤخر ترین تاریخ دریافت نمونه می‌باشد. متن جاری مدرک فنی در وب سایت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ قابل دسترسی است.

۴ـ ۵ ـ روند پشتیبانی کننده

۱ـ۴ـ ۵ ـ کلیات

پشتیبانی کلی مطابق با ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج ارائه خواهد شد.

۲ـ۴ـ ۵ ـ پرسنل

۱ـ۲ـ۴ـ ۵ ـ هر شخصی که به وسیله آزمایشگاه یا طی قراردادی به کار گرفته می‌شود بایـد پرونده شخصی قابل دسترسی برای ارزیابی داشته باشد. پرونده باید شامل تصاویری از شرح حال کارمند، فرم شرایط او، توصیف شغل و مدارک مستند آموزش جاری و آغازین باشد. آزمایشگاه باید اطلاعات مقتضی شخصی محرمانه پرسنل را داشته باشد.

۲ـ۲ـ۴ـ ۵ ـ تمام پرسنل باید دانش دقیقی از مسئولیت هایشان ازجمله امنیت آزمایشگاه، محرمانه بودن نتایج، پروتکل‌های نگه‌داری زنجیره داخلی آزمایشگاه و آیین عملیاتی استاندارد برای هر روشی که به کار می برند داشته باشد.

۳ـ۲ـ۴ـ ۵ ـ مدیر آزمایشگاه مسئول حصول اطمینان از این است که پرسنل آزمایشگاه به صورت کافی آموزش‌دیده و تجربه لازم برای اجرای وظایفشان دارند. گواهی باید مستند بوده و در پرونده شخصی افراد نگه داری شود.

۴ـ۲ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه کنترل دوپینگ باید شخص مجربی را به عنوان مدیر آزمایشگاه برای تقبل مسئولیت اداری، آموزشی، سازمانی و حرفه‌ای داشته باشد. مدیر آزمایشگاه باید دارای شرایط زیر باشد:

ـ دکترای تخصصی یا مدرک معادل آن در یکی از علوم طبیعی یا آموزش معادل آن در یکی از علوم طبیعی همچون پزشکی یا علمی با تجربه کافی و آموزش لازم باشد.

ـ تجربه با تحلیل‌گری زیست‌شناسی برای مواد مورد استفاده در دوپینگ را داشته باشد.

ـ آموزش مقتضی یا تجربه در به‌کارگیری پلیس علمی در کنترل دوپینگ را داشته باشد.

۵ ـ۲ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه کنترل دوپینگ باید پرسنل واجد شرایطی برای خدمت به عنوان دانشمندان گواهی‌کننده برای بررسی تمام اطلاعات مربوطه، نتایج کنترل کیفیت و گواهی اعتبار گزارش‌های تست آزمایشگاه داشته باشد. شرایط عبارتند از:

ـ مدرک لیسانس در تکنولوژی پزشکی، شیمی، زیست شناسی یا علوم طبیعی مربوطه یا معادل آن‌ها. تجربه مستند از هشت سال یا بیشتر کار در آزمایشگاه کنترل دوپینگ معادل با درجه لیسانس در این مورد می‌باشد.

ـ تجربه در تجزیه و تحلیل مواد دوپینگ در مایعات بیولوژیکی داشته باشد.

ـ تجربه در استفاده از تکنیک‌های تحلیلی مربوطه همچون رنگ‌نگاری، آزمایش مصونیت و رنگ‌نگاری گازی یا طیف شناسی انبوه داشته باشد.

۶ ـ۲ـ۴ـ ۵ ـ پرسنل نظارت‌کننده باید درک درستی از آیین کنترل کیفی، مرور و ارزیابی، تفسیر و گزارش نتایج آزمایش، نگه‌داری زنجیره داخلی آزمایشگاه، و اقدام چاره جویانه صحیح در پاسخ به مشکلات تحلیلی داشته باشند. شرایط ناظر عبارتند از:

ـ مدرک لیسانس در تکنولوژی پزشکی، شیمی، زیست شناسی یا علوم طبیعی مربوط یا معادل آن‌ها. تجربه مستند از پنج سال یا بیشتر کار در آزمایشگاه کنترل دوپینگ معادل مدرک لیسانس برای این موقعیت می‌باشد.

ـ تجربه در آزمایش‌تحلیلی مرتبط ازجمله تجزیه و تحلیل مواد ممنوعه در مواد بیولوژیکی.

ـ تجربه در استفاده از تکنیک های تحلیلی همچون رنگ نگاری، آزمایش مصونیت، رنگ نگاری گازی و طیف شناسی انبوه.

ـ توانایی برای حصول اطمینان از اجابت سیستم‌های مدیریت کیفی و روند اطمینان کیفی.

۳ـ۴ـ ۵ ـ شرایط زیست محیطی و انطباق

۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ کنترل زیست محیطی

۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ داشتن خدمات الکتریکی مناسب

۱ـ۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید اطمینان حاصل کند که خدمت الکتریکی کافی موجود بوده به طوری که هیچ قطعی یا همخوانی با اطلاعات انبار شده وجود نداشته باشد.

۲ـ۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ تمام کامپیوترها چیزهای پیرامونی و ابزار ارتباطی باید به نحوی که برق احتمال قطع شدن نداشته باشد مورد پشتیبانی قرار گیرد.

۳ـ۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید سیاست هایی را داشته باشد برای حصول اطمینان از بی عیب بودن یخچال و نمونه‌های یخ زده انبار شده در صورت نبودن برق.

۲ـ۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید یک سیاست ایمنی نوشته شده داشته و همخوان با سیاست ایمن آزمایشگاه به اجرا گذاشته شود.

۳ـ۱ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ انبار و بررسی مواد کنترل‌شده باید مطابق با مقررات ملی قابل اجرا باشد.

۲ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ امنیت تسهیلات و تاسیسات

۱ـ۲ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید سیاستی برای امنیت تاسیساتش که ممکن است در بر دارنده ارزیابی خطر و تحدید است باشد.

۲ـ۲ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ سه سطر از دستیابی باید در جزوه دستی کیفیت یا برنامه ارزیابی تحدید مورد توجه قرار گرفته باشد:

ـ منطقه دریافت. یک نقطه آغازین کنترل بوده که ماورای آن اشخاص غیرمجاز باید اسکورت شوند.

ـ مناطق عملیاتی عمومی و مشترک.

ـ مناطق کنترل شده. دستیابی به این مناطق باید نشان داده شده و ثبت آن از دستیابی میهمانان باید نگه داری گردد.

۳ـ۲ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید دستیابی به مناطق کنترل شده را فقط برای اشخاص مجاز محدود نماید فقط برای اشخاص مجاز. یک کارمند باید به عنوان افسر امنیتی که اطلاعات کلی و کنترل سیستم امنیتی را در اختیار دارد مامور به این کار گردد.

۴ـ۲ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ اشخاص غیر مجاز باید در منطقه کنترل شده اسکورت شوند. اجازه موقت می‌تواند برای اشخاصی که ضروری است دستیابی به مناطق کنترل شده داشته باشد همچون تیم ارزیابی و اشخاص تعمیر کننده می‌تواند صادر شود.

۵ ـ۲ـ۳ـ۴ـ ۵ ـ به مصلحت می‌باشد که یک منطقه کنترل جداگانه برای دریافت نمونه و آمادگی دریافت جرئی از نمونه باشد.

۴ـ۴ـ ۵ ـ روش های آزمایش و معتبرسازی روش

۱ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ انتخاب روش ها

نتخاب روش ها عموماً برای تجزیه و تحلیل کنترل دوپینگ موجود نمی‌باشد. آزمایشگاه باید روش های داخلی برای معتبر شناختن و مستند ساختن ترکیبات در فهرست ممنوعه و همچنین مواد مرتبط با آن را توسعه دهد. روش ها باید انتخاب و معتبر شده به نحوی که برای این منظور مناسب باشد.

۱ـ۱ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ مواد غیرآستانه

آزمایشگاه ها لازم نیست که غلظت مواد غیر آستانه را اندازه‌گیری یا گزارش کنند.

آزمایشگاه ها باید به عنوان بخشی از روند معتبرسازی استانداردهای قابل قبول برای تشخیص‌هویت مواد ممنوعه آن‌ها را توسعه دهند. (مدرک فنی تشخیص هویت معیار آزمایش کیفی را نگاه کنید)

آزمایشگاه باید نشان دهد که توانایی میل به حدود اجرای لازم حداقل‌های مورد استفاده یک مواد نماینده یا اگر استانداردهای مناسب موجود باشند را دارد. در صورتی که یک نمونه گیری مرجع برای تشخیص هویت به کار رفته باشد برآورد حد کشف روش باید با ارزیابی یک ماده نماینده ارائه گردد.

۲ـ۱ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ مواد آستانه

آزمایشگاه باید روش هایی را با عدم اطمینان قابل قبول نزدیک به غلظت آستانه توسعه دهد. روش باید قادر به تهیه مدرک درخصوص غلظت مربوطه و هویت مواد ممنوعه یا تغییردهنده آن یا علامت دهنده آن باشد.

روش های تاییدی برای مواد آستانه باید روی سه جزئی از نمونه از بطری آ و سه جزئی از نمونه از بطری ب چنانچه نمونه ب برای تایید به اجرا گذاشته می‌شود انجام گیرد. اگر حجم نمونه ناکافی برای تجزیه و تحلیل سه جزئی از نمونه وجود داشته باشد حداکثر تعداد جزئی از نمونه‌هایی که می‌تواند آماده بشود باید تجزیه و تحلیل گردد. تصمیم‌های یافته‌های تحلیلی مخالف باید مبتنی باشد بر غلظت‌های اندازه گرفته شده اصلی و شامل ما به ازای عدم اطمینان عامل پوششی کا که تعداد جزئی از نمونه تحلیل شده و یک سطح از اعتماد ۹۵ درصدی را منعکس می‌کند باشد. گزارش‌ها و مدارک مستند در صورت ضرورت باید غلظت اصلی را گزارش دهند.

۳ـ۱ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ حداقل ضروری برای اجرا

هم برای مواد آستانه و هم مواد غیر آستانه لازم است که آزمایشگاه حداقل ضروری برای اجرا را جهت کشف، تشخیص هویت و نشان دادن این که ماده از حد آستانه بیشتر است انجام دهد.

۲ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ اعتبار بخشیدن به روش ها

۱ـ۲ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ روش های تأییدی برای مواد غـیر آسـتانه باید دارای اعـتبار شود. مثـال‌های عوامل مربوط به تعـیین این که روش مناسـب هدف می‌باشـند عبارتند از:

ـ دارای خصوصیت خاص بودن. توانایی آزمایش برای کشف تنها ماده‌ای که مورد نظر است باید تعیین شده و مستند باشد. آزمایش باید قادر به جداسازی تفاوت بین ترکیب‌ها از ساختار مربوطه باشد.

ـ قابلیت تعیین هویت. چون نتایج مواد غیرآستانه ای مقداری نمی‌باشد آزمایشگاه باید معیاری را ایجاد کند برای حصول اطمینان از این که تشخیص هویت نماینده ماده از یک طبقه مواد ممنوعه بوده می‌تواند به صورت مکرر مورد شناسایی و کشف به نحوی که در نمونه در یک مرکز نزدیک ام آر پی ال هست، قرار بگیرد.

ـ نیرومندی. روش باید به نحوی باشد که همان نتایج را درخصوص تغییرات جزئی در شرایط تحلیلی تهیه نماید. آن شرایطی که در نتایج دوباره به دست آمده دارای اهمیت می‌باشد، کنترل شوند.

ـ انتقال دادن. شرایط لازم برای هدف انتقال ماده مورد نظر از نمونه به نمونه دیگر در روند تحلیل باید تعیین شده و به اجرا گذارده شود.

ـ مداخلات قالبی. روش باید از مداخلات در کشف مواد ممنوعه یا تغییردهنده‌های آن یا علامت دهنده‌های آن به وسیله ترکیب قالبی نمونه اجتناب نماید.

ـ استانداردها. استانداردهای مرجع باید برای تشخیص هویت اگر موجود باشند به کار گرفته شوند. اگر هیچ استاندارد مرجعی موجود نباشد استفاده از اطلاعات و نمونه از مجموعه مرجع قابل قبول می‌باشد.

۲ـ۲ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ روش های تأییدی برای مواد آستانه باید دارای اعتبار باشند. مثال‌های عوامل مرتبط با تعیین روش جهت بررسی تناسب با هدف عبارتند از:

ـ مخصوص بودن. توانایی آزمایش برای کشف تنها ماده مورد نظر باید تعیین شده و مستند باشد. آزمایش باید قادر باشد میان ترکیب‌های ساختاری مرتبط تمییز قائل شود.

ـ وقت میانی. روش باید برای تکرار قابل وثوق نتایج در اوقات مختلف و با مسئولین عملیاتی مختلف که آزمایش را انجام می‌دهند مجاز باشد. دقت میانی در آستانه باید مستند به مدرک باشد.

ـ نیرومندی. روش باید برای تهیه همان نتایج درخصوص تغییرات کوچک در شرایط تحلیلی تعیین شده باشد. آن شرایط نسبت به نتایج قابل تولید مجدد حیاتی بوده و باید کنترل شوند.

ـ انتقال. شرایط لازم برای حذف انتقال ماده مورد نظر از یک نمونه به نمونه دیگر در طی روند باید تعیین و اجرا شوند.

ـ دخالت‌های قالبی. روش باید دخالت در اندازه گیری میزان مواد ممنوعه را به وسیله ترکیبات قالب نمونه محدود کند.

ـ استانداردها. استانداردهای مرجع باید برای تعیین مقدار در صورت وجود به کار گرفته شوند. اگر هیچ استاندارد مرجعی وجود نداشته باشد استفاده از اطلاعات و نمونه از یک مجموعه مرجع معتبر قابل قبول است.

ـ محدودیت‌های اجرایی لازم (ام آر پی ال). آزمایشگاه باید نشان دهد که می‌تواند نماینده ترکیب های هر طبقه ممنوعه را در ام آر پی ال تبیین کند. آزمایشگاه باید همچنین حد کشف و حد تعیین مقدار را اگر ام آر پی ال نزدیک به این حدود باشد تعیین کند.

ـ ارتباط باید مستند به مدارک از پنجاه درصد با دویست درصد ارزش ماده آستانه ارائه گردد مگر این که در مدرک فنی به نحو دیگری تصریح شده باشد.

۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ برآورد عدم اطمینان روش

در اکثر موارد تشخیص هویت یک ماده ممنوعه، تغییردهنده آن یا علامت دهنده آن برای گزارش یافته تحلیلی مخالف کافی می‌باشد. بنابراین عدم اطمینان مقداری به نحوی که در ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج آمده کاربرد ندارد، کافی است. در تشخیص هویت یک ماده ترکیبی به وسیله گازکروموتوگرافی/اسپرکتومتری جرمی یا اچ پی ال سی/ ام اس اندازه‌های کیفی وجود دارد که به صورت اساسی عدم اطمینان تشخیص هویت را کاهش می‌دهد.

در صورت یک ماده آستانه، عدم اطمینان هم در تشخیص هویت و هم در یافته آزمایش مبنی بر این که ماده در میزان بیشتری از غلظت آستانه است به میزان بیشتر باید مورد خطاب قرار گیرد.

۱ـ۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ عدم اطمینان در تشخیص هویت

خصوصیات تحلیلی مناسب باید برای یک آزمایش خاص مستند به مدرک باشد. آزمایشگاه باید معیاری را برای تشخیص هویت یک ماده ترکیبی حداقل به همان فشردگی که در مدرک فنی مربوطه بیان شده، ایجاد نماید.

۲ـ۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ عدم اطمینان در ایجاد این موضوع که ماده از حد آستانه فزونی یافته است.

منظور از گزارش آستانه در کنترل دوپینگ ایجاد و احراز این مطلب است که ماده ممنوعه یا تغییر دهنده یا علامت دهنده آن در یک محل متمرکز بیشتر از ارزش آستانه می‌باشد. روش از جمله انتخاب استانداردها و کنترل‌ها و گزارش عدم اطمینان باید متناسب با هدف طراحی بشود.

۱ـ۲ـ۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ عدم اطمینان نتایج مقداری به ویژه در ارزش آستانه باید مورد بررسی و خطاب در طی اعتبار دادن آزمایش از طریق اندازه‌گیری قابلیت تکرار دقت میانی و تعصب در حد امکان قرار گیرد.

۲ـ۲ـ۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ بیان عدم اطمینان باید عدم اطمینان توسعه یافته را با استفاده از یک عامل پوششی مورد بهره برداری قرار دهد، K، جهت انعکاس اطمینان ۹۵ درصدی. بیان عدم اطمینان همچنین می‌تواند شکل یک طرفه T-Test در یک سطح اطمینان ۹۵ درصدی شکل گیرد.

۳ـ۲ـ۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ عدم اطمینان می‌تواند باز هم در مدرک فنی به منظور انعکاس هدف تحلیلی برای مواد خاص مورد بررسی و خطاب قرارگیرد.

۴ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ کنترل اطلاعات

۱ـ۴ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ امنیت کامپیوتر و اطلاعات

۱ـ۱ـ۴ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ دسترسی به پایانه‌های کامپیوتری، کامپیوتر، یا دیگر تجهیزات عملیاتی باید به وسیله دستیابی فیزیکی و با سطوح متعدد دستیابی با رمز عبور و یا دیگر ابزار شناخته شده برای تشخیص هویت صورت گرفته و کنترل شود.

این مسائل شامل و نه محدود به حساب‌های مصون از افشاء رمزهای تشخیص هویت کاربران و دستیابی دیسک و پرونده کنترل دستیابی می‌باشد.

۲ـ۱ـ۴ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ نرم‌افزار عملیاتی و تمام پرونده‌ها باید به صورت منظم پشتیبانی شده و یک کپی جاری از آن‌ها دور از سایت در یک محل امن نگه داری شود.

۳ـ۱ـ۴ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ نرم افزار باید از تغییر نتایج آزمایش ممانعت به عمل آورده مگر این که سیستمی وجود داشته باشد برای سندیت دادن به شخصی که اِدیت را انجام می‌دهد و این که اِدیت بتواند محدود به کاربران با سطح صحیح دستیابی باشد.

۴ـ۱ـ۴ـ۴ـ۴ـ ۵ ـ تمام اطلاعات ورودی ثبت روند گزارش و تمام تغییرات در اطلاعات گزارش شده باید با یک دنباله ارزیابی ثبت شود. این عمل شامل تاریخ و زمان، اطلاعاتی که تغییر یافته، و شخص انجام دهنده وظیفه می‌باشد.

۵ ـ۴ـ ۵ ـ تجهیزات

۱ـ ۵ ـ۴ـ ۵ ـ فهرستی از تجهیزات موجود باید تنظیم و نگهداری شود.

۲ـ ۵ ـ۴ـ ۵ ـ به‌عنوان بخشی از سیستم کیفی آزمایشگاه ها باید برنامه‌ای را برای نگه‌داری و درجه بندی تجهیزات مطابق با ایزو هفده هزار و بیست و پنج بخش ۵۰۵ به اجرا درآورد.

۳ـ ۵ ـ۴ـ ۵ ـ تجهیزات خدمات عمومی که برای اندازه‌گیری به کار نمی‌روند باید با بررسی چشمی، کنترل ایمنی و پاک کردن در حد ضرورت نگه داری شوند. درجه‌بندی تنها زمانی نیاز است که وقتی سری تجهیزات به نحو قابل توجهی نتیجه آزمایش را تغییر می‌دهند. برنامه نگه‌داری باید برای اقلامی همچون کلاه بخور، دستگاه گریز از مرکز، دستگاه بخور و غیر و که در روش های آزمایش مورد استفاده قرار می‌گیرد، ایجاد شود.

۴ـ ۵ ـ۴ـ ۵ ـ تجهیزات یا ابزار حجیم که در اندازه‌گیری به کار می‌روند باید کنترل اجرایی ادواری همراه با سرویس، تمیز کردن و تعمیر داشته باشد.

۵ ـ ۵ ـ۴ـ ۵ ـ خرده فروشان فرعی واجد شرایط می‌توانند برای سرویس و نگه داری و تعمیر تجهیزات اندازه گیری به کار گرفته شوند.

۶ ـ ۵ ـ۴ـ ۵ ـ تمام تجهیزات، تعمیر، سرویس و نگه‌داری باید مستند به مدرک باشند.

۶ ـ۴ـ ۵ ـ دستگاه اندازه‌گیری قابل ردیابی

۱ـ۶ ـ۴ـ ۵ ـ استانداردهای مرجع

مقدار کمی از داروهای مرجع و تغییر دهنده‌های مرجع موجود در استانداردهای بین‌المللی و ملی قابل ردیابی می‌باشند. به هنگام وجود داروهای مرجع یا تغییر دهنده‌های مرجع قابل ردیابی در یک استاندارد ملی یا تأییدشده یا به وسیله سازمان شناخته‌شده همچون یو اس‌پی، بی‌پی، یورو پی اچ یا سازمان جهانی بهداشت باید مورد استفاده قرار گیرند. به هنگام وجود این موارد گواهی تجزیه و تحلیل و یا صحت و سندیت باید تحصیل شود.

زمانی که یک استاندارد مرجع مورد گواهی قرار نمی‌گیرد آزمایشگاه باید هویت و خلوص آن را با مقایسه با اطلاعات منتشر شده با خصوصیت شیمیایی تصدیق نماید.

۲ـ۶ ـ۴ـ ۵ ـ مجموعه‌های مرجع

یک مجـموعه از نمونه‌ها یا موارد در قرنطینه نگهداری‌شـده می‌توانند از غالب زیست‌شناسی به دنبال مصرف صحیح و قابل تصدیق، ماده ممنوعه یا روش ممنوعه، مشروط بر این که اطلاعات تحلیلی برای تشخیص هویت اوج رنگ نگاری یا در قرنطینه نگه‌داری شده به عنوان ماده ممنوعه یا تغییردهنده ماده ممنوعه یا علامت‌دهنده ماده ممنوعه یا روش ممنوعه تحصیل شود.

۷ـ۴ـ ۵ ـ حصول اطمینان از کیفیت نتایج آزمایش

۱ـ۷ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید در برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ شرکت نماید.

۲ـ۷ـ۴ـ ۵ ـ آزمایشگاه باید سیستم حصول اطمینان از کیفیتی را داشته باشد که شـامل تقدیم نمونه‌هـای کنترل کیفیـت کور باشد که تمام حـیطه شمول رونـد آزمایش را به چالش می‌کشد (به عنوان مثال دریافت نمونه و دستیابی به آن از طریق گزارش نتیجه)

۳ـ۷ـ۴ـ ۵ ـ اجرای تحلیلی باید به وسیله برنامه‌های کنترل کیفی متناسب با نوع و تکرار آزمایش انجام شده به وسیله آزمایشگاه نمایش داده شود. برد فعالیت های کنترل کیفی عبارتند از:

ـ کنترل‌های مثبت و منفی تجزیه و تحلیل شده در همان دور تحلیلی به عنوان نمونه یافت شده تحلیلی مخالف فرضی.

ـ استفاده از دئوترتید (یکی از ایزوتوپ های هیدروژن) یا دیگر استانداردهای داخلی یا استانداردهای اضافی

ـ مقایسه انبوه طیف ها یا نسبت‌های یونی از یون انتخاب شده نمایش داده شده (اس آی ام) با یک مواد مرجع و یا مجموعه مرجع نمونه تجزیه و تحلیل شده در همان دور تحلیلی.

ـ تأیید نمونه‌های مجزای آ و ب.

ـ جداول کنترل کیفی محدوده های کنترل مناسبی را مورد استفاده قرار می‌دهند. (به عنوان مثال: ۲۰%± از ارزش هدف) بستگی به روش تحلیلی به کار گرفته شده دارد.

ـ آیین کنترل کیفی باید در آزمایشگاه مستند به مدرک باشد. ـ ۶ ـ روند شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

این بخش الزامات مـالی و فنی آزمایشگاه را توصیف می‌کنـد که باید در روند شناسایی شدن به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اجرا شوند. وصف اقدامات روند شناسایی با الزامات ارائه شده در بخش چهار (۴) مرتبط می‌باشد.

۱ـ۶ ـ تقاضای شناسایی آزمایشگاه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

۱ـ۱ـ۶ ـ تسلیم فرم تقاضا

آزمایشگاه باید اطلاعات لازم را در فرم تقاضا به همان نحو که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تهیه کرده است پر کرده و آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تحویل دهد به همـراه مدارک و اجرت مربوطه. تقاضا باید به وسیله مدیر آزمایشگاه و در صورت لزوم به وسیله مدیر سازمان میزبان امضاء شود.

۲ـ۱ـ۶ ـ وصف آزمایشگاه

به عنوان تمهیدات مقدماتی برای ملاقات آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، آزمایشگاه باید پرسشنامه تدارک دیده شده توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را حداکثر چهار هفته پس از دریافت پرسشنامه به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تسلیم کند. اطلاعات زیر باید از طریق پرسشنامه تقدیم شود:

ـ فهرست کارمندان و ویژگی های آنان

ـ وصف فیزیکی تأسیسات از جمله وصف ملاحظات امنیتی برای نمونه‌ها و سوابق

ـ فهرست منابع و تجهیزات واقعی و پیشنهاد شده

ـ فهرست مواد مرجع موجود یا استانداردها یا برنامه‌های تحصیل مواد مرجع یا استانداردها از جمله مجموعه های مرجع نمونه زیست شناسی که به نحو صمیمی دارای اعتبار گشته‌اند.

ـ برنامه کاری یا مالی آزمایشگاه

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند به روز آمدن این مدارک را طی روند شناسایی مطالبه کند.

۳ـ۱ـ۶ ـ ارائه نامه پشتیبانی

مطابق با بند ۲ـ۱ـ۴ آزمایشگاه باید نامه‌های ضروری پشتیبانی محتوی اطلاعات لازم از مقامات عمومی ملی یا کمیته علمی المپیک یا سازمان ملی ضد دوپینگ را ارائه کند.

۴ـ۱ـ۶ ـ بازدید آغازین

در صورت ضرورت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید بازدید آغازین دو تا سه روزه‌ای را از آزمایشگاه به هزینه آزمایشگاه به عمل آورد. هدف از این بازدید روشن کردن موضوعاتی درخصوص روند شناسایی و الزامات تعریف شده در استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها و تحصیل اطلاعات درخصوص جنبه های مختلف آزمایشگاه مرتبط با شناسایی می‌باشد.

۵ ـ۱ـ۶ ـ صدور گزارش نهایی و توصیه

ظرف ۸ هفته پس از بازدید آغازین یا دریافت پرسشنامه، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارشی را تکمیل و تسلیم آزمایشگاه می کند. در گزارش آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توصیه‌های لازم را در مورد وضعیت آزمایشگاه به عنوان یک آزمایشگاه آزمایشی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و یا اگر چنین چیزی مورد نظر نباشد، توصیه‌های مورد نیاز شناسایی شده به منظور یک آزمایشگاه آزمایشی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بودن را ارائه می‌دهد.

۲ـ۶ ـ آماده شدن برای شناسایی آزمایشگاه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

برای آزمایشگاه آزمایشی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یک دوره آزمایشی تعریف خواهد شد. با توجه به الزامات تعریف شده برای آزمایشگاه این دوره از ۱۲ تا ۲۴ ماه خواهد بود. هدف اصلی این دوره این است که آزمایشگاه برای شناسایی آغازین آماده گردد. در طی این دوره آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اطلاعات لازم را برای یک به آزمایشگاه در پیشرفت کیفیت روند آزمایشهایش تدارک خواهد دید. در این دوره آزمایشگاه باید:

۱ـ۲ـ۶ ـ تحصیل شناسایی ایزو هفده هزار و بیست و پنج

آزمایشگاه باید مستندات و سیستم را مطابق با الزامات اجرایی ایزو هفده هزار و بیست و پنج برای تجزیه نمونه‌های کنترل دوپینگ (بخش ۵) و ایزو هفده هزار و بیست و پنج آماده و ایجاد کند. بر این اساس آزمایشگاه باید برای روند شناسایی با مشورت با دستگاه ‌های شناسایی ملی آماده شود. یک تیم ارزیابی متشکل از نمایندگان دستگاه‌های شناسایی ملی از جمله ارزیاب‌های فنی مستقل توصیه شده به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آزمایشگاه را ارزیابی خواهد کرد. تساوی گزارش ارزیابی باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ فرستاده شود. آزمایشگاه باید هر گونه عدم انطباق خود را با قالب‌ های زمانی و مدارک اصلاح نماید. کپی مدارک اصلاح موارد عدم انطباق باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ فرستاده شود.

۲ـ۲ـ۶ ـ شرکت در برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

آزمایشگاه باید حداقل یک سال شرکت موفقیت‌آمیز در برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را قبل از تحصیل شناسایی آغازین طی نماید. (مراجعه کنید به ضمیمه A برای وصف برنامه آزمایش مهارت)

به عنوان آزمایش مهارت نهایی آزمایشگاه باید ۲۰ تا ۵۰ نمونه ادرار را در حضور نماینده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تجزیه کند. هزینه مرتبط با بازدید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از محل آزمایشگاه به حساب آزمایشگاه خواهد بود. آزمایشگاه باید با موفقیت و مستند سازی یک تمرکز افزون بر آستانه تمام مواد ممنوعه، تغییردهنده مواد ممنوعه و علامت‌ دهنده مواد ممنوعه یا روش ها را ظرف ۵ روز از باز نمودن نمونه‌ها انجام دهد و تعیین نماید. آزمایشگاه باید گواهی تجزیه و تحلیل هر یک از نمونه‌ها را در تست مهارت ارائه دهد. برای نمونه‌های منفی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تمام یا بخشی از اطلاعات جدا شده منفی را درخواست کند. برای هر کدام از نمونه‌ها که یک یافته تحلیلی مخالف وجود دارد آزمایشگاه باید یک بسته مستند آزمایشگاهی ارائه دهد. این اطلاعات باید ظرف دو هفته از تسلیم گزارش اولیه داده شود.

۳ـ۲ـ۶ ـ اجرای مقررات رفتاری

آزمایشگاه باید کد رفتاری (ضمیمه ب) را به تمام کارکنان داده و اطمینان حاصل کند که آن را فهمیده و متعهد به جنبه های مختلف آن می‌باشند.

۴ـ۲ـ۶ ـ برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت های تحقیقی

آزمایشگاه باید برنامه‌ای را برای تحقیقاتش و توسعه فعالیت هایش در زمینه کنترل دوپینگ ظرف سه سال از جمله بودجه را آماده نماید.

حداقل دو فعالیت تحقیق و توسعه باید ظرف مدت آزمایشی آغاز و اجرا شوند.

۵ ـ۲ـ۶ ـ برنامه‌ریزی و اجرای تسهیم اطلاعات

آزمایشگاه باید اطلاعات و دانش را در خصوص حداقل دو موضوع خاص به دیگر آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ طی مدت آزمایشی تهیه و منتقل نماید.

۳ـ۶ ـ تحصیل شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

۱ـ۳ـ۶ ـ شرکت در ارزیابی شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

در آخرین مرحله مدت آزمایشی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ با همکاری آزمایشگاه یک ارزیابی شناسایی نهایی تهیه خواهد کرد. نمایندگان آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مطابق با الزامات تعریف شده کاربری ایزو هفده هزار و بیست و پنج برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ بخش ۵ ارزیابی خواهند نمود که مشتمل بر رویه و مدارک مستند آزمایشگاه خواهد بود. اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در ارزیابی آغازین ایزو شرکت نموده باشد، ارزیابی نهایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند به عنوان یک ارزیابی مستند قلمداد شود. در غیر این صورت ارزیابی می‌تواند با سازمان شناسایی ملی یا چنانچه عملی تر باشد به صورت جداگانه انجام گیرد. چنانچه یک ارزیابی در محل توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ صورت ‌گیرد هزینه های مربوط به عهده آزمایشگاه خواهد بود. بر اساس این ارزیابی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یک گزارش ارزیابی صادر و به آزمایشگاه تسلیم می‌کند.

در صورت نیاز آزمایشگاه باید موارد عدم انطباق را قالب چهارچوب زمانی تعریف شده اصلاح کند و گزارش آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ دهد.

۲ـ۳ـ۶ ـ گزارش آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و توصیه‌ها

بر اساس مدارک مربوطه از آزمایشگاه، هرگونه اطلاعات مشاوره‌ای فنی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و دستگاه شناسایی کننده مربوطه (گزارش ارزیابی) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یک گزارش نهایی شامل توصیه هایی در مورد شناسایی آزمایشگاه ارائه خواهد کرد.

گزارش و توصیه به کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای تصویب تسلیم خواهد شد. در صورتی که توسعه این باشد که آزمایشگاه نباید مورد شناسایی قرار گیرد آزمایشگاه ظرف ۶ ماه باید بخش های خاص عملیاتی را توسعه ‌داده و اصلاح کند که در آن زمان گزارش دیگری توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه خواهد شد.

۳ـ۳ـ۶ ـ صدور نشر گواهی شناسایی

گواهی امضاء شده به وسیله نماینده مجاز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در شناسایی اعتبار یک آزمایشگاه صادر خواهد شد. چنین گواهی نام آزمایشگاه و مدتی را که آن گواهی اعتبار دارد مشخص خواهد نموده گواهی ها می توانند پس از تاریخ نفوذ و با اثر نسبت به گذشته صادر شوند. فهرستی از آزمایشگاه های مورد شناسایی توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ منتشر خواهد شد.

۴ـ۶ ـ حفظ و نگهداری شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

۱ـ۴ـ۶ ـ تهیه نامه جدید پشتیبانی

نامه‌های پشتیبانی صادره از مقام عمومی داخلی یا کمیته ملی المپیک یا سازمان ضد دوپینگ ملی مسئول برنامه کنترل دوپینگ ملی یا یک فدراسیون بین‌المللی مسئول کنترل بین‌المللی دوپینگ در سال‌هایی که ارزیابی شناسایی ایزو هفده هزار و بیست و پنج وجود دارد لازم خواهد بود. یک نامه پشتیبانی از سازمان میزبان مبنی بر تجدید تعهداتش نسبت به آزمایشگاه همچنین در ارتباط با هر ارزیابی ایزو هفده هزار و بیست و پنج ضروری خواهد بود.

۲ـ۴ـ۶ ـ مستندسازی سالانه آزمایش‌ها

آزمایشگاه باید نتایج گزارش دوره ای تمام آزمایش‌های انجام شده را در یک شکل خاص به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه دهد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حجم آزمایشات نمونه انجام شده به وسیله آزمایشگاه را منعکس خواهد کرد. اگر تعداد آزمایش‌های نمونه‌ها سالانه کمتر از ۱۵۰۰ باشد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از آزمایشگاه معلق یا ابطال خواهد شد مطابق بخش ۸ ـ۴ـ۶.

۳ـ۴ـ ۶ ـ شناسایی قابل انعطاف

آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند روش های علمی را اصلاح یا اضافه نموده و تجزیه و تحلیل هایی را به حیطه شمول کاریشان بدون نیاز به تصویب دستگاهی که شناسایی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج آزمایشگاه را تکمیل نموده بیفزاید. هر روش تحلیلی یا آیینی که می‌بایست به نحو صحیحی انتخاب شده و معتبر شناخته شود و در حیطه شمول آزمایشگاه چنانچه استفاده ادامه داشته باشد در ارزیابی بعدی ایزو گنجانده شود.

۴ـ۴ـ۶ ـ همخوانی مدارک با مقررات رفتاری آزمایشگاهی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

مدیر آزمایشگاه باید نامه‌ای مبنی بر همخوانی با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ هر ساله ارسال نماید. آزمایشگاه می‌تواند برای تهیه مستندات همخوانی با مقررات رفتاری مورد سؤال قرار گیرد (ضمیمه ب).

۵ ـ۴ـ۶ ـ مستندسازی اجرای فعالیت های تحقیقی

آزمایشگاه باید گزارش مستند سالانه ای از پیشرفت کار تحقیق و توسعه و نتایج آن در زمینه کنترل دوپینگ و انتشار نتایج آن به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال کند. آزمایشگاه باید برنامه‌های تحقیق و توسعه را برای سال آینده بیان کند.

۶ ـ۴ـ۶ ـ مستند سازی اجرای تسهیم دانش

آزمایشگاه باید گزارشی سالانه مبنی بر تسهیم دانش با دیگر آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه دهد.

۷ـ۴ـ۶ ـ شرکت در ارزیابی دوره ای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ/ایزو و ارزیابی شناسایی مجدد آن‌ها آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حق بازرسی و ارزیابی آزمایشگاه را در هر زمان برای خود محفوظ می دارد. اعلامیه بازرسی یا ارزیابی کتباً به مدیر آزمایشگاه داده خواهد شد.

در شرایط استثنایی بازرسی یا ارزیابی می‌تواند بدون اعلام قبلی صورت گیرد.

۱ـ۷ـ۴ـ۶ ـ ارزیابی شناسایی مجدد آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ/ایزو

آزمایشگاه باید شناسایی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج که کاربری ایزو هفده هزار و بیست و پنج را برای تجزیه و تحلیل نمونه کنترل دوپینگ به کار می رود را داشته باشد. (بخش ۵ از این مدرک) تیم ارزیابی می‌تواند یک مشاور آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را به تیم ارزیابی اضافه نماید که این مشاور توسط دستگاه شناسایی ملی برای ارزیابی شناسایی مجدد انتخاب شده است. کپی خلاصه گزارش ارزیابی همچنین پاسخ‌های آزمایشگاه باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال شود. آزمایشگاه همچنین باید گواهی ایزو هفده هزار و بیست و پنج را که از دستگاه گواهی‌ کننده ملی تحصیل شده است، را تهیه کند.

۲ـ۷ـ۴ـ۶ ـ ارزیابی دوره‌ای ایزو

در سال‌هایی که ارزیابی دوره‌ای ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج لازم است آزمایشگاه باید کپی هر ارزیابی خارجی و مدارک تصحیح کننده اقدامات را برای هر عدم انطباقی ارائه نماید.

۸ ـ۴ـ۶ ـ گزارش آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و توصیه‌های آن

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ سالانه تطابق آزمایشگاه با الزامات فهرست شده در بخش ۴ و ۵ را گزارش می‌دهد، به استثناء ارزیابی شناسایی مجدد آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند مدارک مستند را از آزمایشگاه بخواهد. قصور آزمایشگاه در ارائه اطلاعات درخواست شده در ارزیابی اجرا تا تاریخ معین، امتناع از همکاری تلقی شده و منتج به تعلیق یا ابطال شناسایی می‌شود.

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اجرای همگانی و کلی آزمایشگاه را در اتخاذ تصمیم راجع به تداوم شناسایی مورد نظر قرار می‌دهد. اجرای آزمایشگاه متقاضی درخصوص جنبه‌های استانداردهای موصوف در بخش ۵ (همچون زمان چرخش مجدد آزمایش، محتویات بسته مدارک مستند و اطلاعات سازمان های مشتری) می‌تواند در این ارزیابی مورد توجه قرار گیرد.

۱ـ ۸ ـ۴ـ۶ ـ حفظ و نگهداری شناسایی

در صورتی که آزمایشگاه اجرای رضایت بخشی داشته باشد آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توصیه می‌کند که آزمایشگاه مورد شناسایی مجدد قرار گیرد.

۲ـ ۸ ـ۴ـ۶ ـ تعلیق شناسایی

هر زمان که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ دلایلی برای باور نمودن تعلیق داشته باشد و اقدام فوری به منظور حفظ منافع آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و نهضت اکمپیک ضروری بنماید آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند فوراً شناسایی آزمایشگاه را معلق‌ نماید. در صورت ضرورت چنین تصمیمی می‌تواند به وسیله رئیس کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اتخاذ شود. نمونه‌های اقداماتی که می‌تواند منتج به تعلیق شناسایی شود شامل:

ـ تعلیق شناسایی ایزو هفده هزار و بیست و پنج

قصور در انجام اقدامات اصلاحی پس از اجرای ناموفق،

ـ عدم انطباق با الزامات یا استانداردهای فهرست شده در استاندارد بین‌المللی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای آزمایشگاه ها (از جمله ضمیمه A آزمایش مهارت)،

ـ قصور در همکاری با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا مقام آزمایش کننده مربوط در تهیه مدارک مستند،

ـ قصور در اجابت از مقررات رفتاری آزمایشگاهی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ،

ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تعلیق شناسایی را در هر زمان مبتنی بر نتایج برنامه تست مهارت توصیه نماید.

مدت زمان تعلیق باید متناسب با وخامت عدم اجابت یا عدم اجرا و نیاز به حصول اطمینان از تست مواد مخدر مورد وثوق ورزشکار باشد. زمان تعلیق باید حداکثر با شش ماه بوده که طی آن هر عدم تطابقی باید اصلاح شود. اگر عدم تطابق ظرف دوران تعلیق اصلاح نشود شناسایی آزمایشگاه لغو خواهد شد. در صورت عدم تطابق و اجابت، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند آزمایشگاه را برای اجرای تجزیه و تحلیل هر ماده ممنوعه ای معلق کند.

اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ معین نماید که عدم اجابت و عدم تطابق مربوط به یک طبقه از مواد ممنوعه است می‌تواند تعلیق را محدود به تجزیه و تحلیل طبقه‌ای کند که عدم تطابق در آن اتفاق افتاده است.

۳ـ ۸ ـ۴ـ۶ ـ ابطال شناسایی

کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ طبق مفاد این مقررات اگر تصمیم بگیرد که ابطال شناسایی برای اطمینان از قابلیت وثوق کامل و دقت تست مواد مخدر و گزارش صحیح نتایج لازم باشد نسبت به ابطال اقدام خواهد کرد. ابطال شناسایی می‌تواند مبتنی و نه محدود به ملاحظات زیر باشد:

ـ از دست دادن شناسایی ایزو هفده هزار و بیست و پنج ،

ـ اجرای نارضایت مندانه تجزیه و تحلیل و گزارش نتایج تست مواد مخدر،

ـ شرکت نارضایت مندانه در اجرای ارزیابی‌های در محل،

ـ قصور در انجام اقدامات اصلاحی مقتضی به دنبال اجرای نارضایت مندانه هم در آزمایش و هم در آزمایش مهارت،

ـ تخلف مهم از این استاندارد یا دیگر شرایط تحمیل شده بر آزمایشگاه به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ،

ـ قصور در تصحیح عدم همخوانی با هر کدام از الزامات یا استانداردهای فهرست شده در استاندارد بین‌المللی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای آزمایشگاه ها (شامل ضمیمه آ آزمایش مهارت) ظرف دوران تعلیق،

ـ قصور در همکاری با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا مقام آزمایش دهنده در مرحله تعلیق،

ـ تخلف جدی از مقررات رفتاری،

ـ محکومیت هر کدام از افراد کلیدی برای جرائم جنایی ارتکابی که با عملیات آزمایشگاهی مرتبط باشد یا،

ـ هر سبب دیگری که به صورت مهمی بر توانایی آزمایشگاه جهت حصول وثوق کامل و دقت تست مواد مخدر و دقت در گزارش نتایج اثر می‌گذارد.

ـ آزمایشگاهی که شناسایی آن باطل شده است برای انجام تست نمونه‌های کنترل دوپینگ برای هر مقام آزمایشی واجد شرایط نمی‌باشد.

ـ اگر یک آزمایشگاهی که شناسایی آن باطل شده به دنبال گواهی شناسایی باشد همان طور که در بخش ۱،۴ بحث شده باید همچون آزمایشگاه جدیدی روند کار را شروع نماید مگر این که شرایط خاصی یا توجیهاتی به نحوی که توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ معین شده است وجود داشته باشد. در شرایط خاص آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید معین کند چه اقداماتی قبل از اعطای شناسایی جدید انجام شود.

۹ـ۴ـ۶ ـ اخطار

۱ـ۹ـ۴ـ۶ ـ اخطار کتبی

زمانی که یک آزمایشگاه به حالت تعلیق درآمده است یا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به دنبال ابطال شناسایی می‌باشد آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید فوراً با اخطار کتبی به آزمایشگاه تعلیق یا ابطال پیشنهاد شده را به وسیله فکس، پست، ابلاغ شخصی یا پست سفارشی با دریافت رسید کتباً اطلاع دهد. این اطلاعیه باید شامل موارد زیر باشد:

۱ـ دلیل تعلیق یا ابطال پیشنهادی،

۲ـ شرایط تعلیق یا ابطال پیشنهادی،

۳ـ مدت تعلیق،

۲ـ ۹ـ۴ـ۶ ـ تاریخ تأثیر

یک تعلیق بلافاصله دارای اثر می‌باشد. ابطال پیشنهادی سه روز پس از تاریخ نوشته شده روی اخطار و یا اگر تقاضای بررسی شده باشد، بر اساس تصمیم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای تأیید ابطال پیشنهادی دارای اثر خواهد بود. آزمایشگاهی که اخطار را مبنی بر این که شناسائیش در جریان روند ابطال می‌باشد دریافت نموده تا زمان باطل نهایی یا لغو آن به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به حالت تعلیق در می‌آید. چنانچه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصمیم بگیرد که تعلیق یا ابطال پیشنهادی را تعلیق نکند تعلیق بلافاصله خاتمه یافته و ابطال پیشنهادی صورت نخواهد پذیرفت.

۳ـ ۹ـ۴ـ۶ ـ اطلاع عمومی

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بلافاصله تمام مقامات عمومی ملی، سازمان های ضددوپینگ ملی، کمیته‌های ملی المپیک، فدراسیون های بین‌المللی، و کمیته بین‌المللی المپیک از نام و نشانی آزمایشگاهی که شناسائیش به حالت تعلیق یا ابطال در آمده و نام آزمایشگاهی که تعلیقش برداشته شده است را آگاه می‌سازد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ هر مقام آزمایش دهنده‌ای را بر اساس تقاضای کتبی تصمیم مکتوب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ که تعلیق یا ابطال پیشنهادی را تأیید یا انکار می‌کند، آگاه می‌سازد.

۱۰ـ۴ـ۶ ـ هزینه‌های شناسایی مجدد

سالانه آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ صورتحسابی برای آزمایشگاه برای آن بخش از هزینه‌های مربوطه به روند شناسایی مجدد ارسال می‌کند. آزمایشگاه باید هزینه‌های سفر و اسکان نمایندگان آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را در صورت بازرسی در محل تقبل نماید.

۱۱ـ۴ـ۶ ـ صدور انتشار گواهی شناسایی

چنانچه حفظ و نگهداری شناسایی تصویب بشود، آزمایشگاه باید گواهی امضاء شده به وسیله نماینده مجاز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را مبنی بر تأیید شناسایی دریافت کند. چنین گواهینامه‌ای باید نام آزمایشگاه و مدت اعتبار گواهینامه را تصریح نماید. گواهینامه‌ها می‌تواند پس از تاریخ تأثیر با اثر نسبت به ماقبل صادر شود.

۵ ـ۶ ـ الزامات شناسایی برای تأسیسات ماهواره ای وقایع مهم

به طور کلی الزامات زمان گزارش برای یک واقعه مهم مستلزم این است که تأسیسات آزمایشگاهی در محل نزدیک رقابت بوده که بتواند نمونه‌ها به وسیله کارمندان کنترل دوپینگ آن واقعه تحویل شود. این امر ممکن است مستلزم تغییر محل یک آزمایشگاه برای مدت زمان کافی جهت معتبر ساختن عملیات تأسیسات ماهواره‌ای و اجرای تست واقعه باشد.

در شرایط خارق‌العاده نمونه‌ها می‌تواند به یک تأسیسات موجود آزمایشگاهی منتقل شود. باید میان سازمان واقعه مهم و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ درخصوص این که الزامات آزمایش همچون زمان رفت و برگشت و حقوق ورزشکار مالاً رعایت شود، توافق وجود داشته باشد. اگر آزمایشگاه در تأسیسات معمول و منظم خود انجام وظیفه می کند الزامات بیان شده زیر درخصوص تسهیلات اعمال نخواهد شد. آزمایشگاه به هر حال لازم است درخصوص کارمندان یا تجهیزات و موضوعات حمل و نقل نمونه گزارش نماید. آزمایشگاه مسئول ارائه اطلاعات روزآمد منظم از پیشرفت تسهیلات آزمایش به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌باشد.

۱ـ ۵ ـ۶ ـ شرکت در بازرسی آغازین آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، بازرسی ایزو آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند تأسیسات آزمایشگاه را به محض موجود بودن جهت تأمین این که این تأسیسات کافی است یا نه مورد بازرسی قرار دهد. هزینه‌های چنین بازرسی‌هایی مربوط به آزمایشگاه می‌باشد. تأکید خاص درخصوص ملاحظات امنیتی طرح های بیرونی فضاهای نمایشگاهی جهت حصول اطمینان از جدا بودن کافی از بخش های متنوع آزمایشگاه و تهیه بررسی مقدماتی از دیگر عوامل پشتیبانی‌کننده کلیدی باید صورت گیرد.

۲ـ ۵ ـ۶ ـ مستندسازی ایزو/آی ای سی هفده هزار و بیست و پنج برای شناسایی تأسیسات ماهواره‌ای

حداقل یک ماه قبل از واقعه مهم آزمایشگاه باید مدارکی را که دستگاه شناسایی‌کننده ملی که شناسایی ایزو/ آی ‌ای ‌سی را برای تأسیسات ماهواره‌ای در اجرای کاربردی ایزو/ آی ‌ای ‌سی هفده هزار و بیست و پنج برای تحلیل نمونه‌های کنترل دوپینگ ارائه نموده است، تهیه کند. آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند بخواهد که یک مشاور آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در دستگاه شناسایی کننده ملی برای ارزیابی تأسیسات ماهواره‌ای حاضر باشد. هزینه‌های آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در مورد چنین ارزیابی به عهده آزمایشگاه خواهد بود.

۳ـ ۵ ـ۶ ـ تکمیل گزارش قبل از واقعه راجع به تأسیسات و کارمندان

حداقل یک ماه قبل از واقعه آزمایشگاه باید موارد زیر را گزارش نماید:

ـ فهرست کارمندان آزمایشگاه

ـ فهرست کارمندان علمی که معمولاً مستخدم آزمایشگاه نمی‌باشند

ـ برنامه آموزشی برای کارمندان علمی جدید

ـ فهرست منابع ابزاری و تجهیزات

ـ جزوه دستی خاص آیین تأسیسات ماهواره ای شامل روش های تحلیلی

ـ خلاصه نتایج روند مدیریت شامل معیار تعیین نتایج مثبت و منفی

ـ روش های گزارش نتایج روند مدیریت شامل معیار تعیین نتایج مثبت و منفی

ـ روش های گزارش نتایج آزمایش در یک حالت امن به مقامات مقتضی

هرگونه تغییری قبل از واقعه باید بلافاصله به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش شود. حتی اگر آزمایش باید در تأسیسات معمولی آزمایشگاه انجام شود گزارش قبل از واقعه باید تکمیل گردد به ویژه درخصوص تغییرات پرسنل و هر تجهیزات اضافی.

۴ـ ۵ ـ۶ ـ شرکت در ارزیابی شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند یک ارزیابی مستقل در محل را، یا یک ارزیابی مستند از تأسیسات ماهواره‌ای را انجام دهد. اگر یک ارزیابی در محل صورت پذیرد هزینه‌های آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مربوط به ارزیابی مربوط به آزمایشگاه خواهد بود. این ارزیابی می‌تواند دربردارنده یک سری تجزیه و تحلیل نمونه‌های تست مهارت باشد. کل کارمندان باید حضور داشته باشند. تأکید خاص در دخالت کارمندان جدید برای ارزیابی سلامتشان باید انجام شود.

۵ ـ ۵ ـ۶ ـ مرور و بررسی گزارش‌ها و عدم انطباق‌های شناسایی شده صحیح

مدیر آزمایشگاه باید عدم انطباق‌های شناسایی شده را بررسی نموده و تصحیح کند. گزارش ارزیابی و مدارک مستند آن در مورد اقدامات تصحیحی باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تسلیم شود.

۶ ـ ۵ ـ۶ ـ صدور و انتشار گواهی شناسایی محدود و موقت

بر اساس مدارک مستند ارائه شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید درخصوص شناسایی آزمایشگاه تصمیم‌بگیرد. در صورت اعطای شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید برای مدت واقعه و یک زمان مقتضی قبل و بعد از رقابت شناسایی را صادر کند.

۷ـ ۵ ـ۶ ـ ارزیابی و نمایش در طی واقعه

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند به صلاحدید خود ناظری در زمان واقعه در آزمایشگاه داشته باشد. مدیر آزمایشگاه انتظار می‌رود همکاری کامل با ناظر به عمل آورد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در ارتباط با سازمان واقعه اصلی نمونه‌های تست مهارتی که آزمایش کننده و آزمایش شونده هیچ کدام همدیگر را نشناسند تسلیم کند.

در صورت یک جواب مثبت دروغین، آزمایشگاه بلافاصله تست را برای طبقه مواد ممنوعه یا روش ممنوعه قطع خواهد کرد. آزمایشگاه باید اقدامات اصلاحی را ظرف مدت ۱۲ ساعت از اعلام نتیجه مثبت دروغین انجام دهد. تمام نمونه‌های آزمایش شده قبل از پاسخ مثبت دروغین به طور مجدد برای طبقه مواد ممنوعه و روش ممنوعه که عدم انطباق اتفاق افتاده مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. نتایج تحقیقات و تحلیل ها ظرف ۲۴ ساعت به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارائه خواهد شد مگر این که طور دیگری کتباً توافق شده باشد.

در صورت یک جواب منفی دروغین، آزمایشگاه لازم است ریشه و علت را بررسی نموده و اقدامات اصلاحی را ظرف ۲۴ ساعت از اطلاعیه نتیجه منفی دروغین انجام دهد. یک گروه نماینده از نمونه‌ها به تعداد مقتضی جهت حصول اطمینان از این که خطر جواب منفی به حداقل رسیده برای طبقه مواد ممنوعه و روش های ممنوعه که عدم انطباق اتفاق افتاده مجدداً تجزیه و تحلیل می‌شوند. نتایج تحقیقات و تجزیه و تحلیل‌ها ظرف ۲۴ ساعت به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش خواهد شد مگر این که کتباً طور دیگری توافق کرده باشند.

۰ ـ ۷ـ الزامات پشتیبانی یک یافته تحلیلی مخالف در روند احقاق حق

این قسمت آیین مربوطه که باید یک ورزشکار یافته تحلیلی مخالف را در یک جلسه استماع که توسط مقررات پیش بینی شده است، به چالش بکشد را، توصیف کرده است.

۱ـ۷ـ بسته مدارک مستند آزمایشگاه

در حمایت از یافته تحلیلی مخالف آزمایشگاه لازم است بسته مدارک مستند خود را که وصف آن در مدرک فنی راجع به بسته‌های مدارک مستند آزمایشگاهی مفصلاً آمده است، ارائه کند.

آزمایشگاه لازم نیست که هر مدرکی را که صریحاً در بسته مدارک مستند آزمایشگاهی نیامده است ارائه دهد. بنابراین آزمایشگاه لازم نیست یک یافته تحلیلی مخالف را با تهیه یا به مقام آزمایش دهنده یا در پاسخ به تقاضای تأمین دلیل مربوط به استماع، آیین عمل به استاندارد، مدارک مدیریت کیفی کلی (به عنوان مثال مدرک اجابت از ایزو) یا هر مدرک دیگری که صریحاً توسط مدرک فنی راجع به بسته مدارک آزمایشگاهی خواسته نشده است، پشتیبانی کند. مراجع در استانداردهای بین‌المللی برای آزمایشگاه ها در جهت الزامات ایزو تنها برای اهداف کنترل کیفی عمومی می‌باشد و هیچ کاربری برای احقاق حق خاصی در یافته تحلیلی مخالف ندارد. بخش سه : ضمائم ضمیمه آ ـ برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ

برنامه آزمایش مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای ارزیابی مهارت آزمایشگاه و اتخاذ به نتایج آزمایش و توسعه آن و تدارک فرصت‌های آموزشی برای آزمایشگاه های شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ طراحی شده است. هدف نمونه فردی آزمایش مهارت ترکیب و شکل آن را تعیین می کند. ۱ ـ دوران آزمایشی

برنامه تست مهارت بخشی از ارزیابی آغازین آزمایشگاه متقاضی شناسایی می‌باشد. علاوه بر تعیین نمونه‌ها به عنوان بخشی از نمونه‌های آزمایشی مهارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ بنا به درخواست نمونه‌ها را از دوره‌های آزمایش مهارت به منظور اجازه دادن به آزمایشگاه متقاضی برای فرصت ارزیابی اجرای خود در مقابل اجراهای ثبت شده آزمایشگاه های شناسایی شده ارائه خواهد داد. تمام آیین‌های مربوط به بررسی و آزمایش نمونه‌های تست مهارت به وسیله آزمایشگاه تا آن جایی که امکان دارد به صورتی که برابر با روش معمول نمونه‌های آزمایشگاهی باشد اجرا خواهد شد مگر این که به نحو دیگری تصریح شده باشد.

هیچ تلاشی نباید برای بهینه‌سازی ابزار (مثلاً تغییر افزایش دهنده یا ستون‌های رنگ‌نگاری) یا روش های اجرایی قبل از تجزیه و تحلیل تست‌های نمونه مهارت انجام گیرد مگر این که به عنوان یک فعالیت برنامه ریزی شده برای نگه‌داری باشد.

روش ها یا آیین‌های استفاده شده در آزمایش‌های معمولی باید به کار گرفته شود. شرکت موفقیت آمیز در ۱۲ تا ۲۴ ماه نمونه‌های تست مهارت قبل از این که آزمایشگاه برای شناسایی واجد شرایط تشخیص داده شود لازم می‌باشد. نمونه‌های تست مهارت باید حداقل هر سه ماه یک بار و شامل حداقل ۵ نمونه در هر چالش باشد. حداقل ۴ نمونه تست مهارت مواد آستانه را در بردارد. نمونه‌های تقلبی و سفید همچنین می توانند در این روند قرار گیرند. ۲ ـ دوران حفظ و نگهداری/تجدید شناسایی

پس از شناسایی آزمایشگاه ها باید حداقل ۵ نمونه آزمایش مهارت را هر سه ماه به رقابت بنشینند. هر سال حداقل دو نمونه شامل مواد آستانه می‌باشند. نمونه تقلبی و سفید نیز می توانند شامل شوند.

تمام رویه‌های همراه با بررسی و تست نمونه‌های آزمایش مهارت به وسیله آزمایشگاه تا سر حد امکان در یک حالتی برابر با وضعیتی انجام خواهند شد که آزمایشگاه به صورت عادی نمونه‌ها را انجام می‌دهد، مگر این که به نحو دیگری تصریح شده باشد. هیچ تلاشی نباید برای بهینه سازی ابزار (مثلاً تغییر افزایش دهنده ها یا ستون های رنگ نگاری) یا روش اجرایی قبل از تجزیه و تحلیل نمونه‌های تست مهارت انجام گیرد مگر این که فعالیت نگه داری برنامه‌ریزی شده ای باشد.

روش های یا آیین‌هایی که در تست‌های معمولی به کار گرفته نمی‌شوند نباید به کار گرفته شود.

۱ـ۲ـ نمونه‌های باز آزمایش مهارت

آزمایشگاه می‌تواند برای آزمایش یک نمونه تست مهارت برای یک ماده ممنوعه خاص هدایت شود. به طور کلی این راه برای اهداف آموزشی یا جمع آوری اطلاعات مورد استفاده قرار می‌گیرد.

۲ـ۲ـ نمونه‌های آزمایش کور

آزمایشگاه آگاه خواهد بود که یک نمونه آزمایش، آزمایش مهارت است لکن از این که محتویات آن چنین باشد آگاه نیست. اجرای روی نمونه‌های کور آزمایش مهارت در همان سطحی که برای نمونه‌های باز یا غیر کور آزمایش مهارت انجام می‌گیرد باید انجام شود.

۳ـ۲ـ گزارش نمونه‌های مهارت باز و کور

آزمایشگاه باید نتایج نمونه‌های آزمایش مهارت کور و باز را به همان صورت که برای نمونه‌های معمولی است به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش کند. برای بعضی از نمونه‌ها یا نمونه‌های آزمایش مهارت اطلاعات اضافی می‌تواند از آزمایشگاه درخواست شود.

۴ـ۲ـ نمونه مهارت عدم شناسایی آزمایش‌کننده و آزمایش‌ شونده

آزمایشگاه نمونه آزمایش مهارت را که از نمونه‌های آزمایش غیرقابل تشخیص می‌باشد دریافت خواهد کرد. نمونه‌ها ممکن است مشتمل بر نمونه‌های مثبت یا تقلبی و سفید باشند. این نمونه‌ها می‌توانند برای ارزیابی زمان رفت و برگشت انطباق با الزامات بسته مدارک و دیگر معیارهای اجرایی غیرتحلیلی، همچنین مهارت آزمایشگاه مورد استفاده قرار گیرد. ۳ ـ ترکیب نمونه تست مهارت

۱ـ۳ـ وصف داروهای مخدر

نمونه‌های تست مهارت محتوی مواد ممنوعه تغییر دهنده‌های مواد ممنوعه و علامت‌ دهنده‌های مواد ممنوعه و روش ها که هر آزمایشگاه شناسایی شده باید برای آزمایش غلظت‌ هایی که اجازه کشف تجزیه و تحلیل‌ها را به وسیله روش های جدا سازی مشترک به کار می برند، باید آماده باشد. این‌ها عموماً غلظت‌ هایی هستند که ممکن است در ادرار استفاده کننده مواد مورد انتظار موجود باشند. برای بعضی از حالات تجزیه و تحلیل ترکیب نمونه می‌تواند شامل مواد مخدر مادر همچنین تغییر دهنده اصلی باشد. ترکیب واقعه نمونه‌های تست مهارت که به وسیله آزمایشگاه های متعدد در یک تست خاص مهارت ارائه شده می‌تواند متغیر باشد لکن در هر سال تمام آزمایشگاه های شرکت کننده انتظار می‌رود که همان سری نمونه‌ها را تجزیه و تحلیل کرده‌باشند. یک نمونه می‌تواند محتوی بیش از یک ماده ممنوعه، تغییر دهنده یا علامت دهنده ماده ممنوعه یا روش ممنوعه باشد. یک نمونه تست مهارت محتوی بیش از سه ماده تغییردهنده یا علامت دهنده مواد ممنوعه یا روش ها نمی‌باشد.

ممکن است که نمونه محتوی چند تغییر دهنده یک ماده باشد که نماینده وجود یک ماده ممنوعه خواهد بود. تمام تغییردهنده‌های کشف شده باید مطابق با استاندارد آزمایشگاه عمل کننده گزارش شود.

۲ـ۳ـ غلظت

نمونه تست مهارت می‌تواند با مواد ممنوعه و یا تغییر دهنده‌ها مخلوط شده و یا از مطالعات استعمال برابر آن باشد.

برای مواد آستانه غلظت نمونه با یکی از معیاری زیر و نه محدود به آن راهنمایی گردد:

۱ـ حداقل۲۰% بالای آستانه برای هر آزمایش ابتدایی و یا تست تأییدی که بستگی به ارزیابی آن داشته باشد.

۲ـ نزدیک یا زیر حد آستانه برای اهداف خاص. دراین صورت آزمایشگاه راهنمایی خواهد شد که نمونه را برای یک ماده ممنوعه خاص به عنوان بخشی از چالش آموزشی مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد و برای ارزیابی اهداف برنامه تست مهارت مورد توجه قرار نخواهد گرفت.

برای مواد غیرآستانه، تمرکز با یکی از معیارهای زیر و نه محدود به آن راهنمایی خواهد شد:

۱ـ مواد ممنوعه و یا تغییر دهنده‌های اصلی آن در مقادیر بیش تر از حد اجرای لازم اقل حاضر خواهد بود.

۲ـ مواد ممنوعه یا تغییر دهنده‌های اصلی آن نزدیک حد کشف برای اهداف خاص حاضر خواهند بود. در این حالت آزمایشگاه هدایت خواهد شد تا نمونه را برای ماده ممنوعه خاص به عنوان بخشی از چالش آموزشی تجزیه و تحلیل کند و برای ارزیابی برای اهداف برنامه تست مهارت مورد توجه قرار نخواهد گرفت.

این غلظت‌ها و انواع مواد مخدر می‌تواند به صورت دوره ای در پاسخ به عواملی همچون تغییرات در تکنولوژی کشف و الگوهای استفاده از مواد مخدر تغییر کند.

نمونه‌های منفی هیچ کدام از داروهای هدف غلظت بالای حد اجرای لازم اقل را ندارد آن هم هنگامی که با روش های معمولی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد.

۳ـ۳ـ نمونه‌های تقلبی یا سفید

نمونه‌های تست مهارت متضمن آن هائیست که مواد ممنوعه را نداشته یا نمونه‌هایی است که عمداً با افزودن مواد اضافی خارجی طراحی شده برای رقیق کردن نمونه، بی ارزش کردن تجزیه و تحلیل و یا پوشش گذاشتن بر تجزیه و تحلیل در طی روند تجزیه و تحلیل شده اند. ۴ ـ ارزیابی نتایج تست مهارت

۱ـ۴ـ ارزیابی نتایج مقداری

زمانی که تعیین مقداری ماده‌ای گزارش شده است نتایج می‌تواند بر اساس ارزش واقعی و یا اجماعی نمونه تجزیه شده و یک انحراف از استانداردی که می‌تواند به وسیله نتایج گروهی یا طبق دقت اندازه گیری مورد انتظار به حساب آورده شوند.

امتیاز z با استعمال معادله زیر قابل محاسبه است:

که در آن x ارزش یافت شده است.

^ ارزش نسبی است.

ارزش هدف برای انحراف از استاندارد است.

انحراف از استاندارد مربوطه هدف به نحوی قرار داده خواهد شد که یک امتیاز z مطلق بین ۲ و ۳ مفروض است برای اجرای مورد سؤال یک امتیاز z بزرگتر از ۳ مفروض است برای اجرای قابل قبول. به علاوه مقدار دوباره اندازه گیری شده امتیاز (RSZ) و مقدار دوباره اندازه گیری شده امتیاز مربع محاسبه خواهد شد (RSSZ) زمانی که امتیاز z برآورد تمایل به یک طرف را نشان می‌دهد، RSZ، با حفظ علامت تمایل به یک طرف سیستماتیک هماهنگ را منعکس می سازد. RSSZبا حذف این احتمال که تمایل به یک طرف مثبت و منفی لغو خواهد شد، نشان دهنده دیگری برای تمایل به یک طرف خواهد بود.

. RSZو RSSZ به وسیله معادله زیر محاسبه می‌گردد:

در حالی که m شماره آزمایشات می‌باشد.

۲ـ۴ـ مدت آزمایشی

۱ـ۲ـ۴ـ هرگونه نتیجه مثبت اشتباه که به صورت اتوماتیک گزارش شده است آزمایشگاه را برای مورد توجه قرار گرفتن و شناسایی از شرایط می‌اندازد. آزمایشگاه می‌تواند برای اعلام مجدد تقاضای خود اقدام نماید مشروط بر این که مدارکی را که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را برای جبران و اقدام بازدارنده قانع کند، ارائه دهد.

۲ـ۲ـ۴ـ یک آزمایشگاه متقاضی باید به سطح کلی ۹۰% برای نمونه‌های تست مهارت که در دوران آزمایشی لازم است برسد یعنی باید صحیحاً ۹۰% کل چالش‌های مواد مخدر را تشخیص هویت داده و تأیید کند (نمونه‌های کیفی از جمله تقلبی).

۳ـ۲ـ۴ـ آزمایشگاه متقاضی باید امتیاز قانع کننده z را برای هر نتیجه مقداری گزارش شده مبتنی بر سه نتیجه قطعی تکراری به دست آورد. به منظور شناسایی یک نتیجه مقداری لازم است برای مواد مخدر آستانه ارائه شود. انحراف از استاندارد مربوطه باید متناسب با اعتبار اطلاعات باشد.

هر آزمایشگاهی که موفق نشود امتیاز قانع کننده حداقل ۹۰% تعیین مقداری را طی دوره آزمایش به دست آورد از بررسی بیشتر سلب صلاحیت خواهد شد. اگر آزمایشگاه کمتر از ده نمونه برای تعیین مقدار در سال دریافت کند به آزمایشگاه می‌تواند اجازه داده شود یک نتیجه غیر قابل رضایت در بخش تعیین مقداری برنامه تست مهارت ظرف ۱۲ ماه داشته باشد. آزمایشگاه برای اظهار دوباره واجد شرایط خواهد بود چنانچه مدارکی را که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را برای جبران و اقدام بازدارنده قانع کند ارائه دهد.

۳ـ۴ـ دوران شناسایی مجدد و نگه‌داری

۱ـ۳ـ۴ـ هیچ تشخیص هویت مثبت اشتباه مواد مخدر برای هیچ ماده مخدری قابل قبول نمی‌باشد و آیین های زیرین باید بهنگام سر و کار داشتن با چنین موقعیتی پی گیری شود:

۱ـ آزمایشگاه فوراً توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ از اشتباه پاسخ مثبت دروغین مطلع شود.

۲ـ آزمایشگاه برای آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توضیح کتبی دلایل اشتباه را ظرف ۵ روز کاری ارائه نماید. این توضیح باید شامل تسلیم تمام اطلاعات کنترل کیفی که نمونه مثبت دروغین در آن بوده باشد.

۳ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ توضیح آزمایشگاه را فوراً بررسی کرده و برای اقدامات بعدی تصمیم گیری می کند.

۴ـ اگر اشتباه معین شود که یک اشتباه اداری بوده است (ناشی از اشتباه کارمندی و یا مخلوط شدن نمونه‌ها و غیره) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ممکن است آزمایشگاه را برای انجام اقدامات اصلاحی جهت به حداقل رساندن واقعه اشتباه خاص در آینده و اگر دلیلی وجود داشته باشد مبنی بر این که اشتباه سیستماتیک بوده است ممکن است از آزمایشگاه بخواهد که نمونه‌های آزمایش شده قبلی را مورد بررسی قرار دهد.

۵ ـ اگر معین شود که اشتباهی فنی یا روشی بوده آزمایشگاه می‌تواند برای تست دوباره نمونه‌ها از زمان قطعیت یافتن نهایی اشتباه تا زمان آخرین روز رضایت بخش مهارت مورد تقاضا قرار دهد. یک بیانیه امضاء شده به وسیله مدیر آزمایشگاه باید به عنوان مستند این تست مجدد باشد. از آزمایشگاه همچنین می‌توان خواست که به تمام مشتریانی که نتایجشان تحت تأثیر اشتباه قسمتی از سیستم مدیریت کیفی قرار گرفته است اطلاع دهد بسته به نوع اشتباه که موجب نتیجه مثبت دروغین شده است، این آزمایش مجدد می‌تواند محدود به یک تجزیه و تحلیل یک طبقه ممنوعه یا روش ممنوعه شده یا می‌تواند داروی مخدر ممنوعه ای را دربرداشته باشد. آزمایشگاه باید فوراً اگر نتیجه نمونه به مشتری اعلام شده است و بعد مشخص شده است که جواب مثبت دروغین بوده به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اطلاع دهد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند شناسایی آزمایشگاه را معلق یا ابطال نماید. بهرحال اگر مورد از موارد کمتر جدی اشتباه که اصلاحات آن قبلاً انجام شده بوده باشد، بنابراین منطقاً می‌توان این اطمینان را داد که اشتباه دیگری اتفاق نخواهد افتاد، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نیز می‌تواند هیچ عملی انجام ندهد.

۶ ـ طی زمان لازم برای حل کردن موضوع اشتباه آزمایشگاه مورد شناسایی باقی خواهد ماند لکن باید نشان داده شود که یک نتیجه مثبت دروغین منتظر حل و فصل می‌باشد. اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصمیم بگیرد که شناسایی آزمایشگاه باید معلق یا ابطال شود، وضعیت رسمی آزمایشگاه تا زمانی که تعلیق یا ابطال برداشته شده یا روند آن تکمیل شود به صورت معلق یا ابطال می‌باشد.

۲ـ۳ـ۴ـ یک آزمایشگاه شناسایی شده باید صددرصد مواد ممنوعه را برای عبور از دور نمونه‌های آزمایش مهارت به صورت صحیح تشخیص هویت کند. آزمایشگاه باید صحیحاً صددرصد کل نمونه‌های آزمایش مهارت را تعیین هویت نماید (به لحاظ مقداری شامل نمونه‌های تقلبی)

۳ـ۳ـ۴ـ یک آزمایشگاه شناسایی شده باید امتیاز رضایت بخش z را برای هر نتیجه مقداری گزارش شده مبتنی بر تعیین تکراری سه مورد به دست آورد. به منظور شناسایی یک نتیجه مقداری برای مواد مخدر، آستانه ضروری است. انحراف از استاندارد مربوطه باید متناسب با اطلاعات معتبر باشد.

هر آزمایشگاهی که موفق به دریافت امتیاز رضایت بخش برای تعیین مقداری نشود، فرض بر آن خواهد شد که چالش نمونه را موفق نشده است آزمایشگاه باید امتیاز رضایت بخشی را در ۹۰% نمونه‌های مقداری طی سال به دست آورد. اگر آزمایشگاه کمتر از ده نمونه برای تعیین مقدار در سال دریافت کند، ممکن است که به آن اجازه داده شود یک نتیجه نارضایت مندانه منفرد در بخش مقداری برنامه تست مهارت ظرف دوازده ماه داشته باشد.

۴ـ۴ـ آزمایشگاه هایی که تست مقداری مهارت را موفق به انجام نشوند فوراً به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ مطلع خواهند شد. آزمایشگاه ها باید اقدامات تصحیحی را ظرف ۳۰ روز کاری به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خبر دهند. در غیر این صورت آزمایشگاه ها می‌توانند به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای انجام اقدامات تصحیحی به دلیل مفروض یا برای تغییر اقدامات تصحیحی که قبلاً به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ گزارش شده بود مطلع گردند. اقدامات تصحیحی گزارش شده به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید طی عملیات عادی آزمایشگاه اجرا گردد. عدم موفقیت تکراری در یک نمونه منتج به این خواهد شد که آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اقدام اصلاحی را ضروری بداند.

آزمایشگاه هایی که دو دور برنامه تست مهارت متوالی را موفق نشوند، بلافاصله معلق خواهند شد. آزمایشگاه ضروری است مدارک مستند اقدامات اصلاحی را ظرف ۱۰ روز از اخطار تعلیق ارائه دهد. عدم انجام چنین عملی منتج به ابطال شناسایی فوری خواهد شد. رفع تعلیق تنها هنگامی صورت می‌گیرد که انجام عمل اصلاحی و گزارش آن به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ انجام شده باشد. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ می‌تواند بنا به صلاحدید خود نمونه‌های آزمایش مهارت اضافی را به آزمایشگاه داده و بخواهد که دوباره به هزینه خود آزمایشگاه پس از اعلام نتایج رضایت بخش دور دیگری از تست مهارت آزمایش کند.

۵ ـ۴ـ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ سالانه اجرای تمام آزمایشگاه های شناسایی شده را ارزیابی خواهد کرد. ضمیمه ب ـ مقررات رفتاری آزمایشگاه ۱ ـ محرمانه بودن

سرپرستان آزمایشگاه ها، نمایندگان آن ها و کارمندانشان نباید با رسانه‌ها بحث کرده و یا اظهارنظر کنند درخصوص نتایج فردی قبل از تکمیل هر احقاق حقی بدون رضایت سازمانی که نمونه را به آزمایشگاه داده و یا سازمانی که ادعای یافته تحلیلی مخالف در جریان احقاق حق نموده است بکنند. ۲ ـ تحقیق

آزمایشگاه ها مستحق شرکت در برنامه‌های تحقیقی می‌باشند مشروط بر این که مدیر آزمایشگاه با حسن نیت قانع شده و برنامه ها رفتار صحیحی دریافت نموده باشند (مثلاً موضوعات انسانی).

۱ـ۲ـ تحقیق در حمایت از کنترل دوپینگ

از آزمایشگاه ها انتظار می‌رود که یک برنامه تحقیق و توسعه را برای حمایت از بنیاد علمی کنترل دوپینگ ترویج نمایند. این تحقیق می‌تواند شامل توسعه روش ها و تکنیک‌های جدید بوده، خصوصیت داروشناسی یک عامل دوپینگ جدید، خصوصیت پوششی یک عامل یا روش را یا دیگر انواع مربوط به زمینه های کنترل دوپینگ باشد.

۲ـ۲ـ موضوعات انسانی

آزمایشگاه ها باید موافقتنامه هلسینکی را اجرا کرده و هر استاندارد قابل کاربرد ملی را نیز که مرتبط با دخالت موضوعات انسانی در تحقیق می‌باشند به کار گیرند.

رضایت داوطلبانه با اطلاع را باید همچنین از موضوعات انسانی در هر مطالعه استعمال مواد مخدر به منظور توسعه مجموعه مرجع و یا تست مهارت به دست آورده شود.

۳ـ۲ـ مواد کنترل شده

از آزمایشگاه ها انتظار می‌رود که با قوانین ملی مربوط به بررسی و انبار مواد غیرقانونی کنترل شده هماهنگ بوده و آن را اجرا کنند. ۳ ـ آزمایش کردن

۱ـ۳ـ رقابت‌ها

آزمایشگاه ها باید قفط نمونه‌های ناشی از منابع شناخته شده درزمینه‌های کنترل دوپینگ که در رقابت‌ ها به وسیله دستگاه‌های دولتی ورزشی بین‌المللی و ملی اعمال می‌شود، مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند. این شامل فدراسیون های ملی و بین‌المللی، کمیته‌های ملی المپیک، مؤسسات ملی، دانشگاه ‌ها، و دیگر سازمان های مشابه می‌شود. این مقرره نسبت به ورزش‌های المپیکی و غیرالمپیکی اجرا می‌شود.

آزمایشگاه ها باید سعی کافی برای تعیین این که نمونه‌های جمع آوری شده مطابق با مقررات استاندارد بین‌المللی ضد دوپینگ جهانی برای آزمایش یا استاندارد بین‌المللی برای کنترل دوپینگ (ایزو/ پاس ۱۸۸۷۳) یا راهنماهای مشابه می‌باشند، انجام دهند. این راهنماها باید شامل مجموعه نمونه‌های مجزا، نمونه مقتضی محتوی ملاحظات امنیتی، و زنجیره رسمی شرایط نگهداری باشد.

۲ـ۳ـ موارد غیررقابتی

آزمایشگاه ها باید نمونه‌هایی را که طی آموزش غیررقابتی تنها با وجود شرایط همزمان زیر قبول نمایند:

۱ـ این که نمونه‌ها طبق شرایط عمومی رایج در رقابت ها به نحوی که در بخش ۱،۳ فوق آمده جمع‌آوری و مهر شده اند.

۲ـ چنانچه جمع‌آوری بخشی از ضد دوپینگ بوده است و

۳ـ چنانچه مجازات های مقتضی در مورد نتایج مثبت اعمال شود.

آزمایشگاه ها نباید نمونه ‌هایی که را به منظور جداسازی یا تشخیص هویت از منابع تجاری و دیگر منابع هنگامی که شرایط فوق به صورت هم زمان وجود ندارد قبول کنند. آزمایشگاه ها نباید نمونه‌هایی که از ورزشکاران منفرد یا به صورت خصوصی یا سازمان هایی که از طرف خودشان شرکت نموده اند قبول کنند.

این مقررات نسبت به ورزش های المپیکی و غیرالمپیکی اعمال می‌شود.

۳ـ۳ـ کلینیک یا آزمایش‌های پلیسی

گاه گاه آزمایشگاه مورد تقاضا برای آزمایش یک نمونه مواد مخدر ممنوعه و یا مواد درون زاد که بنا به ادعا از یک شخص مریض یا بستری در بیمارستان به منظور کمک به یک پزشک در روند تشخیص قرار می گیرد اقدام کند. تحت این شرایط مدیر آزمایشگاه باید موضوع آزمایش مقدماتی را به درخواست کننده توضیح داده و متعاقباً موافقت کند که نمونه‌ای را اگر نامه‌ای همراه آن بوده و صریحاً تأیید کند که نمونه برای تشخیص پزشکی یا درمان بوده است انجام دهد. نامه باید همچنین دلایل پزشکی آزمایش را انجام دهد. کار به منظور کمک در تحقیقات پلیسی می‌تواند انجام شود لکن سعی کافی در حصول اطمینان از این که باید کار توسط دستگاه مناسبی تقاضا شده است، انجام شود. آزمایشگاه نباید در آزمایش یا شهادت شاهدی که صحت افراد یا اعتبار علمی کار انجام ‌شده در برنامه ضددوپینگ را زیر سؤال می برند، دخالت نماید.

۴ـ۳ـ دیگر آزمایش‌ها

اگر آزمایشگاه قبول کند نمونه‌ها از یک موسسه‌ای که مقام آزمایش‌ کننده شناخته شده به وسیله مقررات ضد دوپینگ جهانی نیست مسئولیت مدیر آزمایشگاه است که اطمینان حاصل کند یافته‌های تحلیلی مخالف طبق مقررات انجام و به دست آمده و نتایج نمی‌تواند در هر راهی به‌وسیله ورزشکار یا شخص همراه جهت اجتناب از کشف‌ به ‌کار گرفته ‌شود.

آزمایشگاه نباید در آزمایشی که برنامه ضد دوپینگ آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را زیر سؤال برده یا مضر نسبت به آن باشد، خود را درگیر نماید. آزمایشگاه نباید نتایجی را که به هر صورت تأیید محصولات (کالاها) یا خدماتی را برای ورزشکار یا سازمان های ورزشی توصیه می‌کند ارائه دهد. آزمایشگاه نباید خدمات آزمایشی در دفاع از یک ورزشکار در یک جریان احقاق حق کنترل دوپینگ ارائه دهد.

۵ ـ۳ـ تسهیم اطلاعات و منابع

۱ـ ۵ ـ۳ـ مواد جدید

آزمایشگاه های شناسایی شده آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای کنترل دوپینگ باید هنگامی که مواد جدیدی را در عوامل مظنون دوپینگ کشف می‌کنند به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اطلاع دهند در صورت امکان آزمایشگاه ها باید اطلاعات را درخصوص کشف عوامل کشف شده کمیاب دوپینگ و جدید که بالقوه می‌باشند، تسهیم نمایند.

۲ـ ۵ ـ۳ـ تسهیم دانش

تسهیم دانش باید شامل و نه محدود به توزبع اطلاعات در مورد مواد ممنوعه جدید و روش های آن و کشف آن ظرف ۶۰ روز از کشف باشد. این مسأله می‌تواند با شرکت در ملاقات‌ها و اجلاس‌های علمی، انتشار نتایج تحقیق، تسهیم جزئیات خاص روش‌شناسی لازم برای کشف، و کار با آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برای توزیع اطلاعات به وسیله تهیه مواد مرجع یا مطالعه بیولوژیکی مدفوع یا اطلاعات درخصوص رفتار بقاء و حفظ رنگ‌نگاری و یا طیف های انبوه مواد یا تغییر دهنده‌های آن اتفاق بیفتد.

مدیر آزمایشگاه یا کارمندان آن باید در توسعه استاندارد ها برای عملکرد بهتر و بالا بردن یک شکلی آزمایش در سیستم آزمایشگاه های مورد شناسایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ شرکت نمایند. یک مثال برای نمونه اخیر ایجاد استانداردهای گزارش برای تعیین یافته های تحلیلی مخالف می‌باشد. ۴ ـ رفتار مضر به برنامه ضد دوپینگ

پرسنل آزمایشگاه نباید در فعالیت هایی که مضر به برنامه ضد دوپینگ می‌باشد یا آن را زیر سؤال می برند، فدراسیون بین‌المللی، سازمان ضد دوپینگ ملی، کمیته المپیک ملی، کمیته سازمان وقایع اصلی یا کمیته بین‌المللی المپیک دخالت داشته باشند. چنین رفتاری می‌تواند شامل و نه محدود به محکومیت برای تقلب، اختلاس، شهادت دروغ و غیره که می‌تواند نسبت به صحت برنامه ضد دوپینگ ایجاد شک کند، می‌باشد. هیچ مستخدم یا کارمند آزمایشگاه یا مشاور آن نباید مشورت یا اطلاعاتی را به ورزشکاران یا دیگران درخصوص روش های پوششی کشف یا تغییر متابولیسم یا جلوگیری از دفع یک ماده ممنوعه یا علامت‌ دهنده یک ماده ممنوعه یا روش های آن به منظور اجتناب از یک یافته تحلیلی مخالف بدهد. هیچ کارمند آزمایشگاهی نباید به یک ورزشکار در اجتناب از جمع آوری نمونه کمک کند. این پاراگراف مانع از ارائه آموزش به ورزشکاران، دانش آموزان یا دیگران در مورد برنامه های ضد دوپینگ و مواد ممنوعه یا روش های ممنوعه نمی‌باشد. ضمیمه ج ـ فهرست مدارک فنی

عنوان

شماره مدرک

شماره متن

تاریخ تأثیر

زنجیره داخلی نگهداری آزمایشگاه

تی دی ۲۰۰۳ ال سی او سی

۱،۲

اول ژانویه ۲۰۰۴

بسته مدارک مستند آزمایشگاه

تی دی ۲۰۰۳ ال سی او سی

۱،۳

اول ژانویه ۲۰۰۴

حداقل حد اجرای مورد لزوم برای کشف مواد ممنوعه

تی دی ۲۰۰۴ ام آر پی ال

۱،۰

۱۵ فوریه ۲۰۰۴

معیار تشخیص هویت برای آزمایش مقداری همراه با رنگ نگاری و طیف شناسی انبوه

تی دی ۲۰۰۳ آی دی سی آر

۱،۲

اول ژانویه ۲۰۰۴

گزارش یافته‌های نوران درسترون

تی دی ۲۰۰۴ ان ای

۱،۰

۱۳ آگوست ۲۰۰۴

گزارش و راهنمای ارزیابی تسترون واپتیستسرون، نسبت تی به ای و دیگر استروئیدهای درون زاد

تی دی ۲۰۰۴ آ آ اس

۱،۰

۱۳ آگوست ۲۰۰۴

هماهنگی روش برای تشخیص هویت اپوتین الفا و بتا (ارییتروپوئیتین) و داربپوتئین الفا (ان ای اس پی) به وسیله آی ای اف دابل بلانینگ و کمینومینسنت

تی دی ۲۰۰۴ ای پی او

۱،۰

درحال پیشرفت

اندازه گیری عدم اطمینان برای تجزیه و تحلیل ضد دوپینگ

آینده

راهنمای گزارش برای رنگ نگاری گازی/فعل و انفعال شیمیایی/نسبت ایزوتوپ طیف شناسی انبوه

آینده

راهنمای گزارش برای سالبوت آمول و دیگر اگونیست های بتابی

آینده

پیوست استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها

الزامات تجزیه و تحلیل کل خون، پلاسما، سرم و دیگر اجزاء خون برای موارد ضد دوپینگ

چندین آزمایش ضد دوپینگ اکنون درخصوص قالب های خونی توسعه‌یافته و می‌تواند نسبت به همه خون و اجزاء آن مانند پلاسما و سرم برای رویه‌های تعیین دوپینگ در ورزش به کار گرفته شوند.

همان طور که درحال حاضر اثبات شده است استاندارد بین‌المللی ضد دوپینگ جهانی برای آزمایشگاه ها به صورت خاص رویه های بررسی و تجزیه و تحلیل قالب های خونی در آزمایشگاه های ضد دوپینگ را پوشش نمی‌دهد. مقرره ۱ـ۴ـ۴ـ۲ـ ۵ استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها ارجاع می‌دهد به الزامات خاصی برای تجزیه و تحلیل قالب‌های خونی که باید به صورت مجزا منتشر شوند.

مدرک حاضر برای تکمیل یا اصلاح استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها ایجادشده است تا الزامات خاص آزمایشگاه ها را برای بررسی و تجزیه و تحلیل نمونه‌های خونی در زمینه تجزیه و تحلیل ضد دوپینگ به کار ببندند.

ساختارمتن رسمی پیوست استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نگه داری شده و به فرانسه و انگلیسی منتشر می‌شود. در صورت اختلاف میان متن انگلیسی و فرانسه متن انگلیسی غالب خواهد بود.

الزامات خاص برای تجزیه و تحلیل کل خون یا اجزای از آن

در هر بخش که به ادرار ارجاع داده می‌شود و به این مدرک به وسیله ارجاع منتقل می‌شود شرایط خون، پلاسما یا سرم بنا به اقتضا جانشین می گردد مگر این که به نحو دیگری بیان شده باشد. هیچ خون، پلاسما یا سرمی معادل اطلاعات یا صحت تست ادرار نمی‌باشد و هر گونه ارجاع به این امر باید حذف شود.

ساختاربخش های زیرین بخش ۵ استاندارد بین‌المللی برای آزمایشگاه ها نسبت به تجزیه و تحلیل نمونه‌های خون با ارجاع کارایی دارد:

۱ـ ۵ و تمام بخش های فرعی آن

۱ـ۲ ـ ۵ و تمام بخش های فرعی

۲ـ۲ـ ۵ و تمام بخش های فرعی به استثناء بخش های فرعی ۵،۲،۲،۵ و ۶،۲،۲،۵ به وسیله موارد زیر جایگزین شده اند:

مفاد ۵ ـ۲ـ۲ـ ۵ و ۶ ـ۲ـ۲ـ ۵ نسبت به پلاسما و سرم و دیگر اجزاء خون که سلول خونی در آن وجود ندارد اعمال می‌شود.

نمونه‌ها باید پس از پذیرش منجمد شده تا زمان تجزیه و تحلیل و با سرعت هر چه عملی تر پس از این که جزئی از نمونه‌ها برای تجزیه و تحلیل گرفته شده اند. آزمایشگاه ها باید نمونه‌های A و B را برای حداقل سه ماه پس از این که مقام آزمایش‌کننده گزارش منفی را دریافت می‌کند نگه دارد. نمونه‌ها باید در شرایط مناسب و به صورت مناسب نگه‌داری شوند.

نمونه همراه با نامنظمی باید حداقل سه ماه پس از گزارش به مقام آزمایش‌ کننده به صورت منجمد نگهداری شوند.

نمونه‌هایی که شامل تمام یا اجزایی از خون می‌باشند که سلول های دست‌ نخورده دارند باید تقریباً پس از پذیرش در دمای ۴ درجه سانتیگراد نگه داری شده و ظرف ۴۸ ساعت مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. با سرعت هر چه ممکن پس از این که اجزاء آن‌ها برای تجزیه گرفته شده اند، نمونه‌ها باید به محل نگه داری با تقریباً ۴ درجه سانتیگراد بازگردانده شوند.

آزمایشگاه ضد دوپینگ باید نمونه‌های آ و ب را با یا بدون یافته تحلیلی مخالف پس از این که مقام آزمایش کننده گزارش نهایی نمونه‌های آ و ب را دریافت کرده نگه‌داری نمایند.

۳ـ۲ـ ۵ و تمام بخش های فرعی،

۴ـ۲ـ ۵ و تمام بخش های فرعی باستثناء بخش های فرعی ۱ـ۴ـ۲ـ ۵ ، ۱ـ۳ـ۴ـ۳ـ ۵ ، ۱ـ۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ، ۴ـ۲ـ۴ـ۲ـ ۵ ، ۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ ، ۱ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ که جایگزین شده یا اصلاح شده‌اند به وسیله بخش های فرعی زیر:

۱ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ جداسازی و تأیید آزمایش‌ها می‌تواند در ابتدا روی همان اجزاء نمونه انجام گیرد. آزمایش باید روی یک جزء نمونه تازه نمونه برای حصول اطمینان از این که نتایج تست اولی از همان شیشه نمونه قابل تکرار بوده است، تکرار بشود. کشف انتقال خون مبتنی است بر استفاده از پادزهرهای چندگانه و جریان سیتومتری جهت آشکارسازی چند سلول سرخ آنتی ژن‌های سلولی. در نتیجه ماده ۳ـ ۸ ـ۱ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ به این نوع تجزیه و تحلیل شیمیایی مصونیتی کارایی ندارد.

۱ـ۲ـ۳ـ۴ـ۲ـ ۵ برای تأیید نمونه ب در کل خون یا اجزای آن با تنها سلول‌های خونی تجزیه و تحلیل نمونه ب باید ظرف۳۰روز از اطلاع یافته تحلیلی مخالف نمونه آ تکمیل گردد.

۵ ـ۲ـ ۵ و تمام تقسیمات فرعی،

۶ ـ۲ـ ۵ و تمام تقسیمات فرعی به استثنای ۴ـ۶ ـ۲ـ ۵ ، ۷ـ۶ ـ۲ـ ۵ و ۸ ـ۶ ـ۲ـ ۵ ۳ـ ۵ و تمام تقسیمات فرعی،

۴ـ ۵ و تمام تقسیمات فرعی به استثنای ۱ـ۴ـ۴ـ ۵ ، ۲‌ـ۲ـ۴ـ۴ـ ۵ ، ۳ـ۴ـ۴ـ ۵ ، ۶ ـ۴ـ ۵ و ۷ـ۴ـ ۵ که درصورت کارایی به وسیله موارد زیر اصلاح می شوند:

۱ـ۴ـ۴ـ ۵ انتخاب روش ها

روش های استاندارد عموماً برای تجزیه و تحلیل کنترل دوپینگ موجود نمی‌باشند. آزمایشگاه باید روش های داخلی مستند و معتبری با موادی که در فهرست ممنوعه یا تغییردهنده یا علامت‌دهنده آن‌ها هستند توسعه دهد. روش ها باید برای این که مناست برای هدف باشند انتخاب شده و معتبر گردند.

۳ـ۴ـ۴ـ ۵ آزمایشگاه باید برآورد اندازه‌گیری عدم اطمینان را در جایی که کاربرد دارد ارائه دهد.

۲ـ۶ ـ۴ـ ۵ مجموعه مرجع

یک مجموعه‌ای از نمونه‌ها یا موارد جدا شده می‌تواند از غالب زیست شناسی به دنبال یک مصرف قابل توجیه یا موثق یا ترکیب قابل ردیابی یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه تحصیل شده مشروط بر این که اطلاعات تحلیلی برای توجیه تشخیص هویت مواد ممنوعه یا تغییردهنده آن یا علامت دهنده آن یا روش ممنوعه کافی بوده شامل شود.

۷ـ۴ـ ۵ حصول اطمینان از کیفیت نتیجه آزمایش

۱ـ۷ـ۴ـ ۵ اجرای آزمایشگاه های برای تجزیه و تحلیل قالب خونی در صورت ضرورت توسط آژانس ضد دوپینگ جهانی طبق اصول استاندارد بین‌المللی آزمایشگاه ها که خصوصاً نسبت به قالب خونی به کار می روند ارزیابی خواهد شد.

۲ـ۷ـ۴ـ ۵ آزمایشگاه باید سیستم حصول اطمینان کیفی را از جمله تسلیم نمونه‌های کنترل کیفی کور که تمام شمول روند تست را به چالش می کشند، داشته باشد.

۳ـ۷ـ۴ـ ۵ اجرای تحلیلی باید به وسیله برنامه‌های کنترل کیفی عمل‌کننده متناسب با نوع و تکرار تست خون به وسیله آزمایشگاه نمایش داده بشود.

مدارک فنی قابل اعمال برای تجزیه و تحلیل خون:

بسته‌های مدارک مستند آزمایشگاه.

زنجیره داخلی نگه‌داری آزمایشگاه. پیوست ۳

مجموعه مقررات جهانی ضد دوپینگ استاندارد بین‌المللی برای نمونه‌گیری

نسخه ۳

ژوئن ۲۰۰۳ ـ تیر ۱۳۸۲ مقدمه

استاندارد بین‌المللی مقررات ضددوپینگ جهانی برای آزمایش یک استاندارد بین‌المللی ضروری است که به‌عنوان برنامه ضد دوپینگ جهانی توسعه یافته است.

استاندارد بین‌المللی برای‌آزمایش تلخیص‌یافته از پیشنهاد استاندارد بین‌المللی استاندارد بین‌المللی برای کنترل دوپینگ که به‌وسیله یک گروه کارشناسی در ترتیبات ضددوپینگ بیـن‌المللی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آماده شده می‌باشد. استاندارد بین‌المللی استاندارد بین‌المللی کنترل دوپینگ مبتنی بر استاندارد بین‌المللی برای کنترل دوپینگ می‌باشد / استاندارد بین‌المللی پاس ۱۸۸۷۳ (استاندارد بین‌المللی کنترل دوپینگ) (۱۹۹۹).

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ با آژانس بین‌المللی مبارزه با دوپینگ در توسعه پیشنهادی استاندارد بین‌المللی استاندارد بین‌المللی کنترل دوپینگ به صورت استاندارد کامل استاندارد بین‌المللی شریک فعالی بوده و از آن حمایت می‌کند. انتظار می‌رود روند استاندارد بین‌المللی تا میانه‌های سال ۲۰۰۴ تکمیل گردد.

نسخه یک از استاندارد بین‌المللی برای آزمایش بین امضاءکنندگان و دولت ها برای بررسی و اعلام‌نظر در نوامبر ۲۰۰۲ توزیع گردید. نسخه دو مبتنی بر نظر است و پیشنهادات دریافتی از دولت ها و امضاء کنندگان بنا گردید.

تمام امضاءکنندگان و دولت ها مورد مشورت قرارگرفته و فرصت برای بررسی و ارائه نظرات در خصوص نسخه دو داشتند. این متن پیش نویس نسخه سه برای تصویب کمیته اجرایی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در ۷ ژوئن ۲۰۰۳ به آن تسلیم شد--. - رسمی استاندارد بین‌المللی برای آزمایش به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حفظ و نگهداری‌شده و به زبآن‌ های انگلیسی و فرانسه منتشر خواهدشد. در صورت هرگونه اختلاف میان انگلیسی و فرانسه متن انگلیسی غالب خواهد بود. بخش یک : مقدمه، مفاد مقررات و تعاریف ۱ ـ مقدمه و حیطه شمول

هدف اصلی از استاندارد بین‌المللی برای آزمایش برنامه‌ریزی برای آزمایش موثر و حفظ صحت و هویت نمونه‌های بوده از اخطار به ورزشکار تا حمل نمونه‌های برای تجزیه و تحلیل.

استاندارد بین‌المللی برای آزمایش شامل استانداردهای برنامه‌ریزی توزیع تست، اطلاع به ورزشکاران، آماده نمودن و جمع‌آوری نمونه، امنیت، تست‌کردن و حمل و نقل نمونه‌های می‌باشد.

استاندارد بین‌المللی برای آزمایش تمام ضمائم برای همه امضاءکنندگان مقررات ضروری و الزامی است.

برنامه ضد دوپینگ جهانی در برگیرنده تمام عوامل ضروری برای حصول اطمینان از هماهنگی بهینه و بهترین عملکرد در برنامه‌های ضددوپینگ ملی و بین‌المللی است. عوامل اصلی عبارتند از: مقررات (سطح یک)، استانداردهای بین‌المللی (سطح دو)، و مدل‌های بهترین عملکرد (سطح سه).

در مقدمه مقررات، هدف و اجرای استانداردهای بین‌المللی شرح زیر خلاصه شده‌اند:

استانداردهای بین‌المللی برای مناطق مختلف عملیاتی و فنی در برنامه ضد دوپینگ در مشاوره با امضاءکنندگان و دولت ها توسعه‌یافته، به‌وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب ‌می‌شود. هدف استانداردهای بین‌المللی، هماهنگی میان سازمان های ضددوپینگ بوده که مسئول بخش های عملیاتی و فنی برنامه‌های خاص ضد دوپینگ می‌باشد.

تبعیت از استانداردهای بین‌المللی برای رعایت مقررات ضروری است. استانداردهای بین‌المللی ممکن است گاه‌گاه به‌وسیله کمیته اجرایی پس از مشورت معقول با امضاءکنندگان و دولت ها مورد تجدیدنظر قرار گیرد. مگر این که در مقررات به نحو دیگری تعیین‌شده باشد، استانداردهای بین‌المللی و تمام تجدیدنظرهای آن در تاریخ مصرحه در استاندارد بین‌المللی یا اصلاحیه آن لازم الاجرا خواهد شد.

استانداردهای گنجانده‌شده در استاندارد بین‌المللی برای آزمایش اقتباس‌شده از استاندارد بین‌المللی استاندارد بین‌المللی برای دوپینگ بوده که شامل روند حمایتی و مدیریت برای فعالیت های آزمایش بوده است.

تعاریف مصرحه در مقررات به صورت ایتالیک نوشته شده‌اند.

تعاریف اضافی که مخصوص استاندارد بین‌المللی برای آزمایش می باشند با خط زیر آن نشان داده شده‌اند. ۲ ـ مفاد مقررات

مواد زیر در مقررات مستقیماً استاندارد بین‌المللی برای آزمایش را مورد خطاب قرار می‌دهد:

ماده ۲ از مقررات تخلفات از مقرره ضد دوپینگ.

۳ـ۲ـ امتناع یا قصور بدون توجیه وادارکننده، برای تسلیم مجموعه نمونه پس از اعلام به عنوان شخص مجاز در مقررات ضد دوپینگ حاکم یا طفره از جمع‌آوری نمونه.

۴ـ۲ـ تخلف از الزامات حاکم در خصوص موجود بودن ورزشکار برای آزمایش در وقایع غیر رقابتی از جمله قصور در تهیه اطلاعات مربوط به محل ورزشکار و آزمایش‌های از دست داده شده که بر اساس مقررات معقول می‌باشد.

۵ ـ۲ـ تغییر یا تلاش برای تغییر هر قسمت از کنترل دوپینگ.

۸ ـ۲ـ مصرف یا تلاش در مصرف یک ماده ممنوعه یا روش ممنوعه به توسط هر ورزشکار، یا کمک به او، تشویق، همکاری، برانگیختن به کار ناپسند، پوشش دادن یا هر روش دیگری از شرکت در جرم متضمن تخلف مقررات ضد دوپینگ یا هر تلاشی برای تخلف می‌باشد.

ماده سه مقررات مدرک دوپینگ:

۲ـ۲ـ۳ـ انحراف از استاندارد بین‌المللی آزمایش که موجب نتیجه تحلیلی مخالف یا دیگر تخلف از مقررات ضد دوپینگ نشود چنین نتایجی را از اعتبار نمی‌اندازد.

اگر ورزشکار ادعا کند که انحرافی از استاندارد بین‌المللی هنگام آزمایش رخ داده، در آن صورت سازمان ضد دوپینگ مسئول اثبات این امر می‌باشد که انحراف موجب نتیجه تحلیلی مخالف یا اساس واقعی برای تخلف از مقررات ضد دوپینگ نگشته است.

ماده ۵ آزمایش:

۱ـ ۵ ـ برنامه توزیع تست. سازمان های ضددوپینگ که آزمایش را انجام می‌دهند باید با هماهنگی دیگر سازمان های ضددوپینگ که روی همان ورزشکار آزمایش را انجام می‌دهند:

۱ـ۱ـ ۵ ـ برنامه‌ریزی و اجرای تعداد مؤثری از آزمایش‌ها رقابتی و غیررقابتی. هر فدراسیون بین‌المللی باید یک شراکت آزمایشی ثبت‌شده برای ورزشکاران در سطح بین‌المللی در ورزشش ایجاد نموده، و هر سازمان ضد دوپینگ ملی شراکت آزمایشی ثبت شده ملی برای ورزشکارانش در کشور خود ایجاد نماید. شراکت در سطح ملی باید دربرگیرنده ورزشکاران سطح بین‌المللی آن کشور و همچنین ورزشکاران سطح ملی باشد. هر فدراسیون بین‌المللی و سازمان ضد دوپینگ ملی باید آزمایش‌های رقابتی و غیررقابتی نسبت به شراکت آزمایشی ثبت شده شان برنامه‌ریزی نموده و اجرا کند.

۲ـ۱ـ ۵ ـ هیچ آزمایش با اعلام قبلی را به صورت اولویت در نمی‌آورند.

۳ـ۱ـ ۵ ـ انجام تست هدف

۲ـ ۵ ـ استانداردهای آزمایش سازمان های ضددوپینگ که آزمایش‌ها را انجام می‌دهند باید آن‌ها را مطابق با استانداردهای بین‌المللی به عمل آورند.

ماده ۷ مدیریت نتایج:

۳ـ۷ـ بررسی بیشتر از یافته تحلیلی مخالف در جایی که به وسیله فهرست ممنوعه ضروری می‌نماید. سازمان ضد دوپینگ یا دیگر دستگاه‌های بررسی‌کننده که به وسیله چنین سازمانی ایجاد شده‌اند باید همچنین هر پیگیری تحقیقی را که به وسیله لیست ممنوعه ضروری می‌نماید انجام دهند. با اتمام چنین تحقیقات پیروی‌کننده، سازمان ضد دوپینگ باید فوراً ورزشکار را در خصوص نتایج پیگیری و این که آیا سازمان ضد دوپینگ اعلام تخلف از مقررات ضد دوپینگ را می‌کند یا خیر به او اطلاع دهد.

ماده ۱۰ مجازات های افراد:

۱۰ـ۱۰ـ به عنوان شرط به دست آوردن مشروعیت در پایان یک دوره مشخص عدم مشروعیت، یک ورزشکار باید طی دوره موقت تعلیق یا عدم مشروعیت خود را برای آزمایش خارج از رقابت به وسیله سازمان ضد دوپینگی که صلاحیت آزمایش را داشته و در صورت تقاضا باید ورزشکار اطلاعات محل دقیق خود را اعلام نماید. اگر ورزشکاری که موضوع دوران عدم مشروعیت می‌باشد، از ورزش بازنشسته شده و از مشارکت آزمایش خارج از رقابتی تغییر کند و بعداً به دنبال اعاده بگردد، ورزشکار نباید برای اعاده واجد شرایط بوده تا زمانی که به سازمان های ضد دوپینگ مربوطه اطلاع داده و منوط به‌آزمایش خارج از رقابت برای زمانی که برابر با زمان باقی‌مانده خارج از مشروعیت از تاریخ بازنشستگی‌اش باشد.

ماده ۱۴ گزارش و محرمانه بودن:

۳ـ۱۴ـ اطلاعات مربوطه به محل ورزشکار. ورزشکاری که به‌وسیله فدراسیون بین‌المللی یا سازمان ضد دوپینگ ملی‌اش برای درج در مشارکت آزمایشی خارج از رقابت شناسایی شده است باید اطلاعات محل فعلی و دقیق خود را ارائه کند. فدراسیون های بین‌المللی و سازمان های ضد دوپینگ ملی باید برای تشخیص هویت ورزشکاران و جمع‌آوری اطلاعات منحل فعلی آن‌ها هماهنگی نموده و آن را به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تسلیم کند.

آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ باید اطلاعاتش را در اختیار دیگر سازمان های ضددوپینگ که اختیار آزمایش از ورزشکار را به شرح مندرج در ماده ۱۵ دارند قرار دهد.

این اطلاعات باید در تمام اوقات کاملاً محرمانه نگهداری شده منحصراً برای اهداف برنامه‌ریزی، هماهنگی و اجرای آزمایش مورد استفاده قرار گیرند، و پس از این که منظورها دیگر استفاده ندارند نابود شدند.

۵ ـ۱۴ـ خانه تمییز اطلاعات کنترل دوپینگ. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید به‌عنوان خانه تمییز کنترل دوپینگ اطلاعات آزمایش و نتایج آن برای ورزشکاران سطح بین‌المللی و سطح ملی که در مشارکت آزمایشی ثبت شده سازمان ضد دوپینگ ملی گنجانده شده‌اند عمل نماید. جهت تسهیل برنامه‌ریزی توزیع آزمایش هماهنگ شده برای اجتناب از دوباره‌کاری غیرضرور در آزمایش توسط سازمان های ضد دوپینگ گوناگون، هر سـازمان ضد دوپینگ باید تمـام آزمایش‌های رقابتی و خارج از رقابتـی را از چنیـن ورزشکارانی به خانه تمییز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از آزمایش گزارش کند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید این اطلاعات را به خانه تمییز آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس از آزمایش گزارش کند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید این اطلاعات را به ورزشکار، فدراسیون ملی ورزشکار، کمیته ملی المپیک یا کمیته ملی پاراالمپیک بدهد. سازمان ملی ضد دوپینگ، فدراسیون بین‌المللی، و کمیته بین‌المللی المپیک یا کمیته بین‌المللی پاراالمپیک نیز باید در جریان قرار گیرند. اطلاعات محرمانه در خصوص یک ورزشکار باید کاملاً محرمانه توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نگهداری شود. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ باید حداقل سالانه گزارش های آماری خلاصه چنین اطلاعاتی را منتشر کند.

ماده ۱۵ روش نمودن مسؤولیت های کنترل دوپینگ:

۱ـ ۱۵ـ آزمایش واقعه. جمع‌آوری نمونه‌ها برای کنترل دوپینگ باید هم برای وقایع بین‌المللی و هم وقایع ملی جمع‌آوری شود. به هر حال تنها یک سازمان باید مسئولیت آغاز و هدایت آزمایش در طی یک واقعه باشد. در وقایع بین‌المللی جمع‌آوری نمونه‌های کنترل دوپینگ باید به وسیله سازمان بین‌المللی که حاکم بر واقعه است مثل کمیته بین‌المللی المپیک برای بازی های المپیک، فدراسیون بین‌المللی برای قهرمانی جهانی و سازمان ورزشی پان آمریکن برای بازی های پان امریکن. اگر سازمان بین‌المللی تصمیم بگیرد که در چنین وقایعی آزمایشی را انجام ندهد، سازمان ضد دوپینگ ملی برای کشوری که آن واقعه در آن انجام می‌گیرد، با هماهنگی با و با تصویب سازمان بین‌المللی یا آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ آزمایش را آغاز نموده و انجام می‌دهد . در وقایع ملی جمع‌آوری نمونه‌های کنترل دوپینگ باید به وسیله سازمان ضد دوپینگ ملی آغاز شده و هدایت گردد.

۲ـ ۱۵ـ آزمایش خارج از رقابت. آزمایش خارج از رقابت باید به وسیله سازمان های ملی و بین‌المللی آغاز شده و هدایت گردد. آزمایش خارج از رقابت می تواند به وسیله (الف) آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، (ب) کمیته بین‌المللی المپیک یا کمیته بین‌المللی پاراالمپیک در ارتباط با بازی های المپیک یا پاراالمپیک، (ج) فدراسیون بین‌المللی ورزشکار (د) سازمان ضد دوپینگ ملی ورزشکار (ه) سازمان ضد دوپینگ ملی هر کشوری که ورزشکار در آن حضور دارد، آغاز شده و هدایت گردد. تست خارج از رقابت باید از طریق آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ به منظور حداکثر نمودن تأثیر تست ترکیبی و اجتناب از تست تکراری ورزشکاران هماهنگ شود.

۴ـ ۱۵ـ شناسایی دوجانبه. با رعایت حق‌استیناف پیش‌بینی‌شده در ماده۱۳، معافیت های استفاده درمانی ونتایج استماع یا دیگر احقاق حق‌های نهایی امضاءکنندگانی که با مقررات سازگار می‌باشند و در حیطه اختیار .امضاءکننده می‌باشد باید به وسیله دیگر امضاءکنندگان شناخته شده و مورد احترام قرار گیرد. امضاءکنندگان می‌توانند همان اعمال را از دیگر سازمان ها که مقررات آن دستگاه‌ها به نحو دیگری با مقررات سازگار می‌باشد. ۳ ـ واژگان و تعاریف

۱ـ۳ـ واژگان تعریف شده از مقررات

یافته تحلیلی مخالف: یک گزارش از آزمایشگاه یا دیگر بنگاه‌های آزمایش تصویب شده‌ای که در یک نمونه وجود ماده ممنوعه یا تغییر دهنده یا علامت دهنده آن را تشخیص می‌دهد (شامل مقادیر افزایش یافته مواد درون زاد) یا مدرک استفاده از روش ممنوعه.

سازمان ضد دوپینگ: امضاءکننده‌ای که مسئول اتخاذ مقررات برای آغاز، اجرای هر بخشی از روند کنترل دوپینگ است. این امر به عنوان مثال شامل کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، دیگر سازمان های وقایع اصلی که آزمایش را در وقایع انجام داده، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، فدراسیون های بین‌المللی، و سازمان های ضد دوپینگ ملی می‌باشد.

ورزشکار: از نظر کنترل دوپینگ، هر شخصی که در ورزش در سطح بین‌المللی (به‌نحوی که در فدراسیون بین‌المللی تعریف شده) یا سطح ملی (به نحوی که در سازمان ضد دوپینگ ملی تعریف شده) و هر فرد دیگری که در ورزش در سطح پایین تر چنانچه به وسیله سازمان ضد دوپینگ ملی شخص معین شده باشد، شرکت می‌کند. به منظور اطلاعات دوپینگ و آموزش، هر شخصی که در ورزش زیر نظر هر امضاءکننده، دولت و دیگر سازمان های ورزشی که مقررات را قبول می کنند، شرکت می‌کند.

مقررات: مقررات ضد دوپینگ جهانی

رقابت: مسابقه تنها، رقابت، بازی یا مسابقه ورزشی، به عنوان مثال مسابقه نهایی دو صد متر المپیک. برای برقراری مسابقات و دیگر رقابت های ورزشی که به صورت روزانه و دیگر مأخذ موقتی جایزه اعطا می‌شود ، تمایز بین رقابت و یک واقعه به نحوی است که مقررات لازم الاجرای فدراسیون بین‌المللی اعلام می‌دارد.

عواقب تخلف از مقررات ضد دوپینگ:تخلف شخص یا یک ورزشکار از مقررات ضد دوپینگ می تواند منتج به یک یا چند از نتایج زیر شود: (الف) سلب صلاحیت بدین معناست که نتایج ورزشکار در یک رقابت خاص یا واقعه غیر معتبر شده با تمام عواقب منتج از آن شامل ضبط مدال ها، امتیازات و جوائز. (ب) فاقد شرایط لازم بدین معناست که ورزشکار یا دیگر اشخاصی که برای مدت زمان خاص از شرکت در هر رقابت یا دیگر فعالیت ها یا سرمایه گذاری به نحو مندرج در ماده ۹ـ۱۰ ممنوع می‌شود. (ج) تعلیق موقت به این معناست که ورزشکار یا اشخاص دیگری از شرکت در هر رقابت قبل از تصمیم نهایی در یک جلسه استماع که طبق ماده ۸ برگزار شده است می‌شود (حق استماع منصفانه)

کنترل دوپینگ: روندی که شامل برنامه‌ریزی توزیع تست، جمع‌آوری نمونه و بررسی، تجزیه و تحلیل آزمایشگاه، مدیریت نتایج، استماع و استیناف می‌باشد.

واقعه: یک سری از رقابت‌های شخصی که با یک دستگاه حاکمه اجرا می‌شود (مثلاً بازی های المپیک، قهرمانی جهانی شنا، بازی های پان امریکن).

وقایع رقابتی: به منظور تفاوت قائل شدن میان آزمایش رقابتی و غیر رقابتی یک تست رقابتی تست است که ورزشکار برای آزمایش در ارتباط با رقابت انتخاب می‌شود، مگر این که در مقررات فدراسیون بین‌المللی یا سازمان ضد دوپینگ مربوط به نحو دیگری مقرر شده باشد.

برنامه ناظر مستقل: یک تیم ناظر تحت نظارت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، که بر روند کنترل دوپینگ در برخی از وقایع نظارت نموده و نسبت به آن نظارت گزارش می‌دهد . اگر آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در یک واقعه آزمایش رقابتی انجام دهد، ناظرین به وسیله یک سازمان مستقل تحت نظارت قرار خواهند گرفت.

غیر قابل قبول بودن: نگاه کنید به نتایج تخلفات از مقررات ضد دوپینگ در فوق.

واقعه بین‌المللی: یک واقعه در جایی کمیته بین‌المللی المپیک، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک، یک فدراسیون بین‌المللی، یک سازمان وقایع اصلی، یا دیگر سازمان های بین‌المللی ورزش که دستگاه حاکمه واقعه بوده یا مقامات فنی واقعه را منصوب می‌نمایند.

ورزشکار سطح بین‌المللی: ورزشکارانی که برای یک یا چند فدراسیون بین‌المللی به عنوان این که در مشارکت آزمایش ثبت شده برای فدراسیون بین‌المللی می‌باشد، تعیین شده‌اند.

استاندارد بین‌المللی: استانداردی که به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در حمایت از مقررات، اجابت از استاندارد بین‌المللی (در مخالفت با استاندارد جایگزین دیگر، رویه یا آیین) برای حصول این نتیجه که آیین مورد خطاب به وسیله استاندارد بین‌المللی صحیحاً اجرا شده است، باید کافی باشد.

صغیر: شخص حقیقی که به سن کبر به نحوی که در قوانین حاکم کشور محل اقامتش مقرر شده نرسیده باشد.

سازمان ضد دوپینگ ملی: مؤسساتی که برای هر کشور به‌عنوان دارندگان اختیارات و مسئولیت اصلی برای اتخاذ و اجرای مقررات ضد دوپینگ، هدایت جمع‌آوری نمونه‌ها، مدیریت نتایج آزمایش و انجام استماع، تماماً در سطح ملی انتخاب شده‌اند. اگر این انتخاب به وسیله مقامات عمومی صالح انجام نگرفته شده باشد، این مؤسسه کمیته ملی المپیک یا منتخبان آن می‌باشد.

کمیته ملی المپیک: سازمان شناسایی شده برای کمیته ملی المپیک. واژه کمیته ملی المپیک همچنین در کشورهایی که کنفدراسیون ملی ورزشی مسئولیت های کمیته ملی المپیک را در حوزه ضد دوپینگ تقبل می‌نمایند شامل کنفدراسیون ملی ورزشی می‌شود.

بدون پیش آگهی: کنترل دوپینگی که بدون پیش آگهی به ورزشکار انجام گرفته و جایی که ورزشکار از لحظه اطلاع تا اخذ نمونه دائماً با مراقب همراه می‌باشد.

وقایع غیر رقابتی: هر کنترل دوپینگی که در واقعه غیر رقابتی نمی‌باشد.

فهرست ممنوعه: فهرست مشخص کننده مواد ممنوعه و روش های ممنوعه.

تعلیق موقت: نگاه کنید به نتایج فوق.

مشارکت آزمایش ثبت‌شده: مشارکت ورزشکاران سطح بالا که به وسیله فدراسیون بین‌المللی و سازمان ضد دوپینگ ملی که موضوع آزمایش وقایع رقابتی و غیر رقابتی به عنوان بخشی از برنامه توزیع آزمایش سازمان یا فدراسیون بین‌المللی بوده، به‌طور جداگانه ایجاد می‌شوند.

نمونه: هر ماده بیولوژیکی اخذ شده به منظور کنترل دوپینگ.

-امضاءکنندگان: مؤسساتی که مقررات را امضاء نموده و با اجرای کد از جمله کمیته بین‌المللی المپیک، فدراسیون های بین‌المللی، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک کمیته‌های ملی المپیک، کمیته‌های ملی پاراالمپیک، سازمان های وقایع اصلی، سازمان های ضد دوپینگ ملی و آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ موافقت می‌نمایند.

تست هدف: انتخاب ورزشکاران برای تست در جایی که ورزشکاران خاص یا گروهی از ورزشکاران به صورت غیر اتفاقی برای آزمایش در یک زمان انتخاب خاص انتخاب شده‌اند.

آزمایش: بخش هایی از روند کنترل دوپینگ که متضمن برنامه‌ریزی توزیع تست، جمع‌آوری نمونه، رسیدگی نمونه و حمل نمونه به آزمایشگاه می‌باشد.

آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ: آژانس ضد دوپینگ جهانی.

۲ـ۳ـ واژگان تعریف شده استاندارد بین‌المللی برای آزمایش

مسئول جمع‌آوری خون: یک مسئول کسی است که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ واجد شرایط شناخته شده و مجاز به اخذ نمونه خون از یک ورزشکار شده است.

زنجیره نگهداری: تسلسل اشخاص یا سازمان هایی که مسئولیت نمونه را از تهیه نمونه تا دریافت آن برای تجزیه و تحلیل دارند.

مراقبت: مقامی که آموزش دیده و مجاز است به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ تا وظایف خاصی را از جمله اطلاع به ورزشکار منتخب برای نمونه‌گیری، همراهی و نظارت بر ورزشکار تا رسیدن به ایستگاه کنترل دوپینگ و یا شاهد بودن و صحت سقم نمونه‌گیری را در جایی که آموزش چنین کاری را دیده است، انجام دهد.

مأمور کنترل دوپینگ:

مأموری که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ آموزش‌دیده و مجاز به انجام مسئولیت های محول شده به وی برای مدیریت جلسه نمونه‌گیری در محل می‌باشد.

پایگاه کنترل دوپینگ: محلی که نمونه‌گیری انجام می‌شود.

قصور در همراهی: واژه‌ای که تخلف از مقررات ضد دوپینگ در مواد ۳ـ۳، ۴ـ۲، ۵ ـ۲ و ۸ ـ۲ مقررات وصف می‌کند.

تجهیزات نمونه‌گیری : ظرف یا وسیله‌ای که مستقیماً برای گرفتن یا نگهداری نمونه ورزشکار در هر زمان در طی روند نمونه‌گیری مورد استفاده قرار می‌گیرد. تجهیزات نمونه‌گیری باید حداقل شامل:

برای نمونه گرفتن ادرار:

ظرف گرفتن نمونه ادرار ورزشکار که از بدن او خارج می‌شود،

بطری‌های شفاف قابل مهر و لبه‌دار برای مطمئن نگه داشتن نمونه ادرار.

برای گرفتن نمونه خون:

سوزن برای گرفتن خون،

لوله‌های خون با وسایل شفاف و قابل مهر جهت نگه داری نمونه خون.

پرسنل نمونه‌گیری : واژه گیرنده برای کارمندان واجد شرایطی که به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ مجازند که این وظیفه را انجام داده یا در انجام آن کمک نمایند در جلسه نمونه‌گیری.

جلسه نمونه‌گیری : تمام فعالیت های متوالی که مستقیماً ورزشکار را از اخطار تا زمانی که ورزشکار آزمایشگاه کنترل دوپینگ را پس از ارائه ترک می‌کند.

توزین: یک روش درجه‌بندی انتخاب ورزشکار با استفاده از معیاری که درجه‌بندی بر اساس خطر بالقوه دوپینگ و الگوهای احتمالی دوپینگ مبتنی شده است. بخش دو : استانداردهای نمونه‌گیری ۴ ـ برنامه‌ریزی

۱ـ۴ـ اهداف هدف برنامه‌ریزی و اجرا توزیع مؤثر نمونه‌گیری در ورزشکاران می‌باشد.

۲ـ۴ـ مقررات عمومی

برنامه‌ریزی با ایجاد معیاری برای ورزشکاران جهت درج در مشارکت آزمایش ثبت شده بوده و با انتخاب ورزشکاران برای جمع‌آوری نمونه خاتمه می‌پذیرد. اهداف اصلی جمع‌آوری اطلاعات، ارزشیابی خطر، و توسعه، نمایش، ارزیابی و اصلاح برنامه توزیع آزمایش می‌باشد.

۳ـ۴ـ الزامات ایجاد مشارکت آزمایش ثبت شده

۱ـ۳ـ۴ـ سازمان ضد دوپینگ (سازمان مبارزه با دوپینگ ) باید معیار ورزشکاران را برای ثبت شده تبیین و مستند سازی ‌کند. این مسأله حداقل باید شامل موارد زیر باشد.

ـ برای فدراسیون های بین‌المللی

رزشکارانی که در یک سطح بالای بین‌المللی رقابت می‌کنند و

ـ برای سازمان های ضد دوپینگ ملی

ورزشکارانی که بخشی از تیم‌های‌ملی در المپیک و پاراالمپیک بوده و جزء فدراسیون های ملی شناخته شده تلقی می‌گردند.

در صورت نیاز معیار باید سالانه مورد بررسی قرار گرفته و به روز شود.

۲ـ۳ـ۴ـ سـازمان مبارزه با دوپینگ باید ورزشـکارانی که در حال گذران مدت قابل قبول نبودن یا دوران تعلیق در نتیجه نقض مقررات ضد دوپینگ می باشند را شامل مشارکت برای تست ثبت شده نمایند.

۳ـ۳ـ۴ـ مشارکت تست ثبت شده باید به صورت منظم مورد بررسی قرار گرفته و به‌روز شود تا سطح رقابت ورزشکاران را جهت افزایش یا حذف از مشارکت تست ثبت شده بنا به ضرورت منعکس نماید.

۴ـ۴ـ الزامات جمع‌آوری اطلاعات محل ورزشکاران برای تست خارج از رقابت

۱ـ۴ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید روش و سیستم را برای موارد زیر تبیین کند:

۱ـ جمع‌آوری، نگه داری و نمایش اطلاعات محل ورزشکاران جهت حصول اطمینان از این که جمع‌آوری نمونه بتواند بدون پیش آگهی برای تمام ورزشکاران درون مشارکت تست ثبت شده برنامه‌ریزی و اجرا شود.

۲ـ وقتـی که ورزشـکاران اطلاعات محـل خود را به موقع و صحـیح اطلاع نمی‌دهند، با انجام اقدامات مقتضی از این که اطلاعات کامل و به روز می‌باشد اطمینان حاصل می‌کنند.

۲ـ۴ـ۴ـ اطلاعات زیر حداقل باید راجع به محل ورزشکاران جمع‌آوری شود:

۱ـ نام

۲ـ ورزش، آموزش

۳ـ نشانی منزل

۴ـ تلفن تماس

۵ ـ محل و زمان آموزش

۶ ـ اردوگاه آموزشی

۷ـ برنامه سفر

۸ ـ برنامه رقابت

۹ـ ناتوانی در صورت وجود، از جمله ضرورت دخالت شخص ثالث

۵ ـ۴ـ الزامات برنامه توزیع تست

۱ـ ۵ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید ریسک بالقوه دوپینگ و الگوهای احتمالی دوپینگ برای هر ورزشی مبتنی بر عوامل زیر را ارزیابی کند:

۱‌ـ مطالبات فیزیکی ورزش و اثرات ارتقاء اجرای احتمالی که ممکن است دوپینگ به‌دست آورد.

۲ـ آمار تجزیه و تحلیل موجود دوپینگ.

۳ـ تحقیق موجود در روند دوپینگ.

۴ـ دوران آموزش و فصل رقابت.

۲ـ ۵ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید یک برنامه توزیع تست را مبتنی بر اطلاعات معین در ۴،۵،۱، تعداد ورزشکاران هر ورزش را در مشارکت تست ثبت شده و نتایج ارزیابی گردشی برنامه‌ریزی توزیع تست قبلی را توسعه داده و مستندسازی نماید.

۳ـ ۵ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید تعدادی از نمونه‌های جمع‌آوری‌شده به‌لحاظ نوع جمع‌آوری نمونه برای هر ورزش، شامل نمونه‌های بدون پیش آگهی، غیررقابتی، رقابتی، خون و ادرار جمع‌آوری شده که برای حصول بازدارندگی مؤثر ضروری است، اختصاص دهد.

۴ـ ۵ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را که به وسیله آن برنامه توزیع تست مورد بررسی قرار گرفته و در صورت ضرورت منظم برای ادغام اطلاعات جدید و احتساب جمع‌آوری نمونه از ورزشکاران در مشارکت تست ثبت شده برای دیگر سازمان مبارزه با دوپینگ‌ها ایجاد نماید.

۵ ـ ۵ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای نگه داری اطلاعات مربوط به برنامه‌ریزی توزیع تست درست کند. چنین اطلاعاتی باید برای کمک در تعیین این که آیا اصلاحات برنامه ضروری است ایجاد شود. این اطلاعات باید حداقل شامل موارد زیر باشد:

برای هر آزمایش:

۱ـ ورزش،

۲ـ کشوری که ورزشکار از آن آمده (در صورت کاربرد)،

۳ـ نوع جمع‌آوری نمونه (بدون پیش آگهی، غیررقابتی، رقابتی یا با پیش آگهی)،

۴ـ تاریخ نمونه‌گیری ،

۵ ـ کشوری که در آن نمونه‌گیری انجام شده است،

به علاوه برای هر یافته تحلیلی مخالف:

۱ـ تاریخ نمونه‌گیری و تجزیه و تحلیل،

۲ـ طبقه ماده یافت شده،

۳ـ مواد واقعی کشف شده،

۴ـ مجازات های نقض مقررات ضد دوپینگ در صورت وجود

۶ ـ ۵ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید از این که در برنامه توزیع تست ورزشکار پرسنل حمایت کننده از ورزشکار دخالت ندارد اطمینان حاصل کند.

۷- ۵ ـ۴ـ در برنامه‌ریزی و اجرای آزمایش‌ها در وقایع بین‌المللی، و جایی که یک فدراسیون بین‌المللی یک برنامه کنترل دوپینگ ندارد که این امر مطابق با استاندارد باشد، سازمان ضد دوپینگ ملی عرضه‌کننده نمونه جمع‌آوری شده مرجع خواهد بود.

۶ ـ۴ـ الزامات انتخاب ورزشکار

۱ـ۶ ـ۴ـ مطابق با تعداد نمونه‌های جمع‌آوری‌شده اختصاص داده شده به هر ورزشی دربرنامه توزیع تست، سازمان مبارزه با دوپینگ باید ورزشکاران را برای نمونه‌گیری با استفاده از تست هدف، روش های انتخاب اتفاقی و توزین شده انتخاب نماید.

۲ـ۶ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید حداقل بر اساس اطلاعات زیر ورزشکاران تست هدف را مورد بررسی قرار دهد:

۱ـ صدمه

۲ـ انصراف یا غیبت از رقابت مورد انتظار

۳ـ بازنشسته شدن یا از بازنشستگی در آمدن

۴ـ رفتار نشان دهنده دوپینگ

۵ ـ ارتقاء ناگهانی در اجرا

۶ ـ تغییرات در اطلاعات مربوط به محل ورزشکار که بتواند افزایش بالقوه خطر دوپینگ از جمله حرکت به یک محل دور افتاده را نشان دهد

۷ـ شرح اجرای ورزش توسط ورزشکار

۸ ـ جرئیات کنترل دوپینگ گذشته

۹ـ اعاده ورزشکار پس از مدت غیرقانونی بودن و

۱۰ـ اطلاعات موثق از شخص ثالث

۳ـ۶ ـ۴ـ سازمان مبارزه با دوپینگ می‌تواند ورزشکاران را بنا به اختیار نمونه‌گیری که دارد و در مشارکت تست ثبت شده در ۱ـ۳ـ۴ـ و ۲ـ۳ـ۴ قرار نگرفته‌اند انتخاب کند.

۴ـ۶ ـ۴ـ در جایی که سازمان مبارزه با دوپینگ اجازه می‌دهد یک کارمند کنترل دوپینگ (افسر کنترل دوپینگ) ورزشکاران را برای نمونه‌گیری انتخاب کند، سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیار انتخاب را در اختیار افسر کنترل دوپینگ طبق برنامه توزیع تست قرار دهد.

۵ ـ۶ ـ۴ـ به دنبال انتخاب یک ورزشکار برای نمونه‌گیری و قبل از اخطار به‌وی، سازمان مبارزه با دوپینگ و یا افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل‌کند که برای حصول اطمینان از این که ورزشکار بر اساس برنامه بدون پیش آگهی مطلع شده و مورد آزمایش قرار می‌گیرد و انتخاب او فقط به اطلاع آنانی رسیده که باید بدانند انجام گرفته است. ـ ۵ ـ اخطار به ورزشکار

۱ـ ۵ ـ هدف برای حصول اطمینان از این که ورزشکار مطلع شده، حقوق او محفوظ بوده، هیچ فرصتی برای دست‌کاری نمونه وجود نداشته باید اطلاع ورزشکار و مراحل بعدی آن مستندسازی شوند.

۲ـ ۵ ـ کلیات

اطلاع ورزشکاران زمانی آغاز می‌شود که سازمان مبارزه با دوپینگ اطلاع دهی را آغاز می کند و زمانی خاتمه پیدا می کند که ورزشکار به ایستگاه کنترل دوپینگ وارد می‌شود یا زمانی که قصور احتمالی برای اجابت به اطلاع سازمان مبارزه با دوپینگ رسانده شود.

فعالیت های اصلی عبارتند از:

۱ـ نصب افسر کنترل دوپینگ و مراقب و دیگر افراد نمونه گیر

۲ـ تعیین محل ورزشکار و تأیید هویت او

۳ـ اطلاع به ورزشکار مبنی بر این که او برای نمونه‌گیری انتخاب شده و حقوق و مسؤولیت های وی،

۴ـ برای نمونه‌گیری بدون پیش آگهی، مراقبت دائمی از ورزشکار از زمان اعلام تا رسیدن وی به ایستگاه کنترل دوپینگ

۵ ـ مستند سازی اعلام و اخطار

۳ـ ۵ ـ الزامات قبل از اعلام به ورزشکار

۱ـ۳ـ ۵ ـ در جایی که نمونه‌گیری غیررقابتی امکان داشته باشد اعلام بدون پیش آگهی باید انتخاب شود.

۲ـ۳ـ ۵ ـ برای اجرا یا کمک به جلسات نمونه‌گیری، سازمان مبارزه با دوپینگ باید پرسنل نمونه‌گیری را منصوب و مجاز نماید که برای تقبل چنین مسئولیت هایی آموزش دیده‌اند و تضاد منافعی در نتیجه نمونه‌گیری نداشته و صغیر هم نباشند.

۳‌ـ۳ـ ۵ ـ پرسنل نمونه‌گیری باید کارت شناسایی رسمی که توسط سازمان مبارزه با دوپینگ تهیه و کنترل شده است داشته باشند. حداقل الزامات کارت شناسایی کارت رسمی است که به نام سازمان مبارزه با دوپینگ باشد و طی آن، آن‌ها مجاز به این کار شده باشند. برای افسر کنترل دوپینگ الزامات اضافی همچون نام، عکس و تاریخ انقضاء ضروری است. برای مقامات خون‌گیری الزامات اضافی شامل مدرک آموزش حرفه‌ای آن‌ها در جمع‌آوری نمونه خون نیز ضروری است.

۴ـ۳ـ ۵ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری برای معتبرسازی هویت یک ورزشکار برای نمونه دادن ایجاد کند. این امر این اطمینان را حاصل می‌کند که ورزشکار منتخب همانی است که به او اطلاع داده‌اند.

۵ ـ۳ـ ۵ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ، افسر کنترل دوپینگ یا مراقبین بنا به‌مورد باید محلی برای ورزشکار منتخب و برنامه نزد او رفتن و زمان اخطار را ایجاد نمایند که این امور با لحاظ شرایط خاص ورزش/ رقابت و موقعیت مربوط می‌باشد.

۶ ـ۳ـ ۵ ـ برای نمونه‌گیری‌های خارج از رقابتی، سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری جهت حصول اطمینان از این که تلاش‌های معقولی برای اطلاع به ورزشکار منتخب صورت گرفته، ایجاد کند.

۷ـ۳ـ ۵ ـ تلاش‌های معقول باید به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ و حداقل اوقات جایگزین و محل‌های جایگزین برای مدت خاص زمانی از آغاز برای اطلاع‌رسانی، تبیین شود.

۸ ـ۳ـ ۵ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی برای نگه‌داری تلاش برای اطلاع رسانی به ورزشکار و نتیجه آن ایجاد کند.

۹ـ۳ـ ۵ ـ ورزشکار باید اولین نفری باشد که مطلع شود برای نمونه‌گیری انتخاب شده است مگر در مواقعی که تماس با شخص ثالث همان طور که در ۱۰ـ۳ـ۵ آمده است ضروری باشد.

۱۰ـ۳ـ ۵ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ، افسر کنترل دوپینگ، مراقب بنا به مورد، باید بررسی کنند آیا اطلاع شخص ثالث قبل از اطلاع به ورزشکار ضروری است زمانی که ورزشکار صغیر می‌باشد همان طوری که ناتوانی ورزشکار این امر را ضروری می‌نماید به‌نحو مقرر در ضمیمه ب. اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان یا در مواقعی که مترجم برای اطلاع دادن ضروری است.

۱۱ـ۳ ـ ۵ ـ اگر بعد از تلاش نتوان با ورزشکار تماس گرفت با استفاده از اطلاعات ۲ـ۴ـ۴ و نگه‌داری تلاش‌ها طبق ۸ ـ۳ـ ۵ افسر کنترل دوپینگ یا سازمان مبارزه با دوپینگ بنا به مورد، ضمیمه آ را در خصوص تحقیق راجع به قصور احتمالی برای اجابت کردن برقرار خواهد کرد.

۱۲ـ۳ـ ۵ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ نمونه‌گیری را از یک حالت بدون پیش آگهی به حالت پیش آگهی تغییر نخواهد داد، تجدید برنامه‌ریزی نخواهد کرد در جایی که وضعیت غیرمنتظره‌ای نمونه‌گیری با پیش آگهی را اجبار نماید چنین تصمیمی باید ثبت شود.

۱۳ـ۳ـ ۵ ـ اطلاع برای نمونه‌گیری با پیش آگهی باید به وسیله‌ای انجام گیرد که ورزشکار آن اطلاع دریافت کند.

۴ـ ۵ ـ الزامات برای اطلاع به ورزشکار

۱ـ۴ـ ۵ ـ وقتی که تماس اولیه انجام می‌شود، سازمان مبارزه با دوپینگ، افسر کنترل دوپینگ یا مراقب بنا به مورد، باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار یا شخص ثالث در صورت ضرورت طبق ۱۰ـ۳ـ ۵ مطلع گشته‌اند:

۱ـ این که ضروری ورزشکار یک نمونه‌گیری را تحمل کند.

۲ـ از مقامی که طبق نظر او نمونه‌گیری باید انجام شود.

۳ـ از نوع نمونه‌گیری و هر شرایطی که لازم‌است قبل از نمونه‌گیری به آن ملحق شوند

۴ـ از حقوق ورزشکار شامل حق:

۱ـ داشتن نماینده و در صورت ضرورت یک مترجم

۲ـ سؤال در مورد اطلاعات بیشتر راجع به روند نمونه‌گیری

۳ـ تقاضا برای تأخیر در گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ با دلایل معتبر

۴ـ تقاضای اصلاحیه به نحو مقرر در ضمیمه ب ـ اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان

۵ ـ از مسئولیت های ورزشکار شامل الزامات:

۱ـ باقی ماندن در دید افسر کنترل دوپینگ، مراقب تمام اوقات از زمان اطلاع شخص اولیه به وسیله مراقب/ افسر کنترل دوپینگ تا تکمیل آیین نمونه‌گیری

۲ـ تهیه کارت شناسایی طبق ۴ـ۳ـ ۵ و

۳ـ هماهنگی با آیین نمونه‌گیری و نتایج احتمالی قصور در هماهنگی و

۴ـ گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ مگر بنا به دلایل معتبر تاخیر شده باشد، هر چه سریع تر و ظرف ۶۰ دقیقه از زمان اطلاعیه برای نمونه‌گیری بدون پیش آگهی و ۲۴ ساعت از دریافت اطلاعت برای نمونه‌گیری با پیش آگهی.

۶ ـ از محل ایستگاه کنترل دوپینگ

۲ـ۴ـ ۵ ـ زمانی که تماس شخصی گرفته می‌شود ، مراقب / افسر کنترل دوپینگ باید:

۱‌‌ـ از این زمان تا زمان ترک ایستگاه کنترل دوپینگ توسط ورزشکار در پایان جلسه نمونه‌گیری‌اش، ورزشکار را در تمام مدت تحت نظر بگیرد،

۲ـ خود را با ارائه کارت شناسایی سازمان مبارزه با دوپینگ به ورزشکار بشناساند،

۳ـ هویت ورزشکار را طبق معیار ایجادشده در ۴ـ۳ـ ۵ تأیید نماید. هر قصوری در تأیید هویت ورزشکار، باید مستند به مدرک باشد. در چنین مواردی، شخص مسئول افسر کنترل دوپینگ برای انجام جلسه نمونه‌گیری باید تصمیم گیری کند آیا مناسب است که وضعیت را طبق ضمیمه آ در خصوص قصور احتمالی در هماهنگی گزارش کند یا خیر.

۳ـ۴ـ ۵ ـ مراقب یا افسر کنترل دوپینگ باید امضائی از ورزشکار به نحو مناسبی برای اعلام و پذیرش اطلاعیه داشته باشد. اگر ورزشکار از امضاء امتناع کند مراقب یا افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را از عواقب قصور برای همراهی و هماهنگی مطلع سازند و مراقب (اگر نه افسر کنترل دوپینگ ) مراتب را فوراً به افسر کنترل دوپینگ اطلاع خواهند داد. در صورت امکان افسر کنترل دوپینگ نمونه‌گیری را باید ادامه دهد. افسر کنترل دوپینگ وقایع را مستندسازی نموده و شرایط را به سازمان مبارزه با دوپینگ گزارش خواهد داد. افسر کنترل دوپینگ و سازمان مبارزه با دوپینگ باید مراحل توصیف شده در ضمیمه آ که تحقیق در خصوص قصور احتمالی در موافقت می‌باشد را طی کند.

۴ـ۴ـ ۵ ـ افسر کنترل دوپینگ یا مراقب باید هر درخواست معقولی را به وسیله ورزشکار جهت تأخیر گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ ظرف ۶ دقیقه از زمان اطلاع و پذیرش اطلاعیه و تصویب یا رد آن را بنا به اقتضا طبق ۵ ـ۴ـ ۵ و ۶ ـ۴ـ ۵ اعلام کند. افسر کنترل دوپینگ باید دلایل چنین تأخیری را که ممکن است تحقیقات بیشتری لازم داشته باشد به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ مستندسازی نماید. اولین نمونه ادرار پس از اطلاعیه باید اخذ شود.

۵ ـ۴ـ ۵ ـ افسر کنترل دوپینگ می‌تواند تقاضای یک ورزشکار را برای تأخیر گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ به بیش از ۶۰ دقیقه بپذیرد و یا زمانی که ورزشکار در ایستگاه کنترل دوپینگ وارد شود و بخواهد که آن جا را ترک کند بتواند به صورت مداوم هنگام تأخیر تحت مراقبت باشد و اگر درخواست مربوط به فعالیت های زیر باشد:

۱ـ شرکت در یک مراسم پیروزی،

۲ـ اجرای یک تعهد رسانه ای،

۳ـ رقابت در رقابت های بیشتر،

۴ـ انجام تمرینات گرم کردنی،

۵ ـ دریافت معالجه پزشکی لازم،

۶ ـ تعیین و پیدا کردن یک نماینده یا مترجم

افسر کنترل دوپینگ باید دلایل تأخیر را در گزارش به ایستگاه کنترل دوپینگ و دلایل ترک ایستگاه کنترل دوپینگ به هنگام رسیدن چنانچه تحقیقات بیشتری توسط سازمان مبارزه با دوپینگ نیاز باشد مستندسازی کند.

۶ ـ۴ـ ۵ ـ یک افسر کنترل دوپینگ یا مراقب باید تقاضای تأخیر از ورزشکار را چنانچه دائماً نتوان تحت مراقبت باشد نپذیرد.

۷ـ۴ـ ۵ ـ زمانی که ورزشکاری از نمونه‌گیری با پیش آگهی مطلع شده و زمان مقتضی به ایستگاه کنترل دوپینگ مراجعه می‌کند، افسر کنترل دوپینگ باید تصمیم‌گیری کند آیا سعی در تماس با ورزشکار بکند یا خیر. حداقل افسر کنترل دوپینگ باید ۳۰ دقیقه پس از وقت تعیین شده منتظر بماند قبل از حرکت. اگر ورزشکار سر وقت حاضر نشد افسر کنترل دوپینگ حرکت خواهد کرد. افسر کنترل دوپینگ الزامات ضمیمه آ که راجع به تحقیقات در خصوص احتمال قصور برای اجابت از مقررات می‌باشد را دنبال خواهد کرد.

۸ ـ۴ـ ۵ ـ اگر ورزشکار پس از حداقل زمان انتظار و قبل از حرکت افسر کنترل دوپینگ به ایستگاه کنترل دوپینگ برسد، افسر کنترل دوپینگ باید تصمیم بگیرد آیا روند احتمال قصور از اجابت مقررات را آغاز کند یا خیر. اگر افسر کنترل دوپینگ مقتضی بداند، افسر کنترل دوپینگ الزامات ضمیمه آ که تحقیق از یک قصور احتمالی از اجابت مقررات می‌باشد دنبال خواهد نمود. ـ۶ ـ آماده شدن برای جلسه نمونه‌گیری

۱ـ۶ ـ هدف

آماده شدن جهت جلسه نمونه‌گیری به نحوی که اطمینان حاصل شود که جلسه می‌تواند به نحو مؤثر و کارآیی انجام شود.

۲ـ۶ ـ کلیات

آماده شدن برای جلسه اخذ نمونه با ایجاد سیستمی برای به دست آوردن اطلاعات مربوطه جهت انجام موثر جلسه آغاز شده و پایان آن زمانی است که تأیید شود و تجهیزات نمونه‌گیری مطابق با معیارهای معین شده می‌باشد.

فعالیت های اصلی عبارتند از:

۱ـ ایجاد سیستمی برای اخذ جزئیات در خصوص جلسه نمونه‌گیری،

۲ـ ایجاد معیار برای کسی که ممکن است مجاز باشد در جلسه نمونه‌گیری حاضر باشد،

۳ـ حصول اطمینان از این که ایستگاه کنترل دوپینگ حداقل معیار موصوف در ۲ـ۳ـ۶ را برآورده می کند،

۴ـ حصول اطمینان از این که تجهیزات نمونه‌گیری استفاده شده به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ حداقل معیار موصوف در ۴ـ۳ـ۶ را برآورده می‌کند.

۳ـ۶ ـ الزامات آماده نمودن جلسه نمونه‌گیری

۱ـ۳ـ۶ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای به دست آوردن تمام اطلاعات ضروری جهت حصول اطمینان از این که جلسه نمونه‌گیری می‌تواند انجام شود به نحو مؤثری از جمله الزامات خاص برآوردن نیازهای ورزشکاران ناتوان به نحو مقرر در ضمیمه ب راجع به اصلاحات ورزشکاران ناتوان، ایجاد کند.

۲ـ۳ـ۶ ـ افسر کنترل دوپینگ باید ایستگاه کنترل دوپینگی را مورد استفاده قرار دهد که حداقل اطمینان حاصل شود که محرمانه بودن مسائل ورزشکار حفظ شده و تنها برای ایستگاه کنترل دوپینگ در مدت جلسه نمونه‌گیری مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. افسر کنترل دوپینگ باید هر انحراف مهمی از این معیارها را ثبت کند.

۳ـ۳ـ۶ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری را برای کسی که مجاز به حضور در جلسه نمونه‌گیری علاوه بر پرسنل نمونه‌گیری می‌باشد ایجاد کند. حداقل معیار باید شامل:

۱ـ استحقاق ورزشکار برای همراه بودن به وسیله یک نماینده و یا مترجم طی جلسه نمونه‌گیری به جز زمانی که ورزشکار نمونه ادرار را رد می کند،

۲ـ استحقاق یک ورزشکار صغیر و مراقب، افسر کنترل دوپینگ بر شهادت این که نماینده ناظری بر مراقب داشته باشد هنگامی که ورزشکار صغیر نمونه ادرار را رد می‌کند، لکن بدون نظارت مستقیم نماینده بر دادن نمونه مگر این که ورزشکار صغیر چنین تقاضا کرده باشد،

۳ـ استحقاق یک ورزشکار ناتوان را برای همراهی نماینده به نحو مقرر در ضمیمه ب ـ اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان،

۴ـ یک ناظر مستقیم آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در جایی که کاربرد دارد طبق برنامه ناظر مستقل. ناظر مستقل آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نباید دادن نمونه ادرار را مستقیماً تحت نظارت داشته باشد.

۴ـ۳ـ۶ ـ افسر کنترل دوپینگ تنها سیستم تجهیزات نمونه‌گیری را به کار می‌گیرد که به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ مجاز بوده و حداقل معیارهای زیر را داشته باشد که عبارتند از:

۱ـ یک سیستم شماره‌گذاری بی‌نظیری داشته باشد که در تمام بطری‌ها، ظرف‌ها، تیوب‌ها یا هر وسیله که استفاده می‌شود برای مهر کردن نمونه ورزشکار،

۲ـ سیستم مهر نمودن ظاهری داشته باشد،

۳ـ اطمینان حاصل کند که از تجهیزات هویت ورزشکار آشکار نمی‌شود،

۴ـ اطمینان حاصل کند که تمام تجهیزات پاکیزه بوده و قبل از استفاده ورزشکار مهر شده بوده است. ـ۷ـ انجام جلسه نمونه‌گیری

۱ـ۷ـ هدف

جلسه نمونه‌گیری به نحوی انجام شود که سلامت، امنیت و هویت نمونه و حرمت ورزشکار حفظ شود.

۲‌ـ۷ـ کلیات جلسه نمونه‌گیری با تبیین کلی مسئولیت برای انجام جلسه نمونه‌گیری آغازشده و زمانی که مستند سازی نمونه‌گیری انجام شد خاتمه می‌پذیرد.

فعالیت های اصلی عبارتند از:

۱ـ آماده شدن برای نمونه‌گیری،

۲ـ نمونه‌گیری و

۳ـ مستند سازی نمونه‌گیری

۳ـ۷ـ الزامات قبل از نمونه‌گیری

۱‌ـ۳ـ۷ـ سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول انجام کلی جلسه نمونه‌گیری با مسئولیت های خاص واگذار شده به افسر کنترل دوپینگ می‌باشد.

۲ـ۳ـ۷ـ افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار از حقوقش و مسئولیت هایش به شرح مندرج در ۱ـ۴ـ ۵ آگاه است.

۳ـ۳ـ۷ـ افسر کنترل دوپینگ باید اجازه بدهد ورزشکار آب بخورد.

۴ـ۳ـ۷ـ ورزشکار تنها ایستگاه کنترل دوپینگ را زیر نظارت دائمی افسر کنترل دوپینگ/مراقب و با تصویب افسر کنترل دوپینگ می‌تواند ترک کند. افسر کنترل دوپینگ تقاضای معقول ورزشکار را برای ترک ایستگاه کنترل دوپینگ به نحو مقرر در ۵ ـ۴ـ ۵/۶ ـ۴ـ ۵ تا زمانی که ورزشکار قادر باشد نمونه را ارائه دهد بررسی می‌کند.

۵ ـ۳ـ۷ـ اگر افسر کنترل دوپینگ اجازه دهد که ورزشکار ایستگاه کنترل دوپینگ را ترک کند، افسر کنترل دوپینگ با ورزشکار توافق می‌کند راجع به:

۱ـ هدف ورزشکار برای ترک ایستگاه کنترل دوپینگ،

۲ـ زمان بازگشت (یا بازگشت پس از تکمیل یک فعالیت مورد توافق)، افسر کنترل دوپینگ این اطلاعات و رفت و برگشت ورزشکار را مستند سازی می‌کند.

۴ـ۷ـ الزامات نمونه‌گیری

۱ـ۴ـ۷ـ افسر کنترل دوپینگ نمونه را از ورزشکار طبق تشریفات زیر برای نوع خاص نمونه‌گیری اخذ می‌کند:

۱ـ ضمیمه ج: اخذ نمونه ادرار

۲ـ ضمیمه د: اخذ نمونه خون

۲ـ۴ـ۷ـ هر رفتاری که توسط ورزشکار یا اشخاص همراه وی و ناهنجاری‌هایی که نمونه‌گیری را به صورت بالقوه به خطر بیاندازد باید ثبت شود. در صورت اقتضا، سازمان مبارزه با دوپینگ و افسر کنترل دوپینگ بنا به کاربرد، ضمیمه A را در خصوص تحقیق در مورد قصور احتمالی از اجابت مقررات آغاز خواهد کرد.

۳ـ۴ـ۷ـ اگر در خصوص منبع و صحت نمونه شکی وجود داشته باشد از ورزشکار خواسته خواهد شد نمونه دیگری ارائه کند. اگر ورزشکار از ارائه نمونه دیگری امتناع کند افسر کنترل دوپینگ انجام ضمیمه A را که در خصوص تحقیق قصور احتمالی از اجابت مقررات می‌باشد آغاز خواهد کرد.

۴ـ۴ـ۷ـ افسر کنترل دوپینگ باید این فرصت را به ورزشکار بدهد که هر نگرانی راجع به نحوه اجرای جلسه نمونه‌گیری داشته مستند سازی نماید.

۵ ـ۴ـ۷ـ در انجام جلسه نمونه‌گیری اطلاعات زیر به عنوان یک حداقل باید ثبت شود:

۱ـ تاریخ، زمان و نوع اطلاعیه (بدون پیش آگهی، با پیش آگهی، رقابتی یا خارج از رقابتی)

۲ـ تاریخ و زمان ارائه نمونه

۳ـ نام ورزشکار

۴ـ تاریخ تولد ورزشکار

۵ ـ جنسیت ورزشکار

۶ ـ نشانی منزل ورزشکار و شماره تلفن وی

۷ـ ورزش ورزشکار و اطلاعات وی درباره آن

۸ ـ شماره کد نمونه

۹ـ نام و امضای مراقبی که شاهد نمونه‌گیری ادرار بوده است

۱۰ـ نام و امضای مقامی که مسئول اخذ خون بوده در صورت کاربرد

۱۱‌ـ اطلاعات ضروری آزمایشگاه روی نمونه

۱۲ـ معالجات پزشکی و داروهای مکمل که به وسیله ورزشکار دریافت ‌شده و جزئیات انتقال خون اخیر در صورت کاربرد ظرف چارچوب زمانی مشخص‌ شده به وسیله آزمایشگاه و اعلام شده به ورزشکار

۱۳ـ هر بی نظمی که در جریان بوده است

۱۴ـ نظرات یا نگرانی های ورزشکار در خصوص جلسه نمونه‌گیری اگر اعلام شده

۱۵ـ نام و امضای ورزشکار

۱۶ـ نام و امضای نماینده ورزشکار در صورت ضرورت

۱۷ـ نام و امضای افسر کنترل دوپینگ

۶ ـ۴ـ۷ـ ورزشکار و افسر کنترل دوپینگ باید مدارک مقتضی را امضاء کنند تا رضایت آن‌ها را از این که مستندسازی جزئیات جلسه نمونه‌گیری را صحیحاً منعکس نموده، نشان دهد که شامل نگرانی‌های ثبت شده ورزشکار نیز می‌باشد. نماینده ورزشکار باید از طرف ورزشکار اگر صغیر باشد امضاءکند. دیگر اشخاص حاضر اگر نقشی در جلسه نمونه‌گیری داشته باشند می‌توانند به عنوان شاهد امضاء کنند.

۷ـ۴ـ۷ـ افسر کنترل دوپینگ باید یک کپی از سوابق جلسه نمونه‌گیری که به ‌وسیله ورزشکار امضاء شده است به او بدهد. ـ ۸ ـ امنیت/ امور بعد از آزمایش

۱ـ ۸ ـ هدف

حصول اطمینان از این که تمام نمونه‌های اخذ شده در ایستگاه کنترل دوپینگ و مدارک نمونه‌های گرفته شده به نحو مطمئنی قبل از حرکت از ایستگاه کنترل دوپینگ نگهداری می‌شود.

۲ـ ۸ ـ کلیات

امور بعد از آزمایش وقتی که ورزشکار ایستگاه کنترل دوپینگ را پس از ارائه نمونه ترک می‌کند آغاز می‌شود و با آمادگی تمام نمونه‌ها و مستند سازی برای حمل و نقل خاتمه می‌پذیرد.

۳ـ ۸ ـ الزامات امنیتی/ امور بعد از آزمایش

۱ـ۳ـ ۸ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری را تبیین کند تا حصول اطمینان شود هر نمونه مهر شده در یک حالتی که صحت، هویت و امنیت قبل از حمل و نقل آن از ایستگاه کنترل دوپینگ تأمین است، نگهداری شده است. افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان داشته باشد هر نمونه مهر شده طبق این معیارها در انبار نگهداری می‌شود.

۲ـ۳ـ۸ ـ بدون استثناء تمام نمونه‌های جمع‌آوری شده باید برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه تأیید شده به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال شود والّا باید به آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ رفته و تصویت شود.

۳ـ۳ـ ۸ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ یا افسر کنترل دوپینگ باید سیستمی را توسعه دهند که اطمینان حاصل شود مستند سازی برای هر نمونه مهر شده تکمیل و به ‌نحو امنی انجام شده است.

۴ـ۳ـ ۸ ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را توسعه دهد تا حصول اطمینان شود که جایی که لازم است، دستورات برای نوع تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه مورد تأیید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ داده شده یا به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تصویب شده است. ـ ۹ـ حمل و نقل نمونه‌ها و مستندات

۱ـ ۹ـ هدف

۱‌ـ جهت اطمینان از این که نمونه‌ها و مدارک مربوطه به آزمایشگاه مورد تأیید آژانس‌جهانی مبارزه با دوپینگ رسیده یا به تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ رسیده‌اند به نحو صحیح جهت انجام آزمایشات درست،

۲ـ برای حصول اطمینان از این که مدارک مستند جلسه نمونه‌گیری توسط افسـر کنترل دوپینـگ به سازمان مبارزه با دوپینـگ به نحو مطمئـنی سر وقـت فرستاده شده‌اند.

۲ـ ۹ـ کلیات

حمل و نقل زمانی آغاز می‌شود که نمونه‌های مهر شده و مدارک مستند آن آزمایشگاه کنترل دوپینگ را ترک کند و زمانی خاتمه می‌پذیرد که رسید تأیید شده نمونه‌ها و مدارک مربوطه به مقصد مورد نظر رسیده باشند. فعالیت های اصلی ترتیب حمل و نقل امن نمونه‌ها و مدارک مربوطه به آزمایشگاه مورد تأیید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و به تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ رسیده و ترتیب حمل و نقل امن مدارک مستند نمونه‌گیری به سازمان مبارزه با دوپینگ انجام شده باشد.

۳ـ ۹ـ الزامات حمل و نقل نمونه‌ها و مدارک

۱ـ۳ـ ۹ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید یک سیستم حمل و نقل را مجاز به انجام این کار کند که از حمل و نقل امن نمونه‌ها و مدارک مستند آن اطمینان حاصل شود به‌ نحوی که صحت، هویت و امنیت آن‌ها حفاظت شود.

۲ـ۳ـ ۹ـ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای ثبت زنجیره حفاظتی نمونه‌ها و مدارک مستند آنها از جمله تأیید نمونه‌ها و مدارک مستند آن‌ها و این که به‌ مقصد مورد نظرشان رسیده اند توسعه دهد.

۳ـ۳ـ ۹ـ نمونه‌های مهر شده همیشه باید به آزمایشگاه مورد تأیید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ حمل شده یا به وسیله آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ تأیید شوند با استفاده از سیستم حمل و نقل مجاز سازمان مبارزه با دوپینگ بعد از تکمیل جلسه نمونه‌گیری.

۴ـ۳ـ ۹ـ مدارک مستند هویت ورزشکار نباید جزء نمونه‌ها و مدارک مستند آن به‌آزمایشگاه مورد تأیید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ ارسال شده یا به تأیید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ برسد.

۵ ـ۳ـ ۹ـ افسر کنترل دوپینگ باید تمام مدارک مستند جلسه نمونه‌گیری را با استفاده از روش حمل و نقل مجاز سازمان مبارزه با دوپینگ پس از تکمیل جلسه نمونه‌گیری هر چه سریع تر به سازمان مبارزه با دوپینگ ارسال کند.

۶ ـ۳ـ ۹ـ زنجیره نگهداری باید به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ در صورت عدم تأیید رسید نمونه‌ها و مدارک آن‌ها در مقصد از جمله صحت و هویت آن‌ها که ممکن است طی حمل و نقل به خطر افتاده باشد، کنترل شود. در این مورد سازمان مبارزه با دوپینگ باید بررسی کند آیا نمونه‌ها باید ابطال شوند یا خیر. بخش سه : ضمائم ضمیمه آ ـ تحقیق در خصوص قصور احتمالی اجابت از مقررات

آ ـ۱ هدف

برای حصول اطمینان از این که مواردی که قبل، حین، یا بعد از جلسه نمونه‌گیری ممکن است منجر به تعیین قصور از اجابت مقررات، ارزیابی گردند. آ ـ ۲ حیطه شمول

تحقیق در خصوص قصور احتمالی از اجابت مقررات با آگاهی افسر کنترل دوپینگ یا سازمان مبارزه با دوپینگ از مورد، با احتمال ضرر رساندن بالقوه به تست ورزشکار آغاز شده و زمانی که سازمان مبارزه با دوپینگ به نحو مقتضی مبتنی بر نتایج تحقیقاتش در خصوص قصور احتمالی از اجابت مقررات برسد خاتمه می‌یابد. آ ـ ۳ مسئولیت

آـ۱ـ۱ سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول حصول اطمینان از موارد زیر است:

۱ـ هر موضوعی که بالقوه برای تست یک ورزشکار مضر ارزیابی گردد و مشخص شود که یک قصور احتمالی از اجابت مقررات اتفاق افتاده است،

۲ـ تمام اطلاعات مربوطه شامل اطلاعات مربوط به دور و بر و محیط اطراف به ‌محض حصول برای اطمینان از این که تمام دانش راجع به موضوع می تواند ثبت شده و به عنوان یک مدرک احتمالی ارائه شود و

۳ـ مدارک مستند مقتضی برای گزارش هر قصور احتمالی تکمیل شده باشد.

آـ۲ـ۱ پرسنل نمونه‌گیری مسئول گزارش به افسر کنترل دوپینگ در خصوص موضوعی که بالقوه مضر به تست می‌باشند، هستند و افسر کنترل دوپینگ مسئول گزارش این موارد به سازمان مبارزه با دوپینگ است. آ ـ۴ الزامات

آـ۴ـ۱ هر موضوعی که بالقوه مضر برای تست باشد باید گزارش شود.

آـ۴ـ۱ـ۱ـ اگر موضوع پتانسیل ضرر زدن به تست را داشته باشددر صورت امکان باید به ورزشکار اطلاع داده شود:

۱ـ از نتایج و عواقب احتمالی آن،

۲ـ این که قصور احتمالی از اجابت قانون به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ بررسی شده و به نحوی مقتضی پیگیری خواهد شد.

آـ۴ـ۱ـ۲ـ اطلاعات ضروری درباره قصور احتمالی از تمام منابع مربوطه با سرعت هرچه تمام‌تر به دست آمده و ثبت خواهند شد.

آـ۴ـ۱ـ۳ در صورت امکان جلسه نمونه‌گیری از ورزشکار تکمیل خواهد شد.

آـ۴ـ۱ـ۴ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را جهت حصول اطمینان از این که نتایج تحقیقاتش راجع به قصور احتمالی برای نتایج مدیریت عمل و در صورت امکان برنامه‌ریزی و تست بیشتر می‌باشد، ایجاد نماید. ضمیمه ب ـ اصلاحات برای ورزشکاران با معلولیت ب ـ ۱ هدف

برای حصول اطمینان از این که نیازهای خاص ورزشکاران با معلولیت هر چه بیشتر در ارتباط با ارائه نمونه تدارک دیده شده باشد. ب ـ ۲ حیطه شمول

حیطه شمول تعیین این که اصلاحات لازم است مورد بررسی قرار گیرند با تشخیص هویت موقعیت‌هایی که نمونه‌گیری مستلزم دخالت ورزشکار با معلولیت می‌باشد آغاز شده و با ضرورت اصلاحات نسبت به تشریفات نمونه‌گیری و تجهیزات تا جایی که برای ورزشکار ممکن است خاتمه می‌یابد. ب ـ ۳ مسئولیت

سازمان مبارزه با دوپینگ مسئولیت حصول اطمینان، در صورت امکان، از این را دارد که افسر کنترل دوپینگ اطلاعاتی راجع به تجهیزات نمونه‌گیری ضروری برای جلسه نمونه‌گیری از یک ورزشکار با معلولیت را دارد یا خیر. افسر کنترل دوپینگ مسئول نمونه‌گیری می‌باشد. ب ـ ۴ الزامات

ب ـ۴ـ۱ تمام جنبه‌های اطلاع و نمونه‌گیری برای ورزشکاران با معلولیت طبق استانداردهای اطلاع رسانی و تشریفات نمونه‌گیری که برای ورزشکاران با معلولیت می‌باشد انجام می‌گیرد.

ب ـ۴ـ۲ در برنامه‌ریزی با ترتیبات نمونه‌گیری، سازمان مبارزه با دوپینگ و افسر کنترل دوپینگ باید به این نکته توجه داشته باشند که آیا نمونه‌گیری برای ورزشکاران با معلولیت ممکن است نیازمند اصلاحات به استانداردهای اطلاع‌رسانی و نمونه‌گیری از جمله تجهیزات نمونه‌گیری و تأسیسات داشته باشد.

ب ـ۴ـ۳ افسر کنترل دوپینگ اختیار دارد که اصلاحاتی را بنا به اقتضای موقعیت جایی که امکان داشته باشد تا هنگامی که این اصلاحات مضر به هویت، امنیت، یا صحت نمونه شود، انجام شود.

ب ـ۴ـ۴ برای ورزشکاران با معلولیت جسمانی یا ذهنی، ورزشکار می‌تواند به وسیله نماینده‌اش یا پرسنل نمونه‌گیر در طی جلسه نمونه‌گیری یاری گردند در حالی که توسط ورزشکار مجاز به این کار باشند و افسر کنترل دوپینگ نیز موافقت کرده باشد.

ب ـ۴ـ ۵ برای ورزشکاران با معلولیت ذهنی، سازمان مبارزه با دوپینگ یا افسر کنترل دوپینگ باید معین کنند که آیا ورزشکار باید نماینده‌ای در جلسه نمونه‌گیری داشته باشد و ماهیت کمکی که نماینده می‌تواند انجام دهد چه می‌باشد. کمک اضافی می‌تواند توسط نماینده یا پرسنل نمونه گیر طی جلسه نمونه‌گیری در حالی که ورزشکار اجازه داده است و افسر کنترل دوپینگ نیز با آن موافقت کرده، ارائه شود.

ب ـ۴ـ۶ افسر کنترل دوپینگ می‌تواند تصمیم بگیرد که تجهیزات یا تأسیسات نمونه‌گیری جایگزین به هنگام ضرورت استفاده شود تا ورزشکار را قادر به ارائه نمونه کند تا جایی که هویت، امنیت و صحت نمونه تحت تأثیر قرار نگیرد.

ب ـ۴ـ۷ ورزشکارانی که از سیستم کیسه ادرار استفاده می‌کنند ضروری است که ادرار موجود را حذف و سپس برای نمونه برداری ادرار ارائه دهند.

ب ـ۴ ـ ۸ افسر کنترل دوپینگ اصلاحات اعمال شده به استاندارد نمونه‌گیری را برای ورزشـکاران ناتوان شامل هر اصلاح مشخـصی که در فوق اشاره شـد را باید ثبت کنند. ضمیمه ج ـ اخذ نمونه ادرار ج ـ ۱هدف

جمع‌آوری نمونه ادرار یک ورزشکار به صورتی که اطمینان حاصل شود:

۱ـ سازگاری با اصول احتیاطی استانداردهای شناخته‌ شده بین‌المللی در سلامتی به‌ نحوی که ایمنی و سلامتی ورزشکار و پرسنل نمونه گیر به خطر نمی‌افتد،

۲ـ نمونه دارای کیفیت و کمیتی است که راهنماهای آزمایشگاه رعایت شده است،

۳ـ نمونه به روشنی و صحت شناسایی می‌شود،

۴ـ نمونه به نحو امنی مهر شده است. ج ـ ۲ حیطه شمول

اخذ نمونه ادرار زمانی آغاز می‌شود که اطمینان حاصل شود که ورزشکار از الزامات نمونه‌گیری مطلع شده و زمانی پایان می‌یابد که هر مقدار ادرار باقی مانده در پایان جلسه نمونه‌گیری دور ریخته شود. ج ـ ۳ مسئولیت

افسر کنترل دوپینگ مسئولیت حصول اطمینان از این که نمونه به درستی اخذ شده و مورد شناسایی قرار گرفته و مهر زده شده است را دارد.افسر کنترل دوپینگ یا مراقب مسئولیت شهادت مستقیم رد نمونه ادرار را دارد. ج ـ ۴ الزامات

ج ـ۴ـ۱ افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار از الزامات نمونه‌گیری از جمله اصلاحات مقرر در ضمیمه ب که اصلاحات برای ورزشکاران ناتوان است مطلع شده است.

ج ـ۴ـ۲ افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار حق انتخاب مناسب تجهیزات برای نمونه‌گیری داشته است. اگر ماهیت ناتوانی یک ورزشکار ایجاب نماید ورزشکار از تجهیزات اضافی یا دیگر تجهیزات مقرر در ضمیمه ب استفاده کند، افسر کنترل دوپینگ باید تجهیزات را بازرسی کند تا اطمینان حصول کند که آن تجهیزات بر هویت و صحت نمونه اثر نخواهد گذاشت.

ج ـ۴ـ۳ افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد که یک وسیله اخذ نمونه را انتخاب کند.

ج ـ۴ـ ۵ زمانی که ورزشکار یک وسیله اخذ نمونه را انتخاب می‌کند و برای انتخاب تمام تجهیزات نمونه‌گیری که مستقیماً نمونه ادرار را نگه می‌دارد، افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار راهنمایی کند که تمام مهرهای تجهیزات انتخاب شده را کنترل نموده تا دست نخورده باشد و تجهیزات تغییر پیدا نکرده باشند. اگر ورزشکار از تجهیزات انتخاب شده رضایت نداشته باشد می‌تواند تجهیزات دیگری را انتخاب کند. اگر ورزشکار از هیچ یک از تجهیزات انتخابی رضایت نداشته باشد این مسأله باید به وسیله افسر کنترل دوپینگ ثبت شود. اگر افسر کنترل دوپینگ با نظر ورزشکار در خصوص این که تمام تجهیزات موجود برای انتخاب، رضایت بخش نیستند، مخالف باشد، افسر کنترل دوپینگ به ورزشکار راهنمایی می‌کند که در جلسه نمونه‌گیری نسبت به دادن نمونه اقدام کند. اگر افسر کنترل دوپینگ با نظر ورزشکار در خصوص عدم رضایت از تجهیزات موافق باشد نسبت به توقف نمونه‌گیری اقدام و این مسأله به وسیله افسر کنترل دوپینگ ثبت خواهد شد.

ج ـ ۴ـ۶ ورزشکار باید کنترل ظرف نمونه‌گیری و هر مقدار نمونه را داشته باشد تا زمانی که نمونه مهر شود، مگر این که توسط یک ورزشکار معلول به نحوی که در ضمیمه ب آمده کمک برای وی ضروری باشد.

ج ـ۴ـ۷ افسر کنترل دوپینگ یا مراقب که شاهد دادن نمونه بوده‌اند باید از همان جنسیت ورزشکار نمونه دهنده باشند.

ج ـ۴ـ ۸ افسر کنترل دوپینگ یا مراقب و ورزشکار باید به محل محرمانه برای نمونه‌گیری بروند.

ج ـ۴ـ ۹ افسر کنترل دوپینگ یا مراقب باید خروج ادرار را از بدن ورزشکار شاهد باشند و آن را ثبت کنند.

ج ـ۴ـ۱۰ افسر کنترل دوپینگ باید مشخصات آزمایشگاه را جهت تصدیق صحت با نظر موافق ورزشکار، این که حجم نمونه ادرار برای الزامات تجزیه و تحلیل کافی است، به‌کار بندد.

ج ـ۴ـ۱۱ جایی که میزان ادرار کافی نیست، افسر کنترل دوپینگ باید تشریفات جمع‌آوری نمونه ادرار به نحوی که در ضمیمه E راجع به حجم ناکافی نمونه ادرار آمده را انجام دهد.ک

ج ـ۴ـ۱۲ افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد که کیت جمع‌آوری نمونه که محتوی بطری‌های آ و ب طبق ج۴ ـ۴ می‌باشد را انتخاب کند.

ج ـ۴ـ۱۳ زمانی که یک کیت جمع‌آوری نمونه انتخاب شده است، افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید کنترل کنند که تمام شماره‌های رمز مطابقت کرده و این شماره رمز صحیحاً به وسیله افسر کنترل دوپینگ ثبت شده است.

اگر ورزشکار یا افسر کنترل دوپینگ دریابند که شماره‌ها یکی نیستند، افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد کیت دیگری طبق C.۴.۴ انتخاب کند. افسر کنترل دوپینگ باید این موضوع را ثبت کند.

ج ـ۴ـ ۱۵ ورزشکار باید حداقل مقدار حجم ادرار را در بطری B بریزد و سپس بطری آ را تا آن جا که ممکن است پرکند. ورزشکار باید سپس بطری B را تا آن جایی که ممکن است با باقی مانده ادرار پرکند. ورزشکار باید اطمینان حاصل کند که میزان کمی از ادرار در ظرف جمع‌آوری باقی مانده است.

ج ـ۴ـ۱۶ ورزشکار باید بطری‌ها را همان طور که افسر کنترل دوپینگ دستور داده مهر کند. افسر کنترل دوپینگ باید با نظر ورزشکار و این که بطری‌ها به نحو صحیحی مهر شده‌اند آن‌ها را چک کند.

ج ـ۴ـ۱۷ افسر کنترل دوپینگ باید راهنمایی‌های مرتبط آزمایشگاه را برای پ‌هاش و وزن مخصوص جهت تست باقیمانده ادرار در ظرف جمع‌آوری به کار بندد تا معین کند آیا نمونه احتمالاً راهنمایی‌های آزمایشگاه را رعایت کرده یا خیر. اگر رعایت نکرده در آن صورت افسر کنترل دوپینگ ضمیمه F را که راجع به نمونه‌هایی است که راهنمایی‌های آزمایشگاه را برای پ‌هاش و وزن مخصوص رعایت نمی‌کنند، دنبال خواهد کرد.

ج ـ۴ـ ۱۸ افسر کنترل دوپینگ باید مطمئن شود باقیمانده ادرار که برای آزمایش ارسال نشده با نظر ورزشکار دور ریخته می‌شود. ضمیمه د ـ جمع‌آوری نمونه خون د ـ ۱ هدف

جمع‌آوری نمونه خون یک ورزشکار است به نحوی که اطمینان حاصل شود که:

۱ـ سلامتی و ایمنی ورزشکار و پرسنل نمونه‌گیری به مخاطره نمی‌افتد،

۲ـ نمونه به لحاظ کیفی و کمی به گونه‌ای است که راهنماهای تجزیه و تحلیل را رعایت می‌کند،

۳ـ نمونه به روشنی و دقت تشخیص هویت شده است،

۴ـ نمونه به نحو امنی مهر و موم شده است. د ـ ۲ حیطه شمول

جمع‌آوری نمونه خون با حصول اطمینان از این که ورزشکار از الزامات جمع‌آوری نمونه مطلع می‌باشد، آغاز شده و با صحیح نگه داشتن آن قبل از ارسال برای تجزیه و تحلیل در آزمایشگاه مورد قبول آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ یا تصویب توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ خاتمه می‌پذیرد. د ـ ۳ مسئولیت

د ـ۳ـ۱ افسر کنترل دوپینگ مسئولیت حصول اطمینان از موارد زیر را دارد:

۱ـ هر نمونه صحیحاً نگهداری شده، هویت آن تشخیص داده شده مهر شده است،

۲ـ تمام نمونه‌ها به نحو صحیح نگهداری شده و طبق راهنماهای تحلیلی مربوطه ارسال شده‌اند.

د ـ۳ـ۲ مقام گرفتن خون مسؤولیت اخذ نمونه خون، پاسخ به سؤالات مربوطه در طی تهیه خون و دوراندازی صحیح تجهیزات نمونه‌گیری خون که مورد استفاده بوده‌اند، که برای تکمیل جلسه نمونه‌گیری لازم نمی‌باشند، را دارد. د ـ۴ الزامات

د ـ۴ـ۱ تشریفات مربوط به خون باید سازگار با اصول احتیاطی استانداردهای شناخته شده بین‌المللی در خصوص سلامت باشد.

د ـ۴ـ۲ تجهیزات نمونه‌گیری خون باید شامل، یا یک نمونه تیوب آ، یا یک نمونه تیوب B و آ باشد. اگر نمونه‌گیری تنها شامل خون باشد، نمونه B وصول خواهد شد و در صورت ضرورت به عنوان یک تأییدیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

د ـ۴ـ۳ـ افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که ورزشکار از الزامات نمونه‌گیری شامل اصلاحات پیش‌بینی شده در ضمیمه B که در خصوص اصلاحات برای ورزشکاران معلول می‌باشد، مطلع است.

د ـ۴ـ۴ افسـر کنترل دوپینگ یا مراقـب ورزشکار باید به محلی که نمونه تهیه خواهد شد برود.

د ـ۴ـ ۵ افسر کنترل دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که به ورزشکار شرایط راحتی شامل در حال استراحت بودن به مدت حداقل ده دقیقه قبل از تهیه نمونه پیشنهاد شده است.

د ـ۴ـ۶ افسر کنترل دوپینگ باید به ورزشکار دستور دهد یا راهنمایی کند که ورزشکار کیت نمونه‌گیری لازم را برای گرفتن نمونه انتخاب کند و کنترل کند که تجهیزات انتخاب شده دستکاری نشده و مهر آن دست نخورده است. اگر ورزشکار با انتخاب کیت قانع نشده است می تواند کیت دیگری را انتخاب کند. اگر ورزشکار با هیچ کدام از کیت‌ها قانع ‌نشده و کیت دیگری نیز موجود نمی‌باشد، این مسأله باید توسط افسر کنترل دوپینگ ثبت شود. اگر افسر کنترل دوپینگ با ورزشکار در خصوص این که تمام کیت‌های موجود غیر قابل قبول هستند موافق نباشد، افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را برای جلسه نمونه‌گیری راهنمایی کند، اگر افسر کنترل دوپینگ با دلایلی که به وسیله ورزشکار مبنی بر غیرقابل قبول‌بودن کیت‌های موجود موافق باشد، افسر کنترل دوپینگ نمونه‌گیری خون از ورزشکار را خاتمه داده و آن را ثبت می‌کند.

د ـ۴ـ۷ وقتی یک کیت نمونه‌گیری انتخاب شده است افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید شماره‌های کد را کنترل کرده و این شماره کد توسط افسر کنترل دوپینگ دقیقاً ثبت می‌شود. اگر ورزشکار یا افسر کنترل دوپینگ دریابند که شماره‌ها یکی نیستند، افسر کنترل دوپینگ ورزشکار را برای انتخاب کیت دیگری طبق د ـ۴ـ ۵ راهنمایی می‌کند. افسر کنترل دوپینگ باید موضوع را ثبت نماید.

د ـ۴ـ ۸ مـقام نمونه‌گیر خون باید پوست را با یک پاک‌کنـنده ضد عفونی شده استریل در یک محلی که اثر بدی روی اجرای کار ورزشی ورزشکار نداشته باشد، انتخاب مسئول اخذ خون باید نمونه خون را از یک رگ سطحی گرفته و در ظرف جمـع‌آوری بـریزد. تورنیکـه اگر به کار برده شود، بلافاصله پـس از سوراخ شـدن رگ باز می‌شود.

د ـ۴ـ ۹ مقدار خون برداشته شده به مقدار کافی بوده که الزامات تجزیه و تحلیل مربوطه را برای آزمایش نمونه کافی باشد.

د ـ۴ـ۱۰ اگر میزان خون برداشته شده از ورزشکار در اولین تلاش ناکافی باشد، مقام مسئول نمونه‌گیری خون باید آزمایش را تکرار کند. حداکثر تعداد و تلاش در این خصوص سه بار می‌باشد. چنانچه تمام موارد موفق به اخذ نمونه خون‌گیری نشدند، باید به‌افسر کنترل دوپینگ اطلاع داده شود. افسر کنترل دوپینگ جریان خون‌گیری را خاتمه داده و این موضوع و دلایل خاتمه آن را ثبت خواهد کرد.

د ـ۴ـ۱۱ مقام مسئول خون‌گیری باید محل سوزن را با باند بپیچد.

د ـ۴ـ۱۲ مقام مسئول خون‌گیری باید تجهیزات خون‌گیری را که برای تکمیل جلسه نمونه‌گیری نیاز نمی‌باشد دور بیاندازد.

د ـ۴ـ۱۳ ورزشکار باید نمونه‌اش را در کیت نمونه‌ها به نحوی که افسر کنترل دوپینگ راهنمایی می‌کند مهر نماید. با نظر کامل ورزشکار افسر کنترل دوپینگ باید مهر را برای قانع شدن کنترل نماید.

د ـ۴ـ ۱۵ نمونه مهر شده باید در یخچال و نه فریزر قبل از ارسال برای آزمایشگاه مورد قبول آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و یا تصویب آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ نگهداری شود. ضمیمه ﮬ ـ نمونه ادرار ـ اندازه ناکافی ـ ۱ هدف

برای حصول اطمینان از این که حجم ناکافی ادرار تهیه شده است، تشریفات مقتضی باید طی شود. ـ ۲ حیطه شمول

تشریفات با اطلاع به ورزشکار مبنی بر این که نمونه ناکافی است آغاز شده و با تهیه کافی نمونه خاتمه می یابد. ـ ۳ مسئولیت

افسر کنترل‌دوپینگ مسئولیت اعلام ناکافی‌بودن نمونه را برای جمع‌کردن نمونه اضافی و رسیدن به یک حجم کافی نمونه ترکیبی دارد. ـ ۴ الزامات

ﮬ ـ۴ـ ۱ اگر نمونه جمع‌آوری شده ناکافی باشد، افسر کنترل دوپینگ به ورزشکار اطلاع می‌دهد که نمونه دیگری برای رعایت الزامات حجم مربوطه باید اخذ شود.

ﮬ ـ۴ـ۲ افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را برای انتخاب جزئی تجهیزات نمونه‌گیری طبق C.۴.۴ راهنمایی کند.

ﮬ ـ۴ـ۳ افسر کنترل دوپینگ سپس باید ورزشکار را برای بازنمودن تجهیزات، ریختن نمونه ناکافی در ظرف و مهر آن راهنمایی کند. افسر کنترل دوپینگ باید با نظر ورزشکار ظرف را برای این که صحیحاً مهر شده است کنترل کند.

ﮬ ـ۴ـ۴ افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید شماره کد تجهیزات را کنترل نموده و حجم و هویت ناکافی آن را کنترل کند. نمونه‌ها باید به طرز دقیقی توسط افسر کنترل دوپینگ ثبت شود. ورزشکار یا افسر کنترل دوپینگ باید کنترل مهر نمونه جزئی را به عهده داشته باشند.

ﮬ ـ۴ـ ۵ در زمان انتظار برای تهیه نمونه اضافی، ورزشکار باید تحت نظارت مداوم بوده و به او فرصت آب خوردن بدهند.

ﮬ ـ۴ـ۶ وقتی که ورزشکار قادر است نمونه اضافی ارائه کند، تشریفات اخذ نمونه باید همان طور که در ضمیمه ج توصیف شده است تکرار شود. اخذ نمونه ادرار با حجم کافی از ادرار با ترکیب نمونه‌های اضافی و اولیه به دست آید.

ﮬ ـ۴ـ۷ وقتی که افسر کنترل دوپینگ از حجم ادرار تهیه شده راضی می‌باشد، افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید صحت مهر ظرف نمونه جزئی را که محتوی نمونه ناکافی قبلی می‌باشد کنترل کند. هر عدم نظمی در خصوص صحت مهر باید توسط افسر کنترل دوپینگ ثبت شده و طبق ضمیمه آ مورد تحقیق قرار گیرد.

ﮬ ـ۴ـ ۸ افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را برای شکستن مهر و ترکیب نمونه‌ها و حصول اطمینان از این که نمونه‌های اضافی به صورت متوالی با نمونه اولیه حجم لازم را تشکیل می‌دهند راهنمایی کند.

ﮬ ـ۴ـ ۹ افسر کنترل دوپینگ و ورزشکار باید کار را با ج.۴. ۱۱ ادامه بدهند. ضمیمه و ـ نمونه ادرار ـ نمونه‌هایی که رعایت راهنماهای وزن مخصوص یا پ هاش آزمایشگاه را نکرده اند و ـ ۱ هدف

برای حصول اطمینان از این که نمونه ادرار راهنماهای وزن مخصوص یا پ هاش آزمایشگاه را ننموده اند، تشریفات مقتضی طی خواهد شد. و ـ ۲ حیطه شمول

تشریفات زمانی آغاز می‌شود که افسر کنترل دوپینگ ورزشکار را از لزوم نمونه دیگر آگاه ساخته و با اخذ نمونه ای که رعایت راهنماهای وزن مخصوص و پ هاش آزمایشگاه را کرده‌اند با پی‌گیری مقتضی به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ در صورت نیاز، خاتمه خواهد یافت. و ـ ۳ مسئولیت

سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول ایجاد معیاری برای شماره نمونه‌های اضافی که باید گرفته شود در جلسه نمونه‌گیری از ورزشکار می‌باشد. اگر نمونه‌های اضافی جمع‌آوری شده رعایت راهنماهای آزمایشگاه را ننموده باشد، سازمان مبارزه با دوپینگ مسئول برنامه‌ریزی برای جلسه نمونه‌گیری دیگر از ورزشکار و در صورت لزوم اقدام مقتضی می‌باشد. افسر کنترل دوپینگ مسئول جمع‌آوری نمونه طبق معیار سازمان مبارزه با دوپینگ می‌باشد. و ـ۴ الزامات

وـ۴ـ۱ سازمان مبارزه با دوپینگ باید معیاری برای شماره نمونه‌های اضافی که باید جمع‌آوری شود توسط افسر کنترل دوپینگ را به هنگامی که افسر کنترل دوپینگ معین نماید که نمونه ورزشکار به احتمال بعید راهنماهای وزن مخصوص یا پ هاش آزمایشگاه مربوطه را رعایت ننموده، ایجاد نماید.

وـ۴ـ۲ افسر کنترل دوپینگ باید ورزشکار را از اینکه باید نمونه اضافی ارائه دهد مطلع نماید.

وـ۴ـ۳ در حالی که منتظر ارائه نمونه اضافی می‌باشد، ورزشکار باید تحت مراقبت مداوم قرار گیرد.

وـ۴ـ۴ وقتی که ورزشکار قادر به تهیه نمونه اضافی می‌باشد، افسر کنترل دوپینگ باید تشریفات اخذ نمونه را به شرح ضمیمه ج برای اخذ نمونه ادرار مطابق با معیار سازمان مبارزه با دوپینگ و تعداد نمونه‌های اضافی که باید به نحو مقرر در و ـ۴ـ۱ گرفته شود، تکرار گردد.

وـ۴ـ ۵ افسر کنترل دوپینگ باید ثبت کند که نمونه‌های گرفته شده متعلق به یک ورزشکار و تعداد آن‌ها نیز به همان ورزشکار مربوط می‌شود.

و ـ۴ـ ۵ افسر کنترل دوپینگ باید به امور مقرر در ج ـ۴ـ۱۶ پرداخته و ادامه دهد.

و‌‌ـ۴ـ۶ اگر توسط آزمایشگاه مربوطه قطعی شود که تمام نمونه‌های ورزشکار کفاف الزامات آزمایشگاه را برای وزن مخصوص و پ‌هاش نمی‌دهد و این امر مربوط به دلایل طبیعی نمی‌باشد، سازمان مبارزه با دوپینگ باید جلسه نمونه‌گیری دیگری برای ورزشکار به عنوان تست هدف ترتیب دهد.

و ـ۴ـ۷ اگر جلسه نمونه‌گیری تست هدف همچنین منتج به نمونه‌هایی شود که رعایت الزامات وزن مخصوص و پ‌هاش آزمایشگاه را برای تجزیه و تحلیل نکند، سازمان مبارزه با دوپینگ باید تخلف از مقررات ضد دوپینگ احتمالی را در دست تحقیق و بررسی قراردهد. ضمیمه ز ـ الزامات پرسنل نمونه‌گیری ز ـ ۱ هدف

حصول اطمینان از این که پرسنل نمونه‌گیری تضاد منافعی نداشته و واجد شرایط لازم و تجربه کافی برای جلسات نمونه‌گیری باشد. ز ـ۲ حیطه شمول

الزامات پرسنل نمونه‌گیری با توسعه صلاحیت‌های لازم برای پرسنل نمونه‌گیری آغاز شده و با ارائه اعتبار قابل تشخیص خاتمه می‌یابد. ز ـ۳ مسئولیت

سازمان مبارزه با دوپینگ مسئولیت تمام فعالیت های تعریف شده در ضمیمه G را دارد. ز‌ ـ۴ الزامات، شرایط و آموزش

زـ۴ـ۱ سازمان مبارزه با دوپینگ باید صلاحیت ضروری و الزامات واجد شرایط بودن را برای موقعیت‌های مأمور کنترل دوپینگ، مسئول نمونه‌گیری و مراقبت را تعیین کند. سازمان مبارزه با دوپینگ باید وظایف پرسنل نمونه‌گیری را با جزئیات آن تبیین نماید. حداقل:

۱ـ پرسنل نمونه‌گیر باید بالغ باشند،

۲ـ مسئولین اخذ خون باید شرایط کافی و مهارت‌های حرفه‌ای لازم برای اخذ خون از رگ را داشته باشند.

زـ۴ـ۲ سازمان مبارزه با دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که پرسنل نمونه‌گیر که منافعی در نتیجه اخذ تست نمونه از یک ورزشکار را دارند و ممکن است در یک جلسه نمونه را ارائه دهند، نباید برای جلسه نمونه‌گیری منصوب شدند. پرسنل نمونه‌گیر دارای منافع در اخذ نمونه می‌باشند چنانچه آن‌ها:

۱ـ دخالت در برنامه‌ریزی ورزشی که به خاطر آن تست‌گرفته می‌شود داشته باشند یا

۲ـ مربوط یا درگیر در امور شخصی هر کدام از ورزشکارانی که ممکن است نمونه بدهند، باشند.

زـ۴ـ۳ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را ایجاد کند که اطمینان حاصل کند که پرسنل نمونه‌گیر به صورت کافی واجد شرایط بوده و آموزش انجام وظیفه را دیده باشند.

ز‌ـ۴ـ۴ برنامه آموزشی برای مراقبین و مأمورین اخذ خون حداقل باید شامل مطالعه تمام الزامات مربوطه به روند تست و آشنا شدن با استانداردهای مرتبط به احتیاط‌های سلامتی باشد.

زـ۴ـ ۵ برنامه آموزشی برای مأمورین کنترل دوپینگ باید حداقل شامل:

۱‌ـ آموزش تئوری جامع در انواع فعالیت های آموزشی مرتبط با موقعیت مأمور کنترل دوپینگ

۲ـ نظارت بر تمام فعالیت های کنترل دوپینگ مربوط به الزامات این استاندارد ترجیحاً در محل

۳ـ اجرای رضایت‌ مندانه یک نمونه‌گیری کامل در محل تحت نظارت مأمور کنترل دوپینگ واجد شرایط یا شبیه آن باشد.

الزامات مربوط به ارائه نمونه نباید شامل ملاحظات در محل باشد.

زـ۴ـ۶ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سوابق آموزش، تحصیلات، مهارت و تجربه را نگهداری کند. ز ـ ۵ الزامات، شناسایی، شناسایی مجدد و نمایندگی

زـ ۵ ـ ۱ سازمان مبارزه با دوپینگ باید سیستمی را برای شناسایی و شناسایی مجدد پرسنل نمونه گیر ایجاد کند.

ز‌ـ ۵ ـ۲ سازمان مبارزه با دوپینگ باید اطمینان حاصل کند که پرسنل نمونه‌گیر، برنامه آموزشی را تکمیل نموده و با الزامات استاندارد آزمایش قبل از اعطای شناسایی آشنا می باشند.

زـ ۵ ـ۳ شناسایی تنها برای مدت دو سال اعتبار دارد. پرسنل نمونه‌گیر باید برنامه آموزشی کاملی را اگر در فعالیت های نمونه‌گیری ظرف سال قبل از شناسایی مجدد شرکت نکرده باشند را تکرار کنند.

ز‌ـ ۵ ـ۴ تنها پرسنل نمونه‌گیری کد شناسایی شناخته شده به وسیله سازمان مبارزه با دوپینگ را داشته باشند، مجاز خواهند بود که فعالیت های نمونه‌گیری را از طرف سازمان مبارزه با دوپینگ انجام دهند.

زـ ۵ ـ۶ مأمورین کنترل دوپینگ می توانند شخصاً فعالیت های جلسات نمونه‌گیری را به استثنای اخذ خون انجام فعالیت های خاص که در حیطه شمول وظایف مجاز مراقبت باشد راهنمایی کنند.