نشست قضایی درباره ممانعت اهالی محل از نصب کافوی مخابرات

صورتجلسه نشست قضایی با موضوع ممانعت اهالی محل از نصب کافوی مخابرات مورخ 1399/11/02 که در شهر ساری برگزار شد.

پرسش

آیا ممانعت اهالی محل از نصب کافوی مخابرات، مصداق بزه موضوع ماده 690 می باشد؟ در صورت عدم انطباق با ماده یادشده، رفتار ارتکابی چه وصف مجرمانه ای دارد؟

(کافوها جعبه های بزرگ و فلزی خاکستری و یا سفید رنگ با ابعاد و ظاهر متفاوت، موجود در کنار خیابان ها هستند. کابل های ارتباطی پس از ورود به اتاق کابل دارای مسیر مشخصی می شوند. انتهای این کابل ها به کافو یا همان جعبه های فلزی ختم می شوند. ارتباط مرکز تلفن با کافو از طریق فیبر نوری است.

معمولا کافوها را در جایی نصب می کنند که از نظر فنی و کابل کشی، کمترین هزینه را داشته باشد.)

نظر هیات عالی

نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان ساری مورد تایید است. بدیهی است در احراز وقوع جرم، مرجع قضایی باید وجود ارکان سه گانه جرم (به ویژه در فرض سوال، رکن معنوی جرم) را احراز نماید.

نظر اکثریت

مستفاد از ماده 24 قانون مدنی و احراز کسب مجوز از شهرداری توسط اداره مخابرات جهت نصب کافوی مخابرات، اقدام اهالی محل، مصداق بزه ممانعت از حق موضوع ماده 690 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 می باشد. از سوی دیگر حسب مفاد ماده 159 قانون آیین دادرسی مدنی، احراز مالکیت شهرداری نیز ضرورت ندارد بلکه وجود حق انتفاع و حق ارتفاق مرجع یادشده نیز کفایت می کند.

نظر اقلیت

با عنایت به اینکه اقدام اهالی در جهت جلوگیری از ایجاد تبعات اکوسیستمی و آسیب های جانبی بوده لذا سوء نیت اهالی محل احراز نگردیده و با عنایت به عدم تحقق رکن معنوی، انتساب بزه ممانعت از حق به نظر وارد نیست. از سوی دیگر نص قانونی در خصوص عمل انتسابی وجود ندارد. از این رو نمیتوان مشارالیهم را مورد تعقیب کیفری قرار داد.