نظر مشورتی ۷/۶۹۴۰ مورخ ۱۳۸۳/۰۹/۱۷ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

منظور از محل خدمت مذکور در تبصره ۴ ماده ۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب ۱۳۷۶، حوزه قضایی است و مقصود مقنن آن است که چون قاضی در حوزه قضایی خود شناخته شده و با سایر قضات آن حوزه در ارتباط نزدیک است بلافاصله پس از بازنشسته شدن در آن حوزه وکالت نکند تا شائبه اعمال نفوذ و استفاده از موقعیت شغلی قبلی او به وجود نیاید و چون معمولاً پس از سه سال غالب قضات تغییر شغل و محل خدمت می دهند پس از گذشت این مدت وکالت قاضی بازنشسته ای که قبلاً در آن حوزه شاغل بوده است محظوری نخواهد داشت. بنابراین قضات دادگاههای عمومی و انقلاب و دادگاههای تجدیدنظر استان، پس از بازنشستگی حق وکالت در حوزه قضایی (حسب مورد شهرستان یا استان) خود را ندارند اگر چه ظاهر عبارت تبصره ۴ ماده ۶ قانون سابق الذکر این است که قاضی بازنشسته فقط در آن شهری که قبل از بازنشستگی خدمت می کرده است حق وکالت ندارد ولی در خارج از آن شهر ولو این که داخل در حوزه خدمت او باشد حق وکالت دارد، اما این با منظور مقنن که از بین بردن شائبه اعمال نفوذ و استفاده از موقعیت شغلی قبلی است منافات دارد و صحیح نیست که بگوئیم مثلاً قاضی تجدیدنظر استان تهران فقط در شهر تهران تا سه سال پس از بازنشستگی حق وکالت ندارد اما در کرج و سایر شهرستانهای استان حق وکالت دارد زیرا این نقض غرض قانونگذار است. بنابراین چون حوزه دادگاه تجدید نظر تمام استان است لذا قاضی تجدیدنظر که بازنشسته می شود تا سه سال در دادگاههای آن استان حق وکالت ندارد.