نظر مشورتی ۷/۲۲۰۲ مورخ ۱۳۷۹/۰۳/۰۴ اداره کل حقوقی قوه قضائیه
رأی/نظر مصوب ۱۳۷۹/۰۳/۰۴
با توجه به تبصره ۲ ماده ۱۳۹ ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸ هرگاه متهم یا محکوم علیه در مواعد مقرر حاضر شده به محض شروع اجرای حکم جزایی و یا قطعی شدن قرار تعلیق اجرای مجازات، قرار تأ مین ملغی الاثر می شود و موجبی برای ادامه بازداشت وی وجود نخواهد داشت. در صورتی که محکوم علیه قادر نباشد که وثیقه بسپارد یا کفیل معرفی کند و حکم حبس درباره او اجرا شده باشد چون برای تأ دیه دیه قانوناً مهلت دارد، زندانی نمودن او وجاهت قانونی ندارد.
دعوت به گفتمان
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.