نظر مشورتی ۷/۶۶۶۴ مورخ ۱۳۸۱/۰۷/۱۸ اداره کل حقوقی قوه قضائیه

از مجموع مقررات قانونی، به نظر می رسد که غبطه محجور، به معنی مصلحت مادی یا سود و نفع محجور در اداره اموال او و معاملات مربوط به آن است (مانند آنچه در ماده ۸۳ ق.ا.ح. و ماده ۱۲۴۱ ق.م. آمده است) و به تکلیف انفاق و لزوم پرداخت هزینه زندگی محجور ربطی ندارد (ماده ۱۱۹۸ ق.م. و ماده ۸۲ ق.ا.ح.) و ترک انفاق یا خودداری از پرداخت هزینه زندگی محجور گرچه قابل شکایت است (ماده ۹۶ ق.ا.ح. و قسمت اخیر ماده ۱۲۰۶ ق.م.) مع ذلک از موارد عزل قیّم (ماده ۱۲۴۸ ق.م.) و یا سقوط ولایت ولیّ قهری (ماده ۱۱۸۲ ق.م.) نیست.