نظر مشورتی ۷/۴۰۲۷۱ مورخ ۱۳۸۰/۰۵/۰۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه
رأی/نظر مصوب ۱۳۸۰/۰۵/۰۹
با توجه به مقررات مذکور در ماده ۲ ق.ن.ا.م.م. و ماده ۱۷ آیین نامه اجرایی آن، الزام محکوم علیه به تأ دیه محکوم به موضوع ماده ۲ قانون مذکور، جز در مواردی که حکم محکومیت مالی به تبع امر کیفری و بدون تقدیم دادخواست صادر می شود، مستلزم صدور اجراییه است بنابراین با صدور دستورالزام به تأ دیه یا صدور اجراییه، چنانچه استیفای محکوم به از اموال محکوم علیه به شرحی که در ماده ۱۸ همان آیین نامه آمده ممکن نباشد. محکوم علیه به درخواست محکوم له تا تأ دیه محکوم به یا اثبات اعسار به دستور مرجع صادرکننده حکم حبس می شود.
دعوت به گفتمان
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.