رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه شماره 1/24 مستمری ها سازمان تأمین اجتماعی
رأی/نظر مصوب يکشنبه 27 مرداد 1381
رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه شماره 1/24 مستمری ها سازمان تأمین اجتماعی
مقدمه:شکات طی دادخواست های تقدیمی اعلام داشته اند، در بند ج ماده 39 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران آمده است در طول برنامه سوم تبصره 3 ردیف 3 ماده واحده قانون تأمین اجتماعی مصوب 27/7/1376 مجلس شورای اسلامی به شرح ذیل اصلاح می شود 1- در صورت فوت بیمه شده ای که بین ده تا بیست سال سابقه پرداخت حق بیمه داشته باشد به بازماندگان وی به نسبت سنوات پرداخت حق بیمه بدون الزام به رعایت ماده 111 قانون تأمین اجتماعی و به نسبت سهام مقرر در ماده (83) همان قانون مستمری پرداخت می گردد سازمان تأمین اجتماعی قسمت الف در بند 3 بخشنامه شماره 1/24 که به استناد قانون فوق الذکر صادر نموده است چنین مقرر می دارد مفاد این بخشنامه مشمول بازماندگان بیمه شدگانی خواهد بود که فاقد شرایط اصلی برقراری مستمری موضوع بندهای 1و4 بخش اول بخشنامه 24 مستمری ها بوده و از 1/1/1379 به بعد بیمه پرواز بوده باشند قسمت اخیر بند مذکور مغایر با بند 1و2 قسمت ج ماده 39 قانون برنامه سوم توسعه و بند 3 ماده 80 قانون تأمین اجتماعی می باشد تبصره 3 ردیف 3 ماده 80 صراحتا می گوید
بیمه شده ای که از تاریخ تصویب این قانون (مهرماه 1376) به بعد فوت شود و فاقد شرایط مقرر در این بند باشد که شرط پرداخت 90 روز حق بیمه ظرف سال قبل از فوت نیز از جمله شرایط می باشد که داشتن این شرط ضروری نیست متأسفانه مرجع تصویب بخشنامه 1/24 دقیقا با هدف تضییق دایره شمول قانون برنامه سوم اقدام نموده است
بنا به مراتب ابطال قسمت مورد نظر را تقاضا دارد معاون حقوقی و امور مجلس سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره42273/د/7100 مورخ 11/12/1380 و اعلام داشته اند: شاکی از عبارت
از تاریخ 1/1/1379 به بعد بیمه گذار باشد
دچار سوء برداشت گردیده است و این برداشت از قسمت معترض عنه بخشنامه کاملا ناصواب بوده است منظور از عبارت مذکور این است که ارتباط بیمه ای بیمه شدگان بعد از تاریخ 1/1/1379 نیز حفظ گردیده و قطع نگردد در تأیید و صحت قسمت الف بند 3 مورد اعتراض می توان به بند (ج) ماده 39 قانون توسعه سوم اشاره نمود زیرا موضوع بحث بند اخیرالذکر فوت بیمه شده می باشد و بدیهی است بیمه شده نیز در ستون قانون تأمین اجتماعی به فردی اطلاق می گردد که دارای ارتباط بیمه ای با سازمان تأمین اجتماعی می باشد لذا فوت بیمه شده مستلزم دو امر است او اینکه فوت بیمه شده در طول قانون برنامه یعنی از سال 1/1/1379 باید محقق شود دو اینکه متوفی هنگام فوت بیمه شده در طول قانون برنامه یعنی از سال 1/1/1379 باید محقق شود دو اینکه متوفی هنگام فوت بیمه شده می باشد (دارای ارتباط بیمه ای با سازمان می باشد) با عنایت به مراتب مذکور درخواست رد شکایت را دارد
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا ومستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید
رأی هیأت عمومی
به موجب شق یک بند(ج) ماده 39 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موضوع اصلاح تبصره 3 ماده 80 قانون تأمین اجتماعی مصوب 117/1/1379 در صورت فوت بیمه شده ای که بین ده تا بیست سال سابقه پرداخت حق بیمه داشته باشد به بازماندگان وی به نسبت سنوات پرداخت حق بیمه بدون الزام به رعایت ماده 111 قانون تأمین اجتماعی و به نسبت به سهام مقرر در ماده 83 همان قانون مستمری پرداخت می گردد نظر به اینکه سیاق عبارات حکم مقنن مفید ضرورت استمرار پرداخت حق بیمه در ایام متصل به فوت شخص بیمه شده نیست بنابراین بند الف شق 3 بخشنامه شماره 1/24 مستمری ها از جهت اینکه اجرای حکم قانونگذار را به شرط پرداخت استمرار حق بیمه در ایام متصل به فوت شخص بیمه مقید و محدود نموده است، خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات سازمان تأمین اجتماعی در وضع مقررات دولتی تشخیص داده می شود و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می شود
کدمنبع: 6426
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.