رأی شماره ۸۴۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال ماده ۲ بند (ب) ماده ۵، تبصره ۵ ماده ۷ و ماده ۸ اصلاحیه آیین نامه اجرائی قانون ابطال اسناد و فروش رقبات،‌ آب و اراضی موقوفه موضوع تصویب نامه شماره ۳۷۱۲۷/ت۲۲۹۰۵ه‍ مورخ ۱۳/۸/۱۳۸۰ هیأت وزیران

رأی/نظر مصوب ۱۳۸۴/۱۲/۲۱

تاریخ: ۲۱/۱۲/۸۴ شماره دادنامه: ۸۴۳ الی ۸۴۶ کلاسه پرونده: ۸۰/۴۷۰، ۸۳/۶۳۵و ۷۵۱، ۸۴/۵۱

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.

شاکی: آقایان ۱- فریبرز میرزاحسابی تولیت موقوفه حاج‎محمدحسین خزانه ۲- رحیم رشادی ناظر استصوابی موقوفات مسجد امام خمینی(ره) اصفهان ۳ـ هاشم امینی ۴- ابوطالب رضائی.

موضوع شکایت و خواسته: ابطال ماده ۲ بند (ب) ماده ۵، تبصره ۵ ماده ۷ و ماده ۸ اصلاحیه آیین نامه اجرائی قانون ابطال اسناد و فروش رقبات،‌ آب و اراضی موقوفه موضوع تصویب نامه شماره ۳۷۱۲۷/ت۲۲۹۰۵ه‍ مورخ ۱۳/۸/۱۳۸۰ هیأت وزیران.

مقدمه: شکات به شرح دادخواستهای تقدیمی اعلام داشته‎اند، ۱- قانون ابطال اسناد فروش رقبات آب و اراضی موقوفه در تاریخ ۲۵/۱۱/۱۳۷۱ مطابق تبصره ۲ نسبت به کلیه املاک مزروعی که در اجرای قانون اجازه تبدیل به احسن و واگذاری دهات و مزارع موقوفات عام مصوب ۲۹/۱/۱۳۵۰ و سایر مراحل اصلاحات ارضی به زارعین منتقل و بین آنان تقسیم شده با صراحت تمام تعیین تکلیف و مقرر داشته که این اراضی به زارعین مربوطه اجاره داده شود و در صدر ماده واحده نیز اسناد مالکیت صادر شده غیر مشروع را باطل اعلام داشته. متأسفانه در تصویب نامه مورد شکایت بند (ب) ماده ۵ آیین نامه را به نحوی اصلاح کرده‎اند که موقوفات مزروعی مشمول اصلاحات ارضی زمان طاغوت را نیز مانند سایر موقوفات شامل مقررات پیش‎بینی شده در ماده ۲ آیین نامه اصلاحی دانسته که این اصلاح یعنی ایجاد شرایط تشریفات جدید برای موقوفات مزروعی و فراتر از اصل قانون می‎باشد و بر خلاف شرع اجرای مقررات اصلاحات ارضی را مشروعیت داده است. ۲- در تصویب نامه مورد اعتراض تبصره ۵ به ماده ۷ آیین نامه سابق اضافه شده و مدت اجاره را ده سال معین کرده‎اند و به عبارت دیگر مدت اجاره را که طبق ماده ۴۶۸ و ۴۶۹ قانون مدنی از ارکان عقد اجاره است به صورت یک طرفه معین و بر ادارات اوقاف و متولیان موقوفات تحمیل کرده‎اند و حال آنکه طبق موازین شرعی و بدیهی ترین مسائل حقوقی و از جمله ماده ۱۹۰ قانون مدنی برا صحت هرمعامله قصد و رضای طرفین شرط اساسی صحت معامله است و چون اجاره از جمله معاملات می‎باشد و تحمیل مدت اجاره به موجر (موقوفات) و بدون جلب رضایت می‎باشد. ضمن اینکه در بعضی از وقفنامه‎ها حداکثر مدت اسناد اجاره قید گردیده متولی حق تخلف از مفاد وقفنامه را ندارد. ۳- در آیین نامه مورد شکایت ماده ۸ آیین نامه قبلی را اصلاح و احداث هرگونه اعیانی و باغ در اراضی موقوفه توسط زارعان را بدون پرداخت پذیره مجاز دانسته‎اند. این ماده نیز بر خلاف حقوق شرعی و قانونی موقوفات است زیرا، اولاً طبق ماده ۱۳ قانون تشکیلات واختیارات سازمان اوقاف و امور خیریه وجوه حاصله از محل پذیره و اهدائی نظیر اجاره بهای رقبات، موقوفات و از عوایـد هر موقوفه محسوب گردیـده و بـایستی به مصارف مقـرر در وقفنامـه بـرسد. ثانیاً، شورای محترم

نگهبان طبق نظریه شماره ۱۰۷ مورخ ۸/۳/۱۳۷۴ وصول پذیره و اهدائی را که جزو مصرف عواید موقوفه است تجویز و همچنین نظر مستند رأی هیأت عمومی دیوان به موجب دادنامه شماره ۱۲۶ مورخ ۲۹/۷/۱۳۷۴ قرار گرفته و ماده ۷ آیین نامه نحوه و ترتیب وصول پذیره و اهدائی ماده ۱۳ آیین نامه اجرائی قانون تشکیلات و اختیارات سازمان اوقاف و امور خیریه از نظر معافیت دستگاههای دولتی از پرداخت پذیره را فسخ نموده شرعاً مجاز نداشته است و با این ترتیب بر وصول پذیره تأکید فرموده‎اند. بنابراین ماده ۸ آیین‎نامه هیأت وزیران که معافیت از پرداخت پذیره را برای زارعان مجاز دانسته و حتی به آنها حق داده است که نسبت به اعیانیهای مستحدثه بدون اجازه متولی سند مالکیت دریافت و آنها را در توثیق و ترهین قرار دهند مغایر ماده ۱۳ قانون و نظریه فقهای محترم شورای نگهبان و رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری است. با عنایت به مراتب ابطال ماده ۲، بند ب ماده ۵، تبصره ۵ ماده ۷ و ماده ۸ تصویب نامه شماره ۳۷۱۲۷/ت۲۲۹۰۵ه‍ مورخ ۱۳/۸/۱۳۸۰ هیأت وزیران مورد تقاضا است. معاون دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایات مذکور طی نامه شماره ۱۸۹۵۵ مورخ ۲۹/۵/۱۳۸۴ اعلام داشته‎اند، ماده ۲، بند (ب) ماده ۵ تصویب‎نامه مورد شکایت به موجب تصویب نامه شماره ۶۷۴۴۷/ت۲۸۳۰۲ه‍ مورخ ۲۸/۱۲/۱۳۸۱ و تبصره ۵ ماده ۷ نیز به موجب تصویب نامه شماره ۶۹۶۲۶/ت۳۰۲۶۸ه‍ مورخ ۲۳/۱۱/۱۳۸۲ اصلاح شده است. دبیر محترم شورای نگهبان در خصوص ادعای مغایرت ماده ۸ آیین نامه اجرائی قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضی موقوفات طی نامه شماره ۱۴۵۶۶/۳۰ مورخ ۲۵/۱۱/۱۳۸۴ اعلام داشته‎اند، ماده مذکور خلاف موازین شرع دانسته شد زیرا با توجه به اینکه احداث و ایجاد اعیان مذکوره در اینگونه اراضی خارج از محدوده اجاره است. فلذا انجام آن بدون کسب اجازه از اداره اوقاف یا متولیان آنها خلاف موازین شرع می‎باشد، بالتبع نپرداختن پذیره اراضی (اصلاحیه ماده ۸ آیین نامه اجرائی) نیز خلاف موازین شرع است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می‎نماید.

رأی هیأت عمومی

الف- به شرح لایحه جوابیه شماره ۱۸۹۵۵ مورخ ۲۹/۵/۱۳۸۴ معاون دفتر امور حقوقی دولت، ماده ۲، بند (ب) ماده ۵ و همچنین تبصره ۵ ماده ۷ تصویب نامه مورد اعتراض به شرح تصویب نامه‎های شماره ۶۷۴۴۷/ت۲۸۳۰۲ه‍ مورخ ۲۸/۱۲/۱۳۸۱ و ۶۹۶۲۶/ت۳۰۲۶۸ه‍ مورخ ۲۳/۱۱/۱۳۸۲ هیأت وزیران اصلاح شده و با این کیفیت موضوع اعتراض منتفی گردیده است بنابراین موردی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم در این خصوص وجود ندارد. ب- به شرح نظریه شماره ۱۴۵۶۶/۳۰ مورخ ۲۵/۱۱/۱۳۸۴ فقهای محترم شورای نگهبان ماده ۸ تصویب نامه شماره ۳۷۱۲۷/ت۲۲۹۰۵ه‍ مورخ ۱۳/۸/۱۳۸۰ هیأت وزیران خلاف احکام شرع شناخته شده است. بنابراین به استناد قسمت اول ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ماده مزبور ابطال می‎شود./

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

علی رازینی

طرح سؤال رایگان

سؤال ملکی خود را مطرح کنید و پاسخ متخصصان را دریافت کنید.

دعوت به گفتمان

اگر تجربه‌ای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفه‌ای خود را در گفتمان منتشر کنید.