آیین نامه نحوه تشخیص و تائید مشاور فنی و خدمات ایمنی

آیین ‌نامه نحوه تشخیص و تائید مشاور فنی و خدمات ایمنی

مصوب ۱۳۷۵,۰۹,۱۰

با اصلاحات و الحاقات بعدی

فصل اول

کلیات ماده ۱ : در اجرای بخشی از فصل چهارم قانون کار جمهوری اسلامی ایران به مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار اجازه داده می ‌شود که جهت تأمین حفاظت فنی کارگاهها و به منظور مشاوره فنی و ارائه خدمات ایمنی براساس این آئین نامه به متقاضیان مشاور فنی و خدمات ایمنی پروانه صلاحیت اعطاء نماید. ماده ۲ : مشاور فنی و خدماتی ایمنی به منظور بررسی شرایط و سنجش عوامل محیط کار، ایمنی، پیشگیری و اطفاء حریق، آموزش ایمنی و ارائه راه حل‌ های فنی جهت کاهش حوادث و بیماری‌ های ناشی از کار فعالیت می‌ نمایند. ماده ۳ : اشخاص حقیقی یا حقوقی می ‌توانند به امر مشاوره فنی و خدمات ایمنی مبادرت ورزند که از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار با رعایت مفاد این آئین نامه پروانه صلاحیت و تائید تحصیل نمایند. فصل دوم – نحوه تشخیص صلاحیت و تائید فعالیت مشاور فنی‌ و خدمات ایمنی ماده ۴ : مشاور فنی و خدمات ایمنی باید دارای مکان مشخص که اقامتگاه قانونی آنان محسوب می‌ شود باشند. ماده ۵ : مسئولیت قانونی مشاور فنی و خدمات ایمنی با اشخاص حقیقی و حقوقی است که پروانه صلاحیت به نام آنان صادر شده است. تبصره : پروانه صلاحیت مشاوره فنی و خدمات ایمنی قابل انتقال به غیر نمی ‌باشد. ماده ۶ : پروانه صلاحیت هر یک از مشاور فنی و خدمات ایمنی ابتدا برای یکسال صادر می ‌گردد سپس برای مقاطع زمانی دو ساله تجدید می‌ گردد. تبصره : اشخاص دارای پروانه صلاحیت مکلفند در دوره‌ های آموزشی و بازآموزی اعلام شده از طرف مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار شرکت نمایند. ماده ۷ : تعرفه صدور و تجدید پروانه صلاحیت بر اساس قانون (درآمد – هزینه) به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی به تصویب هیئت وزیران می ‌رسد درآمد حاصل از آن جهت بکارگیری کارشناسان پاره وقت و تقویت مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار هزینه خواهد گردید. ماده ۸ : کلیه مشاورین فنی و خدمات ایمنی موظف به رعایت مقررات مربوطه و دستورالعمل‌ های صادره از سوی شورای عالی حفاظت فنی و مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار می ‌باشند. ماده ۹ : پروانه صلاحیت مشاور فنی و خدمات ایمنی با امضاء معاون تنظیم روابط کار و رئیس مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار توسط مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار صادر می ‌گردد. فصل سوم

صلاحیت‌ فنی و تخصص ‌متقاضیان‌ صلاحیت ‌مشاوره‌ فنی‌ و ‌خدمات ایمنی ماده ۱۰ : تائید صلاحیت فنی و تخصصی متقاضیان با داشتن شرایط زیر صورت می ‌گیرد.

الف – عدم سابقه محکومیت کیفری.

ب – دارای بودن‎ کارت‎ پایان خدمت یا معافیت دائم (درمورد مشمولین خدمت نظام وظیفه).

ج – دارا بودن مدرک کارشناسی در یکی از رشته‌ های علوم، فنی، مهندسی،‌ ایمنی،‌ حفاظت کار و بهداشت صنعتی یا ۱۰ سال تجربه کار مفید (در زمینه ایمنی) و یا مدرک کارشناسی ارشد و دکترا در رشته‌ های مذکور با ۵ سال تجربه کار مفید.

د – قبولی در آزمون مربوطه که از طرف مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار برگزار می‌ گردد. فصل چهارم – رسیدگی به تخلفات و عملکرد مشاورین فنی و خدمات ایمنی ماده ۱۱ : رسیدگی به تخلفات مشاورین فنی و خدمات ایمنی با مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار می‌ باشد. ماده ۱۲ : اهم موارد قابل رسیدگی به شرح زیر می‌ باشد:

الف – عدم رعایت مقررات و آئین نامه ‌های ایمنی وزارت کار و امور اجتماعی.

ب – هرگونه سوء استفاده از پروانه صلاحیت و موقعیت شغلی.

ج – عدم همکاری با بازرسان اعزامی از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار و بازرسان کار.

د – شکایات طرف قرارداد مشاورین مذکور. ماده ۱۳ : عدم رعایت هر یک از مقررات این آئین نامه برحسب مورد و براساس رأی مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار موجب تذکر کتبی، درج در پرونده مشاوره ‌ای، تعلیق مجوز صلاحیت و ابطال آن می‌ گردد. در صورت لزوم مراتب از طریق قوه قضائیه و مراجع ذیربط تعقیب می‌ گردد. ماده ۱۴ : کلیه مشاورین فنی و خدمات ایمنی موجود کشور موظفند ظرف یکسال از تاریخ تصویب وضعیت خود را با این آئین نامه تطبیق دهند. ماده ۱۵ : این آئین نامه در چهار فصل و ۱۵ ماده و ۲ تبصره در جلسه نهایی مورخ ۳۰ /۷ /۷۵ شورای عالی حفاظت فنی تهیه و در تاریخ ۱۰ /۹ /۷۵ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسید.