رأی شماره ۷۱۹ - ۷۱۸ مورخ ۱۷/ ۱۲ /۱۳۸۲ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری درخصوص ابطال تبصره مربوط به ماده یک آیین نامه اجرایی شماره ۳۵۹۵۰ مورخ ۱ /۷ /۱۳۷۰ وزارت امور اقتصادی و دارایی
رأی/نظر مصوب ۱۳۸۲/۱۲/۱۷
ابطال تبصره یک ماده ۱ و ماده ۲ آییننامههای اجرایی وزارت امور اقتصادی و دارایی درخصوص اخذ مالیات از نوارهای ضبط صوت
تاریخ: ۱۷/۱۲/۱۳۸۲
شماره دادنامه: ۷۱۹ ـ ۷۱۸
کلاسه پرونده: ۸۱/۲۵۶ ـ هـ/۸۲/۱۰۲۳
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: ۱ـ شرکت صنایع الکترونیکی طنین بسط. ۲ـ معاون قضایی دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت و خواسته: ابطال تبصره مربوط به ماده یک آییننامه اجرایی شماره ۳۵۹۵۰ مورخ ۱/۷/۱۳۷۰ وزارت امور اقتصادی و دارایی
مقدمه: ۱ـ شرکت صنایع الکترونیکی طنین بسط طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به موجب لایحه قانونی اخذ مالیات از نوارهای ضبط صوت مصوبه شورای انقلاب مورخ ۱/۳/۱۳۵۹ به وزارت امور اقتصادی و دارایی اجازه داده شده بود که از انواع نوارهای ضبط صوت به شرح زیر مالیات دریافت نماید. الف ـ نوار کاست، مینی کاست و کاتریج به مأخذ هر ۵ دقیقه ۵/۲ریال ب ـ نوار ویدئو برای هر ۵ دقیقه ۲۰ ریال ج ـ نوار ریل به ازای هر ۳۳ متر (۱۰۰ فوت) ۵/۲ ریال منظور قانونگذار از تصویب لایحه فوق در اخذ مالیات از نوارهای صوتی و تصویری وارداتی آماده مصرف بوده است. علی ایحال وزارت امور اقتصادی و دارایی آییننامه شماره ۳۵۹۵۰ مورخ ۱/۷/۱۳۷۰ به تصویب رسانیده و به موجب آن تبصره جدیدی اضافه شده که مالیات قانونی مصوبه شورای انقلاب را که صرفاً برای واردات در نظر گرفته شده بود به مواد اولیه تولید داخلی نیز تأمین داده است بنا به مراتب ابطال تبصره ماده یک آییننامه شماره ۳۵۹۵۰ مورخ ۱/۷/۱۳۷۰ را تقاضا دارد. ۲ـ آقای مقدسی فرد معاون قضایی دیوان در شکایتنامه تقدیمی اعلام داشتهاند، با عنایت به اینکه اشکالات قانونی موجود در آییننامه اجرایی لایحه قانونی اخذ مالیات از نوارهای ضبط صوت مصوب ۱/۷/۱۳۷۰ وزارت امور اقتصادی و دارایی از حیث تسری نرخ مقرر در ماده یک قانون مذکور به نوارهای ضبط صوت ساخت داخل موضوع پرونده کلاسه ۸۱/۲۵۶ هیأت عمومی کماکان در آییننامه جایگزین به شماره ۳۹۵۰ مورخ ۱/۲/۱۳۸۱ وزارت امور اقتصادی و دارایی وجود دارد، تقاضای ابطال آییننامه اخیرالذکر را در قسمت مربوط مینمایم. معاون قضایی دفتر حقوقی وزارت امور اقتصادی و دارایی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۳۰۸۵ ـ ۹۱ مورخ ۲۶/۱۱/۱۳۸۱ اعلام داشتهاند، اولاً به استناد ماده یک لایحه قانونی اخذ مالیات از انواع نوارهای ضبط صوت مصوب ۱۳۵۹ و بندهای ذیل آن منظور مقنن از وصول مالیات نوار ضبط صوت به طور عام میباشد و هیچگونه استنباطی مبنی بر معافیت نوع داخلی آن متصور نمیباشد و از طرفی مواد ۳ و ۴ آییننامه شماره ۳۰۹۱ مورخ ۱۵/۴/۱۳۵۹ نیز دلالت بر اخذ مالیات از انواع نوار ضبط صوت تولید داخل را دارد. ثانیاً، با توجه به ماده (۲) آییننامه اجرایی شماره ۳۵۹۵۰ مورخ ۱/۷/۱۳۷۰ اخذ مالیات بعد از مرحله تولید یا فروش به زمان ورود کالا در مبادی ورودی کشور تغییر یافت. ثالثاً، مستنداً به ماده (۶) آییننامه اجرایی ۳۵۹۵۰ مورخ ۱/۷/۱۳۷۰ که مقرر میدارد، وزارت امور اقتصادی و دارایی میتواند عندالاقتضاء نسبت به تجدید این آییننامه اقدام نماید آییننامه اجرایی شماره ۳۹۵۰ مورخ ۱/۲/۱۳۸۱ از طرف وزارت متبوع تصویب و جهت اجراء ابلاغ گردید که براساس ماده ۲ این آییننامه مالیات انواع نوارهای ضبط صورت ساخت داخل در زمان فروش و به نرخ ماده یک لایحه قانونی پیش گفته قابل محاسبه و وصول میباشد. لذا با عنایت به مراتب مذکور استدعای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر رد دادخواست شاکی را دارد.
رأی هیأت عمومی
سیاق عبارات لایحه قانونی اخذ مالیات از نوارهای ضبط صوت مصوب ۱۳۵۹ به ویژه حکم مقرر در ماده ۲ قانون مزبور در خصوص تعیین جریمه قاچاق برای کالای مزبور و تعیین تکلیف نوارهای ترخیص شده از گمرک به شرح مقرر در ماده ۳ آن لایحه قانونی مفید هدف قانونگذار در اخذ مالیات از نوارهای ضبط صوت است که به صورت کالای خارجی به کشور وارد میشود و تعمیم و تسری آن به نوارهای ضبط صوت ساخت داخل (نوار کاست) که با نام پنکیک یا رول وارد میشوند مخالف هدف و حکم صریح قانونگذار تشخیص داده میشود و درنتیجه تبصره یک ماده یک آییننامه اجرایی مصوب ۱/۷/۱۳۷۰ و همچنین ماده ۲ آییننامه اجرایی مصوب ۱/۲/۱۳۸۱ به استناد قسمت دوم ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال شود. ()
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.