نظر مشورتی ۷/۴۲۷۹ مورخ ۱۳۸۱/۰۶/۰۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص بررسی امکان دادخواهی علیه مصدوم در صورت اسیب دیدن فرد داوطلب کمک کننده – نحوه رسیدگی به پرونده در صورت مجهول المکان معرفی کردن عمدی خوانده توسط خواهان

با توجه به عبارت "... بدون اینکه با این اقدام خطری متوجه خود او یا دیگران شود..." مذکور در بند ۱ ماده واحده قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب ۵/۳/۱۳۵۴ به نظر می رسد چنانچه شخص کمک کننده علی رغم توجه خطر به خود، داوطلبانه در مقام کمک برآید و آسیب ببیند یا به بیان مذکور در استعلام دچار حادثه شود، با عنایت به قاعده اقدام - اقدم علی امر ضروری - نمی تواند علیه مصدوم محتاج به کمک یا کسی که آن مصدوم را دچار صدمه و مخاطره ساخته است، دادخواهی کند مگر اینکه در وقوع حادثه منجر به آسیب کمک کننده، کسی مقصر باشد که در این صورت دادخواهی علیه مقصر- هرکس که باشد- مسموع خواهد بود.

دادگاه تکلیفی ندارد تا درباره صحت و سقم ادعای مجهول المکان بودن خوانده موضوع ماده ۷۳ ق.آ.د.م.۱۳۷۹ تحقیق کند لکن چنانچه دادگاه یا دفتر آن از نشانی خوانده مطلع باشند یا مطلع شوند می توانند آن را اعلام کنند تا اوراق به نشانی مزبور ابلاغ شود والا بر فرض که خواهان عمدا خوانده را مجهول المکان معرفی کند و حکم غیابی علیه وی صادر شود مقنن در مقررات مربوط به ابلاغ و اجرای حکم غیابی برای جبران خسارت احتمالی وارده به محکوم علیه حکم غیابی (تبصره ۲ ماده ۳۰۶ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹) و حق اعتراض وی به حکم مزبور چاره اندیشی کرده است.