نظریه شماره 7/97/2287 مورخ 1397/04/14 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/97/2287 مورخ 1397/04/14 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره ابهامات مربوط به مرخصی زندانیان در جرایم غیر قابل تعلیق طبق ماده 520 قانون آیین دادرسی کیفری: در نظریه مشورتی مورد اشاره، اداره کل حقوقی به بررسی ابهاماتی پیرامون مرخصی زندانیان در جرایم غیر قابل تعلیق طبق ماده 520 قانون آیین دادرسی کیفری پرداخته است. قانون گذار در تبصره 4 ماده مذکور به محدودیت‌هایی برای مرخصی زندانیان که جرایم آنها غیر قابل تعلیق است اشاره دارد. نظر اکثریت تصریح می‌کند که این محکومان تنها می‌توانند از مرخصی موجود در تبصره 4 استفاده نمایند و برای محکومیت‌های کمتر از چهار ماه، باید پس از تحمل یک سوم مدت محکومیت، مرخصی به صورت نسبی اعطا شود. از سوی دیگر، اقلیت معتقد است که تبصره 4 مرخصی خاصی را به جای تعلیق اجرای مجازات برای محکومانی که امکان تعلیق مجازات ندارند، در نظر گرفته است و این مرخصی به معنای محرومیت از مرخصی ماهیانه مقرر در ماده 520 نیست.

استعلام

در ماده 520 قانون آیین دادرسی کیفری درخصوص مرخصی زندانیان مقرر گردیده که محکومان به حبس در ماه حداکثر 3 روز حق استفاده از مرخصی را دارند و از سویی در تبصره 4 ماده قانونی یاد شده مقرر نموده محکومانی که جرایم ارتکابی آنان مشمول مقررات تعلیق مجازات نمی گردد پس از تحمل یک سوم از مجازات به تشخیص دادستان هر 4 ماه حداکثر از 5 روز مرخصی برخوردار شوند ابهام ایجاد شده این است که آیا محکومان به جرایم غیر قابل تعلیق صرفا حق برخورداری از مرخصی مقرر در تبصره 4 ماده 520 را دارند یا اینکه به لحاظ غیر قابل تعلیق بودن بزه علاوه بر استفاده از مرخصی ماهیانه مقرر در صدر ماده 520 به تخیص دادستان می توانند از مرخصی تبصره 4 نیز برخوردار شوند؟ ضمنا چنانچه صرفا حق برخورداری از مرخصی تبصره 4 ماده 520 را دارند چنانچه محکومیت محکوم علیه کمتر از 4 ماه حبس باشد اعطاء مرخصی به چه نحو خواهد بود؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

نظر اکثریت:

1 و2- نظر مقنن در تبصره 4 ماده 520 قانون آئین دادرسی کیفری 1392 ارفاق کمتر و محدودیت نسبت به محکومانی است که بزه ارتکابی آنان قابل تعلیق نیست، بنابراین محکومان مذکور صرفا می توانند از مرخصی موضوع تبصره 4 ماده 520 قانون فوق الذکر، استفاده نمایند. در صورتی که مدت محکومیت کمتر از چهار ماه باشد، پس از تحمل یک سوم محکومیت به همان نسبت می توانند از مرخصی مذکور بهره مند شود.

نظر اقلیت:

1- تبصره 4 ماده 520 قانون آئین دادرسی کیفری 1392 بدل از تعلیق اجرای مجازات نوع خاصی از مرخصی را مقرر کرده است. این مرخصی نوعی ارفاق به محکومانی است که علیرغم تحمل یک سوم از میزان مجازات مقرر در حکم، با لحاظ مقررات قانونی امکان بهره مندی از نهاد تعلیق اجرای مجازات را ندارند و تبصره یاد شده مفید این معنا نیست که پیش از تحقق شرایط مقرر از جمله تحمل یک سوم از میزان مجازات، محکومان جرائم موضوع این تبصره از مرخصی مقرر در ماده 520 یاد شده محروم هستند بلکه در مقام آن است که اعطای مرخصی مقرر در این تبصره را بدل از تعلیق اجرای مجازات نسبت به محکومان مشمول تبصره تجویز نماید.