لایحه قانونی مربوط بمنع احتکار قند و شکر
قانون مصوب ۱۳۳۱/۰۶/۰۵ نخست وزیر
لایحه قانونی مربوط بمنع احتکار قند و شکر
مصوب ۱۳۳۱,۰۶,۰۵
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده اول ـ کالای قند و شکر از کالاهای ضروری تشخیص میشود. ماده دوم ـ هر کس کالای مزبور را مازاد بر مصرف۳ ماه خود و خانواده اش و همچنین کسانی که بمنظور فروش کالا را از دولت دریافت کنند و زائد بر یکماه نگاهداری نمایند عمل آنها احتکار محسوب و کالا بلاعوض ضبط خواهد شد ماده سوم ـ کلیه بازرگانان مکلفند از تاریخ آگهی اداره قند و شکر در مرکز و ادارات دارائی در شهرستانها منتهی در ظرف ۳ روز صورت موجودی قند و شکر خود را کتباً با تعیین مشخصات آن بادارات مزبور تسلیم و رسید دریافت نمایند ماده چهارم ـ مقررات کلیه قوانین منع احتکار در قسمتی که با این مواد مغایرت دارد ملغی است ماده پنجم ـ بازرسها و مأمورین مربوطه دولت موظفند در بازرسی مراقبت کامل بعمل آورند و گزارش آنان ملاک عمل خواهد بود مگر اینکه خلاف آن ثابت شود . ماده ششم ـ باشخاصی که مأمورین مربوطه را کتباً از وجود قند و شکر احتکار شده (موضوع ماده دویم این لایحه قانونی) مطلع نمایند پس از کشف و ضبط کالا معادل صدی ده کالا ضبط شده ببهای دولتی بعنوان حق الکشف پرداخته خواهد شد بر طبق قانون اعطای اختیارات مصوب بیستم مرداد ۱۳۳۱ این لایحه قانونی که مشتمل بر شش ماده و مربوط بمنع احتکار قند و شکر می باشد بشرح فوق تصویب می شود.
پنجم شهریور ماه ۱۳۳۱ نخست وزیر ـ دکتر محمد مصدق
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.