رای دادگاه درباره رابطه میان نشوز و حکم الزام به تمکین (دادنامه شماره 9209970224700811)

رأی/نظر مصوب 1392/05/26

چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره رابطه میان نشوز و حکم الزام به تمکین: صدور حکم الزام به تمکین برای اثبات نشوز زوجه کافی نیست، بلکه باید نسبت به این حکم اجرائیه صادر گردد تا عملا هم معلوم شود زوجه تمکین خواهد کرد یا خیر.

رأی دادگاه بدوی

درخصوص دادخواست تقدیمی خانم الف.ف. به وکالت از خواهان آقای ح.الف. به طرفیت خوانده خانم س.ح. به خواسته الزام خوانده به تمکین عام و خاص، توجها به سند نکاحیه رسمی شماره ترتیب ... مورخ 10/7/87 دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره ... حوزه ثبت تهران. رابطه زوجیت عقد دائم متداعین محرز و مسلم می باشد و با استقرار رابطه زوجیت، زوجه مکلف به تمکین از زوج می باشد که در مانحن فیه دلیلی که حاکی از تمکین زوجه باشد، ملاحظه نگردید. فلذا دادگاه مستندا به ماده 1114 قانون مدنی، دعوی خواهان را حمل بر صحت تشخیص داده و حکم به الزام خوانده به تمکین از خواهان را صادر و اعلام می دارد. رأی صادره مستندا به مواد 303 و 331 و 336 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، غیابی و ظرف مهلت قانونی بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در همین دادگاه و سپس ظرف مهلت بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 243 دادگاه خانواده تهران دهقانی

درخصوص واخواهی خانم س.ح. به طرفیت م.الف. به خواسته واخواهی از دادنامه شماره 2301365 مورخ 18/9/1391 به حکایت محتویات پرونده از ناحیه واخواه، ایراد و اعتراض موجه و مستدلی که موجبات نقض دادنامه غیابی فوق الاشعار را فراهم آورد، ارائه نگردیده است و دادگاه ضمن رد واخواهی، دادنامه غیابی معترض عنه را عینا تأیید و استوار می نماید. رأی صادره مستندا به مواد 303 و 331 و 336 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب درامور مدنی، حضوری وظرف مهلت بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

دادرس شعبه 243 دادگاه خانواده تهران رفیعی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی خانم س.ح. نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره 366 25/3/92 صادره از شعبه 243 دادگاه عمومی خانواده که بر الزام زوجه به تمکین از همسرش اشعار دارد، وارد نیست. زیرا رأی تجدیدنظرخواسته موافق موازین قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی صادر گردیده و ایراد اساسی متوجه آن نمی باشد. تجدیدنظرخواه نیز در این مرحله مطلب قابل توجهی عنوان نکرده. لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، رأی تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد. این رأی کافی برای اثبات نشوز زن نمی باشد، بلکه زوج باید نسبت به این حکم اجرائیه صادر نماید تا عملا هم معلوم گردد زوجه تمکین خواهد نمود یا خیر. به علاوه اثر این حکم نسبت به آینده است و به گذشته اثری ندارد. چنانچه زوجه مدعی عدم پرداخت نفقه در گذشته است، می تواند از دادگاه مطالبه نماید. این رأی قطعی است.

رئیس شعبه 47 دادگاه تجدیدنظر استان تهران مستشار دادگاه

معنوی مدنی

طرح سؤال رایگان

سؤال ملکی خود را مطرح کنید و پاسخ متخصصان را دریافت کنید.

دعوت به گفتمان

اگر تجربه‌ای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفه‌ای خود را در گفتمان منتشر کنید.

برچسب‌ها