رای دادگاه درباره ارزش اثباتی گواهی پزشکی قانونی (دادنامه شماره 9309970220201811)
رأی/نظر مصوب 1393/10/22
چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره ارزش اثباتی گواهی پزشکی قانونی: گواهی پزشکی قانونی اصل صدمه بدنی را تأیید می کند و بر این که ضرب و جرح توسط چه کسی صورت گرفته است، دلالتی ندارد؛ زیرا گواهی پزشکی قانونی طریقیت داشته و موضوعیت ندارد.
رأی دادگاه بدوی
با استعانت از خداوند متعال، در خصوص دادخواست آقای ب.م. فرزند غ. به طرفیت خانم ز.ف. فرزند ن. به خواسته الزم به تمکین زوجه با این توضیح که خواهان مدعی است همسرش مدت دو ماه به بهانه تهیه منزل مستقل منزل و زندگی مشترک را ترک نموده است و تقاضای تمکین نموده است. خوانده ضمن اذعان به ترک منزل با ارائه گواهی پزشکی قانونی به شماره .... مورخه 1393/8/12 مدعی ضرب و جرح از سوی خواهان گردیده است. و اظهار داشت که اقدام به طرح شکایت در دادسرا نموده است با این وجود زوجه اظهار نمود که حاضر به تمکین می باشد مشروط به تهیه منزل مستقل در محل دیگری غیر از منزل پدری زوج را نموده که خواهان راضی به این امر نگردید لهذا با توجه به مراتب فوق ملاحظه اظهارات طرفین و همچنین وکیل خواهان، ملاحظه گواهی پزشکی قانونی ارائه شده از سوی خوانده و نحوه دفاع خواهان در مقابل این مستند ارائه شده از سوی خوانده و با عنایت به اینکه بیم خوف ضرر جانی برای خوانده با در نظر گرفتن تاریخ گواهی پزشکی متحمل می باشد لهذا با استناد به مواد 1257 و 1115 قانون مدنی و ماده 197 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
دادرس شعبه 232 دادگاه عمومی خانواده تهران- قنبرنیا
رأی دادگاه تجدیدنظر استان
درخصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی آقای ب.م. فرزند غ. نسبت به دادنامه شماره 930997020020411 مورخ 1393/9/5 صادره از شعبه 232 دادگاه خانواده تهران در پرونده شماره 9309980200201054 متضمن حکم به رد دعوی تمکین با توجه به بررسی و مداقه در جمیع اوراق پرونده دادگاه اعتراض تجدیدنظرخواه را وارد دانسته زیرا اولا گواهی پزشکی قانونی اصل صدمه بدنی تجدیدنظرخوانده (زوجه) را تأیید می نماید لیکن این گواهی دلالت ندارد بر اینکه تجدیدنظرخوانده (زوجه) توسط تجدیدنظرخواه مورد ضرب و جرح قرار گرفته است چونکه گواهی پزشکی قانونی طریقیت دارد نه موضوعیت ثانیا در روابط فیمابین زوجین اصل بر تمکین است مگر اینکه خلاف اصل ثابت شود بناءعلیهذا استدلال محکمه محترم بدوی صحیح نبوده دادگاه مستندا به ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه معترض عنه را نقض و به استناد ماده مرقوم و مواد 1102 و 1103 و 1114 قانون حکم به تمکین خوانده اصلی پرونده (زوجه) از زوج را صادر و اعلام می نماید رأی صادره به استناد ماده 365 قانون معنون قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
سیفی- ارژنگی
اگر تجربهای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفهای خود را در گفتمان منتشر کنید.