چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره شرط صدور حکم ورشکستگی: توقف در تأدیه وجوه، می تواند موجبات صدور حکم ورشکستگی را فراهم کند و ضرورتی به صدور رأی قطعی مبنی بر محکومیت تاجر به پرداخت بدهی خود، وجود ندارد.

رأی دادگاه بدوی

در مورد دعوی آقای الف.ف. با وکالت آقای ج. به طرفیت شرکت ه. به شماره ثبت...، دادگاه با توجه به محتویات پرونده و نظر به اینکه دلیل استنادی وکیل خواهان، دادنامه غیابی شماره 910824 تاریخ 1391/9/12 شعبه80 دادگاه عمومی حقوقی تهران است که به موجب آن شرکت خوانده و آقای م.غ. به پرداخت وجوه سه فقره چک به شماره های... عهده بانک پ. به مبلغ 848/974/982 ریال با احتساب خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه در حق خواهان محکوم گردیده اند، با عنایت به گواهی شماره ... تاریخ 1392/9/19 دفتر دادگاه محترم مذکور، به دادنامه موصوف تجدیدنظرخواهی به عمل آمده و پرونده جهت رسیدگی به دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارسال شده است. با این وصف دادنامه مورد استناد هنوز قطعی نگردیده است. بنابر این دعوی ورشکستگی قبل از قطعیت رأی مورد استناد و قبل از اینکه بدهی خوانده به موجب دادنامه مذکور قطعی گردد، به کیفیت حاضر قابل استماع نبوده و مردود می باشد و دادگاه به استناد ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار رد دعوی خواهان را صادر می نماید. رأی صادر شده ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 36 دادگاه عمومی حقوقی تهران - امان اللهی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی ج. به وکالت از الف.ف. نسبت به دادنامه شماره 861-1392/9/20 صادره از شعبه 36 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوای تجدیدنظرخواه با خواسته صدور حکم توقف و اعلان ورشکستگی شرکت، مورد پذیرش دادگاه قرار نگرفته و به دلیل عدم قطعیت دادنامه مورد استناد خواهان، قرار رد دعوای مطروحه صادرشده، وارد و محمول بر صحت بوده و بر استدلال و استنباط محکمه نخستین خدشه و اشکال قانونی وارد است. زیرا صرف نظر از قطعیت یا عدم قطعیت دادنامه مستند دعوا، نظر به اینکه مطابق مقررات ماده 412 قانون تجارت، ورشکستگی تاجر یا شرکت تجارتی در نتیجه توقف از تأدیه وجوهی که بر عهده اوست، حاصل می شود؛ صرف توقف شرکت از پرداخت وجه چک های مورد ادعا، می تواند موجبات ورشکستگی شرکت تجارتی را فراهم سازد، به علاوه در مانحن فیه، شرکت خوانده دلیلی بر تأدیه وجوه چک های موصوف نیز ابراز ننموده است. از طرفی رأی وحدت رویه شماره 3576 - 1342/12/26 هیأت عمومی دیوان عالی کشور نیز بر همین مبنا تصریح دارد. در نتیجه دعوای خواهان به نحو صحیح طرح شده و دادگاه تکلیف داشته مطابق ماده 3 قانون آیین دادرسی مدنی، با ورود در ماهیت دعوا نسبت به صدور حکم یا فصل خصومت اقدام نماید و غیر قابل استماع تشخیص دادن دعوای مطروحه صحیح و منطبق بر مقررات نمی باشد. لذا دادگاه مستندا به ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته، پرونده را برای ادامه رسیدگی عودت می دهد. رأی صادره قطعی است.

رئیس ومستشار شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران

امی - ترابی