رای دادگاه درباره مبدأ محاسبه نفقه دوران عقد در فرض اعمال حق حبس (دادنامه شماره 9309972130501343)

رأی/نظر مصوب 1393/08/14

چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره مبدأ محاسبه نفقه دوران عقد در فرض اعمال حق حبس: به محض عقد نفقه زوجه بر عهده زوج است و تاریخ اعمال حق حبس از جانب زوجه تأثیری در قضیه ندارد.

رأی دادگاه بدوی

ادعای خانم س.و. به الزام آقای ع.و. به پرداخت نفقه از تاریخ 1390/08/24 تا تاریخ صدور حکم موجه وارد است زیرا به دلالت رونوشت مصدق سند نکاحیه دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره ... شهرستان اسلامشهر رابطه زوجیت دائمی محرز است که با این وصف نفقه زوجه بر عهده زوج است مگر اینکه زوج دلایل و مدارکی مبنی بر نشوز زوجه جهت عدم استحقاق ایشان در مطالبه نفقه ارائه دهد که مشارالیه نه تنها دفاع مؤثر و موجهی در قبال ادعای خواهان ارائه نداده بلکه دلایل و مدرکی مبنی بر ناشزه بودن خواهان نیز تقدیم ننموده از همین رو دادگاه با استناد به مواد 1102-1103-1106-1107-1206 قانون مدنی و مواد 198-515-519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 160/000 تومان به عنوان نفقه هر ماه از تاریخ اعلام حق حبس معینی از تاریخ 1392/07/22 تا تاریخ 1392/10/24 و پرداخت مبلغ 1/950/000 ریال به عنوان خسارات دادرسی و کارشناسی در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی است.

رئیس شعبه 4 دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر

خادمی ممان

پیرو رأی شماره 2357 که طی آن حکم به محکومیت آقای ع.و. صادر شده است، دادگاه در خصوص نفقه ایام معوقه یعنی از تاریخ 1390/08/24 لغایت 1392/07/22 نظر به اینکه در دوران عقد اصل بر این است نفقه زوجه بر عهده والدین وی است مگر اینکه زوجه از حق حبس استفاده کند که در پرونده مذکور زوجه عملا از زمان طرح دعوی، حق حبس خود را اعمال کرده است فلذا دادگاه در این خصوص حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی است.

رئیس شعبه 4 دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر

خادمی ممان

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.و. به‬ طرفیت خانم س.و. نسبت به دادنامه شماره 2357 مورخه 25/10/92 صادره از شعبه چهارم دادگاه خانواده اسلامشهر و در ادامه تجدیدنظرخواهی خانم س. به ‬طرفیت آقای ع. نسبت به دادنامه شماره 719 مورخه 1393/04/10 که به موجب آن دادنامه ‬ها تجدیدنظرخواه اول به پرداخت نفقه از تاریخ 1392/7/22 لغایت 1392/10/24 در حق تجدیدنظرخواه دوم محکوم نشد و نسبت به بخش دیگر دعوی خانم س.و. به خواسته مطالبه نفقه از تاریخ 1390/8/14 لغایت 1392/7/22 حکم به بطلان صادر شد با توجه به محتویات پرونده و نیز اظهارات زوجین در جلسات دادگاه به تاریخ های 1393/08/07 و 1393/08/11 اولا اعتراض تجدیدنظرخواه ردیف اول وارد نیست به ‬دلیل اینکه با وجود علقه زوجیت، نفقه زوجه به ‬عهده زوج است مگر دلیل خاص وجود داشته باشد و لذا دادنامه در این بخش مطابق قانون صادر شده مستندا به ماده 358 قانون آ.د.م ضمن رد اعتراض دادنامه 2357 تأیید می گردد. ثانیا اعتراض تجدیدنظرخواه ردیف دوم (خانم س.و.) وارد است به ‬دلیل اینکه اول وجود علقه زوجیت محرز است ثانیا با اقرار طرفین در جلسات دادگاه، زوجه باکره است و از حق حبس خود استفاده کرده ثالثا زوج دعوی تمکینی مطرح نکرده و حکم تمکینی صادر نشده است و لذا دادگاه مستندا به ماده فوق الذکر ضمن نقض دادنامه شماره 719 به ‬استناد مواد 1106 و 1107 قانون مدنی و ماده 519 قانون آ.د.م تجدیدنظرخواه اول (زوج را) به پرداخت نفقه زوجه از تاریخ 1390/08/24 لغایت 1392/07/22 مطابق نظریه کارشناس مندرج در پرونده و نیز هزینه دادرسی محکوم می نماید. رأی صادره قطعی است.

رییس و مستشار شعبه 60 دادگاه تجدیدنظر استان تهران

آل حبیب – علیخانی

طرح سؤال رایگان

سؤال ملکی خود را مطرح کنید و پاسخ متخصصان را دریافت کنید.

دعوت به گفتمان

اگر تجربه‌ای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفه‌ای خود را در گفتمان منتشر کنید.

برچسب‌ها