چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره مبدأ مهلت واخواهی: مهلت واخواهی از تاریخ ابلاغ واقعی آغاز می شود و نه از تاریخ ابلاغ قانونی.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی آقای ت.ح. به طرفیت آقای م.الف. به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت دویست و شصت میلیون ریال بابت حق الزحمه احداث استخر با احتساب هزینه دادرسی بدین شرح که خوانده مدعی است که از بابت احداث استخر برای خواهان، معادل مبلغ فوق هزینه نموده است ولیکن تاکنون خوانده از پرداخت دستمزد خودداری نموده است. دادگاه جهت کشف حقیقت در بدو امر قرار استماع شهادت شهود را صادر نمود. مؤدای شهادت شهود که مصون از هرگونه جرح خوانده باقی مانده است مؤید صحت ادعای خواهان می باشد و متعاقبا جهت برآورد میزان و نوع و نحوه تکمیل استخر احداثی و اجرت مربوط به آن قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر گردید و از بین کارشناسان رسمی آقای ح.ش. استقراعا انتخاب گردید نظریه کارشناسی که مصون از هرگونه ایراد طرفین باقی مانده است میزان اجرت ساخت و کار استخر را به میزان 000/000/350 ریال تعیین نموده است. دادگاه با عنایت به محتویات دادخواست و منضمات آن، نظریه کارشناس رسمی و سایر قرائن و امارات موجود با تذکر این مطلب که دادگاه در حد خواسته ; مکلف به اظهارنظر است و نه بیشتر، دعوی خواهان را مقرون به صحت تشخیص، مستندا به مواد 198، 229، 257 و 519 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و 265 از قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست و شصت میلیون ریال اجرت احداث و کار استخر و هشت میلیون و صد و چهل هزار ریال هزینه دادرسی در حق خواهان محکوم می نماید. این رأی غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این مرجع و پس از انقضای مدت فوق ظرف بیست روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 3 دادگاه عمومی حقوقی دماوند مطیعی

رأی دادگاه

در خصوص دادخواست آقای ع.ذ. به وکالت از جانب آقای م.الف. به طرفیت آقای ت.ح. به خواسته واخواهی از دادنامه غیابی شماره 9209972210300437 مورخ 28/8/1392 صادره در پرونده کلاسه 910033 این دادگاه نظر به اینکه دادنامه واخواسته در تاریخ 19/9/1392 به واخواه ابلاغ قانونی گردیده درحالی که دادخواست واخواهی در تاریخ 5/12/1392 و خارج از مهلت بیست روزه مقرر در ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تقدیم گردیده و وکیل واخواه نیز در دادخواست و لایحه پیوست آن مدعی عدم اطلاع از مفاد دادنامه نشده و از طرفی حکم مقرر در تبصره 3 ماده مرقوم (تلقی واخواهی به عنوان تجدیدنظرخواهی) نیز ناظر به مواردی است که دادنامه غیابی به صورت واقعی ابلاغ گردیده باشد چراکه در تبصره مذکور از عبارت عذر موجه ; استفاده نمود که ناظر به واخواهی خارج از مهلت در خصوص دادنامه هایی است که به صورت واقعی به محکوم علیه غیابی ابلاغ شده باشد و در خصوص ابلاغ قانونی، مقنن صرفا عبارت عذر عدم اطلاع ; را استخدام نموده که مصادیق آن متفاوت از عذر موجه ; می باشد. علی هذا بنا به مراتب فوق و مستندا به تبصره یک ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار ردّ دادخواست واخواهی صادر و اعلام می گردد. قرار صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 3 دادگاه عمومی حقوقی دماوند مطیعی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.الف. به طرفیت آقای ت.ح. با وکالت آقای م.الف. نسبت به دادنامه شماره 694 مورخ 13/12/1392 شعبه سوم دادگاه حقوقی شهرستان دماوند به ردّ واخواهی تجدیدنظرخواه از دادنامه شماره 437 مورخ 28/8/1392 به لحاظ اینکه خارج از فرجه قانونی تقسیم گردیده است دادگاه با بررسی محتویات پرونده نظر به اینکه دادنامه غیابی شماره 437 مورخ 28/8/1392 در تاریخ 19/9/1392 به نشانی آقای م.الف. الصاق گردیده است و تجدیدنظرخواه مدعی اطلاع از مفاد دادنامه مزبور به تاریخ 1/12/1392 گردیده که در فرجه قانونی اقدام به تقدیم دادخواست واخواهی نموده است نظر به اینکه به موجب صراحت ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی مبدأ مهلت واخواهی از احکام غیابی تاریخ ابلاغ واقعی به خوانده می باشد بنابراین رأی معترض عنه مخالف نص قانونی تشخیص به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته نقض و پرونده به منظور رسیدگی ماهیتی به دادگاه بدوی اعاده می گردد این رأی قطعی است.

رئیس شعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران مستشار دادگاه

نورزاد جلالوند