چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره ضمانت اجرای امتناع داور مرضی الطرفین از رسیدگی: در صورتی که داور مرضی الطرفین پس از ابلاغ اظهارنامه در مدت مقرر قانونی از اظهار نظر امتناع کند، رسیدگی به اختلاف در صلاحیت دادگاه است.

رأی دادگاه بدوی

شماره پرونده: 9309982162100177 شماره دادنامه: 9309972162100450 تاریخ: 1393/05/26

رای دادگاه

در خصوص دعوی آقایان م. ی.و. با وکالت آقای م. ش.ج. به طرفیت شرکت ت.م.الف. به خواسته تقاضای محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 85/000/000 ریال بابت قرارداد شماره 685/89 مورخ 1389/12/20 به انضمام خسارات دادرسی و تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست. دادگاه نظر به اینکه مطابق ماده 7 قرارداد موصوف که مستند دعوی قرار گرفته رفع هرگونه اشکال و ابهام ناشی از تفسیر و اجرای قرارداد تنظیمی که در واقع همان بروز اختلاف ناشی از تعهدات طرفین می باشد و بر اساس قرارداد منعقده، حکمیت تعیین و تبیین شده است. و با التفات به اینکه دعوی مطروحه ریشه در قرارداد مذکور داشته لذا با توجه به مراتب معنونه و قرارداد منعقده و اینکه مطابق مواد 459 و 460 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 مکانیسم چگونگی رجوع به داور مشخص گردیده و تا کنون مطابق آن عمل نشده و داور مرضی الطرفین آقای دکتر ح. ر. م. به عنوان شخص حقیقی بوده که در خواست حل اختلاف و رجوع به داور مورد ادعای وکیل خواهان به صورت خطاب به عضو محترم هیأت مدیره شرکت ت.م.الف می باشد که در مانحن فیه در خواست داوری از شخص داور مرضی الطرفین به عنوان شخص حقیقی مفقود است. بنابراین مادام که به لحاظ مفاد قراردا د فیمابین مبنی بر رجوع به داوری، ابتدائا باب رجوع به داوری مطابق قرارداد مفتوح است ضرورت مراجعه به محاکم قضایی منتفی بوده لذا بنا به جهات پیش گفته و مستندا به ماده 463 قانون مذکور قرار عدم استماع دعوی مطروحه صادر و اعلام می دارد. قرار صادره ظرف بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 89 دادگاه عمومی حقوقی تهران

حسین فلاحتی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

شماره پرونده: 9309982162100177 شماره دادنامه: 9309972130601199 تاریخ: 1393/09/26

رای دادگاه

آقای م. ی.و. باوکالت آقای م. ش.ج. به طرفیت شرکت ت.م.الف. نسبت به دادنامه شماره 450 مورخ 1393/5/26 شعبه 89 دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی کرده است. بر پایه دادنامه یاد شده در مورد دعوای تجدیدنظرخواه به خواسته مطالبه مبلغ هشتاد و پنج میلیون ریال اجمالا با این استدلال که برابر بند 7 قرارداد استنادی مقرر گردیده در صورت بروز اختلاف بین طرفین قرارداد، موضوع از طریق داوری ( حکم ) مرضی الطرفین یعنی آقای دکتر ح.ر. م. حل و فصل گردد و چون درخواست دادرسی از سوی وکیل خواهان خطاب به عضو هیات مدیره شرکت ت.م.الف. می باشد و درخواست داوری از شخص داوری مرضی الطرفین به عنوان شخص حقیقی مفقود است و مادام که باب رجوع به داوری مطابق قرار داد مفتوح است ضرورت مراجعه به محاکم قضایی منتفی است. دعوا را غیر قابل استماع دانسته و قرار رد آن را صادر کرده است. دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین نظر به اینکه اولا ایرادات باید در جلسه اول دادرسی به عمل آید (ماده 87 قانون آیین دادرسی مدنی) و خوانده دعوا در جلسه دادرسی حاضر نشده و نسبت به صلاحیت دادگاه ایراد نکرده است نظر به اینکه وکیل تجدیدنظرخواه برابر مندرجات اظهار نامه شماره 4591 مورخ 1392/6/2 به آقای ح.ر. م. و داور مرضی الطرفین درخواست رسیدگی به اختلاف پیش آمده را کرده است و اظهار نامه مذکور در تاریخ ششم شهریور نود و دو برابر مقررات قانونی به نامبرده ابلاغ گردیده است و توصیف نامبرده به عنوان عضو هیات مدیره شرکت ت.م.الف.، صرف نظر از اینکه نامبرده واجد این وصف می باشد یا خیر؟ باعث تغییر ماهیت داور از شخص حقیقی به شخص حقوقی نمی شود. نظر به اینکه داور مرضی الطرفین در مدت مقرر قانونی از اظهار نظر امتناع کرده است بنابراین وفق مقررات ماده 463 قانون آیین دادرسی مدنی رسیدگی به اختلاف در صلاحیت دادگاه است. بنا به مراتب مذکور تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده می شود. به تجویز ماده 353 قانون مرقوم ضمن نقص قرار معترض عنه پرونده جهت رسیدگی ماهیتی به دادگاه محترم نخستین اعاده می شود. این رأی قطعی است.

رئیس و مستشارشعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران

مجتبی نورزاد - عبداله جلالوند​