چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره تصمیم دادگاه در دعوای مطالبه خسارت معنوی جراحات: در مورد صدمات و جراحاتی که در قانون ارش و دیه مقرر شده است، خسارت معنوی قابل مطالبه نیست؛ بنابراین حکم به پرداخت آن یا بطلان دعوی مذکور صحیح نبوده و به دلیل عدم قابلیت استماع، قرار رد دعوی صادر می شود.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست خانم م. م. به طرفیت سازمان انتقال خون ایران به خواسته مطالبه خسارت مادی و هزینه درمان و هزینه دادرسی دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده و با توجه به رای لازم الاتباع شعبه 12 تجدید نظراستان تهران به شماره 1394/1/1012مورخ 1394/7/27 دعوی خواهان به طرفیت سازمان انتقال خون را وارد و ثابت تشخیص و به استناد مواد 198و 515 و519 از قانون آیین دادرسی مدنی وبا توجه به نظریه هیات 5 نفره کارشناسان حکم به محکومیت خوانده به پرداخت 3/33 درصد دیه کامله بابت صدمه وارده و مبلغ 85/000/000 ریال بابت هزینه درمان ایام گذشته بابت 50 درصد تاثیر خوانده درایجاد زیان و همچنین خسارات دادرسی مطابق تعرفه قانونی درحق خواهان محکوم و اعلام می نماید و در خصوص سایر خواسته های خواهان دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و بر استناد ماده 197 از قانون آیین دادرسی در خصوص خسارت معنوی ومطالبه خسارت مادی مازاد بر محکوم به فوق حکم به بی حقی صادر و اعلام می نماید در خصوص هزینه درمان حال و آینده به لحاظ عدم تحقق در موقعیت کنونی قرار عدم استماع دعوی صادر و اعلام می نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاک محترم تجدید نظر استان تهران می باشد.

داردس شعبه اول محاکم حقوقی تهران

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی تهران برابر دادنامه های شماره921071-1392/9/18 در خصوص دعوای خانم م. م. به طرفیت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به خواسته پرداخت خسارات مادی و معنوی و هزینه های درمان گذشته و حال و آینده و جبران خسارات دادرسی حکم به پرداخت یک درصد دیه کامل بابت ارش صدمه ناشی از ابتلاء به بیماری هپاتیتC و 25 درصد دیه کامل به عنوان خسارت معنوی و پرداخت مجموعا 170/000/000 ریال بابت هزینه های درمان و آزمایشگاه و راجع به هزینه های حال و آینده درمان بلحاظ عدم استقرار بر ذمه خواندگان قرار عدم استماع و راجع به خواسته الزام به عذرخواهی در جراید حکم به بطلان دعوی صادر و بشرح دادنامه 941133-1394/10/21 پیرامون همان دعوی علیه سازمان انتقال خون وی را به پرداخت 3/33 درصد از دیه کامل بابت همان عارضه و نصف هزینه درمان و آزمایشگاه از رقم فوق محکوم و راجع به خسارت معنوی حکم به بطلان دعوی و در مورد خسارات و هزینه های درمان حال و آینده قرار مشابه صادر شده است. آراء صادره مورد تجدیدنظرخواهی طرفین قرار گرفته است. خلاصتا محتویات پرونده بیانگر آن است که مشارالیها به علت ابتلاء به بیماری تالاسمی ناچار از استفاده از فرآورده های خونی تهیه شده توسط سازمان و وزارت مزبور که آلوده به ویروس هپاتیت C بوده شده و در نتیجه مبتلاء به بیماری هپاتیتC از سال 1377 گردیده است و مدارک پزشکی ارائه شده و نظر با کمیسیونهای پزشکی قانونی و محتویات پرونده کیفر متشکله در این رابطه موید مراتب بوده است و از طرفی میزان مسئولیت نامبردگان یعنی وزارت و سازمان مذکور در خصوص موضوع متفاوت بلحاظ عدم تفاوت در عملکرد، نیست فلذا اولا در رابطه با تجدیدنظرخواهی وزارت بهداشت، درمان و امور پزشکی و سازمان انتقال خون راجع به محکومیتشان به پرداخت ارش و نیز هزینه های درمان و آزمایشگاهی که قبلا خانم م. م. متحمل شده است با توجه به اینکه ایراد و اعتراض موثری که که مستلزم نقض رای باشد به عمل نیامده است و حکم به پرداخت و جبران خسارات مزبور منافاتی با مقررات و شرع ندارد و منطبق با قواعد فقهی لاضرر و تسبیب و نفی عسر و حرج و اتلاف و لزوم جبران خسارت و نیز رای اصراری شماره 6-1375/4/5 هیات عمومی کیفری دیوانعالی کشور است لذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی آنان به استناد مواد 348و358و351 از قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی وانقلاب در امور مدنی و با توجه به درخواست محکوم لها بر اصلاح و افزایش ارش مورد حکم و اشتباه دادگاه در محاسبه آن در دادنامه اولیه و نیز تشخیص میزان مسئولیت آنان در آن دادنامه، ضمن اصلاح ارش مورد حکم در مورد هر یک از آنان به 3/33 درصد از دیه کامل و یک دوم از مبلغ 170/000/000 ریال و جبران خسارات دادرسی مربوطه دادنامه های تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. لیکن تجدیدنظرخواهی مشارالیها در رابطه با بطلان دعوای خسارت معنوی و نیز تجدیدنظرخواهی وزارت بهداشت در محکومیت به پرداخت 25 درصد از دیه کامل به عنوان خسارت معنوی وارد است. وفق تبصره2 ماده14 از قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 در مورد صدمات و جراحات که ارش و دیه قانون در نظر گرفته خسارت معنوی قابل مطالبه نیست. لذا حکم به پرداخت آن یا بطلان دعوا در این رابطه صحیح نیست چه اینکه دعوا قابلیت استماع ندارد مستندا به بند ه از ماده 348 و 358 از قانون صدرالذکر ضمن نقض آراء تجدیدنظرخواسته قرار رد دعوای مشارالیها را در این رابطه صادر و اعلام می دارد. تجدیدنظرخواهی مشارالیها در سایر قسمت های آراء مذکور با هیچیک از جهات احصاء شده در ماده 348 مزبور منطبق نیست. ضمن رد آن مستندا به مواد 353و358 مذکور دادنامه های تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. این رای قطعی است.

شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران -رئیس و مستشار

علی حاجی حسنی- حمیدسلیمانی