چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره صدور قرار پس از رسیدگی به ماهیت دعوا: دادگاه پس از رسیدگی به دعوا، لزوما باید در ماهیت، نفیا یا اثباتا حکم صادر کند و صدور قرار رد دعوا مطابق موازین قانونی نیست.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی خواهان ب. ک. به طرفیت خوانده ح.الف. م. به خواسته اعسار از پرداخت محکوم به موضوع اجراییه 00133 –1393/6/3 این دادگاه، به شرح متن دادخواست تقدیمی با عنایت به محتویات پرونده و تدقیق در مندرجات آن دلایل نامبرده کافی برای اثبات معسر بودن نبوده و دلالت بر عدم کفایت دارایی خواهان و عجز وی از پرداخت هزینه دادرسی نداشته و نمی تواند مؤثر در مقام باشد. لذا دادگاه توجها به مراتب فوق و معسر ندانستن خواهان از پرداخت هزینه معینه مستندا به مفهوم ماده 504 از قانون آئین دادرسی مدنی و ماده یک قانون اعسار قرار رد دعوی مطروحه را صادر و اعلام می نماید . قرار صادره بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 182 دادگاه حقوقی تهران - حسین آژیده

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص دادخواست آقای ب. ک. به طرفیت آقای ح.الف. به خواسته تجدیدنظرخواهی از دادنامه شماره 715- 1393/08/28 صادره از شعبه 182 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب این دادنامه برای دعوای صدور حکم اعسار از پرداخت یکجا محکوم به قرار رد دعوا صادر گردیده است ملاحظه می گردد علیرغم رسیدگی دادگاه بدوی به دعوا و تحقیق از گواهان دادگاه بدوی مبادرت به صدور قرار رد دعوا به استناد ماده 504 قانون آیین دادرسی مدنی نموده است اولا دادگاه به دعوا رسیدگی نموده و لزوما باید در ماهیت نفیا یا اثباتا رأی صادر نماید ثانیا قرار رد درجایی صادر می گردد که دعوا ایراد شکلی دارد ثالثا با توجه به نحو استدلال دادگاه باید در ماهیت اظهارنظر نماید رابعا ماده 504 قانون آیین دادرسی مربوط به اعسار از هزینه دادرسی است درصورتی که مانحن فیه اعسار از پرداخت محکوم به است و مواد استنادی ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی و یا اصل تمکن مالی اشخاص می باشد و لذا قرار صادره مطابق موازین قانونی صادر نشده و این دادگاه به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به نقض قرار تجدیدنظرخواسته و اعاده پرونده به دادگاه صادرکننده قرار برای اظهارنظر در ماهیت نفیا یا اثباتا اعاده می نماید رأی صادره قطعی است.

مستشارانشعبه 43 دادگاه تجدیدنظر استان تهران

سید ابو الحسن قاسمی - محمدحسین عبداللهی