چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره طرح شکایت واهی: صرف طرح شکایت درمراجع قضایی، نشراکاذیب محسوب نمی گردد؛ اما چنانچه طرح شکایت بدون دلیل و مدرک و به قصد ضرر رساندن به دیگری باشد،مصداق بزه افتراء است.

رأی دادگاه بدوی

درخصوص اتهام اقای ع. ن. مبنی برتوهین ،افتراءونشراکاذیب کیفرخواست مورخه 94/5/26شکایت اقای ف.الف. د. (بازپرس دادسرای تهران)نظربه اسنادومدارک وتحقیقات انجام شده ودادنامه شماره 725-930997مورخه93/3/18شعبه سیزدهم دادسرای کارکنان دولت والبته تاییدآن درشعبه 1083بشماره 212-930997مورخه 94/4/29حاکی ازانتساب بیش از هشت اتهام وتخلف به مشارالیه (شاکی)که متعاقب پس ازرسیدگی به آن رای برمنع تعقیب نامبرده صادرگردید،وهمگی حاکی ازسوءنیت متهم درارتکاب جرائم مذکورداشته دادگاه بزهکاری متهم رامحرزدانسته مستندابه ماده 698،697،609ازقانون مجازات اسلامی حکم برمحکومیت متهم بتحمل 6ماه حبس بابت اتهام توهین،365روزبابت بزه افتراءو730روزبابت اتهام نشراکاذیب بارعایت اعمال اجرای جرائم به استنادماده 134قانون یادشده صادرواعلام میداردرای صادره حضوری وظرف 20روزازابلاغ قابل پژوهش درمحاکم استان می باشد.

رئیس شعبه 1049دادگاه کیفری 2تهران -مهدی خلجی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

بنابه تقاضای تجدیدنظرخواهی ع. ن. باوکالت م. چ.ز. و م. الف. علیه تجدیدنظرخوانده ف.الف. د. نسبت به دادنامه شماره640مورخ94/7/20صادره ازشعبه1049 دادگاه کیفری دو تهران که بموجب شکایت آقای د. مبنی برتوهین درحین انجام وظیفه وافتراء ونشراکاذیب بارعایت ماده 134 قانون مجازات اسلامی نسبت به توهین به ماموربه شش ماه حبس تعزیری ونسبت به افتراءبه یکسال حبس تعزیری ونسبت به نشراکاذیب دوسال حبس تعزیری محکومیت صادرکه ازطرف متهم مورداعتراض وتجدیدنظرخواهی واقع واذعان داشته که موکل شکوائیه ای علیه شاکی دردادسرای ویژه کارکنان دولت بعنوان تظلم خواهی طرح نموده ومنتهی به صدورقرارمنع تعقیب گردیده ومتعاقب آن شاکی تحت این عناوین طرح شکایت کرده ولی مشخص نکرده که کدام یک ازقسمتها مربوط به کدام عنوان مجرمانه میباشدودررابطه باتوهین به مامورمربوط به مسئولان وکارکنان درحین انجام وظیفه محسوب میشود ولی موکل شکوائیه تظلم خواه رادرمرجع قضایی درحین انجام وظیفه تلقی کردند ودرمورد افتراءونشراکاذیب عملی که افتراءباشد دیگرهمان عمل بعنوان نشراکاذیب محسوب نمیگردد وشکایت وارائه لایحه نشرمحسوب نمیگردد وتجدیدنظرخوانده نیز طی لایحه ای بیان نموده که متهم باسوءنیت وبه قصد اضرارواعمال فشاراقدام به شکایت واهی نموده علی ایحال نظربه اینکه طرح شکایت واستفاده ازکلمات وارائه وتوضیحات درمتن شکوائیه به قصد توهین نبوده بخصوص اینکه توهین به مامور درحین انجام وظیفه تلقی نمیگرددوصرف ارائه وطرح شکایت درمراجع قضائی که نشراکاذیب محسوب نمیگردد اما بلحاظ اینکه با طرح شکایت واهی وبدون دلیل ومدرک وبه قصد ضرررساندن به شخص افتراء محسوب میگرددلذا دادگاه باتوجه به اسناد ومدارک ارائه شده ومراتب فوق ودفاعیات تجدیدنظرخواه وکیل وی نسبت به توهین ونشراکاذیب تجدیدنظرخواهی راوارد تشخیص وبا استناد به بند پ ماده 455 قانون آئین دادرسی کیفری ضمن نقض آن قسمت ازدادنامه بلحاظ فقددلیل وحاکمیت اصل برائت درمورد توهین ونشراکاذیب رای بربرائت متهم صادرواما دررابطه با افتراء نظربه اینکه تجدیدنظرخواه دلیل ومدرکی که موجب نقض این اتهام باشد ارائه نگردیده ونسبت به آن دادنامه وفق موازین شرعی وقانونی صادرگردیده با استناد به بندالف ماده 455 قانون فوق الذکر ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه صادره نسبت به تصویرافتراء تاییدمیگردداین رای قطعی میباشد.

شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار

محمد داداشی- رضا مرادزاده