رای هیات تخصصی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بند یک از ماده یک دستورالعمل تأمین سلامت کار در کارگاههای کوچک مصوب تیر ماه 86

رأی/نظر مصوب شنبه 29 تير 1398

رای هیات تخصصی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بند یک از ماده یک دستورالعمل تأمین سلامت کار در کارگاههای کوچک مصوب تیر ماه 86

هیأت تخصصی کار ، بیمه و تامین اجتماعی

شماره پرونده : ه ع/97/1744 شماره دادنامه: 9809970906010121 تاریخ: 29/4/98

شاکی : آقای حسن رضانژاد برزودی

طرف شکایت : وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی

موضوع شکایت و خواسته : ابطال بند یک از ماده یک دستورالعمل تأمین سلامت کار در کارگاههای کوچک مصوب تیر ماه 86

شاکی دادخواستی به طرفیت مرکز بهداشت غرب تهران به خواسته ابطال بند یک از ماده یک دستورالعمل مذکور به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد :

( دستورالعمل تأمین سلامت کار در کارگاههای کوچک )

تعاریف : ماده (1) : از نظر این آیین نامه کارگاه کوچک به شرح ذیل تعریف می گردد :

1- کارگاههای خویش فرما 2-

شاکی می گوید : وزارت بهداشت ، مغازه های کوچک و کسبه جزء را کارگاه خویش فرما محسوب و کسبه مذکور را وفق دستورالعمل تأمین سلامت کار در کارگاههای کوچک مجبور به انجام معاینات سلامت شغلی دوره ای نموده است و این معاینات موجب تحمیل هزینه به این کسبه می گردد ، این امر را منصفانه ندانسته و با استناد به ماده 4 قانون کار متقاضی ابطال بند یک از ماده یک دستورالعمل مذکور می باشد.

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت

ماده 4 قانون کار : کارگاه محلی است که کارگر به درخواست کارفرما یا نماینده او در آنجا کار می کند از قبیل مؤسسات صنعتی ، کشاورزی ، معدنی ، ساختمانی ، ترابری ، مسافر بری ، خدماتی ، تجاری ، تولیدی ، اماکن عمومی و امثال آنها.

کلیه تأسیساتی که به اقتضای کار متعلق به کارگاه هستند از قبیل نمازخانه ، ناهارخوری ، تعاونی ها ، شیرخوارگاه ، مهدکودک ، درمانگاه ، حمام ، آموزشگاه حرفه ای ، قرائت خانه ، کلاس های سواد آموزشی و سایر مراکز آموزشی و اماکن مربوط به شورا و انجمن اسلامی و بسیج کارگران ، ورزشگاه و وسایل ایاب و ذهاب و نظایر آنها جزء کارگاه می باشند. (بنابراین اضافه کردن کلمه کارگاه خویش فرما در این دستورالعمل بر خلاف قانون کار است.)

در پاسخ به شکایت مذکور ، مدیر کل حقوقی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی به موجب لایحه شماره 2006/107 به طور خلاصه توضیح داده است که :

1- برابر بند 2 ماده یک ( قانون تشکیلات و وظایف وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ) تأمین بهداشت عمومی و ارتقاء سطح آن از طریق اجرای برنامه های بهداشتی خصوصا در زمینه بهداشت محیط ، مبارزه با بیماری ها ، بهداشت خانواده و مدارس ، آموزش بهداشت عمومی ، بهداشت کار و شاغلین ، با تأکید بر اولویت مراقبت های بهداشتی اولیه به ویژه بهداشت مادران و کودکان با همکاری و هماهنگی دستگاههای ذیربط از وظایف وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی اعلام شده است.

2- برابر ماده واحده قانون اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی مقرر گردیده است : تخلف از مقررات بهداشتی نظیر عدم رعایت بهداشت فردی وضع ساختمانی ، وسایل کار ، ممنوع است و مستوجب مجازات می باشد. مقررات بهداشتی مربوط به مراکز تهیه و تولید ، نگهداری ، توزیع ، فروش و حمل و نقل مواد خوردنی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی و اماکن عمومی در آیین نامه اجرایی این ماده تعیین خواهد شد. مأمورینی که از طرف وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی برای نظارت بهداشتی اماکن و مراکز موضوع این ماده تعیین می شوند مکلفند متخلفین از مقررات بهداشتی را با ذکر موارد تخلف با تنظیم گزارش به مسئول بهداشت محل معرفی نمایند و ...

تبصره 3 : آئین نامه اجرایی این قانون توسط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی تدوین می گردد.

3- به موجب ماده 2 قانون نظام صنفی ، فرد صنفی شخص حقیقی یا حقوقی می باشد که در یکی از فعالیت های صنفی اعم از تولید ، تبدیل ، خرید ، فروش ، توزیع ، خدمات و خدمات فنی سرمایه گذاری کند و به عنوان پیشه ور و صاحب حرفه و شغل آزاد ، خواه به شخصه یا با مباشرت دیگران محل کسبی دایر یا وسیله کسبی فراهم آورد و تمام یا قسمتی از کالا ، محصول یا خدمات خود را به طور مستقیم یا غیر مستقیم و به صورت کلی یا جزیی به مصرف کننده عرضه دارد. و برابر ماده 17 قانون مذکور ، افراد صنفی مکلفند قوانین و مقررات جاری کشور ، از جمله قوانین و مقررات صنفی انتظامی ، بهداشتی ، ایمنی ، حفاظت فنی و زیبا سازی محیط کار و دستورالعمل های مربوط به نرخ گذاری کالاها و خدمات را که از سوی مراجع قانونی ذیربط ابلاغ می گردد ، رعایت و اجرا کنند.

به تاریخ 17/4/9 جلسه هیأت تخصصی بیمه ، کار و تأمین اجتماعی تشکیل و با اتفاق نظر شکایت شاکی را وارد ندانسته و قابل ابطال نمی دانند.

رای هیات تخصصی کار ، بیمه و تامین اجتماعی

در خصوص شکایت آقای حسن رضا نژاد برزودی به طرفیت وزارت بهداشت ، درمان و آموزشی پزشکی دائر بر ابطال بند یک از ماده یک دستورالعمل تأمین سلامت کار در کارگاه های کوچک مصوب تیرماه 86 نظر به اینکه دستورالعمل مارالذکر به استناد بند 2 ماده یک قانون تشکیلات و وظایف وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی که تأمین بهداشت عمومی و ارتقاء سطح آن از طریق اجرای برنامه های بهداشتی در زمینه بهداشت محیط و بهداشت کار و شاغلین و ... تهیه و به امضاء وزیر وقت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی رسیده است. همچنین برابر ماده واحده قانون اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی ،آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی مقرر گردیده تخلف از مقررات بهداشتی نظیر عدم رعایت بهداشت فردی ، وضع ساختمانی ، وسایل کار ، ممنوع استو مستوجب مجازات می باشد و در بند 12 آئین نامه اجرایی این قانون ، شامل کلیه مکانها از جمله عطاری ، بقالی ، خوار و بار فروشی ، رستوران و ... می باشد. لذا اعضاء هیأت تخصصی بیمه ، کار و تأمین اجتماعی بالاتفاق شکایت شاکی را وارد ندانسته و قابل ابطال نمی دانند و رأی به رد شکایت صادر می شود. این رأی به موجب بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 92 ظرف مدت بیست روز پس از صدور از سوی رئیس دیوان یا ده نفر از قضات دیوان قابل اعتراض در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری می باشد. /ت

نبی الله کرمی

رئیس هیات تخصصی کار ، بیمه و تامین اجتماعی

دیوان عدالت اداری

کدمنبع: 12129

طرح سؤال رایگان

سؤال ملکی خود را مطرح کنید و پاسخ متخصصان را دریافت کنید.

دعوت به گفتمان

اگر تجربه‌ای در تفسیر یا اجرای این قانون دارید، دیدگاه حرفه‌ای خود را در گفتمان منتشر کنید.

برچسب‌ها