رأی شماره ۹۰ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بخشنامه های شماره ۴۴/۷۱۰/۱۰۰ مورخ ۲۹/۳/۱۳۷۵ و ۲/۱۴۹۱۶/۷۱۰ مورخ ۲۶/۷/۱۳۷۷ وزارت آموزش و پرورش

تاریخ: ۲۵/۲/۸۴ شماره دادنامه: ۹۰ کلاسه پرونده: ۸۰/۹

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری.

شاکی: آقای علیرضا فعال زاده.

موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه های شماره ۴۴/۷۱۰/۱۰۰ مورخ ۲۹/۳/۱۳۷۵ و ۲/۱۴۹۱۶/۷۱۰ مورخ ۲۶/۷/۱۳۷۷ وزارت آموزش و پرورش.

مقدمه: بند یک بخشنامه شماره ۴۴/۷۱۰/۱۰۰ مورخ ۲۹/۳/۱۳۷۵ و بخشنامه دیگری به شماره۲/۱۴۹۱۶/۷۱۰ مورخ ۲۶/۷/۱۳۷۷ با متن و روح قوانین به ویژه بند ۹ اصل سوم قانون اساسی مغایر است. طبق این بخشنامه‎ها کسانی که از سال ۱۳۷۴ در روستاها می باشند که در بدو استخدام نیز در همان جا اشتغال یافته اند یعنی این ۵ سال را در روستاهایی که زیر مجموعه یک دهستان است اشتغال داشته باشند بومی محسوب شده و از مزایای هزینه سفر و حق مسکن محروم می‎شوند و حتماً باید در روستاهایی متفاوت و از زیر مجموعه دهستان دیگر اشتغال داشته باشند تا غیر بومی محسوب شده و از این مزایا بهره‎مند شوند با صدور چنین بخشنامه‎ای احجافی بزرگ و تبعیضاتی بسیار ناروا نسبت به تعدادی از فرهنگیان جایز شمرده شده است. لذا به استناد قسمت اخیر اصل ۱۷۰ قانون اساسی و ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری و به دلیل مغایرت و مخالفت بخشنامه های ۴۴/۷۱۰/۱۰۰ مورخ ۲۹/۳/۱۳۷۵ و ۲/۱۴۹۱۶/۷۱۰ مورخ ۲۶/۷/۱۳۷۷ با متن و روح قوانین تقاضای ابطال بخشنامه های مزبور را دارم. مدیرکل امور اداری وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه‎های شماره ۱/۱۴۳۳۲/۷۱۰ مورخ ۳۱/۲/۱۳۸۰ و ۲۱/۱۰۲۹/۷۱۰ مورخ ۹/۱/۱۳۸۴ اعلام داشته‎اند. با عنایت به مفاد بخشنامه شماره ۴۴/۷۱۰/۱۰۰ مورخ ۲۹/۳/۱۳۷۵ پرداخت کمک هزینه مسکن و سفر و پاداش مناطق محروم برای آن دسته از مستخدمینی که به طور داوطلبانه در نقاط محروم به خدمت اشتغال دارند و غیر بومی می باشند مجاز است که این امر بیشتر جنبه تسهیلاتی و رفاهی داشته وعاملی جهت جذب و نگهداری نیروی انسانی در مناطق محروم است و از سوی دیگر شامل حال کارکنان بومی نمی باشد و بخشنامه مزبور تعریف جامعی و مانعی از بومی و غیر بومی ارائه نموده است که ذیلاً بدان اشاره می شود. ۱_ محل اشتغال مستخدم محل تولد وی باشد. ۲_ محل اشتغال مستخدم محل ورود به خدمت وی باشد. بخشنامه مورد شکایت در اجرای مصوبات هیأت وزیران و شورای امور اداری و استخدامی کشور صادر گردیده است و آنچه از مصوبات یاد شده استنباط می شود این است که به منظور تشویق همکاران غیر بومی به خدمت در مناطق محروم به کسانی که به صورت داوطلبانه در این گونه مناطق شاغل گردند تسهیلات ومزایایی تعلق گیرد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعبه تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسـی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شـرح آتی مبادرت

به صدور رأی می‎نماید.

رأی هیأت عمومی

الف- نظر به اینکه شاکی نسخه ای از بخشنامه شماره ۲/۱۴۹۱۶/۷۱۰ مورخ ۲۶/۷/۱۳۷۷ را ارسال نداشته و وزارت آموزش و پرورش به شرح لایحه جوابیه شماره ۳/۹۸۵۲/۸۱۰ مورخ ۲۹/۱۰/۸۳ از وجود بخشنامه مزبور اظهار بی‎اطلاعی کرده است لذا با این کیفیت رسیدگی و اتخاذ تصمیم مورد اعتراض نسبت به بخشنامه مزبور میسور نیست. ب- اعتراض نسبت به ملاکهای بومی و غیر بومی بودن کارکنان دولت در محل جغرافیایی خدمت به شرح مصوبه مورخ ۱۱/۱۱/۱۳۷۴ شورای امور اداری و استخدامی کشور قبلاً مورد رسیدگی قرار گرفته و به موجب دادنامه شماره ۸۰ مورخ ۲۵/۲/۱۳۸۴ مغایر قانون شناخته نشده است. بنابراین موردی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم مجدد در مورد اعتراض شاکی نسبت به همان موضوع وجود ندارد و شکایت و اعتراض در این باب مشمول مدلول دادنامه فوق‎الذکر است./

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

معاون قضائی دیوان عدالت اداری

مقدسی‎فرد