معرفی شهرستان آستانه اشرفیه | استان گیلان

آستانه اشرفیه، قطب بادام زمینی ایران و چهارمین شهر مذهبی کشور! اقلیم، جاذبه‌ها، اقتصاد و راهنمای سفر کامل را کشف کنید. همین حالا بخوانید!

زمان انتشار:
آخرین به‌روزرسانی:
معرفی شهرستان آستانه اشرفیه | استان گیلان

مقدمه

تا به حال به شهری فکر کرده‌اید که هم در دل تاریخ نفس می‌کشد، هم کنار خروش یک رودخانه پرآوازه آرام می‌گیرد و هم یکی از مهم‌ترین مقصدهای زیارتی ایران است؟ آیا می‌دانستید که بیش از ۸۰ درصد بادام زمینی مصرفی کل کشور از همین شهرستان تأمین می‌شود؟

آستانه اشرفیه شهرستانی در شرق استان گیلان است که در فاصله‌ای کوتاه از رشت و لاهیجان، دنیایی مجزا و منحصربه‌فرد ساخته است. از یافته‌های باستانی هزاره دوم پیش از میلاد در تپه‌های مارلیک تا بارگاه ملکوتی حضرت سید جلال‌الدین اشرف که سالانه بیش از یک میلیون زائر را پذیرا می‌شود؛ از جنگل‌های پر رمز و راز صفرابسته تا پارک ملی بوجاق به عنوان نخستین پارک ملی خشکی‌ _ دریایی ایران؛ و از مزارع معطر برنج هاشمی تا بازارهای هفتگی پررونق با طعم اصیل گیلانی، همه و همه در این شهرستان کنار هم قرار گرفته‌اند.

در این مقاله، سفری جامع به آستانه اشرفیه خواهیم داشت: با پیشینه تاریخی و چگونگی شکل‌گیری این شهرستان آشنا می‌شویم، موقعیت جغرافیایی و اقلیم آن را بررسی می‌کنیم، جاذبه‌های طبیعی و میراث تاریخی‌اش را معرفی می‌کنیم و در نهایت نگاهی به اقتصاد پویا و زیرساخت‌های خدماتی آن می‌اندازیم.

اگر می‌خواهید این شهرستان را واقعاً بشناسید، تا پایان همراه ما باشید.

نظرسنجی ساکنان شهر آستانه اشرفیه

زمان تکمیل: ۲ دقیقه

نظر شما، راهنمای هزاران نفر می‌شود

اگه در شهر آستانه اشرفیه زندگی کرده‌اید — چه الان چه قبلاً — یک دقیقه وقتتان ارزش دارد.

به کسانی کمک کنید که دارند محل زندگی‌شان را انتخاب می‌کنند

تصویر واقعی از فرصت‌ها و چالش‌های شهر آستانه اشرفیه را نشان دهید

تجربه‌تان را با هزاران نفر دیگر به اشتراک بگذارید

بی‌نام، رایگان، فقط ۲ دقیقه

اطلاعات پایه و پیشینه تاریخی شهرستان آستانه اشرفیه

مرکز شهرستان آستانه اشرفیه و تقسیمات تابعه

شهرستان آستانه اشرفیه با مساحتی برابر ۴۲۶.۶ کیلومتر مربع، در شرق استان گیلان جای گرفته است. این شهرستان در فاصله ۳۵ کیلومتری رشت (مرکز استان) و تنها ۷ کیلومتری شهر لاهیجان قرار دارد. مرکز این شهرستان، شهر آستانه اشرفیه است که ساکنان بومی در گویش محلی خود آن را «پیله آسّونه» می‌نامند.

از نظر تقسیمات کشوری، این شهرستان از دو بخش اصلی تشکیل شده است: بخش مرکزی و بخش بندر کیاشهر. بخش مرکزی چهار دهستان کورکاء، دهشال، کیسم و چهارده را در بر می‌گیرد و بخش بندر کیاشهر نیز شامل دو دهستان دهسر و دهکاء است. در مجموع، این شهرستان دارای ۲ شهر، ۶ دهستان و ۱۰۷ روستا است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۸,۱۳۰ نفر بوده که حدود ۴۲ درصد در مناطق شهری و ۵۸ درصد در روستاها زندگی می‌کنند.

پیشینه سکونت، تمدن و شکل‌گیری شهرستان آستانه اشرفیه

ریشه‌های سکونت در این منطقه به اعماق تاریخ بازمی‌گردد. یافته‌های باستان‌شناسی در تپه‌های مارلیک و خشت‌پل نشان می‌دهد که پیشینه تمدن در این ناحیه به هزاره دوم پیش از میلاد می‌رسد. در دوران پیش از اسلام، این منطقه بخشی از سرزمین کادوسیان به شمار می‌رفت.

دو عامل طبیعی نقش اساسی در شکل‌گیری و رونق این منطقه داشته‌اند: رودخانه سفیدرود و خاک حاصلخیزی که از رسوبات آن پدید آمده است. این دو عامل از روزگاران کهن، انسان‌ها را به سکونت در این جلگه فراخوانده‌اند.

آستانه اشرفیه از نظر فرهنگی و زبانی نیز جایگاه منحصربه‌فردی دارد؛ سفیدرود در این منطقه به عنوان یک مرز طبیعی عمل می‌کند و دو گونه زبان گیلکی را از هم جدا می‌سازد: گویش رشتی در غرب و گویش لاهیجانی در شرق. این شهرستان در گذشته از توابع شهرستان لاهیجان بود و تا سال ۱۳۵۸ به صورت بخش اداره می‌شد؛ تا اینکه در اسفند ۱۳۵۸ بر اساس تصویب شورای انقلاب، به سطح شهرستان مستقل ارتقا یافت.

تاریخچه نام شهرستان آستانه اشرفیه و تغییرات آن در گذر زمان

نام این شهر در طول تاریخ دگرگونی‌های معناداری داشته است. در روزگار قدیم، این منطقه «کوچان» نامیده می‌شد؛ نامی که احتمالاً به معنای «محل کوچ» یا «مکان کوچک» بوده است. در متون تاریخی چون تاریخ اولجایتو، از آن با نام «کوچیان» یاد شده که صورت دیگری از همان نام کوچان است.

تغییر نام این شهر با یک رویداد مذهبی پیوند خورده است. پس از شهادت و به خاک سپرده شدن پیکر سلطان سید جلال‌الدین اشرف (ع)، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر امام رضا (ع)، نام کوچان به تدریج از خاطره‌ها رفت و جای خود را به «آستانه اشرفیه» داد. واژه «آستانه» به معنای درگاه و محل ورود به مزار است و «اشرفیه» نیز اشاره‌ای است به نام سید جلال‌الدین اشرف.

اسکندر بیگ ترکمان در آثار تاریخی خود این محل را با نام «آستانه» ذکر کرده است. همچنین چارلز فرانسیس مکنزی که در سال ۱۲۷۴ قمری از این منطقه گذشته، در یادداشت‌هایش به جمعیت ۷۰ خانواری آن و خدماتی که در فصل ابریشم رایگان به زائران حرم داده می‌شد، اشاره کرده است.

موقعیت جغرافیایی و مشخصات کلی شهرستان آستانه اشرفیه

موقعیت جغرافیایی و مجاورت‌ها

آستانه اشرفیه در شرق استان گیلان و در فاصله ۳۵ تا ۳۶ کیلومتری رشت واقع شده و فاصله آن تا لاهیجان تنها ۷ کیلومتر است. از نظر مختصات جغرافیایی، این منطقه در عرض جغرافیایی ۳۷ درجه و ۱۶ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی ۴۹ درجه و ۵۶ دقیقه شرقی قرار گرفته و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا بین منفی ۲ تا منفی ۵ متر است.

محدوده جغرافیایی این شهرستان از چهار سو به این شکل است:

  • شمال: دریای خزر و بندر کیاشهر

  • شرق و جنوب: شهرستان لاهیجان و در بخش‌هایی شهرستان املش

  • غرب: شهرهای رشت، کوچصفهان و لشت‌نشا

رودخانه خروشان سفیدرود که از میان این جلگه می‌گذرد، علاوه بر تأمین آب کشاورزی، به دلیل کشش آب‌های سطحی، مانع از وقوع سیلاب در فصول پرباران می‌شود؛ نقشی که این رودخانه را برای ساکنان منطقه دوچندان ارزشمند کرده است.

مساحت و جمعیت شهرستان آستانه اشرفیه

وسعت کل شهرستان آستانه اشرفیه طبق آمارهای رسمی ۴۲۶.۶ کیلومتر مربع است، هرچند برخی منابع رقم ۳۸۴ کیلومتر مربع را ذکر کرده‌اند. مساحت خود شهر آستانه به عنوان مرکز شهرستان نیز بیش از ۸ کیلومتر مربع برآورد شده است.

بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهرستان ۱۰۸,۱۳۰ نفر بوده است. از این تعداد، حدود ۵۸,۹۶۳ نفر (۴۲ درصد) در نقاط شهری آستانه اشرفیه و بندر کیاشهر ساکن هستند و ۴۹,۱۶۷ نفر (۵۸ درصد) در مناطق روستایی زندگی می‌کنند. تراکم جمعیتی این منطقه حدود ۳۱۶ نفر بر کیلومتر مربع است.

مردم این شهرستان به زبان گیلکی با گویش بیه‌پیش سخن می‌گویند و اکثریت ساکنان پیرو مذهب شیعه هستند.

طبیعت، گردشگری و جذابیت‌های محیطی شهرستان آستانه اشرفیه

جاهای دیدنی شهرستان آستانه اشرفیه

طبیعت و تفرجگاه‌ها

رودخانه سفیدرود: طبیعت آستانه اشرفیه با رودخانه سفیدرود گره خورده است؛ این رودخانه که دومین رود بلند ایران به شمار می‌رود، با طول ۶۵۰ کیلومتر از کوه‌های البرز سرچشمه می‌گیرد و جلگه گیلان را به دو بخش تقسیم می‌کند. وجود این رودخانه خروشان، خاک منطقه را حاصلخیز کرده و فضایی مناسب برای ماهیگیری و تفریحات آبی فراهم آورده است.

پارک ساحلی آستانه اشرفیه : این پارک نیز در کنار رودخانه سفیدرود ساخته شده و با سنگفرش‌ها، کافه‌ها و آلاچیق‌هایش، محلی دنج برای استراحت خانواده‌هاست.

پارک جنگلی صفرابسته : یکی از شاخص‌ترین تفرجگاه‌های جنگلی منطقه، پارک جنگلی صفرابسته است که در مسیر جاده آستانه به کیاشهر قرار دارد. این پارک با تونل درختی خیال‌انگیزی که از در هم تنیده شدن شاخه‌های درختان بلند پدید آمده، شهرتی ملی یافته است. روباه، شغال، گراز و پرندگانی چون قرقاول از ساکنان این جنگل دیرینه هستند.

پارک ملی بوجاق : در بندر کیاشهر نیز پارک ملی بوجاق به عنوان نخستین پارک ملی خشکی _ دریایی ایران خودنمایی می‌کند. این منطقه حفاظت‌شده، زیستگاه گونه‌های نادری از پرندگان مهاجر، آبزیان و حتی فک خزری است.

تالاب و پل چوبی کیاشهر : از دیگر جاذبه‌های طبیعی برجسته‌ شهرستان آستانه اشرفیه ؛پل چوبی رویایی کیاشهر است که از میان نیزارهای تالاب عبور کرده و به ساحل دریا می‌رسد و مسیری دلپذیر برای پیاده‌روی و قایق‌سواری فراهم می‌کند.

روستای دستک : روستاهای این منطقه نیز بهره‌ای از این طبیعت بکر دارند؛ دستک با مزارع وسیع برنج و دهنه‌سر با آلاچیق‌های درختی منحصربه‌فرد، از تفرجگاه‌های روستایی دوست‌داشتنی این شهرستان به شمار می‌روند.

میراث تاریخی و آثار کهن

پل خشتی نیاکو : یکی از باارزش‌ترین آثار این شهرستان است که قدمت آن به قرن هشتم هجری باز می‌گردد. در این روستا دو پل خشتی (بزرگ و کوچک) وجود دارد که پل بزرگ با طول ۵۰ متر در فهرست آثار ملی ثبت شده است. این پل‌ها که با آجر، سنگ و ملات ساروج ساخته شده‌اند، روزگاری بخشی از جاده استراتژیک رشت به لاهیجان بودند.

آرامگاه دکتر محمد معین : آرامگاه این محقق برجسته و گردآورنده لغتنامه معین، در بوستانی زیبا در کنار رودخانه حشمترود قرار دارد. این مکان نه تنها یک بنای یادبود، بلکه یک مرکز فرهنگی واقعی است که موزه‌ای از آثار و اسناد این دانشمند فقید را در خود جای داده است. همچنین مجموعه تاریخی شیلات بندر کیاشهر با بیش از یک قرن قدمت، از دیگر یادگارهای صنعتی و تاریخی ارزشمند این شهرستان است.

مکان‌های مذهبی و آیین‌های محلی

آستانه اشرفیه به عنوان چهارمین شهر مذهبی ایران شناخته می‌شود و هویت دینی خود را مدیون بارگاه ملکوتی حضرت سید جلال‌الدین اشرف (ع) است. طبق روایت‌های تاریخی، پس از شهادت این بزرگوار، پیکرش بر اساس وصیتش در آب سفیدرود رها شد، در منطقه کوچان به گِل نشست و همانجا به خاک سپرده شد. بنای اولیه این بارگاه در قرن چهارم هجری ساخته شده و امروزه سالانه بیش از یک میلیون زائر را پذیرا می‌شود. از دیگر بقاع متبرکه این شهرستان می‌توان به آقا سید حسن، آقا سید محمد و آقا سید حمید اشاره کرد که مورد احترام عمیق اهالی هستند.

فرهنگ بومی این دیار در بازارهای هفتگی آن جان می‌گیرد؛ دوشنبه‌بازار و پنجشنبه‌بازار از پررونق‌ترین بازارهای گیلان هستند که در آن‌ها محصولات محلی نظیر بادام زمینی مرغوب، برنج معطر (مانند دمسیاه و هاشمی)، چای و صنایع دستی به طور مستقیم به دست خریداران می‌رسد. حضور پررنگ زنان با لباس‌های محلی در این بازارها و فروش سبزیجات بومی و تخم‌مرغ، جلوه‌ای خاص به فرهنگ اجتماعی شهر بخشیده است.

در حوزه صنایع دستی، مرواربافی در روستاهایی چون کورکاء و عبداللهآباد رونق فراوانی دارد و محصولات آن حتی به کشورهای همسایه صادر می‌شود. حصیربافی، بامبوبافی و نمدمالی نیز از دیگر هنرهای دستی رایج در منطقه هستند. در ورزش‌های سنتی، کشتی گیله‌مردی در روستاهایی مانند کماچال طرفداران پروپاقرصی دارد.

میراث غذایی این شهرستان نیز از غنای ویژه‌ای برخوردار است؛ غذاهایی چون ماهی مالاتا (فیویج)، سیرقلیه، گمج کباب و کدوحلوایی منقوش، بخشی از میراث ناملموس و جذاب این خطه برای گردشگران به شمار می‌روند.

شرایط اقلیمی و آب‌وهوای شهرستان آستانه اشرفیه

ویژگی‌های اقلیمی شهرستان آستانه اشرفیه

قرارگیری آستانه اشرفیه در موقعیت جلگه‌ای و مجاورت با دریای خزر و رودخانه سفیدرود، اقلیمی معتدل و مرطوب به این منطقه بخشیده است. همین ویژگی است که سرسبزی دائمی و حاصلخیزی بالای خاک را برای کشاورزی تضمین می‌کند. رطوبت نسبتاً بالای هوا، مشخصه مشترک مناطق ساحلی دریای خزر است که آستانه نیز از آن بی‌بهره نیست.

نوسانات اقلیمی در این منطقه تحت تأثیر مستقیم توده‌های هوا قرار دارد؛ نفوذ توده‌های هوای سرد شمالی در برخی سال‌ها می‌تواند الگوی معمول را بر هم زده و موجب سرمای شدید شود. رودخانه سفیدرود که از شمال غربی آستانه می‌گذرد، طراوت خاصی به اقلیم این ناحیه می‌بخشد و در حاصلخیزی خاک منطقه نقشی اساسی دارد.

تغییرات دمای فصلی و روزانه

تغییرات فصلی دما در آستانه اشرفیه محسوس و تأثیرگذار است. بهار و تابستان این شهرستان بسیار دل‌انگیز و سرسبز است، در حالی که با رسیدن پاییز و زمستان، هوا رو به سردی می‌رود و سوز سرما طبیعت را به آرامش می‌کشاند. بر اساس داده‌های ثبت‌شده برای اواسط خرداد ماه، دمای روزانه معمولاً در بازه ۱۸ تا ۳۱ درجه سانتی‌گراد در نوسان است.

بهترین زمان برای بازدید از این منطقه، اوایل بهار و اواخر تابستان و اوایل مهر است؛ در این دوره‌ها نه از رطوبت سنگین تابستانی خبری هست و نه از سرمای زمستان، و خنکای دلنشینی در سراسر منطقه حاکم است.

میزان بارش و الگوهای بارندگی

بارندگی یکی از ارکان اصلی اقلیم آستانه اشرفیه است. این شهرستان همانند سایر نقاط استان گیلان از میزان بارش قابل توجهی برخوردار است؛ تا جایی که در گزارش‌های رسمی، ریزش باران در یک بازه ۲۴ ساعته بالغ بر ۲۵۰ میلی‌متر ثبت شده است. این رقم پس از شهرهایی مانند لاهیجان و چاف، یکی از بیشترین مقادیر بارش در سطح استان در دوره‌های پرباران بوده است.

حتی در ماه‌های گرم‌تر سال مانند خرداد، احتمال وقوع رعد و برق و بارش‌های پراکنده یا باران‌های ملایم به طور متناوب وجود دارد. این بارندگی فراوان در کنار خاک رسوبی سفیدرود، ترکیبی طلایی برای کشاورزی پربار در این منطقه فراهم کرده است.

ویژگی‌های اقتصادی و زیرساختی شهرستان آستانه اشرفیه

بخش کشاورزی و محصولات باغی

کشاورزی محور اصلی اقتصاد آستانه اشرفیه است و بخش بزرگی از جمعیت، حتی ساکنان نقاط شهری، در این حوزه فعالیت دارند. خاک حاصلخیز حاصل از رسوبات رودخانه سفیدرود، این شهرستان را به یکی از قطب‌های کشاورزی استان گیلان تبدیل کرده است.

برنج مهم‌ترین محصول این منطقه است که در ۲۳ هزار و ۵۷۰ هکتار از اراضی شهرستان کشت می‌شود. برنج آستانه به دلیل عطر و طعم بی‌نظیر، شهرتی جهانی دارد؛ به گونه‌ای که بسیاری از تجار، محصولات مناطق دیگر را نیز با نام آستانه عرضه می‌کنند. سالانه بیش از ۱۰۶ هزار تن شلتوک از ارقام مرغوبی چون هاشمی و صدری در این منطقه تولید می‌شود.

بادام زمینی دیگر محصول شاخص این شهرستان است. آستانه اشرفیه قطب تولید بادام زمینی ایران محسوب می‌شود و حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد نیاز کشور را تأمین می‌کند. بیش از ۲,۵۰۷ هکتار از اراضی مرغوب زیر کشت این محصول است که سالانه حدود ۱۰ هزار تن پیله خشک تولید می‌کند.

این شهرستان در تولید محصولات دیگری نظیر حبوبات، چای، هندوانه، کدو حلوایی، مرکبات، کیوی و صیفی‌جاتی چون فلفل سبز و گوجه‌فرنگی نیز فعالیت گسترده‌ای دارد. همچنین نوغانداری (پرورش کرم ابریشم) قدمتی دیرینه در این دیار دارد و سالانه حدود ۷۰۰ تن پیله ابریشم در توتستان‌های شهرستان با مساحت تقریبی ۱,۶۱۰ هکتار تولید می‌شود. آستانه از مراکز اصلی تولید نهال صنوبر و زراعت چوب در کشور نیز هست که سالانه ۵۰ هزار اصله نهال تولید می‌کند.

بخش دامداری و دامپروری

دامداری و شیلات در آستانه اشرفیه سهم بسزایی در تأمین پروتئین منطقه دارند. در حوزه دامپروری، ۱۵ هزار رأس دام پلاک‌گذاری‌شده شامل ۱۳ هزار رأس گاو و ۲ هزار رأس گوسفند در شهرستان وجود دارد. ۷ واحد دامداری صنعتی فعال در این بخش، سالانه بیش از ۸ هزار تن گوشت قرمز تولید می‌کنند.

بخش طیور نیز با ۳۲ واحد مرغداری، سالانه ۱۲ هزار تن گوشت مرغ و ۱۷ میلیون عدد تخم‌مرغ تولید کرده و برای بیش از ۱,۶۰۰ نفر اشتغال مستقیم ایجاد کرده است. تولید جوجه یک‌روزه و پرورش اردک و بوقلمون از دیگر فعالیت‌های این بخش است.

در حوزه شیلات، همجواری با دریای کاسپین و سفیدرود، صیادی و آبزی‌پروری را رونقی ویژه بخشیده است. این شهرستان دارای ۱۱ تعاونی صیادی و ۲۲۸ استخر پرورش ماهی (گرم‌آبی و سردآبی) است و در زمینه تکثیر ماهیان گرم‌آبی و تولید خاویار رتبه ممتازی در کشور دارد.

صنایع و واحدهای تولیدی

بخش صنعت در آستانه اشرفیه بیشتر بر پایه صنایع تبدیلی کشاورزی استوار است. این شهرستان دارای ۲ شهرک صنعتی (نقره‌ده و پرکاپشت) و یک مجتمع کارگاهی است که در مجموع ۱۳۶ واحد صنعتی در آن‌ها مستقر هستند.

از مهم‌ترین واحدهای صنعتی می‌توان به کارخانه تولید پارچه سیمین‌بافت، کارخانه‌های پلاستیک‌سازی، فرغون‌سازی و شرکت‌های تولید خوراک دام و طیور (مانند گیلان مرغ) اشاره کرد. با توجه به حجم بالای تولیدات کشاورزی، ۱۳۰ واحد شالیکوبی با ظرفیت تبدیل ۱۰۰ هزار تن شلتوک و تعداد زیادی کارگاه چوب‌بری و بادام‌پزی نیز در سطح شهرستان فعال هستند. با این حال، کمبود صنایع بسته‌بندی نوین و فرآوری عمیق (مانند تولید روغن و کره بادام زمینی) از چالش‌های جدی این بخش به شمار می‌رود.

در حوزه صنایع دستی، مرواربافی با سابقه‌ای بیش از نیم قرن، مهم‌ترین هنر دستی منطقه است. هنرمندان بسیاری در روستاهایی مانند کورکا به این حرفه اشتغال دارند. حصیربافی، سبدبافی و بامبوبافی نیز از دیگر صنایع دستی رایج در این شهرستان هستند.

محصولات شاخص و ظرفیت صادرات

محصولات آستانه اشرفیه پتانسیل بالایی برای حضور در بازارهای بین‌المللی دارند. بادام زمینی، برنج و ابریشم سه محصول شاخص با شهرت جهانی این شهرستان هستند. در حال حاضر بادام زمینی آستانه به ۸ کشور دنیا از جمله ترکیه، پاکستان و افغانستان صادر می‌شود.

ماهی، خاویار، کیوی و مرکبات از دیگر اقلام صادراتی هستند که عمدتاً به روسیه، آذربایجان و کشورهای آسیای میانه ارسال می‌شوند. محصولات صنایع دستی مانند مرواربافی نیز علاوه بر بازار داخلی، به کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر می‌گردند.

عضویت ایران در اتحادیه اقتصادی اوراسیا فرصتی نوین برای صادرات محصولات کشاورزی و فرآورده‌های بادام زمینی (در حوزه‌های غذایی، آرایشی و بهداشتی) فراهم کرده که می‌تواند تحولی بزرگ در اقتصاد این منطقه ایجاد کند.

خدمات عمومی و کیفیت زندگی شهری در شهرستان آستانه اشرفیه

خدمات عمومی شهرستان آستانه اشرفیه

رستوران‌ها، بازارها و فضاهای خرید

رستوران‌ها

  • رستوران باغچه سرا

  • باغ رستوران فلامینگو

  • رستوران برومند

  • رستوران زینعلی

  • رستوران امید

  • رستوران سنتی دلفین

  • رستوران برکه

  • طباخی عمو مجید

  • پلو کبابی رودکنار

  • کبابی پویا

  • کباب‌سرای کریمی

  • فست‌فود شب کوک

  • آشپزخانه چهار فصل

  • آش و حلیم چمن

  • آشپزخانه ممتاز گیلان

  • بهارنارنج

بازار های سنتی و مراکز خرید مدرن

  • دوشنبه‌ بازار و پنجشنبه‌ بازار

  • مجتمع تجاری‌ تفریحی پارادایس

  • پاساژ رحیمی‌پور

  • پاساژ نصر

  • پاساژ بزرگ شاهوی

  • مرکز خرید آریا

  • پاساژ پشت حرم

  • بازار جلالیه

  • مجتمع شاندیز

مراکز درمانی و بیمارستان‌ها

  • بیمارستان کوثر

  • درمانگاه تأمین اجتماعی

مراکز آموزشی: دانشگاه‌ها، مؤسسات فنی و علمی

  • دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستانه اشرفیه

  •  دانشگاه پیام نور واحد آستانه اشرفیه

  • موسسه آموزش عالی مهرآستان

  • آموزشکده ملی مهارت پسران آستانه اشرفیه (امام جعفر صادق ع)

خدمات تفریحی، ورزشی، فرهنگی و اجتماعی

خدمات تفریحی و فضاهای سبز شهری

  • پارک ساحلی آستانه اشرفیه

  • پارک جنگلی آستانه اشرفیه

  • بوستان مادر

  • بوستان ورزشکار

  • بوستان آبیاری

  • پارک کودک

  • بوستان ابریشم

  • بوستان حشمت

  • پارک ساحلی کیسم

  • پارک کودک شاه بلوط

  • بوستان جوان

خدمات ورزشی و تندرستی

  • باشگاه سلامت

  • باشگاه کامران

  • باشگاه مارال

  • باشگاه انرژی VIP

  • باشگاه کلاسیک پرو

  • باشگاه ایرانیک ویژه بانوان

  • آکادمی تندرستی ضربان

  •  آکادمی فوتبال نوید

  • باشگاه بیلیارد ارم

  • مجموعه‌ ورزشی ولایت

  • مجموعه‌ ورزشی هلال احمر

  • سالن کشتی آتش‌پوش

خدمات فرهنگی و هنری

  • اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی

  • کانون فرهنگی تربیتی شهید باهنر

  • مراکز صنایع دستی استان گیلان

نتیجه گیری

آستانه اشرفیه شهرستانی است که هرکس آن را می‌شناسد، می‌داند این نام فراتر از یک نقطه روی نقشه است. این منطقه روایتی زنده از تلاقی تاریخ، طبیعت، معنویت و اقتصاد است؛ جایی که رودخانه سفیدرود از هزاران سال پیش هم خاک را حاصلخیز کرده و هم مرزی فرهنگی میان دو گویش گیلکی کشیده است.

در این مقاله دیدیم که آستانه اشرفیه از کوچان باستانی تا شهرستانی با بیش از صد هزار جمعیت چه مسیر بلندی پیموده است. آموختیم که خاک این دیار نه‌تنها زیر پای زائران مقدس است، بلکه زیر دست کشاورزانش هم معجزه می‌کند: بادام زمینی‌ای که ۸۰ درصد نیاز کشور را تأمین می‌کند، برنجی که نامش برای خریداران سراسر ایران ضمانت کیفیت است، و ابریشمی که نوغانداران این سرزمین از سال‌ها پیش تولیدش را حفظ کرده‌اند.

جاذبه‌های طبیعی آن از پارک ملی بوجاق تا تونل درختی صفرابسته، میراث تاریخی‌اش از پل‌های خشتی قرن هشتم تا آرامگاه دکتر معین، و مکان‌های مذهبی‌اش که چهارمین شهر زیارتی ایران را رقم زده‌اند، همه با هم تصویری می‌سازند که به‌سادگی از ذهن پاک نمی‌شود.

اگر به دنبال تجربه‌ای واقعی از گیلان هستید، اگر می‌خواهید غذاهایی بخورید که طعمشان در هیچ رستوران شهری پیدا نمی‌شود، اگر دوشنبه‌بازار و پنجشنبه‌بازار را با تمام رنگ و بوی بومی‌اش ببینید، یا اگر صرفاً می‌خواهید کنار سفیدرود بنشینید و نفس بکشید، آستانه اشرفیه منتظر شماست.

سوالات متداول

آستانه اشرفیه کجاست و چقدر با رشت فاصله دارد؟

آستانه اشرفیه در شرق استان گیلان قرار دارد و فاصله آن تا رشت (مرکز استان) حدود ۳۵ کیلومتر و تا شهر لاهیجان تنها ۷ کیلومتر است. این شهرستان با مساحت ۴۲۶ کیلومتر مربع، مرز شمالی‌اش دریای خزر است.

چرا آستانه اشرفیه به این نام خوانده می‌شود؟

این شهر در گذشته «کوچان» نام داشت. پس از به خاک سپرده شدن پیکر مطهر حضرت سید جلال‌الدین اشرف (ع)، فرزند امام موسی کاظم (ع)، نام شهر به «آستانه اشرفیه» تغییر یافت؛ «آستانه» به معنای درگاه مزار و «اشرفیه» اشاره به نام همین بزرگوار است.

بهترین فصل برای سفر به آستانه اشرفیه چه زمانی است؟

بهترین زمان بازدید از آستانه اشرفیه، اوایل بهار و اواخر تابستان تا اوایل مهرماه است. در این دوره‌ها هوا معتدل، سرسبزی طبیعت در اوج و رطوبت سنگین تابستانی هنوز فروکش کرده است.

آستانه اشرفیه چه جاذبه‌های گردشگری برجسته‌ای دارد؟

مهم‌ترین جاذبه‌های این شهرستان عبارتند از: بارگاه حضرت سید جلال‌الدین اشرف (چهارمین شهر مذهبی ایران)، پارک جنگلی صفرابسته با تونل درختی معروف، پارک ملی بوجاق در کیاشهر، پل‌های خشتی تاریخی نیاکو، پل چوبی تالاب کیاشهر و آرامگاه دکتر محمد معین.

آستانه اشرفیه به کدام محصولات کشاورزی مشهور است؟

این شهرستان به دو محصول اصلی شهرت جهانی دارد: برنج معطر (از جمله ارقام هاشمی و دمسیاه) و بادام زمینی که حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد نیاز کل کشور را تأمین می‌کند. ابریشم، چای، کیوی و مرکبات نیز از دیگر محصولات شاخص منطقه هستند.

جمعیت آستانه اشرفیه چقدر است و مردم آن به چه زبانی صحبت می‌کنند؟

بر اساس سرشماری ۱۳۹۵، جمعیت این شهرستان ۱۰۸٬۱۳۰ نفر بوده است. مردم این منطقه به زبان گیلکی با گویش بیه‌پیش سخن می‌گویند و اکثریت آن‌ها پیرو مذهب شیعه هستند.

صنایع دستی شاخص آستانه اشرفیه کدامند؟

مرواربافی با سابقه‌ای بیش از نیم قرن، مهم‌ترین صنعت دستی این شهرستان است که در روستاهایی مانند کورکاء رونق دارد و محصولاتش حتی به کشورهای همسایه صادر می‌شود. حصیربافی، بامبوبافی، سبدبافی و نمدمالی نیز از دیگر هنرهای دستی رایج در منطقه هستند.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است
منتظر مشارکت شما هستیم