چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره شهادت بر اقرار متهم: شهادت بر اقرار متهم به ارتکاب بزه، شهادت شرعی و دلیل اثبات دعوی محسوب نمی گردد بلکه ممکن است به عنوان اماره قضایی موجب علم قاضی شود.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص اتهام ع. ق.م. دایر بر خیانت در امانت، دادگاه با ملاحظه اوراق و محتویات پرونده، شکایت شاکی م. الف.، گزارش و تحقیقات مرجع انتظامی، قرارداد مضاربه فی مابین، اظهارات گواهان در دادگاه، اظهارات و دفاعیات بلاوجه متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی و عدم حضور متهم در وقت رسیدگی و نظر به سایر قراین و امارات موجود در پرونده دادگاه بزه انتسابی به متهم را محرز و مسلم دانسته و مستندا به ماده 674 قانون مجازات اسلامی حکم به محکومیت متهم به تحمل شش ماه حبس تعزیری صادر و اعلام می دارد. رأی صادره غیابی و ظرف 10 روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس ظرف 20 روز قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک - حیدر محمد نژاد

رأی دادگاه بدوی در خصوص واخواهی ع. ق. با وکالت آقای ع. از دادنامه صادره به شماره 102/930699، دادگاه با ملاحظه اوراق و محتویات پرونده و با توجه به اینکه واخواه ایراد و اعتراض مؤثری که موجبات نقض دادنامه صادره را بنماید ارائه ننموده است و دادنامه صادره وفق مقررات شرعی و قانونی صادر گردیده است لذا دادگاه مستندا به مواد 217 و 218 قانون آیین دادرسی کیفری حکم به رد واخواهی و دادنامه صادره را عینا تأیید می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک - حیدر محمد نژاد رأی دادگاه تجدیدنظر استاندر خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع. ق.م. با وکالت آقای م. ع. نسبت به دادنامه 1272 مورخ 1393/11/27 شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک که در مقام واخواهی از دادنامه 0699 مورخ 1393/7/1 آن شعبه صادر گردیده و به موجب آن تجدیدنظر خواه به اتهام خیانت در امانت به تحمل شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است، نظر به محتویات پرونده، اظهارات طرفین، اسناد ارائه شده و اظهارات مطلعین، هرچند تحقق رابطه امانی فی مابین به موجب قرارداد منعقده و اظهارات ایشان، مبتنی بر ادله اثباتی است ولیکن از آنجا که ادعای تعدی تجدیدنظر خواه در استعمال مال سپرده شده در غیر مصارف معین قراردادی و مورد توافق به ضرر مالک آن، بر ادله کافی و علم آور مستقر و استوار نیست، چرا که ادله مطروحه عبارت است از اظهارات سه تن از اقوام سببی شاکی تجدیدنظر خوانده که صرف نظر از ادعای جرح مطروحه از جانب وکیل تجدیدنظر خواه، اولا: منشأ اظهارات مطلعین رؤیت یا امر حسی دیگری که به صورت بلاواسطه از وقوع رکن مادی بزه حاصل شده باشد نبوده بلکه شهادت بر اقرار ادعایی از جانب متهم تجدیدنظر خواه است که این امر در قوانین موضوعه به عنوان شهادت شرعی و دلیل اثبات دعوی محسوب نگردیده است. ثانیا: تجدیدنظر خواه در کلیه مراحل تحقیق و رسیدگی منکر صدور اقرار مزبور از ناحیه خویش بوده، ضمن آنکه صرف اقرار بدون احراز کاشفیت آن از واقع نزد قاضی صادرکننده حکم نیز نمی تواند مستند حصول علم قضایی باشد، ثالثا: مطابق ماده 199 قانون مجازات اسلامی، نصاب شهادت در کلیه جرایم مگر استثنائات تصریحی، دو شاهد مرد است که در پرونده امر موجود نیست، لذا صرف نظر از اینکه آیا شرایط شهود جهت ادای شهادت شرعی احراز گردیده یا خیر؟ از آنجا که ادله ارائه شده واجد وصف شهادت شرعی نبوده و از طرفی به عنوان اماره قضایی نیز کفایت حصول علم قضایی را نمی نماید و امکان احراز خلاف آن متصور و محتمل است، لذا با توسل به قاعده درأ، اعتراض تجدیدنظر خواه را وارد دانسته و ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته، مستندا به تبصره یک ماده 22 قانون اصلاحی تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب، حکم بر برائت تجدیدنظر خواه صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است.

شعبه 5 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار

صادق علی طهماسبی - مرتضی کیاستی

فهرست

دادگاه بدوی دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان

نقد رأی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع. ق.م. با وکالت آقای م. ع. نسبت به دادنامه 1272 مورخ 1393/11/27 شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک که در مقام واخواهی از دادنامه 0699 مورخ 1393/7/1 آن شعبه صادر گردیده و به موجب آن تجدیدنظر خواه به اتهام خیانت در امانت به تحمل شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است، نظر به محتویات پرونده، اظهارات طرفین، اسناد ارائه شده و اظهارات مطلعین، هرچند تحقق رابطه امانی فی مابین به موجب قرارداد منعقده و اظهارات ایشان، مبتنی بر ادله اثباتی است ولیکن از آنجا که ادعای تعدی تجدیدنظر خواه در استعمال مال سپرده شده در غیر مصارف معین قراردادی و مورد توافق به ضرر مالک آن، بر ادله کافی و علم آور مستقر و استوار نیست، چرا که ادله مطروحه عبارت است از اظهارات سه تن از اقوام سببی شاکی تجدیدنظر خوانده که صرف نظر از ادعای جرح مطروحه از جانب وکیل تجدیدنظر خواه، اولا: منشأ اظهارات مطلعین رؤیت یا امر حسی دیگری که به صورت بلاواسطه از وقوع رکن مادی بزه حاصل شده باشد نبوده بلکه شهادت بر اقرار ادعایی از جانب متهم تجدیدنظر خواه است که این امر در قوانین موضوعه به عنوان شهادت شرعی و دلیل اثبات دعوی محسوب نگردیده است. ثانیا: تجدیدنظر خواه در کلیه مراحل تحقیق و رسیدگی منکر صدور اقرار مزبور از ناحیه خویش بوده، ضمن آنکه صرف اقرار بدون احراز کاشفیت آن از واقع نزد قاضی صادرکننده حکم نیز نمی تواند مستند حصول علم قضایی باشد، ثالثا: مطابق ماده 199 قانون مجازات اسلامی، نصاب شهادت در کلیه جرایم مگر استثنائات تصریحی، دو شاهد مرد است که در پرونده امر موجود نیست، لذا صرف نظر از اینکه آیا شرایط شهود جهت ادای شهادت شرعی احراز گردیده یا خیر؟ از آنجا که ادله ارائه شده واجد وصف شهادت شرعی نبوده و از طرفی به عنوان اماره قضایی نیز کفایت حصول علم قضایی را نمی نماید و امکان احراز خلاف آن متصور و محتمل است، لذا با توسل به قاعده درأ، اعتراض تجدیدنظر خواه را وارد دانسته و ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته، مستندا به تبصره یک ماده 22 قانون اصلاحی تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب، حکم بر برائت تجدیدنظر خواه صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است.

شعبه 5 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار

صادق علی طهماسبی - مرتضی کیاستی