آماگ

کاردان‌های برتر

سد معبر جاده های تحدیدی ثبتی و جاده قریه توسط شخص

من یک زمین کشاورزی خریداری نموده ام که متوجه شده ام راههای عبوری منتهی به زمینم توسط ملک همسایه که قبل از من قرار گرفته مسدود شده این جاده ها کاملا خارج از سند مالکیت ملک مجاور هستند و جاده غربی که از غرب زمین من و او عبور میکند تحت عنوان جاده قریه در سند رسمی او به عنوان حد غربی ملکش آمده است و نه جزیی اززآن این جاده از دو طرف به جاده اصلی میرسد و فقط در قسمت ملک همسایه با ایجاد درب مسدود شده . گویا در مقطعی از زمان این دو ملک تحت مالکیت واحد بوده اند و چون زمین من آخرین قطعه است بدون معارض راه آن را مسدود کرده اند و از داخل همان ملک به زمین تردد میکرده اند اما اکنون که مالکیتها تغییر کرده ملک مجاور همچنان درب را نگه داشته حتی آنرا به درب و دروازه جدید تغییر داده و هیچ راهی برای عبور من باز نگذاشته من با چه عنوانی شکایت کنم؟ زمین من قولنامهای است اما ملک او سند دارد دارد و کاملا مشخص است درب را خارج از محدوده سندیش روی جاده قرار داده

پاسخ‌ها

سلام وقت بخیر، کاربر ارجمند، با توجه به اینکه درب همسایه خارج از محدوده سند مالکیت او و در مسیر جاده قریه نصب شده است، ابتدا از اداره ثبت و دهیاری یا مرجع متولی راه، عمومی بودن مسیر و حدود آن را استعلام کنید. اگر راه عمومی باشد، می‌توانید از مرجع متولی درخواست رفع انسداد کنید و حسب مورد از طریق دادستانی پیگیری نمایید. اگر مسیر اختصاصی یا حق عبور متعلق به ملک شما باشد، حسب شرایط قانونی، دعوای رفع ممانعت از حق یا شکایت کیفری ممانعت از حق قابل طرح است. چون زمین شما قولنامه‌ای است، قولنامه، نقشه UTM و مدارک سابقه عبور را ارائه دهید تا وضعیت مالکیت و حق عبور احراز شود. صرف درج جاده قریه به‌عنوان حد ملک همسایه، به‌تنهایی اثبات‌کننده عمومی بودن راه نیست.
درود بر شما; اگر راه منتهی به زمین کشاورزی در سند مجاور با عنوان «جاده قریه» درج شده و خارج از حدود مالکیت همسایه قرار دارد، نخست باید وضعیت ثبتی و عمومی یا خصوصی بودن مسیر از طریق استعلام رسمی و بررسی کارشناسی احراز شود. این عبارت در سند، قرینه‌ای مهم است؛ اما به‌تنهایی اثبات قطعی عمومی بودن راه نیست. ۱. اگر راه عمومی باشد: پیگیری رفع انسداد از مرجع قانونی متولی راه و حسب مورد مراجع قضایی، با استناد به نقشه ثبتی، نظریه کارشناسی و پاسخ استعلام، قابل بررسی است. ۲. اگر حق عبور خصوصی ادعا شود: دعوای ممانعت از حق موضوع ماده ۱۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی، مستلزم اثبات حق ارتفاق یا انتفاع و شرایط مقرر در ماده ۱۶۱ همان قانون است. عبور سابق، چنانچه صرفاً ناشی از وحدت مالکیت دو قطعه بوده باشد، به‌تنهایی حق ارتفاق مستقل ایجاد یا اثبات نمی‌کند. مواد ۹۳، ۹۷ و ۹۸ قانون مدنی نیز در تشخیص ماهیت حق عبور و تمایز آن از اذن قابل توجه‌اند. ۳. اقدام راهبردی: پیش از انتخاب عنوان دعوا، تأمین دلیل، تطبیق حدود ثبتی با محل، استعلام از دهیاری و مرجع ذی‌صلاح مربوط و گردآوری اسناد، تصاویر و سوابق مسیر توصیه می‌شود. طرح دعوای ممانعت از حق بدون احراز مبنای حق عبور، یا شکایت کیفری صرفاً به دلیل نصب دروازه، ممکن است با ایراد اثباتی مواجه شود. همچنین، مطابق ماده ۱۶۳ قانون آیین دادرسی مدنی، طرح دعوا درباره اصل حق ارتفاق یا انتفاع با دعوای تصرفی ممانعت از حق قابل جمع نیست. نتیجه: نقطه تعیین‌کننده پرونده، احراز رسمی وضعیت راه و مبنای قانونی حق دسترسی است؛ سپس باید عنوان دعوا و مرجع صالح بر همان اساس انتخاب شود. بررسی اختصاصی اسناد و نقشه‌ها در مشاوره حقوقی تلفنی یا آنلاین، امکان ارزیابی دقیق ادله، دفاعیات احتمالی همسایه و کم‌ریسک‌ترین مسیر قانونی را فراهم می‌کند.
سلام مجدد کاربر ارجمند،توجه فرمایید در فرضی که مطرح کرده‌اید، انتخاب عنوان صحیح دعوا به این بستگی دارد که مسیر موردنظر چه ماهیتی دارد و شما دقیقاً چه حقی را می‌خواهید احیا کنید. مطابق ماده ۱۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی، دعوای ممانعت از حق زمانی مطرح می‌شود که شخص از استفاده از حق ارتفاق یا انتفاع خود در ملک دیگری محروم شده باشد، بنابراین اگر راه موردنظر خارج از محدوده سند مالکیت همسایه باشد، اما حق عبور اختصاصی یا مشترک شما از آن مسیر به نحو قانونی قابل اثبات باشد، صرف خارج بودن مسیر از ملک همسایه مانع طرح دعوای ممانعت از حق نیست؛ زیرا ملاک، وجود حق عبور و جلوگیری از اعمال آن است، نه لزوماً مالکیت خوانده بر تمام مسیر. همچنین مطابق ماده ۱۶۱ همین قانون، در دعوای ممانعت از حق باید ثابت شود که حق مورد ادعا پیش از ایجاد مانع مورد استفاده بوده است. با این حال، جدید بودن مالکیت شما به‌خودی‌خود مانع طرح دعوا نیست و می‌توانید با ارائه مبایعه‌نامه، سوابق استفاده مالک قبلی، نقشه ثبتی، شهادت مطلعان و سایر دلایل، وجود حق عبور وابسته به زمین خریداری‌شده و سابقه استفاده از آن را اثبات کنید. اما دعوای رفع مزاحمت موضوع ماده ۱۶۰، در جایی کاربرد دارد که شخص نسبت به تصرفات شما در مال غیرمنقول مزاحمت ایجاد کرده باشد، بدون آنکه مال را از تصرف شما خارج کند؛ بنابراین اگر همسایه با نصب دروازه عملاً راه دسترسی شما را مسدود کرده و امکان عبور را از بین برده است، صرف انتخاب عنوان رفع مزاحمت لزوماً صحیح‌تر نیست و ممکن است موضوع با ممانعت از حق انطباق بیشتری داشته باشد. در نتیجه، اگر راه صرفاً مسیر دسترسی زمین‌های مجاور است و حق عبور شما هنوز از نظر قانونی احراز نشده، ابتدا باید مبنای حق عبور از طریق اسناد، نقشه تحدید حدود، سوابق ثبتی و وضعیت ایجاد راه مشخص شود و سپس عنوان دعوا انتخاب گردد؛ زیرا اگر مسیر عمومی نباشد و حق عبور نیز قابل اثبات نباشد، صرف مسدود شدن راه برای موفقیت در دعوای ممانعت از حق یا رفع مزاحمت کافی نخواهد بود.
باسلام خدمت کاربرمحترم وقتی در سند رسمی طرف مقابل عبارت جاده قریه به عنوان حد غربی قید شده یعنی این مسیر جزو مشترکات روستا و راه عبور عمومی است و هیچ مالکی حق اختصاصی کردن آن یا نصب درب را ندارد حتی اگر قبلا مالک هر دو ملک یک نفر بوده باشد. بهترین و سریع‌ترین اقدام این است که ابتدا از طریق شورای حل اختلاف دادخواست تامین دلیل فوری با جلب نظر کارشناس رسمی امور ثبتی ثبت کنید تا کارشناس در محل حاضر شود و انطباق سند همسایه با جاده و نصب درب خارج از محدوده ملکی او را صورتجلسه کند.سپس با استناد به همان نظریه کارشناس و متن سند خودش، دادخواست حقوقی رفع ممانعت از حق و قلع و قمع درب و بازگشایی راه روستایی به دادگاه عمومی حقوقی بدهید، همچنین از جنبه کیفری هم میتوانید با عنوان ممانعت از حق و انسداد راه عمومی در دادسرا شکایت مطرح کنید تا درب برچیده شود و راه تردد برای شما کاملا باز گردد. موفق باشبد
با سلام در زمین شما اگر حقوق اتفاقی حق عبور ذکر گردیده باشد قابل پیگیری و احقاق حق می باشد از طریق اداره ثبت اقدام نمایید.
ممنون از پاسخگویی شما ، سوال اینست آیا دادخواست رفع ممانعت از حق مربوط به مامانعت از حق در ملک دیگری نیست؟ با توجه به اینکه راهها خارج از ملک همسایه هستند؟ و در ضمن آیا در دعوای ممانعت از حق نباید سبق استفاده اثبات شود؟ درحالیکه من که مالک جدید هستم و مالکین قبلی هم سالها از این مسیر استفده نکرده اند بلکه با توجه به وحدت مالکیت دو ملک از میان ملک همسایه (خودشان) به زمین تردد میکرده اند و نیازی به اذن نداشته اند
با تشکر از پاسخگویی شما وکیل محترم؛ اگر با استعلام از مرجع مربوطه ماهیت راه مشخص شود و عمومی نباشد اما به عنوان جاده دسترسی یا اختصاصی زمینهای مجاور منجمله زمین باشد آیا دعوای ممانعت از حق که مربوط به حق ارتفاق یا انتفاع در ملک دیگریست میتواند نسبت به راه دسترسی که کاملا خارج از ملک دیگریست مورد قبول باشد؟ ضمنا در دعوای ممانعت از حق باید سبق استفاده خواهان از مسیر عبوری در ملک خوانده ثابت شود که همانطور که گفتم من مالک جدید زمین هستم. آیا بهتر نیست دعوای رفع مزاحمت طرح کنم ؟
با سپاس فراوان از حسن توجه شما و‌پاسخگویی سریع ؛ توضیحات شما در ارتباط با دعوای ممانعت از حق در موارد غیر از حق ارتفاق یا انتفاع در ملک دیگری میتواند برای وضعیت من سودمند باشد اما متسفانه همانطور که شرح دادم به علت وحدت مالکیت دو ملک طی سالیان متمادی ( حدود ۱۷ سال ) نمیتوانم سبق استفاده مالک قبلی از این جاده را اثبات کنم و طی این مدت راه دسترسی به زمین من از داخل ملک مجاور بوده که به علت وحدت مالکیت هیچ حق ارتفاقی هم محسوب نمیشود. آیا در اینصورت هیچ دادخواست دیگری غیر از دعوای ممانعت نمیتواند باعث رفع مانع از تنها معبر دسترسی به زمینم باشد؟