در شرایطی که مستاجر از تخلیه ملک خودداری می‌کند در حالی که مبلغ ودیعه را دریافت کرده و شما نیز نیاز شخصی به مسکن دارید، نکات حقوقی زیر قابل توجه است:

۱. دریافت ودیعه توسط مستاجر به منزله توافق بر تخلیه و پایان رابطه اجاره است. با دریافت مبلغ رهن، مستاجر دیگر حقی بر ملک ندارد. ۲. مصوبه ستاد ملی کرونا فقط شامل مستاجران خوش‌حساب است که اجاره خود را پرداخت می‌کنند و از تخلیه آن‌ها جلوگیری می‌کند. در اینجا مستاجر با وجود دریافت ودیعه از تخلیه خودداری می‌کند که مصداق بدحسابی است. ۳. با توجه به نیاز شخصی شما به مسکن (خانه اجاره‌ای خود را باید تخلیه کنید)، این امر از موارد ضروری برای صدور حکم تخلیه است. ۴. مرجع صالح: شورای حل اختلاف حوزه قضایی محل وقوع ملک. ۵. نکته مهم در دادخواست: خواسته خود را «دستور تخلیه» بنویسید نه «حکم تخلیه». دستور تخلیه سریع‌تر صادر می‌شود و مهلت تجدیدنظرخواهی ندارد، در حالی که حکم تخلیه مهلت ۲۰ روزه اعتراض دارد و فرآیند طولانی‌تری خواهد داشت. ۶. در صورتی که قرارداد اجاره توسط دو شاهد امضا شده باشد (غیر از امضای طرفین)، شورای حل اختلاف می‌تواند دستور تخلیه صادر کند. تشخیص دقیق مسیر حقوقی به مدارک، قرارداد و وضعیت ثبتی ملک بستگی دارد.